Posted by: proregno | October 9, 2014

Sola Scriptura 2014: MP3 audio lesings beskikbaar

Sola Scriptura 2014

Foto Spreker Titel
Dr Bogaards Dr Attie Bogaards Hoe weet ons die Bybel is God se Woord?
Ds Smit Ds Faan Smit Hoe bepaal ons wat tydlose kernsake in die Bybel is?
Ds le Cornu Ds Slabbert le Cornu Is manlike ouderlingskap `n kernsaak?
Prof Adendorff Prof Koos Adendorff Hoe lees mens die Bybel reg?
Ds Rossouw Ds Cobus Rossouw Wanneer moet ons mekaar se standpunte verdra? (Rom. 14)
Posted by: proregno | October 9, 2014

1 Tim.3 preke (deel 1) & bronne vir ampsdraers toerusting

In my lesing wat ek aangebied het by die Sola Scriptura Seminaar (24 September 2014), het ek genoem van die belangrikheid om ampsdraers toe te rus vir hul dienswerk in Christus, as wesentlike deel van ware bybelse reformasie in ons tye.

Hier is ‘n paar bronne wat ek daaroor kan aanbeveel, daar is natuur baie meer (as u enige ander bronne wil aanbeveel, laat weet my asb, dan voeg ek dit graag by):

1. 1 Timoteus 3 preke, ds. Cobus Rossouw (GK Daspoort)

Cobus is besig om deur die vereistes vir ampsdraers te preek, ek plaas dit hier op my blog soos dit beskikbaar word. Hier is die eerste paar preke in die reeks:

Tema: Die Regering van die Kerk 

1 Tim.3:1(a) Paulus se Kerkorde-reëls vir die ouderling-amp (a).

1 Tim.3:1(b) Paulus se Kerkorde-reëls vir die ouderling-amp (b).

1 Tim.3:2  Paulus se vereiste vir die ouderling-amp en die merktekens daarby (a).

1 Tim.3:2-3  Paulus se vereiste vir die ouderling-amp en die merktekens daarby (b).

1 Tim.3:4-5  Paulus se vereiste vir die ouderling-amp en die merktekens daarby (c).

2. dr AH Bogaards se blog: Enigste Troos 

Kerkreg afdeling (en al die ander afdelings wat kosbare bronne beskikbaar stel)

3. Artikels van dr. David Murray

Electing Elders is an Evangelistic Act

An Elder’s Checklist

The Top Ten Books for Elders

4. Alexander Strauch 

Biblical Eldership

Strauch books

5. ‘n Paar aanlyn bronne

Kerkrecht.nl. (bevat die belangrikste kerkordes en kerkorde verklarings van gereformeerde kerke regoor die wêreld)

Ordained Servant – a Journal for Church Officers

The Elder: Today’s Ministry Rooted in All of Scripture 

The Ruling Elder

Practical Shepherding

The Shepherd Leader

Ecclesiology and Worship

Church Elders: How to Shepherd God’s People Like Jesus

Finding Faithful Elders and Deacons

Gereformeerde bronne vir Ampsdraers

Artikels vir ouderlinge

Matteus 18 weg en die negende gebod

Kerkorde artikels

Posted by: proregno | October 7, 2014

Wyle Alwyn Bezuidenhout Boekery te koop

Alwyn

Alwyn Bezuidenhout se boekery word nou verkoop. Ek plaas graag Cora, Alwyn se vrou, se skrywe hier.  Ondersteun gerus hierdie projek, en kry ‘n goeie boek om te lees:

Liewe vriende,

Uiteindelik is daar ‘n lys van 80% van die boekery van wyle Alwyn.
Ontvang hiermee die lys. Die boeke is te koop teen R30.00 elk of die naaste aanbod.
Versprei asb die lys na goeddunke.  Daar is egter nog heelwat wat nie op die lys verskyn nie, daarom is almal welkom om DV Vrydag 10 Oktober tussen 15:00 en 21:00 te kom kuier by Dunwoodie 1336A, Waverley en na die boeke te kyk en/of af te haal. Kom drink ‘n lekker koppie koffie in die tydelike biblioteek. 
Indien die datum nie geleë is nie, kontak my vir alternatiewe reëlings.
Vriendelike groete, 
Cora
Hier is ‘n klomp boeke wat tans gelys is, maar soos Cora noem, daar is meer:

IS MANLIKE OUDERLINGSKAP ‘N KERNSAAK ?

deur S. Le Cornu

(Nota: Sien die inleidende skrywe oor die lesings van die seminaar hier.  Ek het ook oudl. Francois van Deventer se kort oorsig van die dag se verrigtinge hier geplaas.)

MP3 Audio van al die lesings: Sola Scriptura lesings

Die volledige lesing: Is manlike ouderlingskap ‘n kernsaak ?

Hier is die voorwoord, inleiding en ‘n paar slotwoorde van my lesing:

Voorwoord

My onderwerp is die vraag: is manlike ouderlingskap ‘n kernsaak ?

Ek let op die volgende sake in my lesing:

  1. Twee inleidende opmerkings oor die fokus van my lesing
  2. Wat is op die spel in die VIDA saak (vida = afkorting vir ‘vrou in die amp’)?
  3. Kortliks die geskiedkundige verloop en standpunte oor VIDA in die GKSA
  4. ‘n Paar opmerkings vanuit tersaaklike Skrifgedeeltes oor die kerkregering
  5. Die pad vorentoe

1. Twee inleidende opmerkings

Dit is belangrik om in die begin van hierdie onderwerp dit duidelik te maak waaroor die lesing gaan, sodat daar nie misverstand is nie.  Daarom twee inleidende opmerkings:

1.1 Al die vereistes ?

Die fokus van my lesing is nie wat is al die vereistes waaraan ‘n ouderling moet voldoen nie, spesifiek soos ge-openbaar in 1Tim.3. nie, hoe belangrike tema dit opsigself is. Soos een predikant dit gestel het: die krisis in die GKSA (en ander kerke?) is die krisis van die ouderlinge amp wat nie altyd na behore funksioneer nie, hetsy deur die:

- afwesigheid van baie Adams wat liefdevolle leiding behoort te neem in gesin en kerk,

- of dat ons onbekwaam is deur eie toedoen om hierdie taak te verrig, en weier om toegerus te word vir dienswerk.

En ja, dit gesê, ook ons almal wat tans in enige van die besondere ampte staan,

kan maar net soos Paulus in 2 Kor.3:5, uitroep: ons bekwaamheid is nie uit onsself nie maar ons bekwaamheid is uit God.

Maar die feit dat ons iets van ‘n ouderlinge krisistyd beleef, dat ons wat reeds in die ampte staan en nie altyd alles so getrou dien soos ons behoort te dien nie, beteken nou nié ons kan maar nog verder deformeer nie: “ag wat, daar is nie meer mans wat leiding wil neem nie, of hul is so onvolmaak, en daarom … kom ons bevestig maar vroue in die besondere ampte …”

Nee, ons moet dan die een ding vashou, sonder om die ander na te laat en dan eerder bekeer en verder reformeer deur sy genade.

So, die fokus van my lesing val op een van die vereistes, naamlik ‘n ouderling  moet manlik wees (behalwe die ander vereistes wat gegee word deur die Skrif, en wat ook en dalk nog meer ons aandag verg in ‘n moontlike opvolgende seminaar?).

‘n Tweede opmerking:

2.2 Wat is ‘n kernsaak ?

Soos die titel aandui word die vraag dan spesifiek gevra, is manlikheid as vereiste vir ouderlingskap dan ‘n kernsaak ?

Nou staan die woord kernsaak teenoor bysaak of rantsaak, of anders gestel:

- wesentlike sake teenoor middelmatige sake

- belangrike teenoor minder-belangrik sake, ens.

Hierdie twee pole word dan soos volg dikwels verklaar:

- Alles wat die Skrif direk uitsprake oor gee (kernsake) teenoor indirekte uitsprake (rant of bysake),

- eksplisiete vs implisiete bevele

- Sentrale openbaringslyne deur die hele Skrif vs enkele verse

- Dit wat in die belydenisskriffte saamgevat word vs nie ‘n belydenisuitspraak gegee word nie.

Hoe dit ookal sy, ek is oortuig dat volgens al hierdie uiteensettings manlike ouderlingskap as ‘n kernsaak kwalifiseer.

Ek wil egter spesifiek die volgende definisie byvoeg, noem dit maar ‘n praktiese kerkregtelik werksdefinisie oor wat ‘n kernsaak is in die lig van ons onderwerp vandag:

Dit is enige kerklike saak waaroor ‘n plaaslike gemeente en/of gemeentes wat saam vergader in meerdere vergaderings (kerkverband) eenstemmig moet wees, want daarsonder kan die eenheid en waarheid van kerkwees nie gehandhaaf word in die kerklike praktyk nie.

Iets van wat ons lees in Amos 3:3, Sal twee met mekaar wandel tensy hul eers afgespreek het ?

So, ongeag hoe daar verskil word oor verklaring van relevante Skrifgedeeltes, die belydenis, kerkorde, ens … die ampskwessie, en veral in ons gereformeerde kerkregering beskouing, moet daar eenstemmigheid wees oor wie in die besondere ampte mag dien of nie.

Die tese van my lesing is eenvoudig:

Op grond van die Skrif, belydenis en kerkregering (kerkorde) is manlike ouderlingskap ‘n kernsaak waaroor ‘n gemeente of gemeentes saam eenstemmig moet wees om as kerke van Christus te dien in sy Koninkryk.

Nog sterker gestel: dit is myns insiens nie ‘n keuse van wat sou die beste/voordeligste wees vir my plaaslike kerk of kerkverband nie, maar VIDA is ‘n saak van reg en verkeerd, gehoorsaamheid of ongehoorsaamheid aan die Here soos Hy tot ons spreek deur die Skrif, ook in die besonder oor die ouderlinge amp.

Nou kan ek, en wil ek nie my lesing aanbied in ‘n historiese vakuum nie, maar spreek vanuit die spesifieke kerklike stryd oor die ampte, soos dit afgespeel het die afgelope min of meer 3 dekades in die GKSA, met die poging om vroue in die besondere ampte te bevestig.

Tans, volgens die laaste besluit oor die saak (sinode 2009) word dit aan die vryheid van die plaaslike gemeentes toegelaat om diakonesse te verkies of nie, maar vroue mag nie in die ampte van predikant en ouderling verkies word nie.

Dit is die amptelike besluit, en tog het ‘n paar gemeentes reeds voortgegaan om vroue as ouderlinge te bevestig die laaste klompie jare. …

Slotwoorde

… Ja, belangrike Koninkrykswerk in die GKSA en nuwe SA ly skade (veral in die gesin) a.g.v. hierdie uitgerekte debat oor ‘n saak waaroor die Skrif eintlik baie duidelik is. Mag die Here die broeders en susters wat nie wil buig, vir watter redes ookal, voor die gesag van God se duidelike woord oor hierdie saak nie, geopende oë skenk om sy bevel raak te sien en te gehoorsaam (Ps.119:18), sodat hulle nie die oorsaak sal wees van ‘n amptelike kerkskeuring in die die GKSA nie. Mag die Here profete gee wat tydig en ontydig getuig teen hierdie gevaar wat die reeds wankelende eenheid van ons kerke bedreig.

Ons moet ernstig bid dat die Here se wil nie deur ongehoorsaamheid aan sy duidelike bevele – oor die man en vrou se onderskeie roepinge en take in gesin, gemeente en gemeenskap – ‘geweld’ aangedoen word nie.

In 1935 skryf Totius nog in ‘n artikel waarin juis tekste soos o.a. 1 Kor.11 en 14 asook 1 Tim.2 vermeld word dat:

Ons glo nie dat enige Gereformeerde vrou teen die duidelike uitsprake van die Woord van God in verset wil kom nie. Selfs deur die feministiese praktyke van ons dae sal sy haar nie uit haar koers laat dryf nie.” (Versamelde Werke, deel 3, 1977: 197; kursief bygevoeg).

Ek weet van heelwat vrouens wat vandag nog vasstaan teen die feministiese praktyke van ons dag, hoe moeilik ookal.

Die vraag is: waar is die mans, waar is Adam, waar is ons in hierdie stryd ?

Of is Douglas Wilson reg as hy dit stel:  Die wesentlike probleem is nie die vrou op die kansel nie, maar die mans wat reeds op die kansels is … maar met (teologiese) rokke aan …

Die volledige lesing is hier beskikbaar: Is manlike ouderlingskap ‘n kernsaak ?

____________________________

Sien ook die volgende lesings van die seminaar wat reeds hier geplaas is:

Hoe weet ons die Bybel is die Woord van God? dr. Attie Bogaards

Hoe lees mens die Bybel reg? prof. Koos Adendorff

Posted by: proregno | October 1, 2014

Preek: God se Gees teen die grein (1 Kor.2:12)

Gustav Opperman fotografie

Lees: 1 Kor. 1:10 – 3:8

Teks: 1 Kor. 2:12a … Ons het ewenwel nie die gees van die wêreld ontvang nie, maar die Gees wat uit God is.

Tema: God se Gees teen die grein.

Psalms:33:1,2; 33:3,5; 33:7,11; 82:1,2; 119:2,15

Prediker: ds. Gustav Opperman (GK Matlabas)

 

Geliefdes in ons Here Jesus Christus,

‘n Mens word partykeer moeg,

moeg om die Woord uit te dra;

moeg om te preek vir mense …

mense wat nie wil hoor nie;

moeg om te praat met mense,

wat nou eenmaal nie kan hoor nie.

 

Paulus het hierdie moedeloosheid geken.

Ek is seker daar is baie van u wat dit ook ken.

Ek ken dit beslis.

As die ouderlinge hulle werk doen,

soos hulle dit behoort te doen,

dan sal hulle ook hierdie moedeloosheid ken.

As u in die amp van die gelowige staan,

soos u behoort te staan

en u vervul u profetiese roeping,

en u praat met mense oor die Here soos u met hulle moet praat,

moes u al gewonder het:

Hoekom luister die mense nie?

Hoekom wil my kind nie hoor nie?

 

Wat ek sê, is tog so voor-hand-Bybels!

Ek praat tog niks anders as die waarheid nie.

En dit wat jou teenstanders sê:

(dikwels mede-kerkgangers … ja, meer dikwels mede-kerkgangers)

Dit strook eenvoudig nie met God se Woord nie?

Dit strook eerder met die wêreld se wysheid.

 

Die apostel Paulus gee vir ons die antwoord op hierdie probleem:

Ons het ewenwel nie die gees van die wêreld ontvang nie, maar die Gees wat uit God is.

(So skryf hy aan die Korintiërs.)

 

Dis in baie opsigte asof die apostel hier eerstens vir homself preek,

want hierdie gemeente het hom darem al baie in die steek gelaat.

Hierdie Korintiërs het hom by geleentheid tot trane gedryf.

 

Hulle was so hooghartig, so wêrelds,

so vol van die tipiese wêreldse wysheid,

dit waarvoor die Grieke so bekend was.

Hulle was so vol van ‘n sieklike spiritualiteit,

‘n geestelikheid wat niks … niks met die boodskap van Christus te doen gehad het nie.

Hiervolgens het hulle ‘n dieper wysheid en kennis as ander gelowiges beetgehad.

Hiervolgens is die geestelike bo die liggaamlike gestel.

 

En omdat dit hulle uitgangspunt was,

omdat hulle in baie opsigte nog soos heidene gedink het,

daarom was hulle lewenswyses, hulle gedrag,

was dit vir Paulus verkeerd, so verkeerd.

 

Daar was hoerery en homoseksualiteit onder hulle.

Ons kan maar hoereer, so het hulle geredeneer,

die liggaam is mos niks.

Wat ons met ons liggame doen,

is mos nie belangrik nie.

Ons kan selfs dronk raak by die gemeente se liefdesmaaltye.

 

Dan was daar gedurige onderlinge verdeeldheid.

Hulle Nagmaalviering was tugteloos.

Hulle huwelike het uitmekaar geval.

Hulle wou eerder in tale spreek,

as om na die prediking te luister.

Hulle het immers, volgens hulleself, alreeds die tale van engele gespreek!

En hulle het die indrukwekkende predikers gesoek …

nie Paulus nie, eerder Apollos.

 

Hulle het op Paulus neergesien.

Hy was volgens hulle nie werklik diep geestelik ingewy nie.

Volgens hulle was sy woorde nie voortreflik genoeg nie,

in elk geval nie so oorredend soos die woorde van die gladde Grieke nie,

hulle wat die kuns van publiek redevoering bemeester het.

 

Die Korinthiërs het opgegaan in mensverheerliking, in selfverheerliking.

Hulle het opgegaan in die die wysheid van hierdie wêreld,

die vrug van die gees van hierdie wêreld.

 

Maar wat nou gedoen?

Wat nou gemaak?

Moet Paulus ook by hierdie mense die stof van sy voete afskud,

soos hy dit afgeskud het daar in Handelinge 18 …

daar aan die begin van sy bediening in Korinte,

toe hy sy rug op die hardnekkige Jode gedraai het?

By daardie geleentheid het hy ‘n nuwe gemeente begin.

Moes Paulus nou weer ‘n nuwe gemeente in Korinte begin?

 

Nee.

Nee, ons sien sy benadering reg aan die begin van hierdie Brief.

Hy spreek die hierdie gemeente aan as:

Die geheiligdes in Christus Jesus,

die geroepe heiliges.

Daar is min in die Korintiërs se optrede wat van heiligmaking getuig.

Daar is min in hulle gedrag wat op ‘n goddelike geroepenheid dui,

maar dis wat hulle in Christus Jesus is: Geroepe heiliges!

 

En omdat hulle geroepe heiliges is,

sal die apostel voortgaan

om die Evangelie aan hulle te verkondig;

sal die Here se gesant aanhou

om Jesus Christus aan hulle voor te hou:

Jesus Christus as die vernederde, gekruisigde Slaaf …

Die grootste dwaasheid wat nog ooit aan die wêreld gebied is!

Omdat hulle geroepe heiliges is,

sal Paulus, op sy beurt self ‘n slaaf van Jesus Christus,

sal Paulus voortgaan om vir hulle te leer …

met die grootste geduld,

met die grootste lankmoedigheid.

Hy sal hulle leer -

dat God se manier van doen geen ooreenkoms met die wêreld se manier van doen het nie;

dat God se taal nie deur die wêreld verstaan kan word nie;

dat God se Gees geen aansluiting by die wêreld se gees vind nie!

 

God se Gees werk teen die grein in

en dis vir almal pynlik!

God se Gees praat die taal van dwaasheid.

Volgens menslike logika maak dit nie sin nie.

Daar is geen manier

dat ek kan begin om dit te verstaan nie.

Dit val moeilik op die oor.

 

Vir die sondegevalle mens is dit so skril soos ‘n stuk kryt op ‘n swartbord.

U ken almal daardie geluid wat kryt partykeer op ‘n swart bord kan maak.

‘n Mens gril daarvoor.

So gril ons almal dikwels vir die waarheid van God se Woord.

Ons gril daarvoor,

want die sondegevalle mens is hard van aangesig,

die sondegevalle mens is verstok van hart.

(dis die beskrywing van sy gehoor

wat die HERE aan sy profeet Esegiël gegee het [Eseg. 2:4]).

 

En, as jy die Here se getuie is,

is dit pynlik om die Here se Woord uit te dra,

want jy sal verwerp word.

 

Die apostel Paulus het dit aan sy lyf gevoel … dikwels.

In sy tweede brief aan die Korintiërs skryf hy:

Vyf maal het ek van die Jode ontvang veertig houe op een na.

Drie maal is ek met stokke geslaan,

een maal is ek gestenig.

Ek was dikwels in gevare van my volk,

in gevare van die heidene, in gevare in die stad,

in gevare onder valse broeders (2 Kor. 11:24 ev.).

 

Die dwaasheid van die prediking het in Paulus se geval nie net met die inhoud van sy preke te doen gehad nie,

dit het ook te doen gehad met hoe hy gepreek het.

Die wysheid van die Heilige Gees het eerstens te doen met die verpakking

waarin die boodskap kom,

die wyse waarop Christus verkondig word.

 

Die Grieke was bekend vir hulle openbare redenaars.

Hulle kon as’t ware in vandag se terme toor met woorde.

Hulle was die prototipes van die sogenaamde spindoctors,

meesters in die geslypte woord.

Die spindoctors is hulle

wat die toesprake van die Amerikaanse politici deesdae skryf.

Die Griekse redenaars was die voorlopers van die gladde mannetjies van TV-kanale.

Die Griekse redenaars was helaas ook die voorlopers van vandag se Charismatiese predikers van die megastadions,

predikers wat so uitstaan in tegniek en aanbieding

dat hulle wêreldwyd al byna goddelike status bereik het.

 

Teenoor die redetwisters van hierdie eeu het Paulus die getuienis van God kom verkondig

in swakheid en in vrees

en in veel bewing

God het juis … juis iemand soos hy uitgekies,

iemand wat dwaas voorkom,

God het juis ‘n swakkeling geroep

sodat geen vlees voor Hom sou roem nie.

God se Gees werk juis op ‘n teenoorgestelde wyse as hierdie wêreld se heersers.

Die gladde monde is nie noodwendig altyd die draers van die Gees se boodskap nie.

Die wysheid van woorde verydel juis die kruis van Christus.

 

Dit bring ons by die tweede aspek van God se wysheid.

 

Die dwaasheid van die prediking het ook te doen met die inhoud van die prediking:

Daardie inhoud is Jesus Christus, die gekruisigde.

Hoekom was dit vir die Grieke dwaas?

Wel, sou die Griek op straat op ‘n dag hoor

dat die wêreld se Verlosser aan ‘n kruis gesterf het,

sou die vraag onmiddellik by hom opgekom het:

Kan dit wees?

Die Seun van God in die gedaante van ‘n gekruisigde slaaf?

‘n Gekruisigde slaaf is mos nie ‘n verkoopbare produk nie!

Wie stel belang in ‘n God wat aan ‘n kruis hang?

 

Dis nie wat die wêreld soek nie.

Die wêreld soek wenners,

die atlete met die lourierkrans op die voorkop,

die helde van die stadions.

Die wêreld se gode woon in marmerpaleise op die berg Olympus.

Die wêreld soek die Hollywood-megasterre.

Die wêreld soek die Curriebeker-kampioene.

Die wêreld soek ‘n Madiba-messias.

Die wêreld soek Rambo en Chuck Norris.

 

Wie stel belang in die woord van die kruis?

Daar is geen groter simbool van vervloeking in die Grieks-Romeinse-Romeinse wêreld as ‘n kruis nie.

Wie stel belang in die woord van die kruis …

‘n woord van pyn en veragting en vernedering en bange Godverlatenheid?

Veral … veral as daardie woord daarop dui

dat dit eintlik ek en jy was,

dat dit eintlik u en ek was,

wat daar moes gehang het?

 

Wie sal nou daarin belangstel?

Menslik gesproke is dit die swakste boodskap

wat die mens al gehoor het.

Dis pure dwaasheid.

 

Geestelik gesproke egter is dit juis hierdie dwaasheid wat red.

Dis hierdie dwaasheid wat lei tot geregtigheid, heiligmaking en verlossing

 

Ons het ewenwel nie die gees van die wêreld ontvang nie,

maar die Gees wat uit God is!

 

En as dit die geval is,

kan ons eenvoudig nie meer verder soos die wêreld redeneer nie,

kan ons eenvoudig nie meer die wêreldse manier van doen na-aap nie.

 

Ons verwysingsraamwerk het verander.

Ons beweeg nou in die dimensie van God se Gees.

In die taal van vandag se geleerdes moet ons sê:

Ons het dan ‘n paradigmaskuif gemaak.

Ons praat nou die taal van Kanaän (Jes. 19:18),

soos ons Jesaja se professie lees.

Ons praat nou die Bybelse taal,

nie die onverstaanbare hoogmoedige spreek-in-tale van die Korintiërs nie,

maar die taal van Kanaän,

met die woordeskat van geregtigheid, verlossing en heiligmaking,

barmhartigheid, goedertierenheid en genade.

 

Ons het hierdie openbaring ontvang.

God se Gees het die bedekking van hierdie verborgenheid weggeneem.

Dit was van ewigheid af voorbeskik tot ons heerlikheid.

 

Dis ‘n dimensie, ‘n kennis, ‘n wysheid

wat geen mens kon uitgedink het nie,

wat in geen mens se hart opgekom het nie.

 

Net God se Gees kan hierdie wysheid openbaar,

want net God se Gees ken God;

net God se Gees ken die dinge van God.

 

So skryf die Here se geroepe apostel

aan die geroepe heiliges in Korinte.

Hy herinner hierdie afvallige gemeente aan die eenvoudige waarheid:

“Wees wat julle in Christus is: geroepe heiliges.

Tree so op!

Begin so te leef

soos mense aan wie die verborgenheid van God geopenbaar is.”

 

Julle het die Gees van God ontvang.

Ek het die Gees van God ontvang.

 

En Geliefdes,

ek glo die apostel as hy sê:

Die woord van die Gees is ‘n krag van God.

Die woord en die Gees getuig van Christus

en Paulus noem Hom ook

‘n krag van God.

Ons geloof bestaan nie in die wysheid van mense nie, maar in die krag van God.

 

Die mens kan God se Gees bedroef.

Dit is so.

Die mens kan miskien probeer

om God se Gees te weerstaan,

maar hy of sy sal nie daarin slaag nie.

 

Laat ons dus voortgaan

om in die krag van daardie Gees te getuig.

As dit God se Gees is wat in ons werk,

dan het ons in elk geval geen keuse nie.

 

Vir Paulus om die Evangelie te verkondig

dis vir hom geen roem nie

(so skryf die apostel elders in dieselfde brief [9:16]).

Dis vir hom geen roem nie,

want die dwang was hom opgelê …

Die dwang is my opgelê

en wee my as ek die evangelie nie verkondig nie!

 

Menslike wysheid sal miskien sê:

Dis nie die moeite werd nie,

maar dan weet ons mos nou:

Ons het nie die gees van die wêreld ontvang nie,

maar die Gees wat uit God is.

 

En daar sal diegene wees

wat niks daarvan sal verstaan nie.

Daar sal diegene wees,

selfs binne in die kerk wees,

wat hierdie boodskap probeer verdraai;

wat Christus se wysheid in ‘n menslike wysheid probeer verander;

wat Christus se wysheid in ‘n politieke wysheid probeer verander;

wat selfs Christus se wysheid in ‘n okkultiese wysheid probeer verander …

Maar hulle het nie die Gees van God nie, Geliefdes,

hulle het nie die Gees van die gekruisigde Christus nie.

 

Maar ons, ons mag dit ook nie uit die oog verloor nie.

Ons wat preek, ons wat praat,

soos ons dit ook moet doen.

Ons wat getuig, tydig en ontydig,

soos die Skrif ook elders sê …

en dan moedeloos wil raak.

 

Ons moet self net in ag neem:

Ons het hier met ‘n ander dimensie te doen.

Ons het met God se Gees te doen

en Hy werk op ‘n ander manier

en Hy dra ‘n ander soort wysheid,

heeltemal anders.

 

Ons kan probeer verduidelik en beredeneer.

Ons kan al die gereedskap van die menslike logika gebruik,

maar hierdie wysheid … dit sal slegs grondvat,

dit sal slegs begryp word,

daar waar die Gees van God reeds ontvang is.

 Amen.

Die Kerk – wat ons leer uit Handelinge 2:37-47

Deel 3: Die feit van Christus se werk deur sy die Gees (Hand.2:43-47)

deur ds. Cobus Rossouw (GK Daspoort)

Ons het in ons eerste en tweede artikel daarna verwys dat Hand 2:37-47 ‘n baie belangrike wegwyser is vir ons verstaan van die Kerk van ons Here Jesus en haar lewe en die reformasie daarvan. Ons het toe in ons eerste artikel, waarin ons gefokus het op Hand 2:37-41, meer geleer oor die ware lidmate van die Kerk van ons Here Jesus.

In ons tweede artikel kon ons, vanuit vers 42, meer leer oor die lewe van die ware lidmate van die Kerk. Ons kon leer dat ons lewe bestaan uit vier dinge. Dit is die volharding in die leer van die apostels, in die volharding in die gemeenskap van die gelowiges, in die volharding in die breking van die brood, wat inhou ons ware gasvrye saamwees en daar wees vir mekaar, maar ook die viering van die nagmaal. Die vierde ding waarin die ware lidmate van die kerk volhard is die gebede.

* * * * *

In hierdie derde artikel, gaan ons stilstaan by Hand 2:43-47 en Christus se werk deur sy Gees in en deur die Kerk.

Die feit van Christus se werk deur sy die Gees in die Kerk.

Vers 43 vertel van Christus se werk deur sy Gees in die kerk, wanneer ons lees dat “vrees op elkeen gekom het …” Hierdie woorde leer dat God in die Kerk van Jerusalem aan die werk was. Want wanneer Lukas, in vers 43, die woord vrees gebruik, gaan dit oor die vrees – respek, ontsag en eerbied – vir God, as gevolg van sy  teenwoordigheid en werking (vgl ook Luk 5:26; 7:16).[1]

Met ander woorde: Op ‘n manier was God teenwoordig en aan die werk in Jerusalem se kerk. Dit blyk verder wanneer vers 43 sê dat “baie wonders en tekens deur die apostels plaasgevind het.”

Wanneer Lukas die frase deur die apostels gebruik, beteken dit dat die apostels instrumente in die hand van die Seun van God, Jesus Christus, was.[2] Deur sy Gees, werkend in sy apostels, het Jesus wonders gewerk (Mark 16:20).[3] Daarom het daar vrees op almal gekom. Daar het vrees gekom want deur die apostels se wonders was God in Christus deur die Heilige Gees in Jerusalem se Kerk aan die werk.

Maar vers 43 is nie die enigste bewys dat  Christus deur sy Gees in die kerk aan die werk was nie.[4] Want van die regterhand van die Vader het Christus oorwinnend en Koninklik sy Gees in sy kerk gegee. En deur die Heilige Gees werk Christus in en deur sy apostels. Daarom dat vers 41 vertel van 3000 mense wat tot bekering gekom het. Geen wonder nie dat daar vrees op almal gekom het.[5]

En by ons?

Werk Christus deur sy Gees by en in ons? Kom daar nog ontsag, eerbied en respek vir God op ons en op die mense om ons, omdat Christus deur sy Gees by ons is en in ons werk (vgl 1Kor 14:25)? Dis so belangrik! Want dis wat gebeur by ‘n ware kerk.

* * * * *

Hoe Christus deur sy Gees in die ware Kerk werk

In vers 44-46 leer ons meer oor hoe Christus deur sy Gees werk in sy kerk. Hierdie verse wys ons op vier dinge wat Christus deur sy Gees doen.

(a) Almal was bymekaar

Die eerste kry ons in vers 44, wat sê: “En almal wat gelowig geword het, was bymekaar …” Dis veral vanuit hierdie bymekaar wees, dat ons agterkom hoe Christus in Jerusalem se kerk gewerk het.

Wanneer ons Skrif met Skrif vergelyk, leer ons uit Hand 4:32 dat bymekaar wees, beteken dat Jerusalem se lidmate een van hart en siel was.[6] Met ander woorde: hulle het dieselfde gedink; hulle het die selfde beginsels gehad; daar was waarlik broederskap en liefde; Daar was vers 42 se gemeenskap.[7]

Ja, hulle was bymekaareen van hart, omdat Christus die Heilige Gees uitgestort het, en so die OT profesieë oor die koms van die Heilige Gees vervul het.[8]  Profesieë soos die in Eseg 11:19 wat sê: “En Ek (die HERE) sal hulle een hart gee …”  En dit, die gawe van die een-hart, so sê die HERE in Eseg 36:26-27, gebeur deur die werking van die Heilige Gees.[9]

En wanneer Christus deur die Heilige Gees in ons een hart kom herskep om ons bymekaar te laat wees in gemeenskap, doen Hy dit altyd deur die Woord van die HERE of deur ‘die leer van die apostels’  (Jes 59:21).[10]

En so deur die Gees se werk met die Woord in die harte van Jerusalem se lidmate het hulle dieselfde begin dink; hulle het dieselfde beginsels begin kry; daar het ware liefde en broederskap gekom.

Die professor en die straatveër kon met mekaar begin gesels. Want hulle was deur Een Gees deurdronge. En die Gees het hulle saamgebring rondom die leer van die apostels (vers 42). En daar het hulle volhard in ware gemeenskap … bymekaareen van hart en siel.

En by ons?

Werk Christus deur sy Gees by ons, sodat ons een van hart en siel bymekaar kom rondom die leer van die apostels?

* * * * *

(b) Hulle het alles gemeenskaplik besit

Van die tweede manier waarop Christus deur sy Gees in sy kerk werk hoor ons in vers 44-45: “en (hulle) het alles gemeenskaplik besit. En hulle eiendomme en besittings het hulle verkoop en die opbrings onder almal verdeel, volgens wat elkeen nodig gehad het.”

Hulle het alles gemeenskaplik besit … Want Christus het deur sy Gees in Jerusalem se kerk gewerk. En beslis nie deur van die lidmate kommuniste te maak wat alles in ‘n kommunistiese-hippie-kommune gemeenskaplik besit het nie.

Vers 45 wys ons daarop, want wanneer ons hoor dat hulle hulle eiendomme en besittings verkoop het en die opbrings onder almal verdeel  het, is die Griekse woorde wat ons vertaal met verkoop en verdeel, woorde wat sê dat hierdie verkoping en verdeling oor ‘n lang tyd gebeur het.[11] Daar was dus nie ‘n dag van revolusie toe alles ‘genasionaliseer’ is nie.[12]

Nee, wat ons in vers 44-45 moet raak sien, is Christus se werk deur sy Gees, om sy ware lidmate te verander (Eseg 36:27), om op te hou om te haat en selfgesentreerd te wees, en te begin om mekaar lief te hê en met opoffering – selfs van hulle eiendom – vir mekaar om te gee (Deut 15:4; Joh. 15:12).[13]

En hier by ons?

Hoe gaan dit met daardie selfopofferende omgee-liefde vir mekaar?

* * * * *

(c) Hulle het dag vir dag eendragtig volhard in die tempel

Vers 46 vertel ons van die derde manier waarop Christus deur sy Gees in die kerk werk, wanneer dit sê dat “hulle dag vir dag eendragtig volhard het in die tempel …”  Want wanneer die ware lidmate van die kerk in Jerusalem eendragtig  volhard in die tempel, dan het eendragtig dieselfde betekenis as vers 42 en vers 44 se ware gemeenskap van bymekaar-wees, wat Christus deur sy Gees bewerk.[14]

Hierdie keer is die gemeenskap en saamwees egter by die tempel. In daardie vroeë-tyd van die kerk se geskiedenis het die lidmate van Jerusalem se kerk nog, volgens Joodse gebruik, drie keer op ‘n dag by die tempel bymekaar gekom om te bid. By die tempel het hulle ook hulle erediens gehad.[15] En dan is die wonderlike dat Christus deur sy Gees juis in die Jerusalem-kerk se eredienslewe en gebedslewe ware gemeenskap en saamwees bewerk.

En by ons?

Beleef ons hierdie saamwees in ons eredienste en gebede?

* * * * *

(d) Blydskap!

En dan kan ons dit nie mis nie: Vers 46 vertel ook van blydskap. Want behalwe dat die lidmate van Jerusalem se kerk in die tempel volhard het, het hulle “van huis tot huis hulle brood gebreek en hulle voedsel met blydskap … geniet …”

En net hier kom ons by die vierde manier waarop die Gees van Christus werk in Jerusalem se kerk. Hy het die ‘vrug’ van blydskap voortgebring (Gal 5:22).[16]

* * * * *

Ja, so gaan dit waar Christus deur sy Gees in die kerk werk.

  • Daar kom ware saamwees rondom die Woord.
  • Daar kom liefde en selfopofferende omgee vir mekaar.
  • Daar kom ware saamwees in gebed en erediens.
  • Daar kom blydskap.

En dit leer ons uit vers 44-46

* * * * *

Hoe Christus deur sy Gees deur middel van die Kerk werk

Vers 47 wys ons egter dat Christus met sy Gees ook deur middel van die Kerk in die wêreld werk, wanneer dit sê dat Jerusalem se kerk “in guns was by die hele volk …”  Ja, die volk van Jerusalem was in verwondering oor die Kerk. Hulle kon nie anders nie, as om te sê dat dit wat by die Kerk gebeur goed was.[17]

  • Die mense van Jerusalem kon nie anders nie, as om te sien, dat in ‘n wêreld van haat, daar by die kerk liefde en omgee was.
  • Hulle kon nie anders nie, as om raak te sien, dat in ‘n wêreld waar haat mense uit mekaar uit dryf, by die kerk ware saam-wees was.
  • Hulle kon nie anders nie, as om raak te sien, dat in ‘n wêreld waar die HERE en sy wet verag word, hier ‘n groep mense was in wie die Heilige Gees ‘n nuwe gehoorsaamheid opgewek het nie; ‘n lewe van ware Godsvrees.

En juis daarom en daarmee was Christus deur sy Gees besig om sy uitverkorenes in Jerusalem na Hom te trek (Heidelbergse Kategismus Sondag 32 v/a 86). Daarom dat ons aan die einde van vers 47 hoor dat “die Here (Jesus) daagliks by die gemeente gevoeg het die wat gered is.”[18]

* * * * *

En nou is die vraag: Is ons so ‘n Kerk soos daardie Jerusalem-kerk waar Christus werk? As ek na myself kyk en om my kyk dan is daar soveel wat ontbreek. En dan kom vraag by my op: Hoe sal ons dit wat verkeerd is reg maak? Wat sal ons doen? Die antwoord is: Niks nie!! Wat ons moet doen is om ons hande te vou en niks te doen nie. En dan ons oë toe te maak en niks te doen nie. In plaas van doen moet ons begin bid en vra en pleit:

  • HERE tref ons diep in die hart met die prediking van u Evangelie (vers 37).
  • Bekeer ons deur u Gees sodat ons ons kan bekeer. En ons toevlug neem elke keer weer na ons Here Jesus. Want u het deur Petrus in vers 38 gesê: “Bekeer julle … en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang.”

Ja, dis wat ons sal doen: Bid! om die HERE se genade en Heilige Gees.[19] Want Christus werk deur die Heilige Gees in sy kerk. En eers dan, en dan alleen, kan ons werklik leef en kerk wees, volhardend “in die leer van die apostels en in die gemeenskap en in die breking van die brood en in die gebede” om so ‘n werktuig tot eer van die HERE te wees.

________________________________

[1]
Vgl Baljon J M S,1908, Grieksch Theologisch woordenboek, bl 1058; Bock D L, 2007, Acts – Baker exegetical commentary on the New Testament, bl 151; Brown C, 1986, New International Dictionary of New Testament Theology vol 1 bl 632

[2]
διὰ τῶν ἀποστόλων = διὰ + gen = agent (Wallace D B, 1996, Greek grammer beyond basics bl 369). Belangrik egter is dat διὰ + gen ‘n intermediêre agent is. Met ander woorde: Die wonders en tekens word gedoen deur die apostels maar intussen is IEMAND anders besig om deur die apostels te werk (Wallece D B, 1996, Greek grammer beyond basics bl 431-432).

[3]
Vgl Brown C, 1986, New International Dictionary of New Testament Theology vol 2 bl 632; Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol1 bl 96. Rom 15:18-19 leer dat hierdie wonders en tekens gedoen is deur die kragtige werking van die Heilige Gees.

[4]
Vgl Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 95

[5]
Vgl Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 95

[6]
ἐπὶ τὸ αὐτὸ = ‘op die self’; ‘saam’ – dui op eendragtigheid; eenstemmigheid; saam in gemeenskap (Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 97; Beale G K & Carson D A, 2007, Commentary on the NT use of OT, bl 529). Hand 4:32 waar ek die selfde parallel kry as in 44a en b, dui aan dat hierdie ‘saam wees’ sien op een van hart en siel …  (Calvyn J, 2003, Commentary of the Acts of the apostles vol 1, bl 130; Sproul R C, 2005, Reformation studdy Bible, bl 1563).

[7]
Vgl Brown C, 1986, New International Dictionary of New Testament Theology vol 2 bl 182, vol 3 bl 683, 908-909; Beale G K & Carson D A, 2007, Commentary on the NT use of the OT, bl 554; Bock D L, 2007, Acts – Baker exegetical commentary on the New Testament bl 213; Calvyn se Hand komm bl 130,190; Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 151.

[8]
Vgl Ladd G D, 1979, A New Testament theology, bl 329

[9]
Vgl Keil G F & Delitzsch F, 1988, Commentary on the Old Testament – Ezekiel, Daniel, bl 152-153; Sproul R C, 2005, Reformation study Bible, bl 11991,1563.

[10]
Vgl Sproul R C, 2005, Reformation Studdy Bible bl 1037.

[11]
Verder lees ons bv in Hand 12:12 van Maria, die Ma van Markus, self ‘n lidmaat in die kerk in Jerusalem, wat steeds haar eie huis gehad het.

[12]
ἐπίπρασκον (epipraskon – verkoop) en διεμέριζον (diemerizon – verdeel) = iperfktum indkatiewe werkwoorde wat dui op ‘n duratiewe handeling (Jordaan GJC, 2004, Binnewerk van die Griekse taal bl 708; Macarthur J, 1994, The Macarthur New Testament commentaries – Acts 1-12 bl 88; Bock D L, 2007, Acts – Baker exegetical commentary on the New Testament  bl 153).

[13]
Vgl Brown C, 1986, New International Dictionary of New Testament Theology vol 2 bl 846; Macarthur J, 1994, The Macarthur New Testament commentaries – Acts 1-12 bl 88; Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 98; Calvyn J, 2003, Commentary of the Acts of the apostles vol 1 bl 192-193; Ladd G D, 1979, A theology of the New Testament, bl 361.

[14]
ὁμοθυμαδὸν = Eendersdenkend; saam; ons kry hierdie selfde begrip as by Hand 4:32 se een van hart en siel (Brown C, 1986, New International Dictionary of New Testament Theology vol 3 bl 908-909). Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 98 wys ook op die ooreenkoms met ἐπὶ τὸ αὐτὸ van vers 44.

[15]
Vgl Brown c, 1986, New International Dictionary of New Testament Theology vol 2 bl 236; Kittel G, 1971, Theological Dictionary of the New Testament vol 3 bl 246; Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 99; Bock D L, 2007, Acts – Baker exegetical commentary on the New Testament bl 153.

[16]
Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 100 voetnoot 3 wys daarop dat die ‘blydskap’ van vers 46 altyd ivm die werking van die Heilige Gees staan.

[17]
Vgl hier Hand 4:33-34; Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 100, 153; Baljon J M S, 1908, Grieksch Theologisch woordenboek bl 1082; Brown C, 1986, New International Dictionary of New Testament Theology  vol 2 bl 119.

[18]
Vgl Bock D L, 2007, Acts – Baker exegetical commentary on the New Testament bl 154; Macarthur J, 1994, The Macarthur New Testament commentaries – Acts 1-12 bl 92; Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 101.

[19]
Heidelbergse Kategismus Sondag 45 v/a 116

HOE WEET ONS DIE BYBEL IS DIE WOORD VAN GOD ?

deur dr. AH Bogaards (GK Pretoria-Rooiwal)

(Nota: Sien die vorige inleidende skrywe oor die lesings van die seminaar hier.  Ek het ook oudl. Francois van Deventer se kort oorsig van die dag se verrigtinge hier onder geplaas.)

MP3 Audio van al die lesings: Sola Scriptura lesings

Hier is dr. Bogaards se volledige lesing:

Hoé weet ons die Bybel is die Woord van God?

As oorsig, plaasek die lesing se inleiding, hooftemas en slot hier:

Inleiding

Ek praat oor die onderwerp: Hoe weet ons die Bybel is die Woord van God ?

Ek laat die klem val op die hoé: hoé weet ek dit? Die antwoord is baie eenvoudig: ons weet dit nét deur die getuienis van die Heilige Gees. ‎‎bring ons tot erkenning van en tot geloof in die gesag van die Skrif. Erkenning van die gesag van die Woord is van begin tot einde ‘n saak van geloof. Jy glo dit of jy glo dit nie. Só ernstig is die saak van Skrifgesag.

1. Gesag en Skrifgesag

2. Ons Heidelbergse Kategismus

3. Die Skrif

4. Slot

Ons staan vandag by daardie dele van die Woord stil, wat handel oor die amp van ouderling en wie in daardie amp mag staan.

  • Hoé weet ons dat dít die gesagvolle en altyd geldende Woord van God is? Nét deur die Woord-getuienis van die Heilige Gees.
  • Hoé buig ons onder daardie gesagvolle Woord? Nét deur die wedergeboorte deur Gees en Woord.
  • Dit is ‘n saak van geloof: jy glo dit of jy glo dit nie.

______________________________________

VERSLAG VAN DIE VERRIGTINGE OP 24 SEPTEMBER 2014

SOLA SCRIPTURA SEMINAAR

deur oudl. Francois van Deventer (GK Bet-el)

Braaidag het vir die GK Bet-el vanjaar vroeg begin.

Die aand van die 23ste September het ons bymekaargekom om 250 boerewors porsies te braai en nog veel meer broodjies te smeer. Die volgende dag is die eindresultaat van amper ‘n jaar se beplanning en harde werk mooi beloon toe ongeveer 100 gelowiges by GK Rietvallei vergader het om die eerste Sola Scriptura Konferensie te kom beluister.

Ds Christiaan Jooste het die opening waargeneem en toe het Dr Attie Bogaards mooi verduidelik dat daar ‘n verband is tussen die reg verstaan van die Skrif en of mens deur die Heilige Gees verlig is. Prof Adendorff, Rektor van die Afrikaanse Protestantes Akademie het ‘n lesing van uit die boonste rakke gelewer toe hy verduidelik het hoe mens die Bybel reg moet lees. Hy het verduidelik dat ‘n brug gebou moet word tussen die kulturele omstandighede en die Bybelse beginsels wat in ‘n teksgedeelte vir ons voorgehou word. Ons het toe vir ‘n lekker koppie-koffie-blaaskansie verdaag.

Die kongresgangers het lekker gekuier en het swaar afskeid geneem van die koffiepotte. Hul moeite is egter beloon deur die uiters insiggewende en goed nagevorste stuk wat Ds Faan Smit voorgehou het.

Tydens middagete het talle mense  hul waardeering uitgespreek en gevra dat die materiaal gepubliseer moet word en dat dit vir die res van die gelowiges en gereformeerdes beskikbaar gestel moet word.

Gewoonlik is die skof na middagete ‘n moeilike een wanneer mense slaperig word. Ds Slabbert Le Cornu en Ds Cobus Rossouw het egter hulle goed gekwyt van hul take en nou en dan het jy selfs die gehoor hoor skater. Ds Le Cornu het gesels oor of Manlike ouderlingskap ‘n kernsaak is terwyl Ds Cobus Romeine 14 uitgelê het om die vraag te antwoord: Wanneer moet ons mekaar se standpunte verdra?

Hierdie eerste Sola Scriptura Konferensie was ‘n sukses en die span sal binnekort begin om te beplan aan volgende jaar se konferensie.

Jan de Smit (Walvisbaai), Di Hannes Noëth, Jack Lekalakala (Makolokwe), LSD du Plessis (Groblersdal), Prof Paul Krüger (Potchefstroom), Dr Gerhard Kok (en sy moeder), Dr Grobler, ens., het hul groete oorgedra en verskoning gemaak dat hulle nie die dag kon meemaak nie. Ons is daarom van plan om die materiaal te verwerk en so oor ‘n maand of wat elektronies beskikbaar te stel.

Mag hierdie Konferensie ‘n bydra lewer om Christene in Suid-Afrika op te roep om terug te reformer na God se Woord: Sola Scriptura.

HOE LEES MENS DIE BYBEL REG ?

Ek gaan die lesings van gister se Sola Scriptura seminaar (sien die program hier onder) hier begin plaas, soos ek die lesings van die verskillende sprekers ontvang (die video en audio lesings sal later ook volg, hier en by GK Bet-el se youtube blog).  Baie dankie vir die GK Bet-el, al die broers en susters wat die pragtige dag vir ons moontlik gemaak het, onder die genadige hand van ons hemelse Vader.  Dankie ook vir almal wat die dag bygewoon het.

Die seminaar gaan nou ‘n jaarlikse instelling wees, ons hoop om u volgende jaar, DV, daar te sien. Daar was meer as 100 mense teenwoordig by gister se eerste seminaar.

MP3 Audio van al die lesings: Sola Scriptura lesings

Hier is die 2de lesing van die dag, aangebied deur prof. Koos Adendorff van die APK se Akademie:

HOE LEES MENS DIE BYBEL REG ?

Hier is sy inleiding:

Die Bybel is vandag in die spervuur. Die voorbladopskrif van die tydskrif Time (18 Desember 1995) is verteenwoordigend van die hedendaagse twyfel oor die Bybel: Is the Bible fact or fiction? Briewe in koerante se briewekolomme en die kommentaar wat mense op die internet lewer toon ‘n groeiende tendens tot bevraagtekening van die Bybel en Bybelse waarhede. In die lig hiervan is dit noodsaaklik dat ons as gereformeerde gelowiges vir onsself duidelikheid oor ons Skrifbeskouing kry.

Die Bybel is egter nie net t.o.v. sy aard in die spervuur nie, maar ook t.o.v. sy interpretasie. Op die vraag: “Hoe moet ons die Bybel sien?” volg die vraag: “Hoe moet ons die Bybel verstaan?” Rondom die twee sake van Skrifbeskouing en Skrifverstaan loop die paaie hier te lande toenemend  uiteen.

Die tweede vraag is die onderwerp van hierdie referaat. Dit is ‘n kort vraag met ‘n lang antwoord. Dit is ‘n eie wetenskap wat een of selfs meer jare aan ‘n teologiese fakulteit bestudeer word. Ek sou dus akademiese sonde pleeg om dit in ‘n bestek van 45 minute te probeer behandel. Ek kan slegs met ‘n baie breë kwas die buitelyne van die saak soos dit op hierdie spesifieke seminaartema van toepassing is, skilder.

In die hantering van my onderwerp gaan ek van die aanname uit dat my onderwerp deel van ‘n seminaarpakket is. Waar dr. Bogaards die saak van Skrifbeskouing hanteer het en ek die saak van Skrifverklaring aan die orde gaan stel, aanvaar ek dat volgende sprekers daarop sal voortbou deur die implikasies daarvan vir die seminaartema uit te spel.

Hier is die volledige lesing: HOE LEES MENS DIE BYBEL REG ?

TEMA

God sê – Ouderlinge slegs mans

Is God se Woord genoeg ?

Datum: 24 September 2014

Plek: Gereformeerde Kerk Rietvallei (Umgenistraat 359 , Pretoria)

Tyd: 8:30 vir 9:00

Kontaknommer: 072 342 8528 (Francois van Deventer)

Vrywillige donasie: R65-00 (sluit in Boereworsrolle & Filterkoffie)

PROGRAM

09:00 Opening Christiaan Jooste

09:15 Hoe weet ons die Bybel is God se Woord? Attie Bogaards

10:00 Hoe lees mens die Bybel reg? Koos Adendorf

10:45 Teetyd: Boeretroos

11:15 Hoe bepaal ons wat tydlose kernsake in die Bybel is? Faan Smit

12:00 Is manlike ouderlingskap ʼn kernsaak? Slabbert Le Cornu

12:45 Middagete: Boereworsrolle

13:45 Wanneer moet ons mekaar se standpunte verdra? (Rom.14) Cobus Rossouw

14:30 Vraag & Antwoord sessie

15:15 Afsluiting

Gereël deur Gereformeerde Kerk Bet-El

http://www.gereformeerd.org

Sien die volledige aangehegte inligting

Sola Scriptura Seminaar

Posted by: proregno | September 22, 2014

Sola Scriptura seminaar: 24 September 2014

TEMA

God sê – Ouderlinge slegs mans

Is God se Woord genoeg ?

Datum: 24 September 2014

Plek: Gereformeerde Kerk Rietvallei (Umgenistraat 359 , Pretoria)

Tyd: 8:30 vir 9:00

Kontaknommer: 072 342 8528 (Francois van Deventer)

Vrywillige donasie: R65-00 (sluit in Boereworsrolle & Filterkoffie)

PROGRAM

09:00 Opening Christiaan Jooste

09:15 Hoe weet ons die Bybel is God se Woord? Attie Bogaards

10:00 Hoe lees mens die Bybel reg? Koos Adendorf

10:45 Teetyd: Boeretroos

11:15 Hoe bepaal ons wat tydlose kernsake in die Bybel is? Faan Smit

12:00 Is manlike ouderlingskap ʼn kernsaak? Slabbert Le Cornu

12:45 Middagete: Boereworsrolle

13:45 Wanneer moet ons mekaar se standpunte verdra? (Rom.14) Cobus Rossouw

14:30 Vraag & Antwoord sessie

15:15 Afsluiting

Gereël deur Gereformeerde Kerk Bet-El

http://www.gereformeerd.org

Sien die volledige aangehegte inligting

Sola Scriptura Seminaar

Posted by: proregno | September 8, 2014

Preek: Wie is die skape en bokke ? (Matt.25:31-46)

Photo: Greytown Dam

Gustav Opperman fotografie

Lees: Matt. 10; Matt. 25:31-46

Tema: Skaapkraal of bokkraal?

Teks: Mat 25:31 … Hy sal hulle van mekaar afskei soos die herder die skape van die bokke afskei en Hy sal die skape aan sy regterhand en die bokke aan sy linkerhand sit.

Psalms:100:1,2; 100:3,4; 34:7.8; 68:9; 105:21,22.

Prediker: ds. Gustav Opperman (GK Matlabas)

 

Broeders en Susters,

Die bedelaar wat u pad kruis …

is hy dalk …. is hy dalk die anonieme Christus?

Die kollektant by jou voordeur …

is hy dalk …. die anonieme Christus?

Die siekes in die hospitale,

mense wat jy van g’n kant ken nie,

is onder hulle dalk, dalk net die anonieme Christus?

En U het Hom of haar nie besoek nie?

 

En wat van die wat in die tronk is?

Dalk is die anonieme Christus onder die wat in die gevangenis sit?

En … en … ek en u het Hom ook nie dáár besoek nie?

 

Gaan hierdie versuim van my of van u ons bokke maak?

Plaas dit my in die bokkamp

dié dag as die Opperherder sy verskyning maak?

Sal dit die rede wees hoekom daar so baie,

so baie vervloektes sal wees?

Vervloektes wat bestem is vir die ewige vuur

wat berei is vir die duiwel en sy engele?

 

Ek het honger gehad,

en julle het My nie te ete gegee nie;

Ek was naak,

en julle het My nie geklee nie;

Ek was siek en in die gevangenis,

en julle het My nie besoek nie.

Voorwaar Ek sê vir julle,

vir sover julle dit gedoen het aan een van die geringstes van hierdie broeders van My,

het julle dit aan My gedoen.

 

Hierdie Skrifwoorde word deesdae dikwels gehoor …

dikwels gehoor wanneer die geloofsgemeenskap opgeroep word tot medemenslikheid;

wanneer daar ʼn beroep gedoen word

op die Christendom se tyd en geld

om te help met die armste van die armes in die wêreld;

om ʼn skenking te maak aan die VIGS-wesies;

om hulleself te bemoei met die opheffing van die agtergeblewe Afrika.

ʼn Fondsie hier en ʼn bydrae daar …

 

Die vraag is net:

Is dit werklik wat hierdie Skrifgedeelte vir ons sê?

Roep hierdie Skrifgedeelte ons regtig op

om die anonieme Christus te gaan soek

daar onder die bedelaars,

onder die bedelaars wat u daagliks teëkom,

om Hom te gaan soek onder die behoeftiges?

Miskien onder een van die talle rampslagoffers

wat ons dikwels op televisie sien?

 

Is dit werklik wat hierdie Skrifgedeelte vir ons sê?

 

Sou ons hierdie verklaring volg

en dit ook só toepas,

het ons as Gereformeerdes onmiddellik ‘n probleem.

Ons word immers uit genade alleen gered.

Uit genade is julle gered

(skryf Paulus aan die Efesiërs)

Deur die geloof is julle gered.

Die redding is nie uit julleself nie:

Dit is ‘n gawe van God.

Die redding is nie uit die werke nie.

 

Maar hier in Mat 25, só wil dit lyk,

verdien ons die hemelse koninkryk.

Ons verdien die hemelse koninkryk deur ons goeie werke aan die mensdom!

 

En watter geweldige las plaas dit nie op die gelowiges nie:

Die versorging van al die ellendiges,

elke sieke, elke armlastige, elke tronkvoël …

Dit word nou op die rekening van die gelowige gesit.

Watter geweldige onmoontlike las!

 

Het die Here Jesus nie sy dissipels verseker

dat sy las lig is nie,

dat Hy juis ‘n uitkoms bied aan diegene

wat deur die Fariseërs se leer van werkheiligheid belas was nie?

Kom na my toe,

almal wat vermoeid en belas is,

en Ek sal julle rus gee.

Neem my juk op julle,

want my juk is sag

en my las is lig … (Mat 11:28 ev).

 

Hierdie vrae, Geliefdes,

dwing ons om weereens na Mat 25 te kyk

en onsself af te vra:

Het ons hierdie gedeelte reg verstaan?

Verstaan ons wat ons lees?

Is dit wat die Evangelie van Matteus ons leer?

 

Reeds vroeg in hierdie Bybelboek,

die Goeie Nuus, soos die apostel Matteus dit opgeteken het,

sien ons dat die Here Jesus met ‘n sending aarde toe gekom het.

Daardie sending tree in werking na sy doop in Mat 3.

Van toe af, so lees ons,

het Jesus begin om te preek

en te sê:

Bekeer julle

want die koninkryk van die hemele het naby gekom (Mat 4:17).

 

Aan die einde van die Matteus-boek val die klem nog steeds op die gepredikte Woord.

Gaan dan heen,

(sê Hy vir sy apostels)

maak dissipels van al die nasies,

en leer hulle om alles te onderhou

wat Ek julle beveel het (Mat. 28:19).

 

Deur die loop van die Matteus-evangelie

sien ons hoedat die Here van ‘n klompie vissermanne,

hoe Hy van hulle vissers van mense maak.

Hoe hy van ‘n klompie dissipels, volgelinge …

hoe Hy van hulle apostels, gestuurdes, maak.

 

En Jesus het by al die stede en dorpe rondgegaan

en in hulle sinagoges geleer

en die evangelie van die koninkryk verkondig.

Toe sê Hy vir sy dissipels:

die oes is wel groot,

maar die arbeiders min.

Bid dan die Here van die oes,

dat Hy arbeiders in sy oes mag uitstuur (Mat 9:35 ev.).

 

Die woord apostel word die eerste keer in die Nuwe Testament in Mat 10 gebruik.

Twaalf van die dissipels wat Hy uitgekies het,

word uitgestuur,

word as arbeiders in sy oes uitgestuur ….

Hulle word nou apostels genoem.

Die woord in Grieks beteken gestuurde.

Hulle word na die verlore skape van die huis van Israel gestuur om te preek,

om te preek en te :

Die koninkryk van die hemele het naby gekom.

 

Hulle moet doelbewus lig reis

met min klere en min geld.

Hulle moet staatmaak op die gasvryheid van die mense

by wie hulle aankom.

Hulle moet staatmaak op die gasvryheid van die mense

wat bereid is om na hulle woorde te luister.

 

Die huis of stad wat nie die boodskap wil hoor nie …

daardie plek se stof moet van hulle voete afgeskud word.

Voorwaar Ek sê vir julle,

(het die Here Jesus gesê)

dit sal vir die land van Sodom en Gomorra verdraagliker wees in die oordeelsdag

as vir daardie stad.

 

Hulle moet verwag

om voor die regbanke gedaag te word;

om gegesel te word.

Hulle moet verwag om in die gevangenis gewerp te word.

 

In Mat 10 vers 40 sluit die Here sy opdrag aan die apostels af met die woorde:

Wie julle ontvang,

ontvang My;

en wie My ontvang,

ontvang Hom wat My gestuur het.

Wie ‘n profeet ontvang omdat hy ‘n profeet is,

sal die loon van ‘n profeet ontvang;

en wie ‘n regverdige ontvang omdat hy ‘n regverdige is,

sal die loon van ‘n regverdige ontvang.

En elkeen wat een van hierdie kleintjies net ‘n beker kou water laat drink,

omdat hy ‘n dissipel is,

voorwaar Ek sê vir julle,

hy sal sy loon sekerlik nie verloor nie.

 

Aan die begin van Mat 24 vind ons die Here Jesus en sy dissipels buitekant die tempel in Jerusalem.

Ons Here voorspel die ondergang van die tempel.

Daar sal seker nie een klip op die ander gelaat word nie.

Alle vorme van Joodse nasionalisme en trots sal ten gronde gaan.

Die huis van Israel wat Jesus en sy apostels verwerp het,

sal God se oordeel ervaar.

Trouens, die evangelie van die koninkryk sal van nou af verkondig word in die hele wêreld.

Dit sal verkondig word tot ‘n getuienis vir al die nasies

en dan sal die einde kom (Mat 24:14).

 

Dan, aan die einde van hoofstuk 25,

ons gelese Skrifgedeelte,

gee die Here Jesus ‘n opsomming van die eindoordeel.

Voor Hom sal al die nasies versamel word

en Hy sal hulle van mekaar afskei

soos die herder die skape van die bokke afskei.

 

Wie is nou die skape en die bokke?

 

Die skape is diegene wat die Evangelie van die Koninkryk ontvang het.

Dis hulle wat die Here Jesus se apostels in hulle huise in genooi het.

Dis hulle wie se beursies oop was vir die verkondiging van die Woord.

Dis hulle wat die gesante van die Here versorg het

toe die gesante nie meer klere gehad het nie;

toe die apostels siek was.

Dis hulle wat die Here se gestuurdes besoek het

toe hulle in die tronk gegooi was.

 

Dis hulle wat in die eindoordeel as skape gereken sal word.

 

Wie julle ontvang,

ontvang My;

Wie ‘n profeet ontvang omdat hy ‘n profeet is,

sal die loon van ‘n profeet ontvang;

En elkeen wat een van hierdie kleintjies net ‘n beker kou water laat drink,

omdat hy ‘n dissipel is,

voorwaar Ek sê vir julle,

hy sal sy loon sekerlik nie verloor nie.

 

Voorwaar Ek sê vir julle,

vir sover julle dit gedoen het aan een van die geringstes van hierdie broeders van My,

het julle dit aan My gedoen.

 

Lees ons die res van die Nuwe Testament dan, sien ons

dat hierdie dinge ook so gebeur het in die tyd van die apostels.

 

Paulus skryf in sy tweede brief aan die Korintiërs

oor wat alles al met hom as apostel gebeur het:

Drie maal is ek met stokke geslaan,

drie maal het ek skipbreuk gely,

‘n nag en ‘n dag het ek op die diepwater deurgebring,

dikwels op reis,

in gevare van riviere,

in gevare van rowers,

in gevare van my volk,

in gevare van die heidene,

in gevare in die stad,

in gevare in die woestyn,

in gevare op see,

in gevare onder valse broeders;

in arbeid en moeite,

in slapelose nagte dikwels,

in honger en dors,

dikwels sonder ete,

in koue en naaktheid (2 Kor. 11:23 ev.).

 

Maar dan skryf hy ook aan die Filippense:

Dankie dat julle die diaken Epafroditus gestuur het

om my in die tronk te besoek.

Dankie dat julle vir my ‘n geldelike bydrae gestuur het.

Nie dat ek die gawe soek nie,

(sê hy)

maar ek soek die vrug wat oorvloedig word op julle rekening (Fil 4:17).

 

In sy derde brief skryf die apostel Johannes op sy beurt aan die geliefde Gajus:

Geliefde, jy handel getrou in alles wat jy doen vir die broeders,

en dit vir vreemdelinge.

Jy sal goed doen

as jy hulle voorthelp op ‘n voor God waardige wyse.

Want vir sy Naam het hulle uitgegaan

sonder om iets van die heidene te neem.

Ons behoort dan sulke mense goed te ontvang,

sodat ons mede-arbeiders van die waarheid kan word (3 Joh 5).

 

Vir dieselfde rede moet die ouderlinge in besonder gasvry wees.

So leer die apostel Paulus ons in twee van sy pastorale briewe,

die eerste brief aan Timoteus, asook die brief aan Titus.

Daar staan:

‘n Opsiener moet as ‘n rentmeester van God onberispelik wees,

nie eiesinnig, nie oplopend, geen drinker, geen vegter, geen vuilgewinsoeker nie,

maar gasvry …

 

Geliefdes, Broers en Susters,

Wat sal bepaal of ons uiteindelik eendag in die skaapkraal of die bokkraal sal wees?

Dis nie ons algemene medemenslikheid nie?

Dit sal nie ons goeie dade aan die ellendige mensdom wees nie.

Daar is wel gedeeltes in die Bybel

wat ons oproep tot diens aan ander,

ook diens aan ander buite ons geloofsverband.

 

Maar wanneer ons Mat 25 lees,

dan is daar iets heeltemal anders op die spel.

 

Ons eindbestemming … die skaapkraal of die bokkraal …

word bepaal deur die wyse waarop ons die Evangelie ontvang het.

En wanneer ons die Evangelie, die Goeie Nuus, met blydskap ontvang het,

dan kan ons mos nie neutraal daarteenoor staan nie.

Dit sê die Here Jesus self ook in Mat 12:

Hy wat nie met My is nie,

is teen My;

en hy wat nie saam met My versamel nie,

hy verstrooi (Mat 12:30).

Dan sal ons mos ook daardie Evangelie op sy pad deur die wêreld wil voorthelp,

dan sal ons mos daardie Goeie Nuus met ander wil deel.

 

Dan sal ons huise en ons harte

en ons beursies en ons tyd daarvoor beskikbaar wees.

Dan sal ons mos mede-arbeiders van die waarheid wil wees.

 

Dit kan mos nie anders nie!

 

Dan kan ons as gemeente nie net tevrede wees met ons situasie nie.

Dan kan ons as gemeente mos nie tevrede wees

om net die erediens in stand te hou nie.

Die Evangelie is nie iets wat in stand gehou moet word nie.

Jesus sê in sy eie woorde:

Ek het gekom om vuur op die aarde te werp (Lu 12:49).

Die Evangelie is ‘n veldbrand!

‘n Veldbrand wat deur die hele wêreld woed.

 

Broers en Susters,

ons hoef ons nie te bekommer oor ‘n anonieme Christus nie,

‘n anonieme Christus, vermom as hierdie of daardie bedelaar nie.

 

Ons moet ons wel bekommer oor die gesante van Christus

en wat van hulle boodskap word.

Christus se gesante sal oop en bloot na U toe kom.

Die Evangelie van God se genade en oordeel vir hierdie wêreld

sal oop en bloot in hulle hand wees.

Die Evangelie van Jesus Christus se heerskappy sal oop en bloot uit hulle mond gehoor word.

 

Wee die dag as die kerk van die Here Jesus Christus

haarself in allerhande sosiale opheffings programme begin verloor!

Wee die dag as die kerk meegesleep word deur die regering van die dag

om armoede te verlig,

of om die rekening vir die VIGS-pandemie te help dra,

of om die bevolking op te voed

om goeie landsburgers te wees!

Wee die dag as die kerk haar roeping verloor het,

haar roeping om die Evangelie van die koninkryk uit dra.

Amen.

« Newer Posts - Older Posts »

Categories

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 431 other followers