Dit is goed om in tye van kerkverval en deformasie die kerkgeskiedenis te lees, en dan veral wat van ons voorgangers geskryf het, wat ook die doel is van hierdie afdeling van Pro Regno, om ons voorgangers te gedenk, en hul geloofsvoorbeeld na te volg (Hebr.13):

 ⁷ Gedenk julle voorgangers wat die woord van God aan julle verkondig het; aanskou die uiteinde van hulle lewenswandel en volg hulle geloof na.

Met die troosvolle wete dat die ware geloof verbind ons met Adam, Noag, Abraham, Dawid, Jeremia, Petrus, Johannes en Paulus - en alle ander gelowiges deur die eeue (Hebr.11), want (Hebr.13):

⁸ Jesus Christus is gister en vandag dieselfde en tot in ewigheid.

In hierdie uitgawe luister ons na twee gelowiges van die verlede, waar hulle in hul tyd reeds gewaarsku het, en wat profeties is vir ons tyd, vir elkeen wat Jesus en sy kerk liefhet.

A. Prof. E.E. van Rooyen (NG oud-leraar en professor aan die teologiese skool in Stellenbosch toe hul nog soos kindertjies in die Bybel geglo het)

Dr. E.E. van Rooyen, in sy kommentaar op die Nederlandse Geloofsbelydenis, art.29 – die kenmerke van die ware en valse kerk (Stellenbosch: Pro Ecclesia Drukkery, 1948, bl.231,232), skryf as volg (beklemtonings bygevoeg):

Die Merktekens van die Valse Kerk op Aarde

‘n Ou Latynse gesegde leer dat ‘die bederf van die beste die slegste vorm van bederf is’ (corruptio optimi pessima). Die gesegde is ook waar ten opsigte van die Christelike Kerk. As ‘n goddelike stigting was hy iets seer goeds, maar tog was hy vatbaar vir bederf. Bederf het ook ingesluip. En as die ingeslope bederf in een of ander afdeling van die Kerk nie betyds gekeer word nie, lei dit tot iets wat baie sleg is, t.w. ‘n valse Kerk. Ons artikel wys dan ook op die bose verskynsel van so ‘n valse Kerk. Dit geskied in die volgende bewoordinge:

“Wat die valse kerk betref: Dit skryf aan homself en sy besluit meer mag en gesag toe as aan die Woord van God; dit wil homself nie aan die juk van Christus onderwerp nie; dit bedien die sakramente nie soos Christus dit in sy Woord beveel het nie, maar neem weg en voeg by na eie goeddunke; dit vertrou meer op mense as op Christus en dit vervolg hulle wat volgens die Woord van God heilig lewe en wat die valse kerk oor sy euwels, gierigheid en afgodery bestraf. ….

Die valse Kerk in sy Protestantse verskyningsvorm

Dit word nie in die Artikel genoem nie, maar word tog hier deur ons net ewe genoem. En wel omdat die bose verskynsel van Kerkvervalsing ook menige Protestantse Kerkreformasies sedert die tyd van die Hervorming diep aangetas het. Dit is dié Kerke waarin die holle, heillose modernisme vaste voet en die oorhand gekry het. In daardie Kerke is die vervalsing nog erger as die Roomse Kerk. Immers die Woord van God word eenvoudig weggekritiseer; aan die hoogheilige Persoon van Christus sy Godheid ontsê, Sy soendood weggedoesel, en die twee sakramente van alle ware betekenis ontdoen. Verskillende Protestantse Kerke is reeds diep deur hierdie kwaad aangetas.  Mag ons Ned.Geref.Kerk en ander Geref. Kerke daarvoor bewaard bly.”

Met die infiltrering van die Nuwe Hervorming beweging en tendense wat deur die NGK geakkomodeer en/of verdra word; die Skrifkritiese onderrig en kritiek teen bv Genesis; die volgehoue weiering om hulle te tug wat in leer afdwaal; en die vervolging van hulle wat hul oor hul dwalinge aanspreek (sien die boek van die oud-teologiese student, Ferdie Mulder – Opgestaan), wonder ‘n mens wat dr. van Rooyen vandag sou gesê het van sy geliefde kerk, veral die laaste sin van sy aanhaling hierbo ?

Dit help bv nie om mooi korrek in amptelike kerkbesluite en verklarings te sê “ons glo in die liggaamlike opstanding van Christus”, maar in die praktyk hulle wat daardie leerstuk (en andere verloën) te beskerm, akkomodeer en te verdra in jou geledere nie, en dan juis hulle te vervolg en te verban wat jou oor jou leerdwalinge aanspreek nie (sien NGB art.29 se kenmerke van die valse kerk hierbo).

“En wat noem julle My: Here, Here ! en doen nie wat Ek sê nie” – Luk.6:46

Dieselfde geld vir die GKSA, dit help nie jy neem leerbesluite (bv. teen die vrou in die amp van predikant en ouderling), maar in die praktyk (in dade) akkomodeer, verdra en beskerm jy hulle wat openlik onskriftuurlik en onkerkordelik vroue in die amp van ouderlinge bevestig nie. En dan, om die kroon te span, word hulle wat volgens Skrif, belydenis en kerkorde/kerkregering ordelik opgetree het en wil optree, vermaan om op “ons missionêre roeping te fokus en nie deur verskille tot strydvrae verlei te word nie.”

²⁰ Toe bring hulle Hom die boodskap en sê: U moeder en u broers staan buite en wil U sien.  ²¹ Maar Hy antwoord en sê vir hulle: My moeder en my broers is die wat die woord van God hoor en dit doen. – Lukas 8

Die vrae kom op vir die ware gelowige, ware kerkrade en ware gemeentes:

Gaan ons sinodes wat verkeerde besluite neem meer gehoorsaam wees as die enigste Koning van die Kerk, ons Here Jesus Christus  (Hand.4:29; 29) ?

Kan ’n sinode direk en/of indirek enige leraar, kerkraad of gemeente verbied om nie tydig en ontydig (2 Tim.4:2) teen die wesentlike dwaling van VIDA te waarsku nie, wat nou vir ‘n verdere driejaar vrye toegang het in ons kerke, en lidmate verder gaan verstrooi ?

Gaan ons hulle wat ‘n valse vrede verkondig en onordelik optree meer gehoorsaam wees as die Here wat deur Paulus beveel:

¹² Stry die goeie stryd van die geloof, gryp na die ewige lewe, waartoe jy ook geroep is en die goeie belydenis voor baie getuies afgelê het.  ¹³ Ek gebied jou voor die aangesig van God wat aan alle dinge die lewe gee, en van Christus Jesus wat voor Pontius Pilatus die goeie belydenis betuig het,  ¹⁴ dat jy die gebod onbevlek, onberispelik bewaar tot by die verskyning van onse Here Jesus Christus

En, deel van die goeie stryd is om die gebod van 1 Tim.2:11,12 te bewaar, onberispelik te bewaar tot by die verskyning van onse Here Jesus Christus.

Gaan ons sinodes wat met ongelowiges en heidene aan dieselfde juk wil trek (deur ‘samewerking’ aan die Godsdiensraad vir ‘godsdiensregte’) gehoorsaam wees en met ons bydraes hul intergeloof samewerkings subsidieër ?

Elia het nie saamgewerk met die Baalprofete om by Agab te gaan ‘getuig’ oor sy afgodery en onreg nie, ook nie later as hy Nabot se wingerd steel nie (1 Kon.18-22); en, Paulus het nie saam die heidense filosowe ‘saamgewerk’ om by die Romeinse keiser te gaan ‘getuig’ oor ‘gemeenskaplike sake’ nie, Paulus het nie eers ‘saamgewerk en getuig’ saam met die Fariseërs en Sadduseërs nie (Hand.22, 23), maar beide heidene en Fariseërs/Saduseërs (die WRK/SARK van sy dag?) opgeroep to geloof en bekering:

³⁰ God het dan die tye van onkunde oorgesien en verkondig nou aan al die mense oral dat hulle hul moet bekeer,  ³¹ omdat Hy ‘n dag bepaal het waarop Hy die wêreld in geregtigheid sal oordeel deur ‘n Man wat Hy aangestel het, en Hy het hiervan aan almal sekerheid gegee deur Hom uit die dode op te wek.  (Hand.17; sien ook Hand.26) 

Hoekom het ons kerke die Godsdiensraad nodig om te ‘getuig’, ons het reeds die bevel en mandaat van Hand.9:15; 1 Tim.2:1,2; 2 Tim.4:1,2; ens., en is dit reg dat ons met ons finansiële bydraes die Godsdiensraad ondersteun, in die lig van 2 Kor.6:14 ev ?

Die NGK is al reeds kop in een mus met die SARK/WRK (dr. Kobus Gerber van die NGK, wat ook ‘n groot rol gespeel het om van Ferdie Mulder ontslae te raak, is in 2010 verkies tot een van die visepresidente van die SARK. Dit is dan ook g’n wonder dat hy die afgelope week so ontsteld was dat die GKSA nie die ‘Memorandum van Ooreenkoms’ met die NGK ingestem het nie, en hy is seker ook ontsteld dat die GKSA (weer) nie deel geword het van die SARK nie.

B. Ds. MJ Booyens (oud leraar van die GKSA, spesifiek die GK Parys)

In sy verklaring van die NGB, “Ons glo en bely”, spesifiek art.29 oor die kenmerke van die ware en valse kerk, is daar ‘n belangrike deel oor die ‘kerklike toestande van ons tyd’. Onthou, die boek is reeds geskryf/uitgegee in 1980 (Potchefstroom: CJBF), wat sou ds. Booyens vandag alles gesê het as hy op sinode 2012 was ?

Die feit dat die NG kerk al pens en pootjies die Belhar se ‘godsdiens-van-die-rewolusie’ bevrydingsteologie gesluk het, vrede gemaak het met die ongelowige ‘twyfel’ van Julian Muller (kontra HK So.7), die Nuwe Hervorming denke verdra, al wat dwaling deesdae akkommodeer; en die GKSA sterk oppad is daarna met sy soeke na die SARK, die deelname aan die NG parlementstoel en aansluiting by die Intergeloof Godsdiensraad – maak hierdie skrywe en aanhalings van ds. Booyens baie aktueel. Beklemtonings is bygevoeg. Hier is ds. Booyens aan die woord:

 ENKELE AANDUIDINGE VIR VERDERE BESINNING OOR DIE KERKLIKE TOESTANDE IN ONS TYD

Hoe laat is dit in die nag?

‘n Mens kom wel voor die vraag te staan of die ekumeniese strewe van “christelike kerke” in ons tyd nog “christelik” is, veral waar die kerk hom losmaak van die “vertikale” band met die transendente God en “godsdiens” bloot sien as “horisontalisme” — liefdesbeoefening tot jou medemens.

In die verband het ‘n groep behoudende teoloë uit die Hervormde Kerk in Nederland onlangs ‘n “Getuigenis” uitgereik waarin hulle beswaar maak teen die afwykinge. Dit is nuttig om enkele gedagtes daaruit aan te haal, sodat ons ons ook kan besin oor hoe laat dit al geword het op kerklike terrein.

Die vraag is of die kerk nog kerk is.

Het ons nie alreeds hier te doene met die “groot afval” waarvan Paulus spreek in 2 Thess. 2:3, 4 nie? Veral waar die “godsdiens van die rewolusie” gepreek word en nou aansluiting by die Marxisme gesoek word, lyk dit asof die ryk van die Antichris voorberei word in samewerking met die “valse godsdiens”. (Ons haal nou verder vry aan uit die “Getuigenis”.)

Allerlei wind van lering

“Te midde van die huidige geestelike verwarring op kerklike en teologiese gebied, rig ons ons met hierdie Getuienis tot die gemeente van Jesus Christus ‘op alle plekke van sy heerskappy’, ‘n gemeente wat dreig om moedeloos, onseker, twyfelend en wankelmoedig te word, omdat hulle op en neer, heen en weer, geslinger word onder die invloed van allerlei wind van lering (Ef. 4:14).

Die gemeente moet sy geloof bewaar, terwyl in die prediking die voorkeur aan twyfel bo sekerheid en aan ,diskussie’ bo die leer (doctrina) gegee word. In plaas van ‘n duidelike onderrig in die waarheid van Christus word aan die gemeente skeptisisme geleer. Ons bedoeling is slegs om op die geloofspunte nadruk te lê wat in die huidige tydsgewrig op ‘ondeugdelijke’ gronde bestry of verswyg word.”

Geen ware evangelie meer

Dit is glashelder dat die huidige kerklike krisis ‘n geloofskrisis is. Die prediking en teologie van vele gaan nie meer daarom om die Evangelie anders of nuut te sê nie, maar om geheel nuwe dinge te sê, waarin die boodskap van die Woord van God nie meer deurklink nie. Godsdiens en geloofsworsteling word geag as ‘n oorwonne saak terwyl kommer oor persoonlike heil as ‘n vorm van selfsug geag word. Met die gebed weet hulle geen raad nie. Van ‘n ander en hoëre wêreld word nie gespreek nie: dood is dood. (Soos ‘n dier — M.J.B.). Die hemel word ‘n mitologiese voorstelling genoem. Alles wat bowêrelds (transendent) is word verwerp as oorwonne Grieks-dualistiese denke. Om te praat oor: God is dood, hou duidelik veel meer in as die prysgawe van ‘n bepaalde Godsvoorstelling. Ontstellend is die platvloerse en gemeensame wyse waarop, dikwels in die kerk, die teologie en die prediking oor God en die heilige dinge gepraat word (dink hier maar aan al die ongelowige drek wat op die Kerkbode gespreksgroepe al in die verlede versprei is – slc).

God woon nie meer in onaantasbare majesteit bo die aardse gewemel nie … Nee, Hy word getrek binne die grense van ons bestaan omdat ons bo en buite ons horison geen werklikheid meer wil erken nie. Dit is die diepste oorsaak waarom die Evangelie in ons tyd geabsorbeer word deur die geskiedenis en dat die geskiedenis skynbaar sal uitmond in die Koninkryk van God. Omdat die mens homself en sy aardse werklikheid verabsoluteer, word hy afgestomp vir alle besef van God se vrymag en verhewenheid bo die wêreld.

Die Christologie word ‘n Jesuslogie waarin Christus as die aardse “Jesus-Messias” en die “Man van Nasaret” geteken word, wat al die trekke van die rewolusionêre afgode van ons tyd dra. Die ryk van God word ‘n afspieëling van radikale, rewolusionêr-politieke wens-drome. Die beoogde vryheid, wat in wese die mens onderwerp en slaaf maak van die wette van sy eie bestaanssituasie is ‘n geheel ander vryheid as die van die kinders van God (Rom. 8:21).

‘Ons Getuienis’ gaan teen die hoogmoedige en onverdraagsame mentaliteit, wat die Evangelie verbaster tot pure aardse messianisme.

Teen die onskriftuurlike werkheiligheid, wat die christelike geloof vereenselwig met ‘n bepaalde maatskaplike en politieke betrokkenheid. Teen ‘n moderne sinkretisme, waarby die belofte van die koninkryk van God vermeng word met ideë, wat hulle oorsprong nie in die Bybel het nie, maar in humanistiese en ateïstiese ideologieë. Teen ‘n verpolitisering en vermaatskapliking van die Heil in die sin van ‘n opstand teen die gevestigde orde (die sg. “establishment”) en ‘n omverwerping van die huidige maatskaplike-politieke orde en strukture (dink maar aan die nuwe SA wat met al sy rewolusie en opstand teen God en sy gebod, deur baie kerklike leiers gedoop is as ‘goed’, ook leiers van die NGK en die GKSA – slc).

Die Bybel spreek totaal anders oor die mens en sy verlossing.

Daar word die mens allereers as verantwoordelike enkeling voor God en die medemens gestel. Vandaar dat die Koninkryk van God nie in die eerste plek ‘n verandering van politieke orde en maatskaplike strukture is nie, maar ‘n verandering in die verhouding tot God en die medemens. Wél klink in die Bybel die protes teen duidelik aanwysbare onreg in die samelewing, maar steeds i.v.m. die innerlike verhouding tot God en die medemens in geloof en bekering. ‘n Mens kan Amos 8 nie lees sonder om ook te luister na Amos 4 nie. Hoewel die gelowige oog het vir sy verantwoordelikheid ten aansien van wêreldse take en opdragte, leef hy so sterk by die besef van die voorlopigheid van hierdie wêreld en lewe, dat hy ‘n innerlike reserwe koester teenoor elke politieke en sosiale druk om die heil in die “hier en nou” te lê.

Hierop gee die ondertekenaars van die Getuienis dan die Bybelse leer teenoor die afwykinge van ons tyd t.o.v. die volgende hoofpunte. (Ons noem dit alleen, aangesien dit alles elders in die behandeling van die belydenis aan die orde was).

1. Die Liefde tot God en die liefde tot die naaste in die lig van die hoofsaak van die Wet in Matt. 22:35 – 40.
2. Regverdiging gaan aan die heiliging en goeie werke vooraf (Rom. 4:5). Ons mag nie alleen roem op sondevergewing nie, maar ook die werke doen — Aan die ander kant is die werke vrug van geloof en sondevergewing.
3. Ons sondes is volkome vergewe deur die soenoffer van Christus aan die kruis (Rom. 3:25; 2 Kor. 5). Daarom versit die ondertekenaars hulle teen die verpolitisering van die leerstuk van die vergewing van sondes (dink maar aan die WVK skuldmanipulasies -slc).
4. Vleeswording, kruis en opstanding van Jesus Christus is en bly die onwrikbare, objektiewe fondament van die christelike geloof. “Ons verset ons teen ‘n teologie en prediking wat as ‘n moderne vorm van die natuurlike teologie die mens Jesus van Nasaret aan die kruis sien hang as ‘n simbool van alle menslike leed en onreg in die wêreld — Só ‘n prediking het niks meer met die Bybel te doene nie”.
5. Die opstanding van Christus is ‘n goddelike heilsfeit. “Ons verset ons teen die leer wat dit as ons christelike roeping en taak voorstel dat ons mense deur ons goeie werke, deur ons po­litieke en maatskaplike bedrywighede, Christus tot opstanding sou moet bring, sodat die lot van God en sy Christus afhanklik sou moet wees van hierdie menslike aktiwiteite…”
6. Die heil kom van God as ‘n wonder van sy genade en word nie deur middel van menslike aktiwiteite in die geskiedenis gerealiseer nie. Vanselfsprekend verwerp ons ‘n teologie wat preek dat God dood is . . .

“Ons verset ons teen die moderne sondeleer, wat die sonde allereers soek in politieke en maatskaplike strukture. Agter die leer lê die oortuiging dat die mens eintlik wel goed is, maar dat die omstandighede hom tot ‘n sondaar maak . . .”

“Ten slotte. Die gemeente van Jesus Christus leef uit die toekoms van die Here. Daarom moet hulle getrou bly aan die beloftes, wat in die Woord van God aan ons gegee is”.

Tot hier ds. Booyens se skrywe.

Slot

Wat vir my teleurstellend is, is dat baie gereformeerde predikante, ouderlinge en lidmate (in beide die GKSA en NGK) nie hierdie hele sameswering en valse ekumeniese strewe (sonder die Woord, sonder Christus en sy gebod) sien kom nie, nie gepla is daaroor nie, of dalk nie wil erken hoe die gereformeerde leer en die gereformeerde kerke al meer saamgesleep word om die new age-agtige Wêreldkerk gedagte te moet dien, die pad terug na Rome en verder.

Mag die Here ons almal bekeer om opnuut sy Woord te herontdek, ook vir predikers en herders na die Here se wil:

  ⁹ Al julle wilde diere van die veld, kom eet! Al julle wilde diere in die bos!  ¹⁰ Hulle wagte is almal blind, hulle merk niks nie; hulle is almal stom honde wat nie kan blaf nie; wat dromerig lê, lief is om te sluimer.  ¹¹ En die honde is gulsig, hulle ken geen versadiging nie; en herders is hulle wat nie weet om op te merk nie; almal loop hulle eie pad, elkeen na sy onregverdige wins, almal saam.  ¹² Kom, sê hulle, laat ek wyn gaan haal, en laat ons sterk drank drink, en die dag van môre sal wees soos vandag, buitengewoon groot! – Jes.56

  ¹⁴ Keer terug, o afkerige kinders, spreek die HERE, want Ek is heer oor julle; en Ek sal julle neem, een uit ‘n stad en twee uit ‘n geslag en sal julle in Sion bring.  ¹⁵ En Ek sal aan julle gee herders na my hart, wat julle sal oppas met kennis en verstand. – Jer.3

Ons gesin sing tans tydens ons huisgodsdiens Psalm 69.

Die laaste vers het ons aangegryp in hierdie droewige tye vir ons kerke.

Mag dit vir gereformeerdes wat orals verstrooi is en saam huil oor Sion, ‘n lied van hoop wees vir hierdie en toekomstige tye, en mag dit ook ons gebed wees vir hierdie tye en sy kerk in hierdie land:

69:14 (berymd)

Laat aarde=en hemel Hom dan prys,

die see en al wat dit deursweef!

Want God sal Sion laat herleef,

en Juda’s stede sal herrys.

Dan vind Gods volk ‘n erfdeel weer

en wonings wie sy Naam vereer.

Tien jaar na die herstigting van die Gereformeerde Kerke in SA, in 1869 by haar vierde ‘Algemene Synodale Kerkvergadering’, het die kerke reeds besluit dat geen lidmate lid mag wees van enige geheime organisasies nie:

“Art. 109.

Wordt van de orde afgeweken, en gesproken over de vrijmetselarij. De Synode bespreekt dit en besluit weder over te nemen art 43 van de tweede Synodale handelingen, welk artikel dus luidt: De Synode have dure roeping gevoelende om te waken voor de geestelijke belangen der gemeenten haar van God zelven toebetrouwd, Hand. xx : 28, acht zich ook verpligt, om de gemeenten te waarschuwen tegen gevaren, waarin sommige leden uit onkunde of wereldzin ongelukkig eens kunnen vervallen, daarom maakt de Synode al hare gemeenten opmerkzaam op onze gel00fsbelijdenis en met het oog op de omstandigheden des tijds bepaaldelijk op arts. 7, 27, 28 en 29 dier beljdenis.

En verklaart bij dezen, dat iemand die lid wordt van geheime genootschappen als, b.v., het Vrijmetselaars genootschap, of eenig ander geheim genootschap, geen lidmaat van de Gereformeerde Kerk, onder haar bestuur, kan zijn noch blijven; naardien de christelijke kerk eene geestelijke en openbare vereeniging is, die geene gemeenschap kan noch mag oefenen, met vereenigingen of genootschappen die buiten haar en vreemd van haren geestelijken en hemelschen aard en natuur zijn. Zie 2 Cor. vi : 14-18 ; Joh.iii: 19-21.

Derhalve, worden alle lidmaten hiertegen gewaarschuwd en vermaand voor zichzelven acht te geven en ten dezen opzigte, ook op elkander acht te geven en daartegen te vermanen, en zoo dit niet baat, dezulken ook bij den kerkeraad bekend te stellen.

Tevens en vooral werden de kerkeraden alom ernstig vermaand, hierop te letten en hiertegen te waken.”

Weet iemand of dit sedertien verander het, dalk in die 20ste eeu om plek te maak vir die Broederbond ?

Sien ook hierdie verslag van die Ortodox Presbyterian Church (‘n kerkverband met wie die GKSA kerklike eenheid het), oor die Vrymessalery en geheime organisasies oor die algemeen:

Christ or Lodge – a Report on Freemasonry

“The committee finds that the evidence presented concerning the religion of Masonry permits but one conclusion. Although a number of the objections commonly brought against Masonry seem to the committee not to be weighty, yet it is driven to the conclusion that Masonry is a religious institution and as such is definitely anti-Christian.

Far be it from the committee to assert that there are no Christians among the members of the Masonic fraternity. Just as a great many who trust for eternal life solely in the merits of Christ continue as members of churches that have denied the faith, so undoubtedly many sincere Christians, uninformed, or even misinformed, concerning the true character of Freemasonry, hold membership in it without compunction of conscience. But that in no way alters the fact that membership in the Masonic fraternity is inconsistent with Christianity.”

Tydens die GKSA sinode 2012 (Agenda 16.5, bl.88) is volle ekumeniese bande gesluit met die PCA (Presbyterian Church in America).  Hier is ‘n deel van hul geskiedenis:

“Organized at a constitutional assembly in December 1973, this church was first known as the National Presbyterian Church but changed its name in 1974 to Presbyterian Church in America (PCA). It separated from the Presbyterian Church in the United States (Southern) in opposition to the long-developing theological liberalism which denied the deity of Jesus Christ and the inerrancy and authority of Scripture. Additionally, the PCA held to the traditional position on the role of women in church offices.

            In December 1973, delegates, representing some 260 congregations with a combined communicant membership of over 41,000 that had left the PCUS, gathered at Briarwood Presbyterian Church in Birmingham, Alabama, and organized the National Presbyterian Church, which later became the Presbyterian Church in America.

            … The PCA is one of the faster growing denominations in the United States, with over 1700 churches and missions throughout the USA and Canada. There were over 335,000 communicant and non-communicant members as of December 2000.”

Laasgenoemde getal het aangegroei tot 346 000 in 2010.  Net nog ‘n bevestiging dat gereformeerde ortodoksie kerkgroei bring, deur die Here se genade.

Dit beteken egter nie dat daar nie probleme is in die PCA nie.

Soos met die GKSA deur sy Ordevoorstel, erken die PCA ook die onderlinge verdeeldheid en verskille in hul kerkverband wat die eenheid versteur, en dat dit aandag moet geniet.

Die PCA het ook, soos die GKSA nou beplan het om te doen, ‘n ‘PCA Strategic Plan’ ontwikkel wat in 2010 aanvaar is.  Deel van daardie plan is om gesprekke te voer oor die onderlinge verskille.

Die afgelope week het so gesprek glo plaasgevind, en baie lidmate is ongelukkig oor die geheimhouding daaragter, want almal se sienings kan weergegee word wat in die gesprek genoem is, maar hulle name mag nie genoem word nie.

Sien die volgende webblad wat vertel van hierdie gesprek/vergadering wat plaasgevind het, asook veral die bespreking in die ‘comments’ afdeling wat daarna volg:

PCA “Meeting of Understanding” held in Atlanta

Hier is ‘n paar aanhalings:

“ByFaith is reporting that a meeting called by Dr. Roy Taylor and other “denominational leaders” met this past Tuesday in order to “discuss charitably and forthrightly the cause for conflicts in the PCA that hamper our ministry and unity.” The meeting was held under Chatham House rules, which means that you can mention what was said but not who said it.”

“One of the themes of the 2010 PCA Strategic Plan was the necessity for civil conversation,” Taylor said.”

“50 PCA pastors as well as coordinators and presidents of the PCA’s permanent committees and agencies attended.” I assume the 50 people present were males, but what is being reported is not office bearers executing their office like men (1 Cor. 16:13). It sounds like a bunch of whiny girls complaining that they are called names on the playground. Don’t like being called a heretic? Don’t preach or practice heresy! Don’t like theological precision? Go find a denomination that isn’t theologically precise (http://www.ucc.org/)!”

“There’s a lot of truth to the statement that denominations start ordaining women when the men in office are already acting like women. There’s a huge difference between viewing the church as needing leaders who are nuturing and loving mothers caring for sometimes frustrating children and viewing the church as soldiers of the Lord fighting against Satan and his minions. The talents and experience needed to be a nurturing mother, while certainly important, simply are not those needed to run a church.

“The reality is that many seminaries tend to feminize potential ministers. That may be unavoidable in our current ecclesiastical environment. But what about the elders? Is perhaps a major part of the PCA’s problem that most churches don’t have elders who care enough to attend general assembly? Is it possible that elders conferences calculated to get elders involved in the ecclesiastical battles are the key to solving a problem that the ministers simply cannot solve given the current “culture of niceness” that prevails in too many church circles? … I would not want to intrude myself into office in a denomination where I disagree with parts of the confessions of the church. It would be nice if these PCA leaders had similar convictions and joined churches where their disagreements with the confessions would not be a problem.”

“We already decided how closely we are going to adhere to the Standards when we allowed for exceptions to the Confession. No longer are we a denomination that is reformed, but reformed-esque. The point of the Confession and adherence to it is that we would all agree and be united, but now we are divided because we don’t agree on the Standards anymore (i.e. the word STANDARD). We don’t have a standard anymore. When Presbyterians, Independents, Episcopalians, and Erastians can agree on the Westminster Standards and unite around it as a summary of Scripture and we cannot, we are divided and not reformed.”

“Both DeYoung and Gilbert are highly respected by the young, Reformed, and restless crowd that is most likely to swallow the missional agenda without much reflection.  If nothing else, What Is the Mission of the Church? should give evangelical Christians reasons to pause and reconsider where they are headed.”

Tydens GKSA Sinode 2012 is daar ‘n beskrywingspunt aanvaar aangaande die ‘Openbare getuienis oor die ekologiese krisis’.  Dit was artikel 25.5 in die Agenda.

Tydens die bespreking het slegs een predikant daarmee ‘n probleem gehad, ds. Victor Correia (GK Phalaborwa), wat gemeen het volgens art.30 KO die saak by Christelike wetenskap hoort nie op die kerk se tafel nie, die taak van die Kerk is om die Evangelie te verkondig.  Let wel: dit gaan nie oor of ekologie ‘n belangrike saak is nie, maar of dit die kerk se taak is om aan te spreek, moet dit die kerk se fokus wees, al die ‘sosiale sake’ ?

Hierdie opmerking deur ds. Correia het heelwat verontwaardiging by baie afgevaardiges tot gevolg gehad.  Gelukkig het die voorsitter, ds. Danie Snyman, sy reg om te verskil met die res van die sinode verdedig.

Hierdie enkele getuienis tussen die hele skare, is egter belangriker as wat baie mense dink.  Hier is ‘n paar sake van die Openbare Getuienis wat die sinode met groot meerderheid aanvaar het, wat meer klink soos ‘n sosio-politieke manifes van ‘n politieke party as ‘n kerklik-profetiese getuienis oor die belangrike saak:

 “1. die ongebreidelde bevolkingsaanwas van baie volkere op aarde wat toenemende en onhoudbare druk op die aarde se beperkte hulpbronne en lewensonderhoudstelsels plaas

4. die uiters oneweredige verspreiding van welvaart op aarde, sodat sommige mense in ellende en hongersnood verkeer terwyl andere in oorvloed en oordaad lewe.

7. die skynbare onvermoë van leiers om die onvolhoubare gaping tussen ryk en arm te verklein.”

10. om gesinsbeplanning op verantwoordelike wyse aan te pak en dat leiers hierin duidelike leiding sal gee.”

Juis omdat hierdie sake nou al meer op die tafel van die kerke kom, sal dit goed wees om die volgende boek te bestudeer:

What is the Mission of the Church?: Making sense of Social Justice, Shalom, and the Great Commission, by Kevin DeYoung, Greg Gilbert

Ek wag nog vir my kopie, maar terwyl ek wag gee ek solank vir u die resensie hier onder as inleiding.

Ek wil ook die volgende aanbod maak aan enige persoon wat hier lees en belangstel: 

doen ‘n resensie van hierdie boek (minimum 5 bladsye, A4 12 spasiëring) vir die Pro Regno blog, dan ontvang u die boek gratis.  Kontak my by proregno@gmail.com as u belangstel in hierdie aanbod.

Let wel: ek stem nie met elke detail aspek van die boek of die resensent saam (soos hier onder uiteengesit) nie, en noem dit kortliks aan die einde van die resensie, maar ek dink die boek se onderwerp as sulks is baie belangrik om van kennis te neem, veral ook in die lig van die GKSA se oproep via die ‘Omkeerstrategie’ en die ‘Ordevoorstel’.

What Is the Mission of the Church? Making Sense of Social Justice, Shalom and the Great Commission by Kevin DeYoung and Greg Gilbert (Wheaton: Crossway, 2011), pp. 283, review by Gary Gilley.

The authors contend that determining the mission of the church “is the most confusing, most discussed, most energizing, and most potentially divisive issue in the evangelical church today” (p. 25).  Scot McKnight claims that recent interest in social justice, or what he calls missional “represents the biggest shift in evangelicalism in the last century” (p. 142).  I believe these men are correct.  Much ink has been spilled of late promoting the social agenda and a good book challenging missional thinking—drawing us back to Scripture to carefully analyze such thinking—was needed.  This is that book.  It is well done, carefully researched, scripturally based and extremely practical.  It is also written by the right men.  Both DeYoung and Gilbert are highly respected by the young, Reformed, and restless crowd that is most likely to swallow the missional agenda without much reflection.  If nothing else, What Is the Mission of the Church? should give evangelical Christians reasons to pause and reconsider where they are headed.

Specifically, the authors are addressing whether the “mission of the church is discipleship or good deeds or both” (p. 16).  They also want to consider the role of the church in pursuing social justice and building the kingdom of God on earth (p. 16). Their thesis, often stated and defended throughout, is that the church’s mission “is to go into the world and make disciples by declaring the gospel of Jesus Christ in the power of the Spirit and gathering these disciples into churches, that they might worship the Lord and obey His commands now and in eternity to the glory of God the Father” (p. 62) (see also pp. 231-239; 241-242; 245-247).  They do not want to be misunderstood to say that Christians should be indifferent to suffering in the world (pp. 22-23), just that alleviation of suffering is not the mandate for the church—making disciples is.

Having said this, DeYoung and Gilbert know they are swimming against the current of recent popular evangelical thinking.  Discounting emergent leaders, such as Brian McLaren, who frame the church’s mission in purely social terms, nevertheless mainstream evangelicals are adopting much the same program.  The difference so far is that thinkers such as Scot McKnight and Christopher Wright are not abandoning the Great Commission, they are merely adding the social schema and elevating it to equal status with the Great Commission.  John R. W. Stott, an early leader in this approach wrote, “Evangelism and social action, therefore, are full partners in Christian mission” (p. 54).  Although not mentioned in the book, authors from Francis Chan to David Platt would define the mission of the church as including environmental stewardship, poverty relief, digging wells, working for social justice and medical attention to the needy.  In other words, the mission of the church is being broadened far beyond the Great Commission.  DeYoung and Gilbert argue that the believer will involve himself in social issues by virtue of his love for his neighbors, but there is nothing particularly Christian about humanitarian work (pp. 231-239).  Christians can lock arms with non-Christians over social concerns, and they should, but they should not confuse this action with the unique mission of the church—to proclaim the gospel and make disciples (pp. 224-229).  “We are not called,” they write, “to bring a broken planet back to its created glory.  But we are to call broken people back to the creator” (p. 248).

DeYoung and Gilbert spend much of their book examining and challenging the missional (a term they use but never really define, p. 25) mindset in light of Scripture.  For example, they critique Christopher Wright’s teaching on Genesis 12 (pp. 30-34) and the Exodus (pp. 34-36), missional views of Luke 4:16-21, false uses of “Shalom” (pp. 52-53,195-203) and incarnationism (pp. 54-58), and the erroneous idea that our actions will bring in the kingdom (pp. 27-35; 197).  Specifically they analyze favorite biblical texts missional leaders lean on:

Leviticus 19:9-18 (pp. 143-147) Leviticus 25 (pp. 147-153) Isaiah 1 (pp. 153-155) Isaiah 58 (pp. 155-156) Jeremiah 22 (pp. 156-158—good summary) Amos 5 (pp. 158-159) Micah 6:8 (pp. 159-161) Matthew 25:31-46 (pp. 162-165—although their interpretation is out of context) Luke 10:25-37 (pp. 165-166) Luke 16:19-31 (pp. 166-167) 2 Corinthians 8-9 (pp. 168-170) James 1, 2, 5 (pp. 170-171)

Of a more positive nature,  the authors provides biblical understanding concerning dealing with the poor (pp. 175-177; 186-192), owning possessions (pp. 177-179), rejecting guilt motivations that are often used (pp. 192-193), the Cultural Mandate (pp. 208-213), continuity issues between the present and new heavens and earth (pp. 213-219), the importance of  @#!*%  in our understanding of mission (pp. 244-245) and the value of the church realizing that it is a “holy huddle” (p. 264).  They also trace God’s commands for social involvement through the Scriptures and determine that the focus of such concern is on the covenantal people not society at large (pp. 184-186).  In the book of Acts, for instance, we find no examples of societal renewal on the part of the disciples (p. 49).

The authors are definitely covenantal in their theology, which affects some of their thinking.  For example, they accept George Ladd’s “already, not yet” understanding of the kingdom (pp. 49, 99, 112, 117-118, 124-125, 131-132), Jesus is presently on David’s throne (pp. 85-87), confuse the millennium with the eternal kingdom (pp. 88-123), strangely believe that when John proclaimed the kingdom was near that is what he meant, but when Jesus did the same He meant the kingdom was actually here (p. 95), Christians are the Israel of God (p. 201);, and the present heaven and earth will not be destroyed but renewed (pp. 213-219).  While I personally disagree with each of these positions none of them appreciatively diminishes the argument of the book, which is that the church’s unique mission is the Great Commission not the Cultural Mandate to fix the planet.

[nota: ek stem hier meer saam met die skrywers, as met die resent, wat bogenoemde paragraaf betref. En, die Evangelie bevestig en handhaaf die Groot Opdrag, vernietig dit nie. Die verskil is of ons 'n 'sosiale agenda' volg a) in die amp van gelowige op elke terrein [dit is nie die primêre taak van die Kerk nie, dit is juis die skrywers se probleem met baie kerke wat nou 'sosiale agendas' ontwikkel]; en b. volgens watter standaard werk ons op elke terrein waar die Here ons roep om te arbei en te getuig: God se goeie onfeilbare Woord of die mens se valse onbybelse oplossings soos dit tot uiting kom in die ‘sosiaal-demokratiese menseregte’ bevrydings-utopiese grondwette, getuienisse en verklarings ? - slc)

What Is the Mission of the Church? is a valuable book.  I hope many well-meaning missional-leaning believers will read it and consider its thesis.  In light of the popularity of the social agenda, and a present confusion over the mission of the church, I would encourage all pastors and Christian leaders to read this work.

Hier is een van die skrywers van die boek, Kevin DeYoung se skrywe oor die boek:

What is the Mission of the Church ?

Hier is besprekings, gesprekke en videos oor die boek:

The Mission of the Church

Nog ‘n resensie van die boek:

Review Of Kevin DeYoung and Greg Gilbert’s ‘What is the Mission of the Church’?

Sien ook:

An Evangelical Consensus on the Mission of the Church?

Die Pro Regno blog is vandag twee jaar oud.

Baie dankie vir almal se besoeke, ondersteuning, opmerkings en (selfs) beledigings deur die tweede jaar. Die belangstelling (deur besoeke) het soos volg gegroei:

2010: 13 241

2011: 23 229

Jan’ 2012: 6076

Enige voorstelle en terugvoer is altyd welkom, al kan dit nie altyd gepubliseer word nie.  Met hierdie skrywe wil ek opnuut ‘n uitnodiging rig aan alle lesers om enige artikels aan te stuur wat u op hierdie blog wil publiseer: proregno@gmail.com

Die doel van die blog bly: om artikels beskikbaar te stel oor verskillende onderwerpe ter bevordering van ons dienswerk in die Koninkryk van God in Jesus Christus (Matt.6:33; Heb.12:28).

Met die viering van Pro Regno se verjaarsdag het ek die domein naam, proregno.com, by ‘wordpress’ gekoop as geskenk.  Die webadres is dus nou korter www.proregno.com en nie meer die langer naam www.proregno.wordpress.com  nie.  Verder het ek ook die tema (prent) van die blog verander vir die nuwe jaar.

U is ook welkom om direk te reageer op elke artikel in die ‘comment’ afdeling onder aan elke draad/skrywe, of op poslyste soos calvyn-subscribe@yahoogroups.com of gksaforum-subscribe@yahoogroups.com

“Birthdays are good for you. Statistics show that the people who have the most live the longest.”

“Birthdays are nature’s way of telling us to eat more cake.”

GKSA SINODE 2012

U kan op die GKSA webblad gaan kyk na die Agenda wat behandel is: www.gksa.co.za (tussen hakies by elke saak hier onder is die Agendapunt se nommer wat u kan gaan opsoek, let wel soos gewysig tydens die vergadering en later beskikbaar sal wees in die Handelinge van Sinode 2012. Gaan kyk ook hier vir die verskillende dae se verslaggewings oor die verskillende genoemde sake: GKSA sinode 2012). Tussen die besluite is daar ’n paar vrae en opmerkings van my kant af.

Hier is van die belangrikste besluite wat deur die Sinode geneem is:

1. Vertalingkwessies

a. Ons kerke werk voort aan ‘n nuwer vertaling wat tans soos volg genoem word “Die Bybel in Afrikaans: ‘n Direkte vertaling.” (Agenda 14.3)

b. die beswaarskrif teen die gebruik van die Nuwe Afrikaanse Vertaling (1983) is onontvanklik verklaar (Agenda 14.4).

Opmerkings en vrae

a. Tydens die sinode het sekere afgevaardiges reeds hul besorgdheid uitgespreek oor sekere aspekte van die komende nuwe vertaling.  Hier is ‘n paar probleme wat ek reeds aangedui het aangaande die vertaling en verklarende notas van die komende vertaling: 2016 vertaling

b. Br. Gert Erasmus getuig nou al baie jare lank oor die probleme en onbetroubaarheid van die NAV deur verskeie beswaarskrifte. Met die sinode se laasgenoemde besluit kan ‘n mens aanvaar dat daar nou finaal afgestap word van die onderwerp. Sien hier my skrywes oor die NAV probleme: 1983-vertaling

2. Die lied in die kerk

Die sinode het art.69 van ons kerkorde verander, en dit lui nou soos volg (die woorde wat beklemtoon is, is nou bygevoeg): “In die kerke moet die 150 Psalms, die Tien Gebooie, die Onse Vader, die Twaalf Artikels van die Geloof, die Lofsange van Maria, Sagaria en Simeon gesing word. Ander Skrifberyminge en Skrifgetroue liedere wat die Sinode goedgekeur het, word in die vryheid van die kerke gelaat.” (Agenda 22.1)

Opmerkings en vrae

Skrifgetroue liedere = Gesange. Dus, ons is nou amptelik ook ‘n Gesangsingende kerk na 153 jaar en vra sommige reeds: het die GKSA nog bestaansreg, ook histories gesien, na hierdie besluit ?

Hierdie besluit gaan bydra tot verdere verdeeldheid in plaaslike kerke, want as daar Gesange gesing gaan word, gaan baie van ons se gewetens gebind word om nie aan die volle erediens deel te neem nie, wat beteken die besluit oor die Lied is in stryd met NGB art.32,

Ons glo verder dat die regeerders van die kerk, al is dit nuttig en goed om onder mekaar ‘n bepaalde orde tot instandhouding van die liggaam van die kerk in te stel en te handhaaf, tog noukeurig moet oppas om nie af te wyk van wat Christus, ons enigste Meester, vir ons ingestel het nie. En daarom verwerp ons alle menslike versindsels en alle wette wat mense sou wil invoer om God te dien en om, op watter manier ook al, die gewetens daardeur te bind en te dwing. Ons aanvaar derhalwe slegs wat kan dien om eendrag en eenheid te bewaar en te bevorder en om alles in gehoorsaamheid aan God te onderhou. Daarvoor is nodig die ban en alles wat daarmee saamhang, toegepas ooreenkomstig die Woord van God.

3. Verhouding met die owerheid

1. Oor die Suid-Afrikaanse Raad vir die beskerming van godsdiensregte en vryhede is as volg besluit: “2.1 Die Sinode gee aan die Deputate Ekumensiteit Owerheid-sake die mandaat om die GKSA op die Raad te verteenwoordig. 2.2 Dat begroot word vir lidmaatskapgelde” (Agenda 16.14)

4. “Die Sinode gee aan die Deputate Ekumenisteit Owerheidsake die mandaat om saam met ander godsdienste oor sake van gemeenskaplike belang getuienis te lewer, met dien verstande dat die unieke begronding van die Christelike etiek nie in gedrang kom nie en sodanige getuienis geskied binne die raamwerk van KO, art 49.” (Agenda 16.15)

Vrae en opmerkings

Elia het nie saam die Baalprofete by Agab gaan ‘getuig’ oor sy afgodery en onreg nie, ook nie later as hy Nabot se wingerd steel nie (1 Kon.18-22); en Paulus het nie saam die heidense filosowe by die Romeinse keiser gaan getuig nie, maar hul direk opgeroep tot geloof en bekering (Hand.17:30,31):

³⁰ God het dan die tye van onkunde oorgesien en verkondig nou aan al die mense oral dat hulle hul moet bekeer,  ³¹ omdat Hy ‘n dag bepaal het waarop Hy die wêreld in geregtigheid sal oordeel deur ‘n Man wat Hy aangestel het, en Hy het hiervan aan almal sekerheid gegee deur Hom uit die dode op te wek.  

Hoekom het ons kerke die Godsdiensraad nodig om te ‘getuig’, ons het reeds die bevel en mandaat van Hand.9:15; 1 Tim.2:1,2; 2 Tim.4:1,2; ens., en is dit reg dat ons met ons finansiële bydraes die Godsdiensraad ondersteun, in die lig van 2 Kor.6:14 ev ?

Ander godsdienste is evangelisasie en sendingterrein, en ‘n samewerkingsterrein nie.

5. Maatskaplike sake (artikel 25.4 in Agenda): ‘n studie moet gedoen word, ‘n ‘omkeerstrategie’ oor hoekom ons getalle so verminder en wat ons daaraan kan doen.

Vrae en Opmerkings

Sien my skrywe by: ‘n Dopper ‘omkeerstrategie’ – ‘n Bekeringstrategie

Ons het be-kering nodig (HK Sondag 33), nie ‘n ‘strategie’ om teenoorgestelde Skrifbeskouings en oortuigings oor leer, diens en tug aanmekaar te probeer hou nie.

6. Artikel 31 van die Kerkorde is verander om nou soos volg te lui: “As iemand ‘n klagte het dat hy deur die uitspraak van ‘n mindere vergadering verontreg is, mag hy hom op ‘n meerdere vergadering beroep. Wat met meerderheid stem besluit is, sal vir vas en bindend gehou word, tensy bewys word dat dit met die Woord van God of die artikels van die Kerkorde in stryd is.”

Vrae en opmerkings

Weet nog werklik nie wat nou die groot verskil is met die nuwe bewoording nie, kan iemand help ?

7. Oor die vrou in die besondere ampte is die volgende ‘ordevoorstel’ op 12 Januarie deur die sinode aanvaar:

ORDEVOORSTEL

1. Dat die beswaarskrifte in verband met die vrou in die besondere dienste eers op ‘n volgende Sinode beoordeel word, aangesien daar sake is wat dringende aandag moet geniet alvorens hierdie beswaarskrifte tot opbou van kerke gehanteer kan word.

2. Motivering

2.1 Die Algemene Sinode 2012 het agt beswaarskrifte in verband met die vrou in die besondere dienste ter tafel. Dit het tydens hierdie Sinode duidelik geblyk dat daar by kerke, ondanks besluite wat tydens Sinodes geneem is, verskille in standpunte en praktyke bestaan met betrekking tot die vrou in die besondere dienste. Al sou die Sinode uitsluitsel op die beswaarskrifte gee, sou dit nie werklik die problematiek rondom die  verskille oplos nie. Die moontlikheid is groter dat – as ‘n beoordeling tans gedoen word – die uitslag die verskille mag verdiep. Die grondliggende rede(s) vir hierdie verskille in standpunte en praktyke behoort eerstens vasgestel te word en konkrete aandag te geniet.

2.2 Die Here het die Algemene Sinode gelei om die missionêre roeping van die Kerke op die voorgrond te stel. Die Sinode het besluit  om ‘n Omkeerstrategie vir die GKSA uit te werk om hierdie roeping na te kom. Indien daar tydens hierdie Sinode uitspraak gegee word oor die beswaarskrifte, gaan die verskillende standpunte nog nie opgeklaar wees nie. Inteendeel, dit kan die fokus vanons kerke eerder op die onderlinge verskille plaas. En daardeur kan die heerlike positiewe en eenparige gesindheid by kerke jeens die besluit oor ons roeping gedemp word.

3. Aanbevelings:

Dat die Algemene Sinode deputate aanwys met die volgende opdrag:

3.1 Om in samewerking met plaaslike kerke te bepaal wat die grondliggende redes is waarom daar, ondanks besluite wat kerke gesamentlik geneem het, steeds verskille in standpunte en praktyke bestaan in die sake waaroor besluite reeds geneem is.

3.2 Om die beswaarskrifte na te gaan en in 2015 te rapporteer.

3.3 Om die Sinode te adviseer:

3.3.1 oor hoe eenheid en verskeidenheid in ons kerke ons missionêre roeping kan dien.

3.3.2 wanneer gaan vryheid in verskeidenheid oor in ongehoorsaamheid aan die Woord.

3.3.3 wanneer die besluite en optrede van die plaaslike kerk die gemeenakkoord in gedrang bring

3.3.4 wanneer kerklike besluite ‘n las plaas op mense se gewetens (NGB,Art. 32)

3.3.5 hoe die Gereformeerde Kerke verlos kan word van ‘n verlammende persepsie van ‘n sterwende kerk tot ‘n helder beeld van ons missionêreroeping. 3.4 Die Sinode doen ‘n ernstige beroep op kerke om in hierdie tyd, totdat die beswaarskrifte afgehandel is:

3.4.1 die verskeidenheid in gebruike in ons kerke met liefde en begrip teenoor mekaar te hanteer in die gees van Rom 14.

3.4.2  nie ander gebruike in te voer, wat verskil van dit waarin kerke met mekaar ooreengekom het of wat tans in kerke in gebruik is nie.

Hierdie oproepe word spesifiek gemaak om kerke in hierdie tyd te help om op die Omkeerstrategie en ons missionêre roeping te fokus en nie deur verskille tot strydvrae verlei te word nie.

Vrae en opmerkings

Beteken dit dat daardie gemeentes wat vrou in die ampte van ouderlinge het nou nie meer getug mag word vir 3 jaar nie, en hoe gaan daar dan saam met sulke gemeentes geregeer word in hierdie drie jaar, aangesien dit in stryd is met 1 Tim.2:11,12 ?

Leonard van der Dussen skryf tereg onder die ‘opmerking/comments’ van die vorige draad die volgende:

“Kerklike daadkragtigheid kom voort uit die instandhouding van die kenmerke van die ware kerk: suiwere Woordverkondiging en sakramentsonderhouding, en instandhouding van die tug. In laasgenoemde het die “sinode” nou besluit dis bietjie te veel moeite en inspanning om die Lindens, Kaapstadte, Wapadrande en ander opsetlike onordelikes tot orde te roep en voor die noodwendige keuse van nakoming van afspraak of uittrede te stel. As die “sinode”, m a w die “GKSA” nie die kenmerke van die ware kerk (Nederlandse Geloofsbelydenis) bevorder nie – nou ja, na wie moet ons nou luister?”

Dit is juis die punt wat ek gemaak het teenoor een van ons behoudende predikante wat die ‘ordevoorstel’ ondersteun het. Ons het vir 30 jaar die saak bestudeer, ons het ‘n spesiale GTV konferensie oor die onderwerp gehou (2008), ons het ‘n verlengende sinode oor die saak gehad (Jan en Jun/Jul 2009) en toe het ons besluit (hoe krom en skeef ookal) dat vroue nie predikante en ouderlinge kon word nie. Ek laat my nie vertel ons was enigsins met mekaar in die GKSA ongeduldig oor hierdie saak nie.  In 2009 het ons aan die einde van die saak gekom, en predikante/kerkrade en kerke moes daarby berus het of die kerkverband verlaat het (sien Visser se, Kerkorde in die Praktyk, art.31) sodat ons almal kon voortgaan met ons roeping en take, veral die ‘fokus’ op sending en evangelisasie wat by sinode 2012 weer gehoor is.

Maar, toe begin ‘n paar gemeentes vanaf 2009 tot nou, buite orde op te tree, en in plaas van die 3de kenmerk van ware kerke wat toegepas word, word hul al drie op verskeie maniere beskerm en ge-akkomodeer vir drie jaar deur verskeie meerdere vergaderings , en nou met die ordevoorstel vir nog ‘n verdere 3 jaar, deur die algemene Sinode.

Intussen word ‘n gemeente soos bv. GK Carletonville – wat reeds ‘n pad met Linden gestap - de facto uit die kerkregering gedwing, ten minste op streeksinode en algemene sinode vlak, omdat ons nie teen die Skrif, belydenis en kerkorde mag en wil optree nie.   Daar is ook ander predikante en kerkrade wat groot probleme het om saam met Wapadrant en Kaapstad gemeentes te regeer vanaf 2009 tot 2011, en seker ook nou in die huidige ordevoorstel tydperk (2012-2015), wat geen orde bring nie.

Hoe ironies is dit, die wat ordelik wil optree word vermaan deur die ordevoorstel om ‘ordelik’ op te tree, en hulle wat al vir drie jaar onordelik optree, word binne die ordevoorstel beskerm en bewaar. Respek vir daardie gemeentes wat ongeag hul pro-VIDA standpunte, ordelik opgetree het en vir 3 jaar gewag het vir die sinode om ‘n uitspraak te lewer.  Hulle kan tereg voel dat reg nie geskied het nie en hul nie aangehoor is nie.

NGB art.29, veral die derde kenmerk, is onder baie groot druk in ons kerkverband, veral omdat dit IN DIE PRAKTYK reeds deur ons kerkverband nie nagekom word nie.  Die derde kenmerk is al meer afwesig, wat juis kenmerke een en twee moet bewaar en in stand hou, soos die afgevaardigde van die Brasiliaanse Presbiteriaanse Kerke, dr. Davi Gomez, ook tydens sy groeteboodskap vermeld het: die suiwerheid van die Woord moet bewaar word sodat die suiwere Evangelie orals verkondig kan word.

Ek begin myself al meer die vraag afvra of baie wat vir die ordevoorstel gestem het, wel werklik oortuig is vanuit die Skrif dat VIDA verkeerd is, en of hul bloot uit tradisie daarteen is ?

Wat nou gedoen in al hierdie klaarblyklike wanorde in die kerkregering, wat nou gedoen op plaaslike vlak ?

Hier is my ordevoorstel, as ek as individu dit mag waag:

1. U moet van u kerkraad verneem wat hul standpunte is oor bogenoemde besluite van sinode 2012 en dan daarvolgens optree.

2. Elke lidmaat, elke hoof van sy gesin moet NGB art.27-29 navolg in die soeke na ‘n gemeente waar hy en sy gesin versorg kan word.

3. Voorstel aan kerkrade:  in die lig van die Ordevoorstel wat erken dat ons kerke in kerkverband verdeeld is oor verskillende standpunte, en dat dit onsekerheid bring by lidmate en gemeentes oor waarheen die GKSA oppad is in leer, diens en tug – daar besin moet word om, totdat die Sinode uiteindelik ‘sekerheid en duidelikheid’ gekry het oor ons eenheid in leer, diens en tug,

a. gemeentes tot dan nie verder deelneem aan die kerkregering op meerdere vergaderingsvlak waar vroue reeds onSkriftuurlik en onkerkordelik in die ampte bevestig is en gehandhaaf word nie.

b. dat in die lig van die onsekerheid en veral nr.3 en 4 hier bo, kerkverbandelike ramings vir die volgende drie jaar nie oorbetaal word nie, maar teruggehou word totdat die GKSA duidelikheid en sekerheid het deur Sinode 2015 in watter rigting ons kerke gaan.

Sodoende word gelowiges en gemeentes se gewetens nie gebind aan al die onsekerheid en onduidelikheid nie, asook nie om hul bydraes vir intergeloofsgroepe (Godsdiensraad) te gee nie, en kan hul met vrymoedigheid nog plaaslik hul bydraes lewer, met die hoop dat die bedoelde orde van die Ordevoorstel tydens Sinode 2015 herstel sal word vir ons kerke saam in kerkverband.

Tydens die GKSA sinode 2012 is ‘n beskrywingspunt (25.4 bl.767) aanvaar van die streeksinode Vrystaat – Kwazulu Natal aangaande ‘n ‘omkeerstrategie’ vir ons kerke (kan afgelaai word by Agenda op www.gksa.co.za)

Hierdie omkeerstrategie het ook ‘n wesentlike rol gespeel in die aanvaarding van die VIDA-ordevoorstel:

“2.2 Die Here het die Algemene Sinode gelei om die missionêre roeping van die Kerke op die voorgrond te stel. Die Sinode het besluit  om ‘n Omkeerstrategie vir die GKSA uit te werk om hierdie roeping na te kom. Indien daar tydens hierdie Sinode uitspraak gegee word oor die beswaarskrifte, gaan die verskillende standpunte nog nie opgeklaar wees nie.Inteendeel, dit kan die fokus van ons kerke eerder op die onderlinge verskille plaas.En daardeur kan die heerlike positiewe en eenparige gesindheid by kerke jeens die besluit oor ons roeping gedemp word. …

 3.4 Die Sinode doen ‘n ernstige beroep op kerke om in hierdie tyd, totdat die beswaarskrifte afgehandel is:

3.4.1 die verskeidenheid in gebruike in ons kerke met liefde en begrip teenoor mekaar te hanteer in die gees van Rom 14.

3.4.2  nie ander gebruike in te voer, wat verskil van dit waarin kerke met mekaar ooreengekom het of wat tans in kerke in gebruik is nie.

Hierdie oproepe word spesifiek gemaak om kerke in hierdie tyd te help om op die Omkeerstrategie en ons missionêre roeping te fokus en nie deur verskille tot strydvrae verlei te word nie.”

In wese kom die omkeerstrategie daarop neer dat ons almal bekommerd is oor die dalende getalle in die GKSA, die morele verval, en die gebrek aan evangelisasie en missionêre ywer (en dit geld ook vir ons ‘susterskerke’, ons stiefsuster, die APK ingesluit).   Die volgende aanbevelings is gedoen deur die beskrywingspunt en is aanvaar:

“4. Aanbeveling

4.1 Dat ʼn omkeerstrategie in die GKSA uitgewerk, beplan en gevolg word om die dalende tendens in lidmaatgetalle in die GKSA en ander kerke in Suidelike Afrika om te draai, sodat die kerk van ons Here in Suidelike Afrika kan groei en Sy koninkryk so uitgebou kan word.

4.2 In antwoord op Christus se opdrag tot die uitdra van die evangelie, en op dit wat Hy Sy kerk geroep het om te doen en te wees, word elke gemeente en meerdere vergadering van die GKSA opgeroep om afsonderlik en gesamentlik te beplan om kerke te wees wat God verheerlik deur mense te begelei tot geloofsvolwassenheid, sodat gelowiges saam verantwoordelikheid kan neem om mense en gemeenskappe onder die gesag van Christus te bring.

4.3 Dat in afhanklikheid van God in elke gemeente en kerklike vergadering van die Here gesmeek word dat ons as gelowiges onder leiding van Sy Gees, sal soek om ons Verlosser te behaag in alles wat ons doen, ʼn godvrugte lewe sal leef, en gevul sal wees met ʼn biddende en opofferende deernis vir diegene in die hele wêreld wat verlore is.

4.4 Dat elke plaaslike kerke opgeroep word om getallegewys uit te brei, hul lidmate toe te rus en te versorg, en die moeder-kerke te word van soveel as moontlik geloofsgroepe en gemeentes, asook om deur inisiatiewe en samewerking in te dring met die evangelie in strukture van die samelewing wat buite die bereik van die plaaslike kerk is.

4.5 Dat die GKSA haar ten doel stel om die aantal goed opgeleide persone (georden, nie georden, voltyds, deeltyds, vrywillig) te vermenigvuldig, wat die evangelie kan uitdra op ‘n liefdevolle, toegewyde wyse op elke moontlike lewensterrein.

4.6 Dat die lewenswyse van die GKSA (insluitende ons kerk etos, gewoontes, Kerkorde, die gebruik van hulpbronne, kerklike Deputaatskappe, ondersteuningspersoneel ens.) voortdurend hervorm word, om aan die opdrag van ons Here aan ons as die kerk te kan voldoen.”

In die beskrywingspunt se inhoud word ook die volgende oproep gemaak:

“Dit bring vir ons nog ‘n uitdaging, naamlik om kreatief en innoverend te wees. Groei en gepaardgaande verandering is nie iets opsioneel in die lewe van ʼn gelowige of in enige gemeente nie. Nuwe benaderings om die ou waarhede in ooreenstemming met wat God in Sy Woord sê, in die lewe van mense en kerke in te dra, behoort op ʼn verantwoordelike manier daargestel te word. Die GKSA moet bekend wees as ʼn kerk wat ‘n katalisator is vir Bybelse verandering.”

Aangesien ekself – en ek glo elke ware dopper gelowige – ‘verandering’ van harte ondersteun, wil ek in my eenvoud gehoor gee aan hierdie belangrike oproep, en is tans besig om te werk aan ‘n omkeringstrategie, wat ek noem:

Die Bekeringstrategie vir die kerke van ons Here Jesus Christus in Suid-Afrika volgens die Pastorale Briewe van die Apostel Paulus

Enige een is welkom om my hiermee te help, insette te gee, ens.  Meer as welkom.  Ek glo dit is elke gelowige, kerkraad en gemeente se taak, nie net ’n sekere groep wat dit moet doen nie.

Sodra ek dit klaar voltooi het, sal ek dit beskikbaar stel.

My hoop is dat my kerkraad en gemeente dit ook sal aanvaar sodat ons daadwerklik tot eer van die Here en die heil van sy kerke die bekeringstrategie kan begin uitleef in ons persoonlike lewens, gesinslewens, gemeentelewens, gemeenskaplewens, ens.  Dit kan egter groot opofferings vra, veral in vandag se kerke en wêreld wat die “gedaante van godsaligheid het, maar die krag daarvan verloën het” (2 Tim.3:5).  Sou kerkrade en gemeentes dit nie aanvaar nie, kan dit beteken dat daar nuwe gemeentes moet ontstaan, as die Here wil.

En alles, ons hele omkeer/bekeringstrategie begin met twee Skrifgedeeltes wat ek en u biddend moet oorweeg:

1. Redding

¹⁵ Dit is ‘n betroubare woord en werd om ten volle aangeneem te word, dat Christus Jesus in die wêreld gekom het om sondaars te red, van wie ek die vernaamste is. – 1 Tim.1:15

2. Heiligmaking

⁵ Maar as ek vertoef, dan kan jy weet hoe iemand hom moet gedra in die huis van God, wat die gemeente is van die lewende God, ‘n pilaar en grondslag van die waarheid. – 1 Tim.3:15

Die bekeringstrategie moet vanselfsprekend gegrond wees in die Heilige Skrif en gereformeerde belydenis, en die volgende belangrike sake moet ook huidiglik aandag kry:

a. die kerk moet gesubsidieer word deur die tiendes, nie die staat, wêreld of allerlei projekte nie.

b. aanvaarding van ‘n betroubare vertaling, OAV.

c. sing van die Psalms alleen

d. slegs die NT Sabbat, die Sondag as feesdag

e. godsvresende manlike leierskap en vroue wat weer die roeping van moederskap najaag, insluitende die herstel van die huisaltaar.

f. ons kinders tuis of deur gereformeerde privaatskole te onderrig.

g. roeping om die evangelie orals te verkondig in leer en lewe, met ‘n passie.

Maar, voor die omkeer/bekering kan plaasvind, moet ons eers weet wat ons ons van moet bekeer en omkeer, wat die struikelblokke is en hoekom ons gemeentes so verdeeld is.  Volgende keer meer daaroor, maar bid en besin solank oor Luk.11:17, waaroor ek preek komende Sondag, DV:

“Elke koninkryk wat teen homself verdeeld is, word verwoes; en ‘n huis wat teen homself is, val.” – Jesus Christus

17h00: Sonia se nuwe uitgawe:

“Ek self is tans kerklos en ek weet van nog lidmate wat die kerk gelos het. A.g.v. bogenoemde redes. Baie van die NG kerke is besig om op ‘n totale dwaarspoor te gaan. Ek kan nie en sal nie na predikers luister wat nie bereid is om God se Woord 100% getrou verkondig nie. Boonop is baie van hulle besig is om afvallig te raak omdat hulle ‘people pleasers’ is. Hul jok blatant van die kansel af en neem hul eie besluite. Net ‘sommige gemeentelede’ het gesag in hulle oë.

• Wat die vroue in die ampte aan betref is baie van die manne nie beïndruk daarmee nie. Dit is ook een van die redes waarom hulle en hul gesinne die kerk te verlaat. Paulus het juis Timotius vermaan oor die vroue wat in daardie tyd predikers was omdat hulle hoogmoedig geraak het.

• Die charimatiese kerke is glad nie vir my ‘n opsie nie omdat daar ook teveel vals leringe is.

• So waar gaan ons heen?

• Die klomp Bybelvertalings is beslis ‘n rede vir die vals lerings.

Met al die verskillende vertalings het baie waardevolle inligting van die Woord van Christus verlore gegaan – nog ‘n rede waarom daar nie ‘n suiwere Woord verkondiging is nie. Hoeveel van ons predikante weet dit en ignoreer dit of gebruik dit juis om gemeentelede gelukkig te hou?

• Ek bid baie en vra ons Here Jesus Christus om my na ‘n ware WOORD bedienende kerk te lei. In tussen doen ek self studie, lees baie, soek baie inligting op, vergelyk die Bybelvertalings ens. Ons is ook ‘n klomp gelowiges wat inligting uitruil en mekaar probeer help met inligting wat ons benodig.

• Ek wil pleit by die NG kerk om asseblief terug te draai na die Verlossing in ons Here Jesus Christus se kruisdood, en, SY ware WOORD.

• EN onthou satan IS springlewindig en BAIE besig om mense op die aarde te verlei. ONS Enigste Here Jesus Christus, wat aan die kruis vir ons gesterf het, se koms is BAIE naby. Ons kan dit NIE waag om nie met JESUS CHRISTUS reg te maak, en die pad saam met HOM te loop NIE.

• Dis is nie die moeite werd om in die hel se vuur te brand nie, OF te sê: ek het nie geweet nie.

JY WEET NOU!”

16h40: Cobus Rossouw skryf:

“Hallo almal. Rom 14 is ‘n baie belangrike hoofstuk. Ons as gesin is op die oomblik besig om by HuisGodsdiens deur Romeine te werk. Ons het aan die hand van Thomas&Steele se kommentaar deur Rom 14 gewerk. Uit hierdie hoofstuk leer ons vier beginsels wat jou optrede behoort te bepaal.

(a) Is ‘n handeling in ooreenstemming met God se woord? – bv die drink van wyn

(b) Kan hierdie optrede my later in die versoeking lei of tot sonde bring? (Mat 5:29-30)

(c) Kan hierdie optrede my swakker broeder laat struikel?

(d) As ek onseker is oor of iets sondig is of nie, laat dit na – Rom 14:22-23

Wat sê hierdie beginsels vir ons deelname aan meerdere vergaderings in die toekoms?”

16h25: hier is hoe ek die toekoms van die ordevoorstel sien:

16h20: Janneman, met daardie tweede parafrase-vertaling by 16h10 van 1 Tim.2:11-15 gaan jy maklik werk kry daar by die Bybelgenootskap !

16h15: Nico van der Dussen skryf:

“Omkeerstrategie?
Hoe pas dit aan by die belydenis van Ek glo aan die heilige algemene kerk en die besondere uitleg daarvan in die Kategismus vanuit Die Woord dat Christus ‘n vergadering van uitverkorenes vergader…
Missionêr – watter evangelie?  Menseregte of God se reg om gedien te word soos Hy beveel?”

16h10: Janneman skryf:

Dit wil my voorkom dat daar tans twee Bybels is wat die diepte oorsaak van die verskil tussen die kerke is.

Die een klomp se Bybel lees by 1 Tim 2:

 1Ti 2:11 Die vrou moet haar in stilte laat leer in alle onderdanigheid.

1Ti 2:12 Ek laat die vrou egter nie toe om onderrig te gee of oor die man te heers nie, maar sy moet haar stil hou.

1Ti 2:13 Want Adam is eerste gemaak, daarna Eva.

1Ti 2:14 En Adam is nie verlei nie, maar die vrou het haar laat verlei en het in oortreding gekom.

1Ti 2:15 Maar sy sal gered word deur kinders te baar, as hulle bly in geloof en liefde en heiligmaking, met ingetoënheid.

Die ander klomp se Bybel lees by 1 Tim 2:

1Ti 2:11 Die vrou moet haar nie in stilte laat leer nie, ook in die minste nie in alle onderdanigheid nie, want dis diskriminasie.

1Ti 2:12 Ek laat die vrou egter wel toe om onderrig te gee, en veral om ook oor die man te heers. Sy hoef haar nie stil te hou nie, sy mag protesteer en stry.

1Ti 2:13 Want Adam is eerste gemaak, daarna Eva – volgens die evolusiebeginsel is sy dus die mees aangewese.

1Ti 2:14 En Adam is nie verlei nie, want hy was te dom daarvoor, maar die vrou het haar laat verlei en het in oortreding gekom, sy weet dus beter hoe om die mens weer tot verlossing te lei.

1Ti 2:15 Maar sy sal gered word, nie deur kinders te baar, as hulle bly in geloof en liefde en heiligmaking, met ingetoënheid, nie, maar as sy haar huis verlaat en ‘n beroepslewe in kompetisie met die man en prestasie teen die man najaag.”

16h00: Sonia, ek het jou bydrae uitgehaal soos jy gevra het.

15h50: Niclaas skryf:

“Hoe gaan hierdie lang ordevoorstel en gebeure aan lidmate verduidelik word? Daar word baie stellings gemaak wat nie sin maak nie – kerke kan hulle gebruike voortsit, terywl die gebruike nooit goedgekeur was nie? Lidmate gaan moeilik tevrede wees met die voorstel.”

15h40: Andries Vorster skryf:

“Ek sien die agterdeur by oop “op ‘n volgende Sinode beoordeel word” nie die volgende sinode nie. In 2015 sal ons weereens ter wille van een of ander nuwe “strategie” GEEN BESLUIT neem nie. dan kan die sinode weereens “‘n ernstige beroep op kerke doen om in hierdie tyd, totdat ‘n besluit geneem word:
- die verskeidenheid in gebruike in ons kerke met liefde en begrip teenoor mekaar te hanteer in die gees van Rom 14.
-  nie ander gebruike in te voer, wat verskil van dit waarin kerke met mekaar ooreengekom het of wat tans in kerke in gebruik is nie.
“wat tans in kerke in gebruik is” – waar is die Omkeerstrategie?”

15h30: Hier is nou die volledige VIDA ordevoorstel wat netso goedgekeur is, bestudeer dit gerus en gee u opmerkings deur:

ORDEVOORSTEL

1. Dat die beswaarskrifte in verband met die vrou in die besondere dienste eers op ‘n volgende Sinode beoordeel word, aangesien daar sake is wat dringende aandag moet geniet alvorens hierdie beswaarskrifte tot opbou van kerke gehanteer kan word.

 2. Motivering

 2.1 Die Algemene Sinode 2012 het agt beswaarskrifte in verband met die vrou in die besondere dienste ter tafel. Dit het tydens hierdie Sinode duidelik geblyk dat daar by kerke, ondanks besluite wat tydens Sinodes geneem is, verskille in standpunte en praktyke bestaan met betrekking tot die vrou in die besondere dienste. Al sou die Sinode uitsluitsel op die beswaarskrifte gee, sou dit nie werklik die problematiek rondom die  verskille oplos nie.Die moontlikheid is groter dat – as ‘n beoordeling tans gedoen word – die uitslag die verskille mag verdiep. Die grondliggende rede(s) vir hierdie verskille in standpunte en praktyke behoort eerstens vasgestel te word en konkrete aandag te geniet.

2.2 Die Here het die Algemene Sinode gelei om die missionêre roeping van die Kerke op die voorgrond te stel. Die Sinode het besluit  om ‘n Omkeerstrategie vir die GKSA uit te werk om hierdie roeping na te kom. Indien daar tydens hierdie Sinode uitspraak gegee word oor die beswaarskrifte, gaan die verskillende standpunte nog nie opgeklaar wees nie.Inteendeel, dit kan die fokus vanons kerke eerder op die onderlinge verskille plaas.En daardeur kan die heerlike positiewe en eenparige gesindheid by kerke jeens die besluit oor ons roeping gedemp word.

3. Aanbevelings:

Dat die Algemene Sinode deputate aanwys met die volgende opdrag:

3.1 Om in samewerking met plaaslike kerke te bepaal wat die grondliggende redes is waarom daar, ondanks besluite wat kerke gesamentlik geneem het, steeds verskille in standpunte en praktyke bestaan in die sake waaroor besluite reeds geneem is.

3.2 Om die beswaarskrifte na te gaan en in 2015 te rapporteer.

3.3 Om die Sinode te adviseer:

3.3.1 oor hoe eenheid en verskeidenheid in ons kerke ons missionêre roeping kan dien.

3.3.2 wanneer gaan vryheid in verskeidenheid oor in ongehoorsaamheid aan die Woord.

3.3.3 wanneer die besluite en optrede van die plaaslike kerk die gemeenakkoord in gedrang bring

3.3.4 wanneer kerklike besluite ‘n las plaas op mense se gewetens (NGB,Art. 32)

3.3.5 hoe die Gereformeerde Kerke verlos kan word van ‘n verlammende persepsie van ‘n sterwende kerk tot ‘n helder beeld van ons missionêreroeping.

3.4 Die Sinode doen ‘n ernstige beroep op kerke om in hierdie tyd, totdat die beswaarskrifte afgehandel is:

3.4.1 die verskeidenheid in gebruike in ons kerke met liefde en begrip teenoor mekaar te hanteer in die gees van Rom 14.

3.4.2  nie ander gebruike in te voer, wat verskil van dit waarin kerke met mekaar ooreengekom het of wat tans in kerke in gebruik is nie.

Hierdie oproepe word spesifiek gemaak om kerke in hierdie tyd te help om op die Omkeerstrategie en ons missionêre roeping te fokus en nie deur verskille tot strydvrae verlei te word nie.”

15h30: Cobus Rossouw skryf:

“Goeie dag almal. Wat is die sake wat dringende aandag moet geniet alvorens die beswaarskrifte tot opbou van die kerke behandel kan word? … Dit moet tog bekend wees alvorens afgevaardigdes kan stem oor die saak. Groete”

14h30: sinode gaan weer voort op 16h00.

14h00: Die feit dat ons nie bereid is om as kerkverband tug toe te pas teen hulle wat ‘n dwaling leer en handhaaf nie (wat ‘n aantasting is van die 3de kenmerk van die ware kerk, NGB art.29), saam wil werk met SARK/Godsdiensraad/NG parlementere ongeloofstoel, ens., laat my opnuut dink aan 1 Kon.18:21,

  ²¹ En Elía het nader gekom na die hele volk en gesê: Hoe lank hink julle op twee gedagtes? As die HERE God is, volg Hom na; en as Baäl dit is, volg hom na! Maar die volk het hom niks geantwoord nie.

14h00: Shaun Green skryf:

“Irrationalism just bought itself another three years of indecision”

13h55: Andries Vorster skryf:

“Beste Slabbert
As ons amptelike verslaggewer by die sinode kan jy nie nou oppak as al die sake wat “dringende aandag” geniet aan die orde gestel word nie.”

Watter dringende sake bly nou oor ?

Andries Vorster skryf:

“Beste Louis, Ons het tog nie ‘n sinode nodig om “sekerheid te verkry oor God se wil” nie. So laat hulle maar voortgaan om hulle tyd en ons geld (diegene wat nog ramings betaal) te mors met sake wat “dringende aandag geniet”. Na my beskeie mening is dit hoogtyd dat ons ophou om ons tyd (kosbare tyd wat ons in diens van God en sy koningkryk moet spandeer) te vermors op kerklike politiekery. Die blote feit dat hierdie kwessies (VIDA, SARK-lidmaatskap, NGK-eenheid) op die agenda is vertel genoeg oor hoe ver die GKSA gedeformeerd is.”

Josef du Toit skryf:

“Baie dankie aan ds Slabbert vir die puik verslaggewing.”

12h45: dit is nou middagete. Ek gaan nog tot aandete, verslag lewer en dan oppak hier by die sinode (17h15). Ek vra dat u asb van nou tot 17h00 enige opmerkings sal deurstuur sodat ek dit hier kan plaas.  Dankie

12h15: Bouwe van Eems skryf:

“As ek so tussen die lyne lees, lyk dit of daar aanvaar word dat ‘n duidelike besluit oor VIDA (maak nie saak watter kant toe nie) gaan lei tot ‘n skeuring in die kerkverband. As daar so ‘n skeuring sou plaasvind, dan sou dit ‘n noemenswaardige afname van die inkomstes uit ramings vir die Admin Buro beteken. Die Admin Buro sit alreeds met ‘n agterstand van R12 miljoen se agterstallige ramings. Oor 3 jaar gaan hierdie probleem nog erger wees, maar indien daar ‘n skeuring sou kom in die kerkverband, gaan die probleem nog veel groter word. In hierdie situasie is die enigste manier om die Admin Buro nog aan die gang te hou om ‘n duidelike besluit oor VIDA uit te stel.”

11h50: Ds. Hennie van Wyk se opsomming op gerefkerke poslys van die VIDA ordevoorstel:

“U het in die dagprogram gesien dat die beswaarskrifte oor die saak van die vrou in die kerk. Daar het ‘n ordevoorstel op die tafel gekom. Die ordevoorstel is: Dat die beswaarskrifte in verband met die vrou in die besondere dienste eers op ‘n volgende Sinode beoordeel word, aangesien daar sake is wat dringende aandag moet geniet alvorens hierdie beswaarskrifte tot opbou van die kerke hanteer kan word.  Die konsekwensie van die voorstel is dat hierdie Sinode geen formele uitspraak maak ten opsigte van die dien van die vrou in die Ouderling en predikant diens nie.”

Dit beteken dan dat tans die besluite van sinode 2009 geld in ons kerke.

Daar is afgevaardiges wat meen ek maak verkeerde afleidings vanuit 3.3.1 en 2 oor die ‘gebruike’ wat verdra word, en wat strydvrae is en nie is nie.  Ek sal luister na hul verduidelikings en dan weer daaroor skryf.

11h45: Johan van der Walt skryf:

“Dit is vir my net verstommend is, is dat “Man en vrou en die kerk” as DIE enigste en kanoniese uitgangspunt van baie in die GKSA beskou word. “Women in the Church” van Andreas Koestenberger is stukke beter as “Man en vrou in die kerk”. Die pro VIDA standpunt in “Man en vrou in die kerk” is sover ek weet gebou op twee artikels van Douw Breedt wat in “In die Skriflig” verskyn het. Ek het dit gelees en die geensins oortuigend gevind nie en is nou nog van mening dat dit nie gekeur sou word om in ‘n tydskrif soos die WTJ gepubliseer te word nie.”

11h40: die VIDA ordevoorstel is met geslote stembriefies afgehandel.  Die doel daarvan is seker om ‘intimidasie’ te voorkom, en sodat ons nie kan sien wie eintlik saamstem en nie saamstem nie.

11h35: Louis du Plessis skryf:

“Ek is ‘n Gereformeerde lidmaat en volg hierdie Blog met groot belangstelling. Die huidige verloop van sake is egter regtig kommerwekkend en hartseer. Die eerste beswaar teen vroue-diakens sou al gistermiddag 14:00 begin het. Sedertdien is dit uitstel op uitstel en nou vanoggend die ordevoorstel. Die ordevoorstel alleen neem soveel waardevolle tyd in beslag. Tyd wat, volgens die ordevoorstel self, eintlik nodig is vir ander sake ‘wat dringende aandag geniet’. Hoeveel ure en ure se werk is nie reeds in VIDA ingesit nie. Kan ons nie eerder die tyd spandeer om sekerheid te kry oor God se wil en dan tot ‘n besluit kom oor die VIDA beswaarskrifte nie. Dit is hartseer om dit te sê, maar laat die wat dan nie saamstem nie, reformeer of anders hulle eie pad gaan. (Die huidige stand van sake, waar sekere kerke / kerkleiers in elk geval onderling ‘doen wat hulle wil’, is na my beskeie mening veel erger.)”

11h25: die ordevoorstel is met ‘groot meerderheid’ aanvaar as die amptelike standpunt van die GKSA sinode oor VIDA-dag 2012, INSLUITENDE al die aanbevelings:

“Dat die beswaarskrifte in verband met die vrou in die besondere dienste eers op ‘n volgende sinode beoordeel word, aangesien daar sake is wat dringende aandag moet geniet alvorens hierdie beswaarskrifte tot opbou van kerke gehanteer word.”

Deputate sal nou ‘n kommissie aanwys om by hierdie sinode terug te rapporteur oor die pad vorentoe oor die VIDA saak …

11h20: so elke afgevaardigde wat die ordevoorstel ondersteun, stem hiermee dat die VIDA saak bloot ‘n ‘gebruik’ is (3.3.1) en nie ‘n ‘strydvraag’ is (‘n leersaak is, 3.3.2, laaste sin van ordevoorstel) waarby die kerke staan of val nie.  Dit raak dus nie ons belydenis en die eenheid van die kerke.

11h15: Die 3de aanbeveling van die ordevoorstel is:

“3.3 Die Sinode doen ‘n ernstige beroep op kerke om in hierdie tyd, totdat die beswaarskrifte afgehandel is:

3.3.1 die verskeidenheid in gebruike in ons kerke met liefde en begrip teenoor mekaar te hanteer in die gees van Rom.14.

3.3.2 nie ander gebruike in te voer, wat verskil van dit waarin kerke met mekaar ooreengekom het of wat tans in kerke in gebruik is nie.

Hierdie oproepe word spesifiek gemaak om kerke in hierdie tyd te help om op die ‘Omkeerstrategie’ en ons missionêre roeping te fokus en nie deur verskille tot strydvrae verlei te word nie.’ “

11h00: verskoning, daar is nog afgevaardiges wat spreek. Dr. Wim Vergeer, ‘n groot voorstaander van VIDA, sê hy ondersteun ook die ordevoorstel. Een van sy redes: want dit beteken dat dit hulle nog 3 jaar gee om die kerke te oortuig dat VIDA ‘werk’ in die kerke.

10h30: al die sprekers vir en teen die ordevoorstel is nou aangehoor, daar word gebreek vir teetyd tot 10h45, en dan sal besluit word oor die ordevoorstel.

Josef du Toit skryf: “10h15: Ds. Sarel Cilliers ondersteun die orde voorstel ter wille van die eenheid” Te vergeefs, of overgesetsynde ‘Watse eenheid?’.”

10h15: Ds. Sarel Cilliers ondersteun die orde voorstel ter wille van die eenheid.  Hy is oortuig die vrou kan nie predikant en ouderling wees nie, maar meen die orde voorstel sal die kerke dien.  Ds. Kobus van der Walt wys daarop dat gemeentes beswaarskrifte ingedien het en antwoorde nou verwag, nie nog drie jaar te wag vir hul besware aan te spreek nie.

Alida van der Kruk skryf:

“Hi Renee, julle is welkom om in Pretoria by Bet-El te kom kuier, Daar sing ons net Psalms, die man is die hoof van die gesin en God is die man se hoof, ons leef die kinderseën uit soos God dit beskik.”

Jaco Wattel skryf:

“Ek stem saam met die stelling dat dit nie net ‘n verskil van gebruike is nie. Diegene wat nuwe goed in die Geref. kerk in bring soos die sing van gesange en kelkies ensovoorts, is altyd gou om te noem dat hulle nog steeds suiwer gereformeerd is. Dit is dood eenvoudig nie waar nie, want dit waarvoor die gereformeerde kerk staan, word verwater en die Skrifbeskouing verskraal dan sodat belangrike sake skielik nie meer so belangrik is nie. En so stadig maar seker word die mens belangriker en ons God wat eintlik die middelpunt moet wees, word eenkant toe geskuif. Ek bid dat die sinode reg sal besluit, want ek sou verkies om in ‘n gereformeerde kerk te wees wat nog gereformeerd is.”

08h55: met VIDA-dag stel ek vandag ‘n dokument bekend wat nog nie voorheen beskikbaar was nie. Dit is van prof. Jorrie Jordaan van die TSP, ‘n ‘nabetragting’ wat hy geskryf het na die ‘Geslagtelikheid in die Kerk’ GTV konferensie van die GKSA in 2008.

Die artikel sou in die ‘In die Skriflig’ verskyn het, maar het toe nie.

Prof. Jordaan het my gister hier by die sinode toestemming gegee om dit hier op my blog beskikbaar te stel. Dit is myns insiens ‘n baie belangrike dokument om te bestudeer in die lig van vandag se belangrike saak, die VIDA debat, asook om te sien wat prof. Jorrie skryf oor die ‘regulerende beginsel se rol in die VIDA saak’ (afkorting: RB).

‘n Sekere deel van die Geslag-boek (asook ‘n paar predikante en lidmate in die GKSA) is onnodig negatief teen die RB, meestal weens ‘n verdraaide siening van die RB, of omdat hul bloot nie regtig moeite doen om hierdie bybelse gereformeerde beginsel van die erediens te bestudeer nie. Alhoewel nie in naam nie, word die wese en inhoud van die RB in NGB art.7, 32; HK Sondag 35, ens van harte geglo en bely. Soos gereformeerde teoloë dit stel, die RB is sola Scriptura van toepassing op die erediens/aanbidding.

Prof. Jorrie skryf onder meer (beklemtoning bygevoeg):

“Uit bogenoemde getuienis blyk dit dus dat dit nie korrek is om die regu­lerende beginsel bloot as ’n vorm van Biblisisme af te maak, soos wat in 3.2.3.1.1 van Manlik en vroulik in die Kerk gedoen word nie. Ten minste moet daar meer genuanseerd oor hierdie begin­sel gepraat word as wat in 3.2.3.1.1, 15.6 en 16.1.11 van die boek gebeur. Trouens, groter kundigheid oor die aangeleentheid sal die besef laat posvat dat dit wat met die beginsel bedoel word, in werklikheid nie vreemd aan die gerefor­meer­de teologie en godsdiens is nie.

Hoewel die uitdrukking “regulerende beginsel” om redes wat hierbo genoem is waar­skynlik moeilik in Gereformeerde kringe ingang sal vind, is die saak waaroor dit gaan tog nie by Gereformeerdes vreemd nie. Daarom stel Henry Sikkema (1999) voor dat eerder gepraat word van die “Bybelse beginsel” of “gereformeerde beginsel” van kerk­­like diens (“Scriptural principle of worship”; “reformed principle of worship”). Sik­ke­­ma dui dan aan dat hierdie beginsel in sy wese niks anders wil sê nie as die Sacra Scriptura-uitgangspunt van die reformasie. Hy meen verder dat die beginsel in werk­likheid net die Skrif en die gereformeerde belydenis­skrifte nasê (Sikkema, 1999:8).

… [Nadat prof. Jorrie gewys het op die RB in NGB art.7, 32; HK v/a 96, skryf hy verder]:

Uit laasgenoemde artikel van die Nederlandse Geloofsbelydenis [art.32]  is dit duidelik dat hierdie onderneming in die belydenis om God op geen ander manier te dien as wat Hy in sy Woord beveel nie, nie net vir die inrigting van die erediens nie maar ook vir die kerkregering en –orde geld (d.w.s. ook vir wie in die ampte dien – slc). Uiteraard het Calvyn met die Sola Scriptura-benadering en so ook die gereformeerde belydenis­skrifte afwysend gestaan teenoor die bykomstige sakra­mente en ander praktyke wat Rome in die kerk ingevoer het.”

Prof. Jordaan se artikel bespreek die verkeerde afleidings wat gemaak word na aanleiding van die boek en die konferensie, wat ook vandag nog voortleef in standpunte soos “die VIDA standpunte vir én teen is ALBEI reg en aanvaarbaar”.  Hier is die hoofpunte van die artikel:

“MANLIK EN VROULIK IN DIE KERK” – NABETRAGTING OOR ‘N BOEK EN KONFERENSIE (2008)

1. INLEIDING

2. DIE REGULERENDE BEGINSEL

2.1.1 Die term “regulerende beginsel”

2.2.2 ’n Eg gereformeerde uitgangspunt

3. EKSEGETIES “ON/HOUDBAAR” EN/OF “ON/OORTUIGEND”?

3.1 Verdraagsaamheid ter wille van eenheid?

3.2 Die maatstaf waaraan eksegetiese verskille geweeg word

4. DIE REDE VIR HANDHAWING VAN MEER VERSTAANSMOONTLIKHEDE

GERAADPLEEGDE BIBLIOGRAFIE

Archbald, P.N. 2008. Response to Male and female in the church – Gender in the Ordained Ministries. Ongepubliseerde notas, GTV-konferensie op 22 en 23 April 2008 te Potchefstroom.

Beveridge, H. 1930. Tracts relating to the Reformation by John Calvin. Edinburgh: T & T Clark.

Calvin, J. 1979a. Commentary on a Harmony of the Evangelists, translated from the original Latin by the rev. William Pringle. Grand Rapids: Baker Book House.

Calvin, J. 1979b. Commentary on a Epistles of Paul the Apostle to the Corinthians, translated from the original Latin by the rev. John Pringle. Grand Rapids: Baker Book House.

Greijdanus, S. 1964. Schriftbeginselen ter Schriftverklaring. Kampen: Kok.

Knight, G.W. 2008. A Response to Male and female in the church, Gender in the ordained ministries. Ongepubliseerde notas, GTV-konferensie op 22 en 23 April 2008 te Potchefstroom.

Murray, Iain. 1984. The Life of John Murray: Professor of Systematic Theology, Westminster Theological Seminary, Philadelphia, Pennsylvania 1937-1966. Banner of Truth. Vgl ook http://en.wikipedia.org/wiki/John_Murray_(theologian).

Sikkema, H 1999. Understanding the Scriptural Principle of Worship.

Williamson, G.I. 2001. The Regulative Principle of Worship. Referaat gelewer tydens 2001 International Conference of Reformed Churches (ICRC) te Westminster Theological Seminary, V.S.A.

‘n Laaste aanhaling van prof. Jorrie:

“Kortom: Die boek Manlik en vroulik sê nie dat al die verstaansmoontlikhede wat voorgestel word waar of ewe waar is nie. Die boek sê ook nie dat kerke nou maar as gevolg van verskillende verstaansmoontlikhede in hierdie verband maar kan doen wat hulle wil nie. As kerke nogtans hierdie reaksie op die boek sou hê, sou die water inderdaad dieper wees as wat ons vermoed.

Daarom moet onderstreep word wat in 17.3.1 (p.202) van die Manlik en Vroulik geskryf is: “In hierdie studie word aanvaar dat God se Woord sy openbaring van die vasstaande, onveranderlike waarheid oor Homself, sy wil en ons verlossingsweg bevat. God weerspreek Homself nie in sy Woord nie, en gee daarom ook nie twee teenoorstaande ‘waarhede’ oor ’n saak nie.” Dit geld ook vir die waarheid wat God in sy Woord bekendmaak oor sy wil oor die rol van manlike en vroulike lidmate van sy kerk. Indien hierdie aanvaarde standpunt in Manlik en Vroulik nie duidelik genoeg na die lesers oorkom nie, roep ook hierdie saak om hersiening.”

09h30: daar gaan nou 8 afgevaardiges vir en 8 afgevaardiges teen die ordevoorstel spreek.

Louwrens de Beer skryf: ”ek lees wat Renee Coetsee sê stig nuwe kerk. NEE ons is die GEREFOMEERDE KERK soos sy dit definieer. Hulle wat nie volgends die skrif is/ wil wees nie moet ‘n heenkome soek waar hulle kan inpas alternatief keer terug na die Skrif.”

09h15: hierdie orde voorstel is net ‘n uitstel van die wesentlike probleem, hierdie saak is nie ‘n ‘verskil in gebruike’ nie, maar Skrifbeskouing en leerverskille.

09h00: Die orde voorstel word nou uitgedeel oor hoe om VIDA saak te hanteer:

“Dat die beswaarskrifte in verband met die vrou in die besondere dienste eers op ‘n volgende sinode beoordeel word, aangesien daar sake is wat dringende aandag moet geniet alvorens hierdie beswaarskrifte tot opbou van kerke gehanteer word.”

Hierdie orde voorstel gaan nou hanteer en bespreek word.

08h45: Renee Coetsee skryf – “kom ons stig ‘n nuwe  eg GEREFORMEERDE kerk wat net psalms sing en die man as die hoof is soos God ons beveel het.  Is Noordbrug se kerk nie beskikbaar nie?”

08h40: ordereëling vir vandag hier op my blog: in die lig van hierdie belangrike saak, gaan ek  enige kommentaar wat u as leser stuur ook hier tussen my mededelings plaas, so wees welkom om boodskappe aan te stuur. Hier is die eerste een: br. Gert de Beer skryf: “GKSA-sinode 2012. die hele wêreld se oë is op julle gerig en op die uitsprake. moenie julle oë op die wêreld rig nie, maar op die HERE.” 08h35: Media en publikasie kommissie rapport AA 22.5, 23.1 word gestel voordat die VIDA rapporte gaan volg. 08h30:dr. Flip Buys uit Joh.7:37,38:

³⁷ En op die laaste dag, die groot dag van die fees, het Jesus gestaan en uitgeroep en gesê: As iemand dors het, laat hom na My toe kom en drink!  ³⁸ Hy wat in My glo, soos die Skrif sê: strome van lewende water sal uit sy binneste vloei.

Dr. Tony Curto (OPC & GPTS) staan by die GKSA 150-jaar gedenkmuur en wys na 'GK Carletonville' se naam op die muur (gestig 1953, op sy verjaarsdag)

oudl. Nico van der Kruk van die GK Bet-el in aksie by die sinode

18h00: vergadering gaan afsluit vir die dag, al die afgevaardiges gaan nou saam die rektor eet. Die voorsitter wys daarop dat die lang reses was vanweë drie ordevoorstelle wat ingekom het hoe om al die VIDA sake saam te hanteer more.  Tans word daaraan gewerk om te poog om een ordevoorstel more-oggend vir die vergadering voor te lê. Hy verseker dat ons mekaar nie probeer uitvang nie.

17h45: art.48 is terug verwys vir nagaan van spesifieke bewoording. Finansies kommissies gaan voort.

17h10: art.48 kommissie word nog bespreek.  Die VIDA sake sal more die hele dag dien.  Om een of ander rede is dit uitgestel …

16h50: rapport ad-hoc kommissie ivm deputate art.48, aanbevelings hoe om prakties die saak te hanteer oor die skeiding van paaie wat plaasgevind tussen ons algemene sinode en sinode Soutpansberg (Venda kerke).

16h40: terwyl die manne gesels oor die geld, ‘n mededeling oor gister: ek was werklik aangenaam verras deur die afgevaardigde van die Presbiteriaanse Kerk in Brasilië (sien die skrywes van gister-oggend).  Hierdie prediker se groete boodskap was kort en kragtig: dit is deur die suiwere verkondiging van die heilige Goddelike Woord wat die Here sy kerk versamel, groei en bewaar.  Dus, nou is dit my woorde: nie deur allerlei tricks, nuwe leringe of idees nie, die Woord deur sy Gees is genoeg.  En hul kerk bestaan uit 800 000 mense, en groei teen 7% ‘n jaar, in ‘n sterk Rooms Katolieke land.  Hulle onderskryf die Westminster Belydenis, sang is los en word aan die vryheid van kerke oorgelaat, en is baie sterk gekant teen VIDA. Hul een afgevaardigde, dr. Davi Gomes, het daarop gewys dat dit onafwendbaar sal lei tot homoseksualisme aanvaarding, dit kan nie anders nie, as jy die skeppingsordening oor geslag verwerp.  ‘n Klompie van ons het ‘n lang gesprek met hom gehad.  Ek dink baie van die ‘neutrale afgevaardiges’ is baie beindruk … net jammer dat die Woord hul nie reeds oortuig nie … maar dan moet die vraag gevra word … word die Woord nog orals suiwer gepreek en gehandhaaf, in al ons kerke, sodat ouderlinge werklik toegerus word ?  Elkeen en sy gesin het die roeping om in die lig van NGB art.27ev. te sorg dat jy saam jou gesin onder suiwer prediking kom, daar waar ons Herder se stem nog gehoor word (Joh.10:27,28).

As jy Portugees kan lees: http://www.mackenzie.br/teologia.html

16h25: Jammer, finansies gaan nog voort, nie seker wanneer eerste VIDA saak hanteer sal word nie.  Sal laat weet sodra die saak dien.  As ek reg verstaan, as die diaken beswaarskrif slaag, sneuwel die res van die ten gunste VIDA beswaarskrifte.

16h20: die eerste saak oor VIDA, beswaarskrif teen diakenvroue gaan nou dien na tee, 16h30.

16h00: nog besig met geldsake/finansies.

15h00: kommissie vir finansies  rapporteur nou terug. AA 13.16 en AA 24.8

14h30: art.31 Kerkorde is verander terug na voor 1964, en as ek reg gehoor het, het iemand soos prof. Bouke Spoelstra ook vir die terugkeer gepleit.  Hier is die nuwe bewoording:

“As iemand ‘n klagte het dat hy deur die uitspraak van ‘n mindere vergadering verontreg is, mag hy hom op ‘n meerdere vergadering beroep.  Wat met meerderheid stem besluit is, sal vir vas en bindend gehou word, tensy bewys word dat dit met die Woord van God of die artikels van die Kerkorde in stryd is.”

12h25: breek vir ete tot 14h00.

12h20: 24.6 is op die tafel, toerusting van ouderlinge vir uitdra van die evangelie.

12h15: ds. Hennie van Wyk rapporteer as volg op gerefkerke lys, oor vanoggend vandag se sitting:

“In die eerste deel van die vergadering het ons gekyk na ‘n nuwe Messiaanse beryming van Psalm 110. Die beryming van Ds Johannes Bingle is met groot dank aanvaar. Daar is nog 5 Skrifberymings goedgekeur en 2 Skrifberymings van Psalms (dit word so genoem omdat dit nie die volledige Psalm berym nie). Daar is ook 2 berymings van die Kategismus aanvaar: Sondag 1 en 20. Tans is die sinode in ‘n kort reses (minute – nie dae nie) totat die kommissies al die beswaarskrifte gereed het vir behandeling”

Opmerking: die reses was omtrent ‘n uur en ‘n half.

12h10: Dagprogram wat ek nou net ontvang het:

Opening Dr SJ van der Walt
Ordekommissie/Order Commission
Rapport 6 Dep Liturgiese sake – KO Art 69/Report 6 Dep Liturgical Matters CO art 69
Rapport 7 Dep Liturgiese sake – KO Art 69/Report 7 Dep Liturgical Matters CO art 69
Beswaarskrif 10 Beswaar Prof B Spoelstra/Protest 10 Prof B Spoelstra
Beswaarskrif 2 GL Erasmus-Menseregte/Petition of Protest 2 GL Erasmus-Human Rights
Meerderheidsrapport Beswaarskrif/Majority Report Petition of Protest Klopper, Kruger,Stavast, Vorster
Minderheidsrapport Beswaarskrif/Minority Report Petition of Protest Klopper, Kruger, Stavast, Vorster
Rapport Kerksake-Artikel 31 KO/Report Church Matters-Article 31
Skemerkelk/Cocktailparty

12h00: op hierdie stadium is besluit, nadat sinode weer aangaan, dat die eerste VIDA saak, beswaarskrif A.21.7 (teen vroue diakonesse) na middagete gaan dien (14h00). Daar is ‘n meerderheid- en minderheidsrapport.

10h30: daar was nou ‘n baie lang teetyd [tot 12h00] waarin die moderamen besluit het hoe om die VIDA gedeelte van die sinode te hanteer, wat besig is om op te bou in die sinodesaal. Enige orde-voorstelle kan nou ingegee word vanuit die vergadering hoe om dit saak in geheel te hanteer.  Hoekom dit nodig is, weet ek nie.   Eierdans ?

10h15: AA 20.10 is aanvaar, volgens die nuwe rapport kommissie wat uitgebring is (let wel hierdie rapporte is wat nou tydens die sinode geformuleer word en nie op die gksa webblad onmiddelik beskikbaar nie, daarom is ek versigtig om die saak op te som in my eie woorde. Sodra ek meer vaste inligting kry sal ek dit beskikbaar stel, dit het gegaan oor beswaarskrif 10 van prof. B Spoelstra, wat geslaag het volgens die bewoording van hierdie kommissie waarin hul sekere goed gelyk gee en aan die prof sal oordra.

09h25:  AA 22.6 en 22.7, bl.725 tot bl.732 se Gesange liedere is almal vanoggend aanvaar.  (Freek Kruger se ‘Ek is nie ‘n stapsoldaatjie nie’ en Ferdie Mulder se ‘Moenie dat die Pous jou flous’ het nie geslaag nie … ek vermoed oordat Pous Leo teenwoordig is … – grappie vir br. Freek en Frikkie).

Dit kan verreikende implikasies hê vir die kerkverband, almal weet dit. Daar is die afgelope dekades al soveel besin, geskryf en gestudeer daaroor, dat ‘n mens meen dat niks bygevoeg kan word nie, daar moet daadwerklik besluit word daaroor en daarvolgens opgetree word.

U kan die verskillende skrywes op hierdie blog oor die onderwerp by ‘vrou in die ampte’ en ‘die vrou se rol’ onder ‘categories’ gaan lees, sien ook die onlangse artikels: D

Die rol van vroue in die kerk: mag vroue leer en regeer oor mans in die kerk van Christus?, dr. George W Knight

GKSA Quo Vadis 2012 ?

Daar is twee dokumente wat ek nou hier wil byvoeg vir u aandag:

1. Die plek van die vrou in die kerk volgens die Nuwe Testament, soos verwoord in die Rapporte van GKSA sinodes 1988, 2003 en 2006

Dit is ‘n studie-werkstuk gedoen onder prof. Gert Jordaan (NT-TSP) oor die sinode se rapporte daaroor in 1988, 2003 en 2006 wat van die argumente oor die saak in die huidige beswaarskrifte aanspreek. Dit bevat nie 2009 se sake nie, maar dit is nie nodig nie, omdat die basiese beginsels en argumente nog dieselfde is. Sien die inleiding hier onder.

2. My GTV verslag van die ‘Geslagtelikheid in die Kerk’ konferensie en boek (2008)

“Dit blyk dus dat die epistemologiese sekerheid van vorige geslagte oor hierdie saak (bv. Totius), is tenminste nie meer by baie teenwoordig nie, daarom blyk dit dat die saak nie meer so wesentlike saak is nie, ten minste nie wat die praktyk betref en die eenheid van ons kerk nie.  Ja, daar hoef nie saamgestem te word met ander eksegese nie, word beweer, maar ditkanwel ge-akkomodeer word. Die feit dat daar nog gestudeer moet word sodat daar wel ‘duidelikheid’ mag kom oor die onderwerp, bevestig die sekerheid-tog-onsekerheid dualisme (p.204).  Indien daar werklik sekerheid was o.g.v. sy eksegese dat dit ‘duidelik’ is dat die vrou nié in die besonderse amp mag dien nie, en dus daardeur

a) teenoorgestelde eksegese uitsluit, en

b) onduidelikheid uit die weg ruim,

dan sou ’n mens mos nie kon saamgaan met dit wat in die laaste paar bladsye van die boek geskrywe staan nie, of hoe ?

Daarom is die pertinente vraag: weet ons werklik nie met duidelikheid en sekerheid wat die Skrif leer en beveel oor hierdie saak nie (ongeag Paulus se ‘beveel’ uitsprake in 1 Kor.14:37 en 1 Tim.2:12), ongeag of my ‘verstaansmoontlikheid’ daarmee saamstem of nie ?

Hoekantwee uiteenlopende eksegeses met verskillende konklusies, altwee ‘waar’ en ‘geldig’ wees ?”

Hier volg die inleidende gedeelte van nr.1 om die belang van die saak aan te dui :

1. Inleiding

“Dit beteken dat ons tans by die grootste meningverskil van die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika (GKSA) in sy 144-jarige bestaan uitgekom het. Die meningsverskil is onweerlegbaar, maar ons bede is dat die Here ons van ‘n skeuring sal bewaar.”

Dit is ‘n aanhaling van professor-emeritus JH van Wyk, redakteur van Die Kerkblad, die amptelike kerkblad van die GKSA in die Desember 2003 uitgawe. Hierdie oordeel is gemaak as gevolg van ‘n aantal besluite wat geneem is op die Sinode van die GKSA in Januarie 2003. Een van die besluite wat geneem is, is dat vroue tot die amp van diaken toegelaat mag word.

Baie plaaslike gemeentes was nie bereid om hierdie besluit te aanvaar en te implimenteer nie, en by die 2006 Sinode het heelwat beswaarskrifte daaroor gedien. By 2006 Sinode is op ‘n kerkordelike punt terugbeweeg na die besluite van 1988. Dit het weer ongelukkigheid by ander gemeentelede en predikante tot gevolg gehad.

Waaroor almal wel saamstem, is dat die ‘meningsverskil’ onweerlegbaar is oor die saak van die vrou in die amp. Daarom moet daar verder besin en studeer word oor hierdie belangrike saak, wat wel tot skeuring kan lei as ons nie by Skrif, belydenis en kerkorde hou nie.

2. Probleemstelling

Indien daar soveel verskil is oor die rol van die vrou in die kerk, in die besonder oor die ampte, kan daar nogsteeds beweer word dat dit bloot ‘n middelmatige verskil of ‘saak van interpretasie’ is ? Is daar nie meer op die spel nie ? Openbaar die uiteenlopende standpunte nie ook ‘n verskil in die manier hoe daar met die Skrif omgegaan word nie, veral in terme van openbaringshistoriese ondersoek ? Is daar nie onderliggende verskil in terme van Skrif-, kerk- en ampsbeskouing nie ?

3. Doelstellings

Die algemene doel is om te sien of en hoe die beginsels van openbaringshistoriese ondersoek toegepas is op die Nuwe Testamentiese tekste wat gebruik is in die onderskeie sinodes van die GKSA se rapporte oor die plek van die vrou in die kerk.

Die besondere doelstellings is om vas te stel watter Skrif-, kerk- en ampsbeskouing openbaar die verskillende rapporte in hul hantering van die onderskeie Nuwe Testament tekste.

4. Werkswyse

Eerstens, word daar kortliks vasgestel wat openbaringshistoriese ondersoek behels. Tweedens, word gekyk in hoe ‘n mate die openbaringshistoriese metode gedoen is in Sinodes 1988, 2003 en 2006 se rapporte oor die plek van die vrou in die kerk. Daar gaan ook gekyk word hoe elke jaar se rapporte aan die breë Skriflyne van Skrifbeskouing, Kerkbeskouing en Ampsbeskouing voldoen, ook in hul onderlinge samehang. Derdens word ‘n eie geheelbeskrywing gegee van die plek van die vrou in die kerk, as afronding en konklusie op die voorafgaande studie.”