Terwyl hulle voorgee dat hulle wys is, het hulle dwaas geword en die heerlikheid van die onverganklike God verander in die gelykvormigheid van die beeld van ‘n verganklike mens en van voëls en viervoetige en kruipende diere. -Rom.1:22.23

In die Beeld van Woensdag 27 Augustus, onder die titel ‘Fokus op Lewe op aarde‘, skryf prof. Sakkie Spangenberg hoe die NHN (Nuwe Hervorming Netwerk) ge-evolueer het die afgelope 10 jaar sedert hul onstaan (2004-2014):

- vanaf die verwerping van die Drie-enige God soos Hy Hom openbaar in die Heilige Skrif,

- tot die omhelsing van hul nuwe god(in) waarin hul nou ‘van harte’ glo: Gaia (ook genoem moeder Aarde/Moeder Natuur).

Die NHN verwerp van harte en dus met groot dogmatisme die ongetwyfelde Christelike geloof soos saamgevat in die ‘sondeval-verlossing-eindoordeel’ belydenis en wat gefokus is op God die Vader, Seun en Heilige Gees; en verruil dit alles vir die god ‘Lewe’ (Gaia) wat ‘is’ en ‘ontstaan’ het uit die ‘oerknal- en evolusieleer’.

Die ‘evolusieleer’ (beklemtoning bygevoeg), Spangenberg se eie woord, dit wil sê, die evolusiedogma word – in die woorde van Spangenberg – ‘van harte aanvaar’ deur die NHN aanbidders, dit is wesentlik deel van hul nuwe ortodokse geloofsorganisasie.

Waar die Moslem se kerndogma en belydenis is – daar is net een God (Allah), en Mohammed is sy profeet; so is die NHN se kerndogma en belydenis – daar in net een God (Gaia/Lewe = Moeder Aarde) en die NHN is haar profete in SA.

Spangenberg skryf:

“Anne Primavesi en Lloyd Geering. Dié teoloë vind albei aanklank by die sienings van James Lovelock en die Gaia-hipotese. … Sowel Primavesi as Geering het daarvan kennis geneem en met ’n nuwe teologie na vore gekom. In dié teologie val die fokus nie meer op ’n sogenaamde sondeval aan die begin van die skepping, Jesus se kruisdood wat die sondeval omkeer en uiteindelik ’n nuwe hemel en ’n nuwe aarde waarborg nie. Die fokus val nou op die aarde se unieke plek in die groot uitdyende heelal en hoe Lewe op aarde ontstaan, ontplooi het en kan voortduur. Primavesi se sienings is treffend verwoord in haar boek Sacred Gaia:Holistic Theology and Earth System Science(2000) en Geering s’n in sy boek Coming Back to Earth: From gods, to God, to Gaia(2009).”

Wat met die NHN se evolusie na die hel besig is om te plaas te vind, is natuurlik niks nuuts nie.  Die Apostel Paulus, een van die ware profete van die enigste ware God, Skepper van hemel en aarde, het reeds daaroor geskryf:

20Want sy onsigbare dinge kan van die skepping van die wêreld af in sy werke verstaan en duidelik gesien word, naamlik sy ewige krag en goddelikheid, sodat hulle geen verontskuldiging het nie;
21omdat hulle, alhoewel hulle God geken het, Hom nie as God verheerlik of gedank het nie; maar hulle het dwaas geword in hul oorlegginge, en hul onverstandige hart is verduister.
22Terwyl hulle voorgee dat hulle wys is, het hulle dwaas geword
23en die heerlikheid van die onverganklike God verander in die gelykvormigheid van die beeld van ‘n verganklike mens en van voëls en viervoetige en kruipende diere.
24Daarom het God hulle ook in die begeerlikhede van hulle harte oorgegee aan onreinheid, om hulle liggame onder mekaar te onteer
25hulle wat die waarheid van God verruil het vir die leuen en die skepsel vereer en gedien het bo die Skepper wat geprys moet word tot in ewigheid. Amen. – Romeine 1.

Die NHN het die waarheid van God verruil vir die leuen en vereer en dien nou vir Gaia (aarde/mens/natuur), in plaas van die Skepper wat alles geskape het om Hom te loof en te prys, dus ook die skepping/natuur/aarde (Gen.1).

En die gevolg van hierdie valse godsbeskouing is die totale verval in immoraliteit en wetteloosheid waarvan Rom.1:26 en verder getuig:

26Daarom (dus, omdat hul die natuur/Gaia/hulseLf begin aanbid het en dus die ware God vir die mens/aarde as god verruil het – slc) het God hulle oorgegee aan skandelike hartstogte, want hulle vroue het die natuurlike verkeer verander in dié wat teen die natuur is;
27en net so het ook die manne die natuurlike verkeer met die vrou laat vaar en in hulle wellus teenoor mekaar ontbrand: manne het met manne skandelikheid bedrywe en in hulleself die noodwendige vergelding van hulle dwaling ontvang.
28En omdat hulle dit nie die moeite werd geag het om God in erkentenis te hou nie, het God hulle oorgegee aan ‘n slegte gesindheid, om te doen wat nie betaam nie:
29hulle is vervul met allerhande ongeregtigheid, hoerery, boosheid, hebsug, ondeug; vol nydigheid, moord, twis, bedrog, kwaadaardigheid;
30nuusdraers, kwaadsprekers, haters van God, geweldenaars, trotsaards, grootpraters, uitvinders van slegte dinge, ongehoorsaam aan die ouers;
31onverstandig, ontrou, sonder natuurlike liefde, onversoenlik, onbarmhartig,
32mense wat al ken hulle die verordening van God goed, dat die wat sulke dinge doen, die dood verdien dié dinge nie alleen self doen nie, maar ook hulle goedkeuring skenk aan die wat dit doen.

Die volgende aanhaling van dr. Peter Jones (lees enige van sy boeke om vandag se paganistiese herlewing te verstaan sowel buite as binne die kerk) verduidelik die band tussen die Gaia aanbidding (godsbeskouing) en die gay-agenda (etiek, beklemtoning bygevoeg):

With the French vote for same sex marriage yesterday, one more incremental time the Oneist (pagan) cosmology takes over the West. It was lost years ago, through the attacks of secular humanism and the unleashing of heterosexual license, so this is just the mopping-up period, the final dotting of the “i”s via the constitutionalization of sodomy. Civil unions do not do it. Homosexuality must be recognized with the mantle of total equality–for the “common good.” Ideologically nothing else will suffice, for homosexuality is the ultimate expression of pagan spirituality, as leading homosexuals admit. They affirm that this sexual expression is the perfectly embodied statement of Oneist spirituality. Gay theorist, Toby Johnson, states:

…gay attraction to and development of emotional relationships with members of our same sex results in our seeing the world with the harmonious, non-dualistic vision that is the traditional goal of mystical religion. Gay consciousness is “pre-Edenic,” fundamentally innocent, free of “original sin” [a notion that, in turn], generates the dualistic belief in good and evil. The real message of religion is not about God but about how human beings should live harmoniously and non-judgmentally in order to participate in and further the evolution of Earth (Gaia) into collective self-awareness and transcendent consciousness (God).

This period of legalization will be followed by the institutionalization and normalization of the victory, both by extending the implications to all manner of “loves,” and by the aggressive silencing all opposition, for a peaceful, unified world–built, alas, on the putrefaction of the sinful human heart, that will eventually choke on its own vomit! Our culture will be “given over” to its sinful choices, as Paul says in Romans 1:24, without any “Gospel restraint,” but it is not the final word. Because God gave over his Son to bear the sin of the world as a sacrificial victim, He will return as Lord and Judge of the earth to set all things right.

Dr. Peter Jones gebruik die terme ‘Oneist’ vs. ‘Twoist’ om te beskryf wat ons tradisioneel verstaan as die wesentlike belangrike onderskeid tussen God die Skepper (wat ewig en altyd is), en sy skepping (mens en wêreld) wat geskape is.  Wanneer hierdie wesentlike onderskeid nie gehandhaaf word nie, eindig dit een of ander vorm van paganisme:

Walking around in a blur? Afraid to talk about Jesus? Not sure how Christians fit with other religions? One or Two will help you see a world of difference between the only two worldviews: the worship of the creation (what this book calls One-ism) or worship of the Creator (Two-ism). Using the apostle Paul’s structure in Romans 1, Peter Jones shows why your choice affects everything you think and do: how you think about God (theology), what you worship (spirituality) and how you live your sexuality. Seeing a world of difference and distinctions will help you make a world of difference.

In ‘n artikel wat ek geskryf het, Die Kerk se roeping en taak ten opsigte van die bevordering van ‘n Christelike lewens- en wêreldbeskouing, wys ek daarop (met erkenning aan dr. Jones se werke) dat ons vandag opnuut soos Paulus die Bybelse leer en lewensbeskouing moet handhaaf teen die paganisme van ons dag, onder andere teen die NHN:

  • Skepping
  • Sondeval
  • Verlossing
  • Dankbaarheid/Heiligmaking
  • Verheerliking/Wederkoms

Om net ‘n paar voorbeelde uit Paulus se briewe te neem:

Skepping

20 Want sy onsigbare dinge kan van die skepping van die wêreld af in sy werke verstaan en duidelik gesien word, naamlik sy ewige krag en goddelikheid, sodat hulle geen verontskuldiging het nie – Rom.1

Die belydenis van die skepping van die wêreld vir Paulus het behels:

  • God die Vader as Skepper (1 Kor.8:6)
  • God het uit niks geskape (1 Kor.15:45)
  • God het geskape deur benaming (Ef.3:14-15)
  • God het alles goed geskape (1 Tim.4:4)
  • Adam is as die eerste mens geskape (Rom.5:12-14; 1 Kor.15:45)
  • Die mens is as man en vrou geskape (1 Tim.2:13)

Sondeval

12 DAAROM, soos deur een mens die sonde in die wêreld ingekom het en deur die sonde die dood, en so die dood tot alle mense deurgedring het, omdat almal gesondig het – 13 want vóór die wet was daar al sonde in die wêreld; maar sonde word nie toegereken as daar geen wet is nie. 14 Tog het die dood geheers van Adam af tot op Moses, ook oor hulle wat nie gesondig het in die gelykheid van die oortreding van Adam nie, wat ’n voorbeeld is van Hom wat sou kom. – Rom.5

Die belydenis van die sondeval het vir Paulus behels:

- die historisiteit van die sondeval (2 Kor.11:3; 1 Tim.2:14)

- die mens is van nature ‘n sondaar en tot die kwaad geneig (Rom.3:10-20; Ef.2:3)

- die sondeval het die onderskeid tussen die Skepper en skepsel; waarheid en leuen; ware en valse godsdiens; man en vrou aangetas (Rom.1:18-32)

- die skepping is gevalle (Rom.8:20-22)

Verlossing

10 Daarom verdra ek alles ter wille van die uitverkorenes, sodat hulle ook die verlossing wat in Christus Jesus is, kan verkry met die ewige heerlikheid. – 2 Tim.2

Die belydenis van die verlossing vir Paulus behels:

  • Die geboorte van Christus is ‘n herbevestiging van die skepping (1 Kor.8:6)
  • Christus is waarlik Mens en waarlik God (Rom.8:29; 9:5)
  • Christus is gebore uit die maagd Maria onder die wet (Gal.4:4)
  • Christus se dood het die sonde en die dood oorwin en die skepping herstel (1 Kor.15)
  • Christus is die enigste oplossing vir menslike nood (1 Kor.1:18-30)
  • Christus het God se geregtigheid vervul in sy kinders se plek (Romeine)
  • Christus herstel die verhouding tussen God en mens en tussen mens en mens (2 Kor.5:17-20)
  • Christus se Opstanding bevestig die ligaamlike opstanding van die mens en die hernuwing van die skepping (1 Kor.15)

 Dankbaarheid/Heiligmaking

16 Laat die woord van Christus ryklik in julle woon in alle wysheid. Leer en vermaan mekaar met psalms en lofsange en geestelike liedere, en sing in julle hart met dankbaarheid tot eer van die Here. – Kol.3

Die belydenis van die heiligmaking behels vir Paulus:

  • Die mens word gered nie deur nie maar tot goeie werke (Ef.1:4; 2:10)
  • Christus bevestig die wet deur dit te vervul in sy verlossing (Rom.3:31)

Verheerliking/Wederkoms

13 terwyl ons die salige hoop en die verskyning van die heerlikheid verwag van die grote God en ons Verlosser, Jesus Christus, 14 wat Homself vir ons gegee het om ons te verlos van alle ongeregtigheid en vir Homself ’n volk as sy eiendom te reinig, ywerig in goeie werke. – Tit.2

Die belydenis van die verheerliking behels vir Paulus:

  • volharding van die heiliges (Fil.1:6)
  • troos vir die gelowige in hierdie lewe (Tit.2:11-14)
  • lewe in die verwagting van die ewige lewe waar die gelowige totaal bevry sal wees van die sonde en dood (1 Kor.15)

Teenoor die NHN se fokus (lees: aanbidding) van Gaia (Lewe/mens/natuur), moet Christene gefokus wees op (sien HK Sondag 8):

- God die Vader en ons skepping

- God die Seun en ons verlossing

- God die Heilige Gees en ons heiligmaking

As ons dit doen, sal ons beide ons naaste en die skepping respekteer en liefhê soos God dit wil e geopenbaar het in die Skrif, maar ons aanbid geen mens of dier (natuur/aarde) nie:

“En ek het trone gesien, en hulle het daarop gaan sit, en aan hulle is die oordeel gegee; en ek het die siele gesien van die wat onthoof is oor die getuienis van Jesus en oor die woord van God, en die wat die dier en sy beeld nie aanbid het nie, en die merk op hulle voorhoof en op hulle hand nie ontvang het nie; en hulle het geleef en as konings geregeer saam met Christus die duisend jaar lank. …. En dit is ek, Johannes, wat dit gesien en gehoor het; en toe ek dit gehoor en gesien het, het ek neergeval om te aanbid voor die voete van die engel wat my hierdie dinge getoon het. 9 Toe sê hy vir my: Moenie! want ek is ‘n mededienskneg van jou en van jou broeders, die profete, en van hulle wat die woorde van hierdie boek bewaar. Aanbid God” – Op.22:4,8,9.

Moet ons daarom die NHN ‘verketter’ ?

Nee, ons hoef nie, want hulle het ditself gedoen met hul verruiling van die ware God van die Bybel (wat hulle – om die woorde van Spangenberg te gebruik – ‘negatief beoordeel’) vir hul godin Gaia, en het daardeur finaal afskeid geneem van die geloof wat eenmaal oorgelewer is aan die heiliges (Judas 3).  Hulle is baie verontwaardig as hul godin se ‘eer’ enigsins aangetas word, so ook hul dogmas van ‘nuut dink en nuut verwoord’.

Spangenberg se laaste woorde in sy artikel is:

“Baie predikante en teoloë het dié wysheid nog nie hul eie gemaak nie, vandaar die onverdraagsaamheid teenoor diegene wat nuut dink en nuut verwoord.”

Dit wat die NHN voorstaan, nl. ‘fokus … verskuif na ons lewe hier-en-nou’ (lees: aanbidding van die Gaia dier) is glad nie wysheid wat van bo kom nie, maar is ‘aards, natuurlik, duiwels’ (Jak.3:15).  Dit is nie ‘bevrydend’ nie, maar ‘n terugkeer na die oeroue paganistiese dwalinge en slawerny, waar die mens die aarde/homself aanbid.

As mens die geskiedenis net ‘n bietjie lees, sal mens ook baie duidelik sien dat die NHN se Gaia aanbidding nie ‘nuut dink en nuut verwoord’ is nie, dit is niks anders as ‘n terugkeer na die Satanistiese misleiding om die mens en/of die natuur te aanbid nie, wat reeds in die tuin van Eden begin het (Gen.3:1-5).

Alleen die wysheid van God (aanbidding van die ware Drie-enige God) soos geopenbaar in sy Seun en deur die Skrif aan ons oorgelewer is waar, rein en eg:

1 As julle dan saam met Christus opgewek is, soek die dinge daarbo waar Christus is en aan die regterhand van God sit. 2 Bedink die dinge wat daarbo is, nie wat op die aarde is nie. 3 Want julle het gesterwe, en julle lewe is saam met Christus verborge in God. 4 Wanneer Christus, wat ons lewe is, geopenbaar word, dan sal julle ook saam met Hom in heerlikheid geopenbaar word. – Kol.3

Sien ook hierdie artikel: Is Sakkie Spangenberg ‘n antichris ?

Hopelik sal alle kerke en kerkverbande hul ook amptelik distansieer van die NHN en hul profete en priesters (soos genoem in bogenoemde Beeld artikel).  Die woordeskat wat die NHN gebruik is baie duidelik dat dit ‘n nuwe geloof is:

- “die oerknal en evolusieleer van harte aanvaar

- “Dis ‘n belydenis wat heelwat ‘nuwe hervormers’ omarm”

- ‘Ek glo …’ in die Lewe (lees: Gaia)

- ‘Lewe’ (met ‘n doelbewuste hoofletter deur die hele artikel)

Soos ek in ‘n vorige artikel reeds op gewys het – die NHN en sy dissipels is lankal nie meer deel van die gesprek binne die ‘Christelike tradisie’ nie, hulle is evangelisasieterrein, hulle is deel van die ‘wrede wolwe ‘ (Hand.20:29), die dwaalleraars ‘wat van ons uitgegaan het’ (1 Joh.2:19), die oproep aan hulle moet wees: ‘is bekeer julself’, nie ‘dink nuut en verwoord nuut’ nie:

Die Nuwe Hervorming: wetenskaplike- of evangelisasie terrein?

Sien die volgende artikels oor die Nuwe Hervorming of aanverwante sake: Nuwe Hervorming 

Sien ook: Die Bybelse ‘oerbeeld’ vervang deur ‘n pan(en)teistiese oerbeeld

Een aanhaling:

“Wilhelm Jordaan en sy panseksistiese homoseksuele apogete is stadig maar seker besig om die ‘oerbeeld’, dit is die Bybelse model van man en vrou wees, te verdraai, verkleineer, en te demoniseer, sodat dit ‘n kwessie van tyd gaan wees dat bogenoemde woorde waar word in ons samelewing, natuurlik alles met die hulp van die afvallige liberale hoofstroomkerke en die vrysinnige media wat alles verdra … behalwe natuurlik die algemene ongetwyfelde Christelike kerk wat vashou dat die Bybel is die Woord van God, onfeilbaar en foutloos gegee vir die mens om te glo en daarvolgens te lewe, wat glo Christus is die enigste weg, waarheid en lewe.

En, as die kerk en samelewing God se Woord verwerp, dan sal ons weer soos diere word, lees die vers wat volg na Lev.18:22, in die woorde van een paganistiese gay (Jones, 2010: 174, 177, 180): “It is simply easier to blend with nature spirit, or the spirit of a plant or an animal, if you are not concerned with a gender-specific role.” En: “The Interfaith atmosphere has softened our moral and religious taboos, making homosexual liberation and gay identity possible.” En: “… lesbian prof Camilia Paglia believes society should ‘return to pagan worship, which includes tolerance of homosexuality and even of man-boy love.”

Die Kerk – wat ons leer uit Handelinge 2:37-47

Deel 1: Die ware lidmate van die Kerk

deur ds. Cobus Rossouw (GK Daspoort)

Die kerk van Jesus Christus is God se nuwe verloste mensdom (bv Efes 2:10; 2Kor 5:17).[1] Maar hoe lyk die lewe van God se nuwe verloste mense? Anders gestel: Hoe lyk die lewe van die kerk? Of nog anders gestel: Waarheen moet ons terugkeer of reformeer, as ons praat oor die reformasie van die kerk?

Die antwoord op hierdie vrae sal natuurlik altyd alleen uit die Heilige Skrif kom. Maar in die Heilige Skrifte is Hand 2:37-47 ‘n belangrike ‘wegwyser’. In sy verklaring van Hand 2:42 sê Calvyn die volgende oor hierdie gedeelte: “Soek ons dan die ware kerk van Christus? Die beeltenis  daarvan word hier vir ons lewendig afgeskilder en voorgestel.” [2]

Daarom is dit so belangrik dat ons goed en gehoorsaam sal luister na die HERE se leer oor sy kerk soos ons dit vind in Hand 2:37-47.

Die boek Handelinge[3]

Maar vooraf net eers kortliks iets oor die boek Handelinge. Lukas is die outeur van Handelinge, wat ‘n voortsetting, of ‘n vervolg is, op die Evangelie, wat hy beskryf het (Luk 1:1-4; Hand 1:1-3). In die ‘Lukas-Evangelie’ het Lukas die wonderlike geskiedenis vertel van die koms van die Messias, Jesus Christus, die Seun van God, in die volheid van die tyd. Dis Hy oor wie die Profete geprofeteer het. Ja, dis Hy wat die Koninkryk van God laat kom en sy kerk verlos om deel te hê daaraan.

In die boek Handelinge vertel Lukas hoe Jesus Christus, na sy hemelvaart, vanaf die regterhand van sy Vader, deur die Heilige Gees, die koninkryk, nie net in Israel laat deurbreek nie, maar ook oor die res van die wêreld. Daarvoor gebruik Jesus sy apostels wat Hy daartoe toegerus het deur die Heilige Gees en in die wêreld instuur om die Evangelie van die koms van die Koninkryk van God te verkondig (Hand 1:8).

‘n Baie belangrike gebeurtenis waarvan Lukas ook vertel, is dat daar waar die apostels die Evangelie verkondig en mense uit alle tale, stamme en volke oproep om in Jesus Christus te glo, die kerk van die Nuwe Testament ontstaan (vgl bv Hand 8:1; 9:31; 13:1; 15:41). En dit alles begin in Hand 2:37-47. (Lees gerus deur Hand 1-2).

Die gedagtegang van Hand 2:37-47

In Hand 2:37-47 leer ons drie baie belangrike dinge oor die kerk van die Nuwe Testament. In hierdie eerste artikel in ‘n reeks van drie gaan ons dan stil staan by Hand 2:37-41. In hierdie verse gaan ons leer wie die ware lidmate van die kerk is.

In die ander twee artikels gaan ons dan stilstaan by Hand 2:42 waar dit gaan oor die lewe van die Kerk, en Hand 2:43-47 waar dit gaan oor Christus se werk deur sy Gees in en deur die Kerk.

Kom ons val daarom nou weg met Hand 2:37-41 waar dit gaan oor die ware lidmate van die Kerk.

Die ware lidmate van die Kerk

(a) Die ware lidmate van die Kerk is hulle wat diep in die hart getref is

Vers 37 vertel daarvan: “Toe hulle dit hoor, is hulle diep in die hart getref …”  Maar wie is hierdie hulle? En wat is die dit wat hulle gehoor het?

Wel, vanuit Hand 2 leer ons dat die hulle die verbaasdes (vers 11) en die spotters (vers 13) was, wat op Pinksterdag die uitstorting van die Heilige Gees (Hand 1:8; 2:1-13) gesien en beleef het. Dis ook hulle wat Petrus se kragtige preek – die dit van vers 37 – uit Joël 2 (Hand 2:16-21), Ps 16 (Hand 2:22-32) en Ps 110 (Hand 2:33-36), gehoor het.

Hierdie preek het Petrus afgesluit met die ontsaglike belangrike woorde van Hand 2:36, waar hy sê: “Laat dan die hele huis van Israel sekerlik weet dat God Hom Here en Christus gemaak het (die Koning van God se Koninkryk), hierdie Jesus wat julle gekruisig het.”

* * * * *

Nou, “Toe hulle dit hoor (met ander woorde: Toe die verbaasdes (vers 11) en die spotters (vers 13) hierdie preek van Petrus (vers 14-36) hoor is hulle diep in die hart getref …”  En wanneer jy diep in die hart getref word, is jy bang, beangs, hartseer. Jy het berou.[4]

Maar hoekom? Wel, op daardie oomblik, toe Petrus uit die OT verkondig het wie Jesus werklik is, het Petrus se toehoorders besef:

  • dat hulle skuldige moordenaars van die almagtige en lewende Here en Christus was (Ps 16:8-11, Hand 2:22-32);
  • dat hulle vyande geword het van die Een wat heers te midde van sy vyande, aan die regterhand van God die Vader, tot hulle almal vernietig sal wees (Ps 110:1-2, Hand 2:33-36);
  • en dat hulle daarom onder die oordeel van Christus staan.[5]

Daarom … “Toe hulle dit hoor, is hulle diep in die hart getref …”

* * * * *

Net so moet Petrus se preek ons ook diep in die hart tref. Want dieselfde sondige natuur wat in hulle was, is ook in ons.[6] Van nature is ons geneig om God en ons naaste te haat. En Jesus is altwee. Hy is God en ons naaste.[7]

Ja, as die natuurlike-ek by die kruisiging was, sou ek saam met die Jode al hoe harder geskreeu het: Kruisig Hom! Want dis hoe ons van nature is: haters van God en ons naaste. Daarom is ons van nature skuldige moordenaars van die almagtige lewende Here en Christus. Van nature staan ons onder sy oordeel.

Dit moet ons in die hart tref, bang en hartseer maak. Dit moet ons in ware berou met die woorde van vers 37 laat uitroep: “Wat moet ons doen?”

Maar net hier is daar goeie-nuus. Wanneer Jesus Christus van verdorwe-sondaars ware lidmate van sy kerk maak, dan wek Hy deur sy Gees, die Gees van genade en smekinge (Sag 12:10), ‘n bangheid vir sy oordeel, en ‘n ware berou oor ons sonde, in ons op.

* * * * *

(b) Die ware lidmate van die kerk is die wat die goeie-nuus van verlossing hoor

Ja, die ware lidmate van die kerk is alleen die wat diep in die hart getref word.[8] Maar ook die wat vers 38-40 se goeie-nuus van verlossing hoor. Hierdie goeie-nuus bestaan uit drie opdragte en ‘n belofte.

Die eerste opdrag (vers 38)

“Bekeer julle”  So klink Petrus se eerste opdrag. Die Griekse woord waarmee Petrus praat, sê eintlik: ‘Bekeer julle nou dadelik!’ [9]

En laat ons tog gehoorsaam wees en bekeer, want Ps 2:12 vertel van Jesus Christus se toorn wat gou kan ontvlam.

En om te bekeer beteken dat ons regtig jammer moet wees, dat ons God vertoorn met ons sonde van haat (of liefdeloosheid).[10] En dan moet ons deur die geloof in gebed na God toe gaan en Hom om vergifnis vra.[11]

En dit kan ons verseker doen want Jesus is nie net ‘Here’ nie (Ps 110:1-2; Hand 2:36). Nee, Hy is ook Ps 110:4 se ewige ‘Hoëpriester’. Die Een “wat … met die enige offer van sy liggaam verlos …”[12] En nou “volkome (kan) red die wat deur Hom tot God gaan, omdat Hy altyd leef om vir hulle in te tree” (Heb 7:25).

Daarom: “Bekeer julle!”

* * * * *

Die tweede opdrag (vers 40)

Saam met vers 38 se opdrag om te bekeer, gaan ook die opdrag van vers 40: “Laat julle red uit hierdie verkeerde geslag.”  Dit beteken dat ons die HERE moet bid om ons te verlos van ons ou-sondige-lewe en ons ou-sondige-vriendekring.[13]

En dis so belangrik: Ons kan nie sê ons is bekeer, maar dan leef ons nog soos altyd in ons ou-lewe saam met ons ou vriende wat volhard op die breë-pad hel toe nie. Nee nooit! Bekering is wonderlik, want so kom ons by Jesus, deur Wie ons vergiffenis uit genade alleen ontvang (Luk 24:47). Maar bekering is ook altyd radikaal lewensvernuwend.

* * * * *

Die derde opdrag (vers 38)

Saam met die opdrag van bekering en lewensvernuwing, kom daar ook ‘n derde opdrag. Vers 38 vertel daarvan: “en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus tot vergewing van sondes …”

By al die wonderlikhede wat hier geopenbaar word gaan ons nie nou stil staan nie.[14] Wat ons egter wel moet raaksien, is die wonderlike boodskap en waarborg van die doop vir elkeen wat waarlik bekeer.

Vir bekeerdes (gelowiges in Jesus) wys en waarborg ons doop vir ons dat ons sondes vergeef is. Ja, die doop-water wat uitwendige vuilheid afwas, wys op Christus wat sy volk se sondes met sy bloed weg was (Openb 1:5). En juis daarom – omdat ons doop sondevergifnis wys en waarborg – wys en waarborg ons doop ook dat die HERE ‘n nuwe en ewige genadeverbond met ons opgerig het (Jer 31:34).[15]

Die belofte (vers 38)

By Petrus se drie opdragte kom daar ook ‘n belofte. Vers 38 sê: “en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang.”[16] Vir elkeen wat waarlik bekeer, sê hierdie belofte: Die Heilige Gees is nou by jou.[17]

Dit sê vir my: Jesus se woorde in Joh. 14:18 is waar, ook vir my: “Ek sal julle nie as wese agterlaat nie …”  Deur sy Gees is Jesus Christus Emmanuel, God met ons (vgl ook Mat 28:20).[18]

* * * * *

(c) Die ware lidmate neem die goeie-nuus van verlossing met blydskap aan.

Ja, die ware lidmate van die kerk is alleen die wat diep in die hart getref is (vers 37). Dis hulle wat die goeie-nuus van vers 38-40 kon hoor. Vers 41 vertel dat hulle dit ook met blydskap aangeneem het.

En om hierdie boodskap aan te neem beteken:[19]

  • jy glo wat Petrus sê oor bekering,
  • jy glo sy leer oor die doop,
  • en jy glo die belofte van die Heilige Gees as gawe vir elkeen wat bekeer.

En dan bekeer jy. Dis wat dit beteken om Petrus se goeie-nuus boodskap aan te neem.

* * * * *

En dan sê vers 41 dat hulle wat Petrus se woord aangeneem het “toegebring is.”  Vers 47 sê vir ons dat hulle “by die gemeente (of die kerk) gevoeg (is).”  Ja, hulle, en niemand anders nie, het toe ware lidmate van die kerk geword.

En nou kom daar ‘n belangrike selfondersoek vraag vir elkeen van ons: Is u ‘n ware lidmaat van die kerk? Is ek en u al regtig diep in die hart getref? Het ons al die goeie-nuus van verlossing aangeneem en tot bekering gekom? Of is ons maar net name op ‘n lidmaatregister?

Onthou alleen hulle wat “diep in die hart getref” word (vers 37), wat die goeie-nuus hoor (vers 38-40) en dit met blydskap aanneem (vers 41), is ware lidmate van die kerk. En dan’s jy lidmaat omdat jy toegevoeg is tot die kerk. Vers 47 sê: dis die Here (Jesus Christus) wat dit gedoen het.

Daarom wanneer ons ware lidmate is, laat ons die Here dank! Want dis Hy wat ons diep in die hart getref het. Dis Hy wat ons met Petrus se Woord geroep het. Dis Hy wat in ons die ware geloof en bekering gewerk het. Dis Hy wat ons lidmate van die kerk gemaak het.[20]

Volgende keer: Deel 2 – Die ware lidmate van die Kerk se lewe (Hand.2:42) 

__________________________

[1]
Vgl Sproul R C, 2005, Reformation study Bible, bl 1704

[2]
Vgl Calvyn J, 2003, Commentary of the Acts of the apostles vol 1, bl 127.

[3]
Vgl Sproul R C, 2005, Reformation study Bible, bl 1704, bl 1556-1557; Geldenhuys J N, 1959, Bybel met verklarende aantekeninge, vol 3 bl 318-319

[4]
Vgl Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 86; Baljon J M S, 1908, Grieksch Theologisch woordenboek, bl 503

[5]
Vgl MacArthur J, 1994, The MacArthur New Testament commentaries – Acts 1-12, bl 71-72; Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 86.

[6]
Vgl Geldenhuys J N, 1959, Bybel met verklarende aantekeninge, vol 3 bl 319

[7]
Heidelbergse Kategismus Sondag 2-3 en Sondag 14

[8]
Heidelbergse Kategismus Sondag 1.

[9]
Μετανοήσατε (metanoeesate) – Die aoristus imperatief aktief 2de pers meervoud – dui op punktuele handeling (Jordaan G J C, 2004, Binnewerk van die Griekse taal, bl 10). Daar moet dus nou op die moment bekeer word. Nie eers bietjie uitstel nie. Nou! Net-nou is dalk te laat want Christus kan enige oomblik in sy wraak kom (Mat 24:44).

[10]
Heidelbergse Kategismus Sondag 33 v/a 89; Joël 2:12-13

[11]
Joël 2:13; Luk 24:47; Hand 3:19; vgl ook Bock D L, 2007, Acts – Baker exegetical commentary on the New Testament bl 142

[12]
Heidelbergse Kategismus Sondag 12

[13]
Hand 2:21; Vgl Bock D L, 2007, Acts – Baker exegetical commentary on the New Testament bl 146;  Grosheide F W, 1942, Kommentaar op het Nieuwe Testament – De Handelingen der apostelen, vol 1 bl 92;  Macarthur J, 1994, The Macarthur New Testament commentaries – Acts 1-12, bl 76.

[14]
Hier word baie wonderlike en diep dinge vir ons geopenbaar. Ons staan bv hier by die baie belangrike verband tussen grootdoop en kinderdoop (Floor, 1983, Die heilige doop in die Nuwe Testament, bl 33 vv). Hierby gaan ons egter nie nou stil staan nie.

[15]
Vgl Floor, 1983, Die heilige doop in die Nuwe Testament, bl 36

[16]
Wat ‘n wonder! En nou gaan ons nog nie eers in op dit wat in vers 39 geopenbaar word nie, naamlik dat die belofte van die Heilige Gees ook vir ons kinders is.

[17]
Vgl Reymond R, 1998, A New Systematic Theology of the Christian Faith, bl 826

[18]
Heidelbergse Kategismus Sondag 18 v/a 47.

[19]
Hand 2:44; Vgl Brown C, 1986, New International Dictionary of New Testament Theology vol 3 bl 744. 746; Bock D L, 2007, Acts – Baker exegetical commentary on the New Testament bl 147

[20]
Heidelbergse Kategismus Sondag 21 v/a 54

Posted by: proregno | August 25, 2014

Preek: Psalm 73 – Hoekom Here ?

                   Photo: Gustav Opperman - Graphics - After MalemaGustav Opperman fotografie

Lees: Psalm 73

Teks: 73: 16, 17  Toe het ek nagedink om dit te verstaan, maar dit was moeite in my oë, totdat ek in die heiligdom van God ingegaan en op hulle einde gelet het.

Tema: Ons verkry die antwoord op die vraag na die voorspoed van die goddeloses slegs deur naby aan God te leef.

Psalms: 98:1,2; 98:3,4; 130:2,4;73:1,2; 73:11,12.

Prediker: ds. Gustav Opperman (GK Matlabas)

 

Geliefdes in ons Here Jesus Christus,

Daar is mense wie se pad deur die lewe baie maklik is;

so maklik soos ‘n warm mes deur botter sny,

kan ‘n mens sê.

 

Hulle pad is net afdraend.

Hulle kom waar hulle is,

deur te ski, deur te gly, deur te skaats.

Sukses is outomaties.

Hulle lewe soos die mense op die sigaret- en drankadvertensies,

fris en gesond, mooi afgerond.

Die lewe is een groot plesiersirkus,

een lang vier-by-vier vakansie.

 

Hulle kom weg met alles.

Dis hulle wat die trippel sewes op die dobbelmasjiene slaan.

Dis hulle wat met die mooiste meisies in die skool uitgaan.

Hulle kry hulle brood aan altwee kante gebotter.

Hulle sê: “God sorg vir die wat vir hulself sorg. Elke hond vir homself!”

 

Maar selfs die honde het meer genade as hulle …

Want ons lees nog hoe die honde Lasarus se swere gelek het,

terwyl die ryk man purper en fyn linne dra

en elke dag vrolik en weelderig lewe.

 

Hulle is vinnig met die mond,

vinnig met die antwoorde,

selde of ooit in die kerk.

Hulle maak nie van die kerk ‘n lêplek nie.

Die enigste ding van hulle wat na die hemel kyk,

is die DSTV-skottel.

 

En die onverstaanbaarste van alles is …

Dit gaan goed met hulle.

As jy maar weer sien,

het hulle weer in die botter geval.

 

Daarom skryf die Psalmdigter:

Ek het nagedink om dit te verstaan,

maar dit was moeite in my oë.

 

Asaf was ‘n sanger in die tabernakel

en hy ken hierdie makisaki-mense:

Daar is geen kwellings by hulle nie.

Hulle spreek uit die hoogte.

Altyd onbesorg vermeerder hulle die rykdom.

God en sy gebod is vir hulle ‘n belaglikheid.

Soos Bélsasar van ouds hou hulle partytjie met die tempelbekers.

U onthou vir Belsasar, die Babiloniese koning,

wat sorgeloos met die Here se heilige goed ‘n drinkparty gehou het?

 

Maar hoe kan dit wees, vra Asaf?

Sê Psalm 1 nie:

Welgeluksalig is die man

wat nie in die kring van die spotters sit nie?

Sê Psalm 1 nie:

Die goddelose mense is soos kaf

kaf wat die wind verstrooi

en alles wat die regverdige doen,

dit voer hy voorspoedig uit.

Dis wat die eerste Psalm sê.

Asaf het ook Deutronomium 28 geken.

Daar staan geskrywe:

Al hierdie seëninge sal oor jou kom

as jy luister na die stem van die HERE.

Geseënd sal jy wees in die stad,

en geseënd sal jy wees in die veld.

Geseënd sal wees die vrug van jou liggaam

en die vrugte van jou land

en die vrug van jou vee,

die aanteel van jou beeste en die aanteel van jou kleinvee.

Geseënd sal wees jou mandjie en jou bakskottel

Dis wat Deuteronomium 28 sê.

 

En dit kwel Asaf.

Ek het nagedink om dit te verstaan,

maar dit was moeite in my oë

Hy erken ronduit:

Ek was afgunstig

toe ek die voorspoed van die goddeloses sien.

 

Asaf maak die afleiding:

Dis nie die moeite werd

om op die Here se pad te loop nie.

Tevergeefs het hy sy hart rein gehou.

Buitendien is dit asof die Here hom nog elke dag nog pak gee.

Dis nie net dat hy geen voorspoed ervaar nie!

Hy word nog heeldag geslaan!

En sy tugtiging was daar elke môre.

Asaf voel nie geseënd nie.

 

Inteendeel, hy sou al lankal by die goddeloses aangesluit het …

Hy sou al lankal ook begin sê het:

“Elke hond vir homself …”,

maar iets weerhou hom.

Hy huiwer tog.

As ek gesê het,

so redeneer Asaf

As ek gesê het,

ek wil óók so spreek–

dan sou ek ontrou gewees het;

ontrou gewees het aan die geslag van u kinders.

Ek sou ontrou gewees het aan die verbond.

Ek sou ontrou gewees het aan my vaders in die verbond.

Hulle het my nie so geleer nie.

Ek kan ook nie so voor die kinders praat nie.

Dis ook nie hoe ek die kinders moet leer nie.

 

Nou bly Asaf stil.

Hy dink dit,

maar hy sê dit nie.

Hy hou sy bedenkinge vir homself.

 

Hoeveel van julle is daar nie, Broeders en Susters?

Julle dink ook so,

maar julle sê dit nie …

want dis nie hoe kerkmense praat nie.

 

Die goddeloses, hulle leef geseënd.

Maar ons, ons wat nog erns maak met die Here,

erns maak met die kerk …

Kyk hoe swaar kry ons!

Is dit nog die moeite werd

om die ouderlingswerk of diakenswerk te doen?

Wat kry ek daarvoor?

Stank vir dank!

 

Om ‘n diensbare suster te wees,

betaal my niks.

En as ek al die geld vat,

wat ek oor die jare vir die kerk gegee het,

as ek al daai geld vat,

kon ek al ‘n vet vakansie gaan hou het.

 

Daai of daai mense sien jy nooit in die kerk nie.

En kyk, hulle leef soos konings.

 

Ek gaan kerk toe, luister na die preke,

doen gebede, ontvang die sakramente, gee my bydrae …

Alles tevergeefs!

Al hierdie vroomheid, al hierdie engheid

om krampagtig vas te hou aan ‘n stel gebooie,

gebooie wat niemand meer aan glo nie …

Wat bring dit jou sak?

 

En as ek maar nog kon getuig van ‘n bietjie voorspoed …

Maar dis net beproewing op beproewing!

 

Toe het ek nagedink om dit te verstaan,

(skryf Asaf)

maar dit was moeite in my oë.

My hart was bitter gestemd.

Asaf het nog in die tabernakelkoor gesing …

maar met ‘n bitter hart:

Juig al wat leef juig voor die Heer

dien God met blydskap, gee hom eer …,

maar daar was geen blydskap op Asaf se gesig nie.

 

Asaf het gesit met ‘n bitter hart.

En dis juis van die hart dat die Spreukedigter sê:

Bewaak jou hart meer as alles wat bewaar moet word,

want daaruit is die oorspronge van die lewe (Spr 4:23).

Jou hart kan hoe rein wees, Asaf,

maar as hy eers bitter is,

as hy eers afgunstig is …

 

As jy eers so besig raak om na binne te kyk,

dat jy vergeet om na bo te kyk,

dan kan jy maar nadink om dit te verstaan,

maar jy sal net moeite hê.

Hoe meer jy dink, hoe minder weet jy:

Toe was ék dom en ek het niks geweet nie;

ek was ‘n dier by U.

 

Hulle wat dink:

“Elke hond vir homself” …

Hulle word diere voor God …

Diere wat net kan dink aan vreet, veg en paar.

 

Ek het nagedink om dit te verstaan,

maar dit was moeite in my oë,

totdat …. totdat ek in die heiligdom van God ingegaan het …

En hier het ons ‘n wending.

 

Die draaipunt in Asaf se denke kom

as hy in die heiligdom ingaan.

Wat sou dit beteken?

As Asaf maar meer gesê het,

maar hy sê niks meer nie, net dit:

Hy het by die heiligdom ingegaan.

 

Miskien sou dit vir Asaf nou gepas wees om te luister,

om te luister na die woorde van ‘n ander profeet.

Habakuk sê: Die HERE is in sy heilige tempel –

swyg voor Hom, o ganse aarde!

 

As jy die antwoord wil hê,

Asaf, moet jy dit buite jouself soek.

As jy die antwoord wil hê, Asaf,

het jy ‘n wyer uitsig nodig.

Gaan staan swygend in die heiligdom.

Nou moet jy soos Job sê:

Ek lê my hand op my mond.

Een maal het ek gespreek,

ja, twee maal, maar ek sal nie voortgaan nie (39:38).

 

Voel hoe God jou aan jou regterhand vat.

God lei jou deur sy raad.

Kyk … en Hy open jou geestesoog.

Vir jou is dit asof die voorhangsel reeds geskeur is.

God laat jou sien tot in die Allerheiligste.

Kyk, daar is die ark met God se wet daarin,

dit bevat God se wil.

Laat sy Gees jou Leermeester word.

Totdat dit gebeur, sal jy niks verstaan nie.

 

En kyk hier voor jou!

Hier waar die Lam op die altaar lê …

met die bloed wat stroom.

Kyk nou verby dit!

Kyk, daar staan drie kruise hier buite Jerusalem

en die bloed stroom.

Aan die voet van die middelste kruis,

die een wat tussen die twee rowers staan,

kyk, daar is die goddeloses besig om te dobbel.

 

Ja, en daar is die ander.

Hulle lag en spot:

“Waar is jou God nou ? Verlos jouself!”

Net soos die goddeloses van alle tye.

Daaroor het jy mos al gesing, Asaf?

Onthou jy nou: Psalm 22?

Honde het my omsingel;

‘n bende kwaaddoeners het my omring;

hulle het my hande en my voete deurgrawe.

Hulle verdeel my klere onder mekaar

en werp die lot oor my gewaad.

 

Nêrens was daar soveel goddeloosheid as dié dag op Golgotha nie.

Vir al Jesus se regverdigheid het Hy net veragting en vervolging ontvang.

Die goddeloses het bly leef.

Hy het Godverlate gesterf.

 

En dan  … nog meer onverstaanbaar … nog ‘n groter onregverdigheid:

Een van daardie goddeloses was dié dag saam met Hom in die paradys!

Een van daardie goddeloses, ‘n werklike misdadiger, langs hom gekruisig,

word daardie dag deur die Here Jesus salig verklaar.

Daarom Broeders en Susters,

moenie te haastig veroordeel nie.

Moenie te haastig wees om die goddeloses almal hel toe te wens nie!

Onthou, een van die goddeloses was dié dag saam met Hom in die paradys.

 

Noudat jy in die heiligdom is, Asaf, moet jy verder kyk.

Kyk nog verder en let op die einde van die ander goddeloses.

 

Kyk verder, Asaf, kyk tot ver in die toekoms.

Kyk tot by die boek Openbaring.

Sien die hemel geopend.

Daar is ‘n wit perd

en Hy wat daarop sit, word genoem Getrou en Waaragtig,

en Hy oordeel en voer oorlog in geregtigheid (Op 19:11).

 

En ek het een engel sien staan

en hy het vir al die voëls gesê:

Kom hierheen tot die maaltyd van die grote God,

dat julle kan eet die vlees van konings

en die vlees van owerstes oor duisend

en die vlees van sterkes

en die vlees van perde en van die wat daarop sit,

en die vlees van almal,

vrymense sowel as slawe,

klein sowel as groot (Op 19:17,18).

 

Waarlik, antwoord Asaf, U laat hulle in puin val.

Hoe word hulle in ‘n oomblik ‘n voorwerp van verbasing,

in ‘n oomblik raak hulle tot niet deur verskrikkinge!

Koning Bélsasar sy vroue en sy hoofmanne het uit die tempelbekers gedrink.

Op dieselfde oomblik het daar vingers te voorskyn gekom.

Onthou u nog, Geliefdes?

Die vingers het op die muur van die paleis geskrywe ...

Mené, mené, tekél ufarsín.

So was dit geskrywe.

Toe het die gelaatskleur van die koning verander,

die gewrigte van sy heupe het losgeraak,

sy knieë het teen mekaar geslaan (Dan 5:6).

 

Koning Bélsasar is op die weegskaal geweeg,

geweeg en te lig bevind.

 

Die goddeloses verdwyn soos ‘n droom dié dag as God ingryp.

Op sy tyd bring God redding vir sommige goddeloses …

soos die rower aan die kruis,

maar op sy tyd voltrek God sy oordeel oor die goddeloses.

 

Asaf staan in die heiligdom.

Hy het die einde van die goddeloses gesien.

 

Maar daar is nog meer.

Hy is by die Here.

Die Here het sy regterhand gevat.

Sy voete het amper gestruikel.

Hy het amper op dieselfde gladde plekke as die goddeloses beland.

So hittete of hy het gegly,

maar die Here het hom by die regterhand gevat.

Die Here God is die rots van sy hart.

Nou het hy vastigheid.

 

Wat kan die gelowige meer begeer as die beskermende hand van God!

 

Wie het ek buiten U in die hemel?

Buiten U begeer ek ook niks op die aarde nie.

God is die rots van my hart en my deel tot in ewigheid? (Ps 73:25,26)

Die meetsnoere het vir my in lieflike plekke geval,

ja, my erfenis is vir my mooi (Ps 16:6).

 

Soos Lasarus, veilig in die boesem van Abraham,

getroos met die hemelse heerlikheid.

En die ryk man?

Hy roep en sê:

Vader Abraham, wees my barmhartig!

Stuur Lasarus, dat hy die punt van sy vinger in water kan insteek,

dat hy my tong kan verkoel.

Ek ly smarte in hierdie vlam!

 

Nou is dit werklik elke hond vir homself.

 

Geliefdes, laat ons nie ook eendag soos van ‘n droom wakker word nie.

Luister en glo … die woorde van ons Here Jesus:

Salig is die wat rein van hart is,

want hulle …

hulle sal God sien! (Mat 5:8)

Soek God in sy heiligdom.

Kniel voor die altaar by die geslagte Lam.

Voel jou hand in sy hand.

Soek God in sy heiligdom …

Die antwoord lê by Hom.

 Amen.

Posted by: proregno | August 19, 2014

“Die GKSA” – van Vryheid tot Gevangenisskap

DIE GEREFORMEERDE KERKE IN SUID-AFRIKA

Van Vryheid

in Gebondenheid aan die Woord

Tot Gevangenskap

in Menslike Strukturalisme

Dr P E van der Dussen

Pretoria, Augustus 2014

Wagter, hoe ver is dit in die nag?

Wagter, hoe ver in die nag?

Die wagter sê: Die môre kom,

en ook die nag.

Wil julle vra, vra; keer terug, kom. 

- Jesaja 21:11,12

VOORWOORD

Wanneer iemand ‘n dokter raadpleeg kan die dokter niks vir of aan hom doen voordat hy die pasiënt deeglik ondersoek het nie, nie behandeling voorskryf voor hy die aard van die ongesteldheid vasgestel het nie. Sinode-2012 van “die GKSA” het besluit dat ‘n kommissie die onenigheid in “die GKSA” moet ontleed en ‘n omkeerstrategie aan die beoogde sinode in Januarie 2015 moet voorlê.

Daarmee is die voorgewénde skyn van een-van-hart-en-een-van-sin in “die GKSA” oopgebreek. Hoewel die besluit a-kerklik van aard is, erken dit die dekadelange smeuling in “GKSA”-geledere. Gebeure sedert Januarie 2012 bevestig dat dié erkenning noodsaaklik geword het teneinde die toenemend verlammende uitwerking van die onenigheid teen te werk.

Die besluit van 2012 bring “die GKSA” voor die keuse: puranda, of reformanda. Dit was ‘n ontvlugtingsbesluit wat die beoogde vergadering van getrapte afgevaardigdes van streeksinodes in Januarie 2015 voor ‘n dilemma gaan plaas. Let daarop dat géén gemeente regstreeks seggenskap in die saak sal hê nie, tensy die verslag ruimskoots vooruit aan elke Gemeente vir oorweging gestuur word. Gestruktureerde sinodokrasie is ‘n simptoom van die toestand in “die GKSA”.

Om die verslag van kennisname en bespreking deur elke Kerkraad en Gemeente te weerhou, sal die optrede van en sedert 2012 nutteloos maak en die onenigheid vererger. Ook sal die vergadering die kommissieverslag heel eerste en baie breedvoerig moet hanteer en tot besluit(e) moet kom teneinde geloofwaardigheid te verseker oor hierdie en trouens elke ander besluit. Om die oorsaak of oorsake van die toestand in hierdie artikel te behandel sal voorbarig wees. Dit sal die taak van die beplande vergadering in Januarie 2012 wees.

Waarom word “die GKSA” tussen aanhalingstekens geplaas? Die strukturalistiese denke van die twintigste eeu het die vrymaking van die Gereformeerdes in 1859 sodanig ondergrawe dat vandag se lede van Gereformeerde Gemeentes na dieselfde sinodokrasie teruggevoer is wat die Hervormde Kerk van destyds beoefen het. Volgens die Presbiteriale Kerkregeringstelsel het vergaderings van meerdere gemeentes géén regstatus nie, nie Kerkregtelik en nie Staatsregtelik nie, en bestaan dus nie werklik nie.

SAMEVATTING

Op 11 Januarie 1859 verklaar vyftien ondertekenaars in ‘n brief aan die Algemeene Kerkvergadering der Nederduitsch Hervormde Kerk in de Zuid Afrikaansche Republiek: Ondergeteekenden, zich bezwaard gevoelende over u genomen besluit van heden morgen, omtrent de aangeboden hulp uit Nederlands Kerk,….. verklaren door dezen vrijwillig, dat zij van nu af treden uit uwe kerkelijke gemeenschap en wenschen te bestaan als eene Vrije Gereformeerde Kerk, overeenkomstig de leer, tucht en dienst der vaderen….

In Januarie 2015 sal die streeksinodes in “die GKSA” ouderlinge en predikante en ouderlinge na ‘n nasionale sinode afvaardig volgens die stelsel van getrapte verteenwoordiging van Gemeentes. Die getrapte afgevaardigdes sal daarom as die deputate, die afgevaardigdes, die verteenwoordigers van Gemeentes in die ressort van hulle streeksinode, in sinodale vergadering byeenkom. Sal hulle die sendende Gemeentes vooraf raadpleeg, veral oor die verslag oor ‘n omkeerstrategie? Sal hulle aan die Gemeentes wat hulle verteenwoordig kom verslag doen? Dit is die aangewese, sinvolle, eerbare Presbiteriale weg van die Dordtse Kerkorde. Dit stel die eis aan die vergadering om die verslag oor ‘n omkeerstrategie eerste en uitvoerig in behandeling te neem.

Wat is die wese van die Ware Kerk? Die Ware Kerk moet heilig wees soos God heilig is, ín die wêreld maar nie ván die wêreld nie, nie net op hierdie lewe gerig nie, maar eskatologies gerig om Gods volk wakende en die lampe brandende hou, wagtend op die Bruidegom, met die taak om in onvoorwaardelike gehoorsaamheid aan Koning Jesus Christus ín die wêreld Sy Koninkryk sigbaar te maak en te bevorder.

Die woord Kerk kom nie in die Bybel voor nie, wel gemeente. Kerk het met verloop van tyd ‘n institusionalistiese gevoelswaarde en betekenis gekry wat in strukturalisme en organisasionalisme ontaard het, in wese sentrale beheer. Dié denke sluit by sosiale én Kommunisties-Sosialistiese denke aan wat op die mensgerigte begrip gemeenskaplik berus, behorende tot ‘n gemeenskap of kommune.

Kerklik kom dit in sinodokratiese kollegialisme tot uiting. “Die GKSA” het apostaties oor die laaste dekades ‘n sinodokratiese rigting ingeslaan en van die Skriftuurlik-Presbiteriale kerkregeringstelsel wegbeweeg. In eie geledere word gemaklik Kerkgenootskaplik gedink dat meerdere vergaderings aan Gemeentes en hulle lede mag voorskryf. Dit veroorsaak verwarring en eiesinnige optrede en open die weg na apostaties-maatskaplik-politieke besluite en optrede wat die selfstandige Gemeentes bind.

Dr Abram Kuyper het twee weë vir die Ware Kerk onderskei. Herstel is moontlik solank onsuiwerheid, impuritas, geld. Geen kerk is ooit volmaak-suiwer nie omdat geen mens goed is nie. Teen onsuiwerheid kán en móét gestry word: semper puranda – deurlopend suiwerend. Daarteenoor staan de-formering (afbreek van die vorm) wat ge-reformeerdheid (voltooide herbou) aantas en apostatiese verbastering van kerk met wêreld meebring. Daarvoor sien Kuyper net een oplossing: Re-formering, her-formering, terug-formering, semper reformandadeurlopend re-formerend.

Dr. PE van der Dussen

(pevddussen@outlook.com)

__________________________________

U kan die volledige artikel hier aflaai:

A4 formaat: Van Vryheid tot Gevangenskap

A5 formaat: Van Vryheid tot Gevangenskap

Ek plaas hier ‘n uittreksel:

Reformasie teenoor Transformasie – Sosiopolitiese betrokkenheid – glybaan na Apostase

Die GKSA op pad na apostase[1]

Spoelstra[2] praat van huidige wêreldwye verrotting in gereformeerde geloof en godsdiens in bepaalde kringe en verklaar: Die GKSA het stilswyend gebreek met Skrif- en histories gegronde belydenis. Die kerk word toenemend as ‘n menslike, ‘n sosiologiese, ‘n samelewingsinstelling gesien. Waar die kerk op ʼn outentieke wyse bestaan, is haar blote bestaan ʼn kritiek op die samelewing. Versoening, genade en hoop is sake waarom dit in die kerk gaan, maar wat nie in die samelewing gevind word nie. Die Kerk is ʼn unieke gemeenskap – ʼn skepping van God. Die kerk moet konteks-sensitief wees. Op kerklike wyse moet die volgende sake hanteer word: misdaad, armoede, werkloosheid, HIV, rassisme, korrupsie, regstellende aksie, ekologiese versteurings, ens.[3]

Die lys kan uitgebrei word. Die sake is almal mensgerig en ‘n uitdrukking van humanisme wat téénoor die verlossingsleer in die Belydenis staan. Hoedanig die GKSA as Kerkverband reeds in hierdie rigting beweeg het, blyk uit Sinode-2003 se opdrag aan die Deputate vir Korrespondensie met Sentrale, Provinsiale en Munisipale Owerhede.[4] Vyf voorbeelde van sosio-politieke betrokkenheid word uit die Handelinge voorgehou.

Voorbeeld 1: Geweldsmisdaad

Die Deputate kry opdrag om alle rolspelers – die kerk, die samelewing en die owerheid (nasionaal, provinsiaal en munisipaal) – van die omvang van die geweldsprobleem te laat kennis neem en met mekaar in gesprek laat tree om gesamentlik te besin oor hoe die probleem van geweld die beste aangespreek kan word. Die Deputate moes namens die GKSA en dus namens elke Kerkraad as koördineerder oor die wesenlike ampstaak van elke owerheid optree soos dit in Rom 13 uiteengesit word. ‘n Owerheid is ‘n dienaar van God, die mense ten goede. Want ‘n owerheid dra die swaard nie verniet nie, want hy is ‘n dienaar van God, ‘n wreker om die een wat kwaad doen te straf.[5] Doen hy dit nie, versaak hy sy ampstaak en is hy nie ‘n dienaar van God nie. Nie die kerk (of enige ander sogenaamde rolspeler) het die opdrag en reg om hierdie taak te verrig nie.

Die misdaadtoestand is so ver gevorder dat ‘n toenemende neiging sigbaar is dat mense die reg in eie hande neem omdat die regime nie deur middel van die polisie en ander dienste die misdaadtoestand kan of wil beheer nie. Misdadigers van die ergste graad loop vry rond en amnestie word aan geweldsmisdadigers verleen. Romeine 13 omskryf ‘n owerheid se taak eenduidig as die gebruik van die swaard om die kwaaddoeners te straf en die burgery te beskerm. Doen hy dit nie, tree hy in die sin van Art 36 NGB in stryd met die Woord van God op. Deur hierdie eenduidige taak nie uit te voer nie verbeur ‘n regime die aanspraak op owerheidskap en het die burgery geen keuse as om hom ooreenkomstig Art 36 NGB ongehoorsaam te wees nie. Sekerlik lê dit op die weg van die Kerk om hieromtrent leiding te gee sodat dit op ordelike wyse geskied onder leiding van sogenaamde volksmagistrate of burgerlike beheerders en nie in anargie oorgaan nie. Dit is egter nie die Kerk se taak om regstreeks by die misdaadtoestand betrokke te raak nie.

Teenoor ‘n regime het die Kerk die roeping om hulle tot bekering op te roep, nie om hulle te help beplan of voor te skryf hoe hulle die saak moet aanpak nie. In die heersende omstandighede sluit dit in dat die Kerk die regime onomwonde voor die werklikheid stel dat hy geen aanspraak op erkenning as owerheid het solank hy nie die eenduidige taak in Rom 13 uitvoer nie.

Beskeidenheid is nie ‘n kenmerk van die opdrag nie. Afgesien van die beginselstellingname hierbo is die kerk nie bevoeg of in staat om die opdrag te kan uitvoer nie. Die kerk beskik nóg oor die kundigheid nóg oor die mannekrag nóg oor die organisasie om misdaad te bestry. Verder kan die GKSA as Kerkverband onmoontlik nie alle standpunte oor die saak onder die lidmate tot praktiese toepassing bring nie.

Voorbeeld 2: Armoede en werkverskaffing

Aan die Deputate is verder opgedra om saam met reeds bestaande instellings en organisasies advies te gee aangaande hulpverlening ten opsigte van die armoedevraagstuk, veral met betrekking tot projekte vir werkverskaffing – projekte wat arm mense begelei na volhoubare inkomstes, verder om getuienis te laat hoor teenoor enige sisteem en skema, van wie ook al, wat mense verarm en uitbuit.

Dit is die priesterlike ampstaak van die ware Kerk om in die nakoming van die diakonale amp aan almal goed te doen, maar die meeste aan die huisgenote van die geloof.[6] Dit is die profetiese ampstaak van die ware Kerk om die nakoming van die Vierde Gebod te verkondig, naamlik dat elkeen ses dae van die week móét werk. Dit is die koninklike ampstaak van die ware Kerk om teen die agtergrond van Gen 3:17-19 te verkondig dat wie nie wil werk nie, ook nie moet eet nie.[7]

Dit beteken nie dat die ware Kerk onverskillig mag staan teenoor diegene wat wil werk maar wat in die ekonomiese stelsel nie ‘n betrekking vind, nie in diens geneem word nie. Inteendeel is dit deel van die diakonale amp om sulke mense in nood by te staan en behulpsaam te wees in die soeke na ‘n betrekking.

Dit lê egter nie op die weg van die kerk om by projekte vir werkverskaffing betrokke te raak nie. Die kerk is ook nie bevoeg of in staat om dit te doen nie. Werkverskaffing is ‘n misleidende politieke slagkreet. Geen mens begin ‘n onderneming met werkverskaffing as doelwit nie. Die doelwit met ‘n onderneming is om by wyse van wins ‘n inkomste vir die ondernemer te verkry. Om daardie doel te bereik is dit meestal nodig om ander mense in diens te neem. Werkgeleenthede ontstaan, kom voort uit die winsdoelwit van die ondernemer, nie uit ‘n doelwit om werk aan mense te verskaf nie. Dit is ‘n totaal irrasionele manier van dink. ‘n Ekonomiese stelsel wat hierop berus sal gou ineenstort.

Voorbeeld 3: Betrokkenheid by wetgewing

‘n Wye opdrag is dat die Deputate wetgewing voortdurend moet monitor en voorgestelde wetgewing bestudeer en in die lig van die Skrif, Belydenis, Kerkorde, Sinodebesluite en Gereformeerde etiek op die mees effektiewe manier daarop kommentaar te lewer. Dit val op dat Sinodebesluite en Gereformeerde etiek by die drie grondslae van die ware Kerk, naamlik Skrif, Belydenis en Kerkorde gevoeg word. Die indruk word gewek dat sekere Sinodebesluite nie met Skrif, Belydenis en Kerkorde versoenbaar is nie. Dit geld ook vir Gereformeerde etiek. Die status van ‘n sinodale vergadering word bo die presbiteriale Kerkregeerstelsel verhef. Dit voer die Kerkverband gevaarlik nader aan die valse kerk wat in Art 29 NGB beskryf word as ‘n kerk wat aan homself en sy ordinansies meer mag en gesag toeskryf as aan die Woord van God en hom aan die juk van Christus nie onderwerp nie.

Die Deputate Owerhede het aansluitend die volgende voorstel aan Sinode-2006 voorgelê:[8] Die Sinode dra dit aan die te benoeme Deputate Owerheid op om op grond van die Gereformeerde Belydenis ‘n grondige beoordeling van die grondwetlik-demokratiese staatsbestel waarbinne die RSA tans staan, te maak en dit aan die Part Sinodes, Klassisse en gemeentes voor te lê as riglyn vir gesprekke met die regering van die dag en ander owerheidsinstansies. Drie voorbehoude word gestel: Dit moenie ‘n evaluering van die regime se beleid wees nie; dit moenie die gebrekkige daarstelling van ‘n egte grondwetlike demokrasie beoordeel nie, en die verslag moenie voorgee om volledig te wees nie aangesien dit vanuit ‘n baie spesifieke hoek benader word. Die doel wat hierdie beoordeling wél moet dien, is om in die lig van ons Belydenis, te oordeel hoe die kerk sy taak as dienaar van God binne ‘n grondwetlike demokrasie kan volvoer. Terselfdertyd moet vasgestel word hoe en of Artikel 36 NGB, volgens sy huidige formulering, uitvoerbaar is binne die staatkundige realiteit waarin ons onsself bevind.[9] In 1994 is ‘n grondwetlike demokrasie (regstaat) in Suid-Afrika gevestig wat ‘n verskuiwing in die verhouding tussen die owerheid en kerke gebring het. Sedert 1994 het dit duidelik geword dat die tradisionele werkswyse wat deur die GKSA gevolg is om getuienis teenoor die owerheid te lewer hersien moet word.Terselfdertyd het NGB Art 36 binne ‘n historiese konteks ontstaan waarin die teokrasie[10] as staatsvorm gehandhaaf is. Die werklikheid is egter dat ons situasie radikaal verskil van die situasie waarbinne die NGB ontstaan het. Dit is daarom noodsaaklik om aandag te skenk aan die hermeneutiese vraagstuk: Hoe lewer ons getuienis binne ‘n nuwe staatkundige opset? Hoe kom ons tot ‘n verantwoorde lees van die Belydenisskrifte waarin die verskil in historiese konteks ernstig opgeneem word, maar waarin ons steeds poog om ernstig te luister na wat vir ons gesê word? Hierdie beskouing is ‘n voorsetting van die nuwe hermeneutiek wat op die sosio-historiese Skrifuitleg gegrond is.

Sinode-2006 het die voorstel nie goedgekeur nie. Die beredenering toon egter die gedagtegang van die Deputate Owerhede dat minstens Art 36 NGB hersien moet word. Soos in Hoofstuk 3 getoon word, mag dit slegs geskied as aangetoon kan word dat dit nie met die Woord van God ooreenstem nie. Die Deputate vra egter wysiging van Art 36 NGB op grond van politieke en ideologiese oorwegings. D’Assonville[11] sê hieroor: Die beleid van die staat mag nooit die belydenis van die kerk, dat die Bybel die gesagvolle Woord van God is, vervang nie. (Skrywer se beklemtoning.) Weereens kom die valse kerk in die gesigsveld.

Dit is duidelik dat die Deputate Owerheid ‘n eiesoortige siening van hulle taak het wat nie met die profetiese taak van die ware Kerk ooreenstem om te alle tye op Skriftuurlike wyse uit die Woord van God te getuig nie en is daarin deur Sinode-2003 en Sinode-2006 gesteun. Die Kerk mag nie sy seile na die wind van nuwe staatkundige opsette span nie. Hy moet op vaste grond sy ampstaak uitvoer, dan sal daar geen tweedrag ontstaan nie en sal die eenheid in die Kerke en die krag van die profetiese getuienis onskendbaar bly. Of die owerhede na die getuienis van die Kerk luister is nie vir die uitvoering van dié ampstaak tersake nie.

Die opdragte van Sinode-2003 is deur Sinode-2006 verder gevoer met die besluite om by die Suid-Afrikaanse Raad van Kerke aan te sluit en by die Parlementêre Lessenaar van die Nederduits Gereformeerde Kerk in te skakel.[12] Verder beweeg die Konvent van Reformatoriese Kerke, waarin die GKSA ‘n leidende rol speel, ook op die sosio-politieke terrein. Sinode-2006 het besonderlik die GKSA-kerkverband tot deelname aan en ondersteuning van die politieke beleid van die regime verbind.

Voorbeeld 4: Die grondhervormingsprogram

Die Deputate het ‘n bykomende opdrag gekry om by die sogenaamde grondhervormingsprogram van die ANC-SAKP-regime betrokke te raak.[13] Die bewoording van die voorstel van Suidelike Partikuliere Sinode laat geen twyfel dat hulle die program steun nie, en Sinode-2006 het met sy besluit elke Gereformeerde Kerkraad binne die GKSA daaraan gebind. So word aan die ANC-SAKP-regime te kenne gegee dat elke lidmaat van ‘n Gereformeerde Kerk die grondhervormingsprogram onderskryf. Daarmee knieval Sinode-2006 namens die GKSA voor die Kommunisties gedrewe politieke program van die ANC-SAKP en verlaag die GKSA sodoende tot ‘n politieke lakei. Dit is ‘n groot tree op die weg van apostase.

Voorbeeld 5: Die GKSA en die Northwest University

‘n Laaste saak wat op die apostatiese benadering in die GKSA wys verskyn in §4.4 van die Ooreenkoms tussen die Gereformeerde Kerke in Suid-Afrika[14] en die Northwest University: Die Universiteit onderneem om saam met die Senaat van die Teologiese Skool die studie van teologiese studente waar te neem ooreenkomstig die reformatoriese teologie, soos byvoorbeeld vergestalt in die navorsingseenheid van die Fakulteit Teologie, naamlik Die Reformatoriese Teologie en die ontwikkeling van die Suid-Afrikaanse samelewing. Die reformatoriese teologie (let wel: nie die Gereformeerde teologie nie) waarin die teologiese studente opgelei word, word binne die raamwerk van die sosio-politiek geplaas. So word toekomstige predikante van die GKSA in die weë van social gospel opgelei.[15]

Die Kerk se roeping

Die bostaande vyftal sake lê almal op die weg van owerhede met bepaalde politieke programme binne ‘n regeerstelsel of regime. Sodra die Kerk hom hiermee begin bemoei, begeef hy hom op die politieke terrein volgens die heersende partypolitieke ideologieë en bepaaldelik die ideologiese grondslag van die regering-van-die-dag. Die ANC-SAKP-regime in Suid-Afrika se ideologiese inslag is Kommunisties en hy bring dit in die praktyk en voer dit as beleid uit. Dit is nie die Kerk se taak om enigsins aan hierdie beleidsuitvoering mee te werk nie. Inteendeel is dit die Kerk se taak om uit die Woord die wesenlike sondigheid van die Kommunistiese ideologie te verkondig, en te verkondig dat die Here HERE dit nie onbepaald sal verdra nie.

Sake op die horisontale terrein hoort nie op die weg van die Kerk nie. Die Kerk is nie ‘n wêreldlike mensgemaakte instelling of organisasie nie en mag nie take op hom neem wat nie tot hom hoort en hom nie toekom nie. Die ware Kerk is deur God Self ingestel en het die taak om die Evangelie te verkondig deur middel van drie dienste: Woordbediening (die profetiese), ordening en tug (die koninklike), en barmhartigheid (die priesterlike amp). Dat die Kerk die lewensomstandighede van lidmate en die omstandighede in die wêreld daarbuite toelig en aanraak, spreek vanself.[16] Hy mag egter nie daarin vasval en in sy doen en late bemoeisiek wees en ‘n humanistiese gees van liefdadigheid bo die Evangelie van verlossing stel nie. Soos Paulus waarsku:[17] As ons net vir hierdie lewe op Christus hoop, dan is ons die ellendigste van alle mense.

D’Assonville[18] plaas politieke bemoeienis van die kerk in eskatologiese verband wanneer hy na die groot hoer in Openbaring 17 verwys: Sy was ‘n spesifieke persoon of instansie wat met die politieke leiers van die wêreld owerspel gepleeg het. Ons moet onthou dat ons hier met ‘n visioen te doen het. Die boodskap word deur ‘n visioen wat Johannes gesien het vandag aan die kerk deurgegee. En nou weet ons: As die kerk of sinodes (tydelike vergaderings wat besluite neem), haar met die politiek begin bemoei en politieke sake op hulle tafel neem of insette vir die landspolitiek begin maak, waar dit nie meer oor God se Woord gaan nie – dan begin die kerk op die pad van owerspel met die staat beweeg. Pasop, terugkeer word al hoe moeiliker! Nooit is die kerk se bestaan van ‘n politieke party of ‘n politieke ideologie afhanklik nie. Die beleid van die staat mag nooit die belydenis van die kerk, dat die Bybel die gesagvolle Woord van God is, vervang nie. (Skrywer se beklemtoning.)

Greijdanus[19] voer in sy verklaring van Openbaring 18 die saak verder. Vers 4 meld dat Johannes ‘n ander stem uit die hemel hoor sê: Gaan uit haar uit, My volk, sodat julle nie gemeenskap met haar sondes mag hê en van haar plae ontvang nie. Dat dit ‘n stem uit die hemel is wat die opdrag aan My volk gee, laat blyk dat dit die Here Self is wat spreek, wat Sy volk, die ware Kerk, waarsku en hulle wil beskerm: As hulle gemeenskap met die sondes van Babilon beoefen, verwerf hulle ook die plae oor Babilon. Die oproep om uit haar uit te gaan, beteken nie noodwendig dat hulle dit na die liggaam moet doen nie. Dit is ‘n geestelike oproep om hulle van Babilon se invloed te bevry. Die gelowige is in maar nie van hierdie wêreld nie. Sy getuienis moet voortgaan en na die hele wêreld uitgaan.[20] Hy moet hom egter in hierdie wêreld afsonder van die mense wat van die wêreld is.[21] ‘n Kerk wat hom nie van Babilon losmaak nie en selfs met Babilon saamwerk, al is dit met die verskoning dat die Woord orals gehoor moet word, is ongehoorsaam aan die Here en ontrou aan sy aard en roeping.

Volgens Van Oene[22] het (gereformeerde) Kerke in die algemene sin in Art 28 KO ooreengekom dat die gewoonte van ontroue of apostate kerke om met openbare verklarings en optredes of deur rewolusionêre groeperinge te steun in allerlei politieke sake in te meng, in stryd is met die kerk en onversoenbaar met die gedragswyse wat ooreenkomstig die Woord van God behoorlik is. Inderdaad meen hy dat daar ‘n tyd kan kom dat ons dankbaar sal wees oor die insluiting van hierdie artikel in ons Kerkorde omdat dit tot seën en voordeel sal wees dat ons kan toon dat die Gereformeerde Kerke wesenlik van daardie religieuse liggame verskil wat aan die ware aard van die kerk ontrou geword en tot politieke en sosiale organisasies onder die dekmantel van die kerk gedegenereer het. Die implikasie is duidelik: Ware Kerke moet apostate of ontroue kerke tug deur van hulle af te skei.

In die woordgebruik van Van Oene het die GKSA as Kerkverband ver op die pad van apostase gevorder en bevind hy hom reeds op die glybaan van ontroue kerk wat eienskappe van die valse kerk openbaar. Dit word gevaarlik. Soos d’Assonville aantoon word terugkeer al hoe moeiliker.

Afgesien van die bostaande beginselstelling moet gestel word dat geen kerk of kerkverband oor die vakkundige of materiële of ander nodige vermoëns beskik om aan die uitvoering van sosio-politieke sake mee te werk nie. Hy mag hom ook nie daaroor uitspreek nie, behalwe wanneer dit blyk dat dit in stryd met die Skrif is,[23] en dan net oor die Skriftuurlike beoordeling. Die ware Kerk sal hom op Skrifgronde van ‘n saak losmaak en sy lidmate daartoe opvorder, terwyl hy duidelike getuienis teenoor die betrokke owerhede uitspreek om hulle van hulle sondige weg te bekeer. Dit is die weg wat Daniël en sy drie vriende gevolg het. Dit is die weg wat Johannes die Doper gevolg het. Dit is die weg wat Petrus en Johannes gevolg het. Dit is die weg wat Paulus gevolg het. Dit is die weg wat Luther, Calvyn en De Brès gevolg het. Daar is geen ander weg wat die ware Kerk ooit kan volg nie, nie nou nie, nie in die toekoms nie, nie aan die einde van die dae wanneer die ware Kerk uit Babilon moet uitgaan nie.[24]

Luther en Calvyn het onverskrokke op duidelike Skrifgronde hulle teen die valse leer in die Roomse Kerk verset. Die Kerk het vandag die taak om hom selfs sterker en duideliker teen die heersende antichristelike ideologie te verset. Wat die owerhede betref, beteken voorbidding nie dankgebede en goedpratery en blindelingse onderskrywing nie. Die Kerk het die taak om die owerhede op hulle roeping ooreenkomstig Art 36 NGB en Rom 13 te wys, hulle aan te spreek en om hulle bekering te bid indien hulle daardie roeping nie nakom nie. Die Kerk mag en moet misstande vanuit die Woord aan owerhede uitwys, veral as die owerhede ongelowig en dus onkundig is. Die Kerk mag hom egter nie op die terrein van die owerheid begewe nie.

[1]   Die HAT noem apostas(i)e geloofsversaking, en ‘n apostaat noem hy ‘n verloënaar van die geloof. Om ‘n kerk as apostaat te bestempel is geen geringe saak nie. Kyk V E d’Assonville sr: Die Koms van Christus en die Antichris, Marnix, 2006, bls 73. Daar teken hy die kerk se bemoeienis met poltieke vraagstukke as owerspel met die owerhede.

[2]   Die Kerkpad, Mei 2006, bls 7-9.

[3]   Teologie/Theology te/at Kovsies, 25-jarige Feesuitgawe, September 2005, Inleidingsartikel. Bekombaar by www.google.com.

[4]   Handelinge-2006, bls 170-171. Volgende aanhalings kom ook hieruit.

[5]   Rom 13:4.

[6]   Gal 6:10.

[7]   2 Thess 3:10.

[8]   Handelinge-2006, bls 175-176 § 3.3.

[9]   Handelinge-2006, bls 176 § 3.3.4 en 3.4.

[10] Daar was in die 16e en 17e eeu geen sprake van teokrasie nie. Die Roomse Kerk het die Heilige Romeinse Ryk gedurende die Middeleeue totstandgebring en in die Renaissancetyd gehandhaaf deur seggenskap oor die aanstelling van die konings van onder meer Frankryk en Spanje te behou. Daarteenoor het die Hervormers hulle hiervan losgemaak, soos die brief van Guido de Brès aan die Franse koning duidelik maak. In Nederland, waar die Gereformeerde leer die sterkste tot uiting gekom het, is die kerklike heerskappy uitdruklik beëindig en het Dordt in Art 36 NGB en Art 28 KO die saak bo alle twyfel gestel.

[11] V E d’Assonville sr, bls 73.

[12] Hierdie besluite word in Hoofstuk 5 uitvoerig behandel.

[13] Handelinge-2006, bls 831-834.

[14] Verteenwoordig deur die Kuratorium wat oor die opleiding van predikante vir die GKSA toesig moet hou.

[15] ‘n Uitgebreide Beswaarskrif van P van der Kooi teen die invoering van dialektiese teologie is aan Sinode-2006 voorgelê maar op tegniese gronde nie ter tafel geneem nie.

[16] Joh 17:14vv.

[17] I Kor 15:19.

[18] V E d’Assonville sr, bls 73.

[19] Bls 267 saam met sy kommentaar oor Opb 18 as geheel, bls 264vv.

[20] Joh 17:9-19.

[21] I Kor 5:9-11.

[22] Kyk voetnoot 50.

[23] Art 36 NGB.

[24] Openb 18:4.

Posted by: proregno | August 14, 2014

Sola Scriptura Seminaar 2014

TEMA

God sê – Ouderlinge slegs mans

Is God se Woord genoeg ?

Datum: 24 September 2014

Plek: Gereformeerde Kerk Rietvallei (Umgenistraat 359 , Pretoria)

Tyd: 8:30 vir 9:00

Kontaknommer: 072 342 8528 (Francois van Deventer)

Vrywillige donasie: R65-00 (sluit in Boereworsrolle & Filterkoffie)

PROGRAM

09:00 Opening Christiaan Jooste

09:15 Hoe weet ons die Bybel is God se Woord? Attie Bogaards

10:00 Hoe lees mens die Bybel reg? Koos Adendorf

10:45 Teetyd: Boeretroos

11:15 Hoe bepaal ons wat tydlose kernsake in die Bybel is? Faan Smit

12:00 Is manlike ouderlingskap ʼn kernsaak? Slabbert Le Cornu

12:45 Middagete: Boereworsrolle

13:45 Wanneer moet ons mekaar se standpunte verdra? (Rom.14) Cobus Rossouw

14:30 Vraag & Antwoord sessie

15:15 Afsluiting

Gereël deur Gereformeerde Kerk Bet-El

http://www.gereformeerd.org

Sien die volledige aangehegte inligting

Sola Scriptura Seminaar

Posted by: proregno | August 4, 2014

Roeping midde tye van swaarkry en stryd

Peanuts Cartoon for Jul/31/2014

Ongeag hoe moeilik en swaar dit mag gaan, die gelowige sal danksy God se genade in Christus deur die geloof aanhou lewe (Hab.2:4; Rom.1:16,17).  Sien hierdie opmerking van Totius,

“Die woord roeping klink soos krygsmusiek in die ore van die Gere­formeerde belyer. Krygsmusiek dien om die stryder in ‘n opgewekte en strydlustige stemming te bring of om hom, as hy moeg en moedeloos is, tot ver­nude aanval aan te wakker.

U is geroep, u is ‘n geroepene, u het ‘n roeping ontvang — dit was on­der ons vaders en ook onder ons altyd die klanke waarmee hulle me­kaar aangevuur het en met vrolike moed verder te gaan.

Die lieflingsklank, die opbeurende geluid van die vaders was dit. Wie, wat ook maar net ‘n bietjie in die ou geskrifte lyk, kan dit betwyfel?

Maar is dit ook ons s’n?

Ja, ook ons s’n?

 … Die Pelagiaan, Remonstrant en Metodis het ‘n keuse, maar die Gereformeerde het ‘n roeping.”

Sien die volledige artikel hier:  Roeping en Toekoms

Building an interfaith community

Geliefdes, glo nie elke gees nie, maar stel die geeste op die proef of hulle uit God is, want baie valse profete het in die wêreld uitgegaan. – 1 Joh.4:1

Lees die volgende artikel van Wynand Louw oor waarom hy nie opgewonde is dat die NGK weer deel word van die Wêreldraad van Kerke (WRK) nie:

NG Kerk word weer deel van die Wêreldraad van Kerke. Waarom is ek nie opgewonde nie?

Ek het destyds ook my besorgdheid uitgespreek oor die GKSA wat eenheidsbande met die CRCNA gesluit het, aangesien laasgenoemde ook deel is van die WRK … en met die vorige GKSA sinode (2012) was daar reeds sprake van nouer bande sluit met die NGK wat ongelukkig al meer afvallig raak en dwalinge akkomodeer in lyn met die CRCNA en WRK se dwalinge.

‘n Aanhaling uit genoemde artikel:

“Ongeag dat die CRCNA:

- ‘n skrifkritiese skrifbeskouing handhaaf en akkomodeer,

- teïstiese evolusie aanvaar wat die historisiteit van Adam en die sondeval in gedrang bring,

- vroue in al die besondere ampte bevestig,

- homoseksualisme nie veroordeel nie maar akkomodeer,

- die Roomse Mis akkomodeer in hul verandering van HK v/a 80,

- lid is van die vrysinnige WRK, ens.

… beoordeel die GKSA dat die CRCNA vashou aan die Skrif, Belydenisskrifte en Gereformeerde kerkregering.

RP Swieringa in sy artikel waarna hierbo verwys is, skryf in sy slotparagraaf (beklemtoning bygevoeg):

“The changes in the CRCNA follow by about twenty years–one generation–those in the mother denomination in the Netherlands, the GKN, and in its sister church in North America, the RCA. The same forces of democratization and modernity are pressing Reformed bodies everywhere, and only the isolationist mentality that prevailed in the CRCNA until the post-World War II years retarded the pace of change by a generation. That mind of safety has disappeared and daughter is rapidly “catching up” with its mother and sister.”

In 1976 het die GKSA se Sinode besluit om met die GKN sustersbande te verbreek, juis oor sake soos Skrifgesag (Kuitert se verwerping van die historisiteit van die eerste hoofstukke in Genesis), leerstellige dwalinge (Wiersinga se algemene versoeningsleer), vroue in die besondere ampte, homoseksualisme, samewerking met vrysinnige bewegings soos die WRK, ens (sien die Sinode-Handelinge van 1970/73/76).

En, almal of heelwat van hierdie sake word huidiglik deur die WCRC/WRK en die CRCNA goedgekeur of met liefde en sorg geakkomodeer.

Dieselfde tendens sien ons oor die jare ook by die GKSA, “the daughter is rapidly ‘catching up’ with it’s mother and sister(s)’. Al hoe meer artikels in kerklike tydskrifte, hier en daar ‘n teoloog wat uit die kas begin klim teen die historiese betroubaarheid van Gen.1-3, evolusie wat al meer geakkomodeer word, vroue diakonesse wat toegelaat word, die soeke na lidmaatskap met die WRK-lid, die SARK (net-net afgestem tydens die 2009 Sinode).

Prof. GPL van der Linde was een van die afgevaardiges van die GKSA  om in ‘teregwysing en vermaning’ te gaan getuig voor die Sinode van die GKN, op 26 Maart 1974, in Lunteren.  Hy het hierdie profetiese woorde gespreek, wat nog net so en nog meer aktueel is vir vandag:

“Daarom het die GKSA hierdie diepe kommer: U (GKN) verklaar met die mond wel dat u by die geopenbaarde waarheid hou, maar metterdaad het u die mens met sy wetenskap oor die openbaring as wagter aangestel. Is ‘n valse eenheid onder mense vir u nie meer werd as die waarheid van God nie ? … Prof. Kuitert en dr. Wiersinga is – ten spyte van uitvlugte en onderskeidinge wat bedink is om die werklikheid beter te laat voorkom as wat dit is – besig om ‘n ander Evangelie te verkondig. En die bevel van Christus is duidelik in so ‘n geval uit 1 Tim.6:3-5: ‘Ontrek jou aan sulke mense.’ Daar is egter nie met hulle gehandel ooreenkomstig die bevel van Christus soos ook vervat in art.79 DKO (116 HKO) nie. Getuig so ‘n optrede van die wat as wagters oor die huis van die Here gestel is van waaragtige roepingserns in die handhawing van die leer ?  Veeleer word alles gedoen om diegene wat afwyk van die belydenis, ‘n wettige plek in die kerk te gee en te laat behou. …

Kan u nie sien nie, broeders, dat u ontrou is aan u amp as opsieners wat die wolwe uit die kudde moet weer nie? Kan u nie sien hoe onbarmhartig u optrede teenoor dr. Kuitert en sy volgelinge sowel as die kerk is as u nie die leertug toepas nie? U handhaaf nie die leer nie, maar het prakties leervryheid geproklameer. … Hoe smartelik dit ook al is om so met huisgenote van die geloof te spreek, roepingstrou eis dat u vermaan word om die waarheid weer in u optrede bo ‘n valse eenheid te stel. U moet weer die gesag van die Heilige Skrif en die belydenisskrifte onvoorwaardelik bely en onverswak sonder aansien van die persoon handhaaf deur die leertug op die wat in hul dwalinge volhard, toe te pas.”

Ja, “Veeleer word alles gedoen om diegene wat afwyk van die belydenis, ‘n wettige plek in die kerk te gee en te laat behou. …”, en so word al meer teenstrydige sieninge van die Skrif, ampte, erediens, Psalms, ens. geakkomodeer en toegelaat, en die plaaslike kerke en kerkverband skeur uitmekaar, lank nog voor daar ‘n ‘amptelike’ skeuringsdatum is.

Die vorige geslag het die sake wat nou op die WCRC en die CRCNA se tafel is as ‘n ‘ander evangelie’ beskryf, as in stryd met die Skrif, belydenis en kerkregering.

Die huidige geslag beveel aan dat ongeag hierdie sake, die CRCNA (en die NGK?) vashou aan die Skrif, belydenis en kerkregering.

“Want van hul kleinste tot hul grootste maak hulle almal onregverdige wins, en van die profeet tot die priester pleeg hulle almal bedrog. En hulle genees die verbreking van die dogter van my volk op die maklikste manier deur te sê: Vrede, vrede! —terwyl daar geen vrede is nie.” – Jer.6:13,14

Een van hierdie geslagte verkondig ‘n valse eenheid, valse liefde en ‘n valse vrede.

“En toe ook daardie hele geslag by hulle vaders versamel is, staan daar ‘n ander geslag ná hulle op wat die HERE en ook die werk wat Hy vir Israel gedoen het, nie geken het nie.”  (Rig.2:10; sien ook Ps.78:9-11, ens.)

Sien ook die volgende studie van oudl. Francois van Deventer oor die afvalligheid van die SARK/WRK:

Die GKSA en die WRK/SARK

Posted by: proregno | July 30, 2014

Apartheid State stigma

APARTHEID STATE 

Meet our Pastor

by rev. Christo Heiberg

[nota: die artikel word hier geplaas met die skrywer se toestemming. Bron: Christian Renewal]

The other day a good friend referred in passing to modern Israel as an “apartheid state.” That piqued my curiosity. I have heard this before. Former president Jimmy Carter wrote a book called Palestine: Peace Not Apartheid. So, what is an apartheid state? I decided to do some googling. Interestingly there was much more to read than a busy reformed pastor can afford to spend his time on. One thing is sure: Labeling Israel as an apartheid state amounts to political blasphemy of the worst kind… for Israel’s friends at least. In fact, there is hardly a worse stigma in the world today, than the stigma of apartheid.

I should know since I have carried that stigma for many years, having lived in South Africa for close to 40 years. In fact I know very few Afrikaners who have not carried the heavy burden of that stigma. The world for some reason has decided this is the lowest level any society could ever descend to, notwithstanding the fact that we basically inherited the system of racial segregation from our colonial past.

This stigma that was South Africa was obvious in so many ways.  South Africa was about the only country against which the old cold war enemies could unite against, backed by the rest of the world. Not even present day North Korea, Iran or Syria can boast that achievement 25 years after the cold war.  White South Africa was the only country against which textbook terrorism was considered perfectly legitimate by the civilized West – and still is – as long as the enemy was the “apartheid state.” South Africa was the only country to be banned from the Olympic Games for three decades. It was the only country whose citizens were denied visas to most other countries for a generation. It was also the only Western country that had to fight a drawn-out war against Soviet backed guerillas amidst an oil and arms embargo imposed by its “allies.”  We could go on.

Just how odious this little Afrikaner nation had become and how unforgivable her political transgressions were, is further illustrated by the following: The second half of the 20th century has seen many cases of national apologies being made about war crimes and genocides to the descendants of its victims, in an effort to heal the deep festering wounds of the past. One sad exception is the refusal of the Turks to confess the brutal genocide of a million Armenians just over a century ago. Around the same time though, the mighty British Empire committed unspeakable atrocities on the prairies of South Africa against the world’s smallest white nation, because this tiny nation happened to discover a big pot of gold! Yet no British apology has been issued over the forced starvation of 28,000 innocent women and children in British concentration camps between 1900 and 1902, even though all of Britain blushed in shock and shame when it was revealed. The only reason – I presume – for the absence of an apology is the fact that the poor victims happened to be… Afrikaners! The British Commonwealth’s nonchalant attitude toward this forgotten war crime is well illustrated in that a Canadian city could name itself after the main perpetrator, Lord Horatio Kitchener!

The extent of the global demonizing of white South Africa is further illustrated by the following statistics.  A study conducted in 1977 revealed that the five primary news outlets in the United Sates – the New York Times, Washington Post, CBS, NBC, and ABC – while running among them only a single story on North Korea, seven on Cuba, and 16 on Cambodia and its Khmer Rouge – ran 513 stories condemning South Africa during 1976.

What is an “apartheid state”?  Let’s ask a fierce critic who knew the old South Africa from the inside, Richard Goldstone, a former justice of the South African constitutional court and currently on the payroll of the United Nations. Under the heading “Israel and the Apartheid Slander,” Goldstone wrote the following in the New York Times last November: “While apartheid can have a broader meaning, its use is meant to evoke the situation in pre-1994 South Africa. It is an unfair and inaccurate slander against Israel, calculated to retard rather than to advance the peace negotiations” (emphasis mine).

Goldstone continues: “I know all too well the cruelty of South Africa’s abhorrent apartheid system, under which human beings characterized as black had no rights to vote, hold political office, use “white” toilets or beaches, marry whites, live in whites-only areas or even be there without a ‘pass.’ Blacks critically injured were left to bleed to death if there was no ‘black’ ambulance to rush them to a ‘black’ hospital. ‘White’ hospitals were prohibited from saving their lives.”

So that is the horror that is apartheid. It’s not my intent to defend apartheid and its sad legacy of statutory racial discrimination, but to expose Goldstone and the world’s grotesque hypocrisy.  For the sake of brevity, we’ll focus on his last statement, that “blacks critically injured (were) left to bleed to death” since there was supposedly “no black ambulance to rush them to a black hospital.” I wonder how many such cases Judge Goldstone could cite? I am almost certain such cases were rare. A close relative of mine, having entered the South African medical world in 1979 – working in emergency units of public hospitals across the country – cannot recall a single incident where life or limb was lost on the basis of the patient’s skin.

What I do know is that there were more hospitals and ambulances operating in South Africa serving our African population than in the whole of Africa at the time. The biggest hospital in the world was in Soweto with 3,200 beds, 8,000 staff at its peak, 23 operation theatres and a host of medical doctors, funded by white taxpayers’ money. This is just one of the countless apartheid stories that Goldstone prefers to omit and which many ordinary Africans my age are longing back for today, not to mention clean water, safe beaches, unplugged toilets, employment opportunities, safer neighborhoods, etc.  I also remember occasionally going with my dad to the university where he taught for 20 years, built in one of the “homelands” for our African people. It never occurred to me as I beheld the impressive campus nestled away in such beautiful surroundings, or as I walked through the state-of-the-art auditorium and cafeteria, that it was all part of a “cruel and abhorrent system” aimed at oppression. But then what else would you expect from a “brainwashed” Afrikaner kid?

The “cruel and abhorrent apartheid system” is further exonerated by the following staggering truth. At the start of his BBC documentary series “The War of the World,” Harvard historian Niall Ferguson makes the telling statement that the 20th century was one long war of savagery motivated by racism, among other things. What the Japanese did to the Koreans and the Chinese, what the Turks did to the Armenians and the Greeks, what the Russians did to the Slavs and Polish and other minorities, and later to the poor fleeing Germans, what the Nazi’s did to the Jews and the Polish and many others, what the British did to Dresden and Hamburg and the Americans to Hiroshima and Nagasaki, what Mao did to his own people, and the Khmer Rouge in Cambodia, what Saddam Hussein did to the Kurds, what the Hutu’s did to the Tutsi’s and the Balkan peoples to each other, was in every instance motivated by some form of racism! The attacker viewing his enemy as an inferior race, or as Ferguson alleges, “vermin”! Whether Ferguson’s thesis is correct is the reader’s to decide, but one obvious fact strikes you if you are an Afrikaner: We did not make his list! We truly feature nowhere in six hours of 20th century sordid savagery! And that while the “racist abhorrent apartheid system” had all the means at its disposal – a mighty army – and while its people had every reason to feel “justified” in doing it, considering what happened to colonial Europeans throughout the rest of Africa.

The “cruel and abhorrent apartheid system” is also exonerated by Nigel Cawthorne’s book on History’s Most Evil Despots and Dictators. There are all sorts of ghosts from Akhenaten to Gaddafi in there, from nearly every nation under the sun, and up to 40 tyrants from the 20th century alone. But again, among nine 20th century African tyrants not one Afrikaner name is included.  And that while they ruled South Africa for almost 90 years! Truly astonishing!

Is it not also revealing that Nelson Mandela, convicted for acts of terrorism, could emerge after 27 years of imprisonment by this “cruel and abhorrent apartheid system” well enough to lead his country with dignity for five years? Survival beyond a few years in the notorious Chikurubi maximum security prison in Zimbabwe, of a political opponent of Robert Mugabe, is considered a miracle.

All this is said, not as a defense of apartheid, but as an indictment of the world’s hypocrisy that shows no sign of abating. One white farmer per week is being murdered in South Africa today (often by severe brutality), making it the most dangerous job on the planet since the end of apartheid. Western governments and its news media for the most part turn a blind eye. A Flemish lobby group in Brussels is doing its utmost to force this slowly growing genocide of white South Africans onto the European Parliament’s radar by asking: “Hoeveel moeten er sterven voordat u de stilte breekt?” (How many must die before you will break the silence?)

The stigma of my country clung to me for the best part of my life. It does so no more. When one of my sons recently returned from a visit to the old country sporting a T-shirt with a Boer-War warrior on his chest, I felt proud. Twenty years ago I would have blushed. What saddens me most today is not the injustice of apartheid, nor even a looming genocide, but how a God-fearing people of three centuries could forsake the fountain of living waters, only to dig for themselves cisterns that can hold no water.

That is the true tragedy of the Afrikaner and the deepest loss of my country.

________________________________

(Hier is nog artikels oor Apartheid.)

sv-dordtse-synode.jpg

Die gemeenteblad van die GK Orania, Dordt Nuus, is elektronies beskikbaar en kan aangevra word by br. Gert en sr. Jeanette Erasmus by die volgende epos adres: glerasmus@oranet.co.za

Dordt Nuus bevat artikels wat baie leersaam is, ek plaas hier twee artikels uit die Julie 2014 uitgawe, met die nodige toestemming en erkenning:

1. Skrifoordenking: Joh.20:16 

“Maria!” – “Rabboeni!”

deur I.  da Costa

Lees Joh 20:11-18

Teks : Joh. 20:16:   Jesus sê vir haar: Maria! Sy draai haar om en sê vir Hom: Rabboeni! dit beteken Meester.

“Maria!”

Die Here openbaar Hom aan Maria. Waardeur? Deur een enkele woord. Hy noem haar naam. Weereens, tot liggaamgewing van die groot waarheid waarin ons saligheid geleë is, dat God ons roep, dat God ons by ons naam roep, ons self persoonlik roep. So roep Hy Abraham, Moses, Samuel en nou Maria en later Saulus by hul name.

En wat die is naam waarby die Here ons almal roep?

Die van sondaar, God roep die sondaar tot bekering. Salig wie dié naam as sy eie erken, hy hoor God self hom tot saligheid roep en word salig. En hier het u nou die eenvoudige oplossing van die groot geheim van die geloof en die ongeloof. Die een wat hom nie verlore ag nie, vra nie na Jesus, hoor geen Jesus, wat alleen die verlorene soek nie, en laat Hom verby gaan. Dat ons almal in die volstrekte sin van die woord sondaars en sondaresse voor God en dus verlore is, is ’n waarheid, wat alleen deur die geloof erken word.

“Rabboeni!”

Uit haar naam ken sy haar Here. Niemand kan haar naam só noem soos Jesus haar noem nie. Word nie die slapende wakker deur die noem van sy naam nie? Nou kom Maria hoe diep in gedagte versonke, dadelik tot haar volle bewustheid. Sy draai om en antwoord op haar naam met Syne. Haar oë is geopen en nou ken sy Hom, sien sy Hom.

O, die opening van die oë!

Wat ’n heerlike wonder is dit van God. As ons oë geopen word, sien ons God; anders sien enkel aardse dinge. En so ’n opening van die oë geskied nie net  enkel in ons bekering eenmaal en vir altyd nie, maar vind ook vir ons as ’n voortdurende opening van die oë plaas. Eers sien ons die Here self in sy aanbiddelike heerlikheid, maar daarna sien ons altyd meer wat die Here in Homself, en Wie Hy vir ons is, of liewer, ons sien dan die een heerlikheid na die ander uit Hom te voorskyn tree, deur die openbaringe van die Skriftuurplekke, deur onse geestelike ondervinding, in een woord: deur die onderwysing van die Heilige Gees in Sy leiding en weg.

Immers, hoeveel sien ons tans met klare oë, waarvoor ons, met die aanvanklike bekering nog blind was.

2. Alleen God kan Hervorming bring

ALLEEN GOD KAN HERVORMING BRING (1)

Prof. VE d’Assonvile (Uit Kerk en Tydsgees, 1990)

Ons praat nie hier van ’n sogenaamde politieke beleid van “Hervorming” nie, maar van hervorming  in die kerk van Jesus Christus. Dit is iets heeltemal anders as die politieke beleid. En by die hervorming in die kerk is daar geen sprake daarvan dat ’n mens dit self kan bewerk nie. Alle pogings van die mens waar dit die mens is wat die inisiatief in Christus se kerk neem en waarin die mens sy idees wil uitvoer, is ydelheid, betekenisloos.

Die wonder van die kerk

Ten spyte van die optrede van sondige mense (juis sondige kerkmense!), bestaan die kerk vir eeue en eeue. In weerwil van ’n bose geslag van mense, is dit God wat Sy kerk gevestig het. Afgesien van al die mens se pogings in die kerk met al sy drukdoenery en sy “beste dade” wat soos “vuil klere” is (Jes. 64:6), is dit God alleen wat Sy kerk laat bestaan en voortgaan. Alles in die kerk is alleen God se genade. Hy doen dit ten spyte van die mens. Dit is die wonder van die kerk!

Kerklike vermetelheid

Enige mens wat vermetel optree, gee aanstoot. As dit in die kerk gebeur, is dit nog soveel erger. Vermetelheid, so sê ’n baie goeie Afrikaanse woordeboek, is oormoedigheid, roekeloosheid, parmantigheid, aanmatiging. In die lig van die wonder van die kerk dat dit alleen deur God se genade kan voortgaan, is dit eintlik vermetel van ’n mens om te sê: “Ek gaan die kerk hervorm, ek gaan dit verander, ek gaan dit vernuwe, ek gaan dit laat herleef… ek gaan ’n nuwe lewe bring met my skemas en my idees en my planne!”.

Daar is geen groter dwase onderneming nie as enige mens, al is hy die slimste en belangrikste persoon, of as enige kerklike vergadering, al is hulle die invloedrykste manne, hulle sal aanmatig deur te sê: “Ons gaan die Gereformeerde kerke hervorm.”

Hiervan sê Abraham Kurper in sy “Traktaat van die Reformasie van kerke”:

“Dit is ongereformeerde hoogmoed en kan op niks anders uitloop as verdere deformasie nie”.

Dit is aweregs (verkeerd, agterstevoor), so gaan hy verder, as ons ons verbeel om ‘n suiwer kerk vir God aan te bied, in plaas daarvan dat Hy in Sy ontferming aan ons Sy gawe van ’n suiwer kerk skenk. Om so te doen, asof dit ons is wat hervorming bewerk en aanpak, is om die orde van die Evangelie om te keer. Dit is om die genadeverbond  opsy te skuif en maar weer vir die soveelste keer na loon vir goeie werke te streef.

Ware hervorming vra waarheid en heiligheid

Ware hervorming of reformasie beteken eenvoudig om terug te keer na God se Woord – om die waarheid en heiligheid volgens die Woord weer in die kerk te soek. Hiertoe is die mens uit homself totaal magteloos.

Wat uit die mens voortkom, is alleen onwaarheid en leuens. In hom is geen goed nie. Hy is van nature geneig om God en sy naaste te haat (Heidelbergse Kategismus, Sondae 2 en 3).

Wat uit God voortkom is alleen waarheid. Jesus Christus is die weg en die waarheid en die lewe (Joh. 14:6). “U Woord is die waarheid” (Joh. 17:17).

God alleen is heilig. Ook die heiligheid wat weer in vervalle kerke moet terugkom, kom alles van God alleen. Laat dit dan vir ons in alle kerkwerk bo alle twyfel vasstaan: God alleen is die Hervormer van Sy kerk.

God die groot Hervormer gebruik mense

Maarten Luther het nie met ‘n bravade verklaar nie: Ek gaan herlewing in die kerk bring … Ek gaan die kerk verander … Ek gaan die kerk hervorm … Ek gaan vernuwing bring … Nee, geen sprake daarvan nie. Inteendeel, later verklaar hy oor die 16de eeuse Hervorming: “Ek is soos ’n blinde perd daarin gelei”. Al wat hy gedoen het, was slegs, gehoorsaamheid aan die Woord.

Aanvanklik wou ook Calvyn niks met Genève te doen hê nie, maar God het hom tot ’n taak gedwing en Self Sy tyd en plek vir die gereformeerde hervorming gekies. So het dit ook met ds. Hendrik de Kock met die Afskeiding in 1834 en met dr. Abraham Kuiper met die Doleansie in 1886 gebeur. En ook as n mens die geskiedenis van die stigting van die Gereformeerde kerk inRustenburg in 1859 lees, dan kom ’n mens tot die diepe besef dat God dinge ten spyte van sondige mense gedoen het.

Wat God van elkeen van ons vra, is heel eenvoudig: Wees gehoorsaam! Wees gehoorsaam aan God se Woord! 

En met hierdie Woord alleen, sal die Heilige Gees op Sy tyd die kerk hervorm. Met hierdie Woord sal Hy veranderinge bring, as dit nodig is.

Wil ons hê dat dit beter in die kerk moet gaan? Laat die dominee dan in sy preke gehoorsaam wees aan God se Woord. Laat hy voorts die katkisasie nie verwaarloos en “weens gebrek aan tyd” dit maar aan ander mense oorlaat waar hy dit tog kon behartig nie. En laat die huisgesinne met sy huisbesoek altyd die stem van die  Goeie Herder hoor en so tot gehoorsaamheid aan die Woord gedwing word.

Wil die ouderlinge en diakens hê dat dit beter in hulle wyke gaan?

Wees dan in alles getrou aan God se Woord.

Dieselfde vra God van elke huisgesin en elke indiwiduele lidmaat.

Hy vra dit van elke kind.

God vra nie kunsmatige veranderinge bloot net om te verander nie. Hy vra nie vernuwing bloot net om “nuwe dinge” te doen nie. Hy vra nie vertoon en kunsblomme net om aandag te trek me.

Dit gaan nie daaroor om die kerk aantreklik vir die wêreld te maak nie.

Hy vra selfs nie offerandes met alle drukdoenery van die mens nie, maar gehoorsaamheid aan Sy Woord.

En met hierdie Woord is Hy die Groot Reformator! (volgende keer verder)

Photo: Kransberge / Kransberg Mountain Range

Gustav Opperman fotografie

Ons kerke leef in ‘n tyd waar groot klem geplaas word op ‘sukses’ en ‘getalle’ en ‘groei’ en dat ons allerlei groot planne gemaak moet word om die kerk te ‘red’ in ons tye.

Dit kan so maklik gebeur dat ons dan nie die Here se hand meer raaksien in die ‘kleiner dinge’ in sy gemeentes nie, of die ‘ordinary means of growth‘ nie meer as genoegsaam beskou nie.  So asof as die kerk nie heeltyd die ‘voorblad’ haal nie, gaan daar daarom ‘niks aan’ nie.

Daarom plaas ek hierdie twee preke om sake in perspektief te plaas, sodat ons opnuut besef dat dit die Here is wat sy Kerk versamel, opbou en bewaar, op sy tyd en op sy manier, deur sy Woord en Gees (HK v/a 54):

1. Lukas13:10-21,   Klein Koninkryk wonderwerke                              

 Lees: Jes 24:1-25:9; Luk 13:10-21

Tema: Klein koninkrykwonderwerke.

Teks: Luk 13:18 Hoedanig is die koninkryk van God?

Psalms: 118:7,8; 118:10,11; 97:1,4; 68:15,16; 118:12,14.

Prediker: ds. Gustav Opperman (GK Matlabas)

 

­­Geliefdes in ons Koning en ons Aanvoerder, die Here Jesus Christus,

Baie besoekers is teleurgesteld as hulle ‘n Gereformeerde erediens bygewoon het,

maar nie net hulle nie,

ook lidmate van hierdie gemeente het al vir my gesê:

Hier gaan niks aan nie.

By hierdie gemeente gaan daar niks aan nie.

 

Hulle kom nog kerk toe.

Hulle voel hulle behoort hier te wees.

Dis iets wat ons al die jare op die Sondag doen,

maar eintlik … maar eintlik gaan hier nie iets aan nie.

 

Selfs die predikant kan so dink.

Sondag na Sondag verkondig hy die koms van die koninkryk van God,

die mees radikale gebeurtenis …

nie net in die wêreld se geskiedenis nie,

maar in die geskiedenis van die ganse heelal.

Sondag na Sondag is dit sy boodskap,

maar eintlik gebeur hier niks.

 

Dit laat mens dink, nê?

Dit laat mens vra:

Maar hoedanig is die Koninkryk van God?

Hoe lyk die heerskappy van God dan?

 

Ons Skrifgedeelte beskryf ‘n normale Sabbatdag êrens op ‘n onbepaalde plek in Palestina.

Jesus was besig

om in een van die sinagoges te leer.

Hier in ons teks is geen aanduiding van wat Jesus geleer het nie,

maar ons ons het genoeg aanduiding in die res van Lukas se Evangelie

om te kan sê

wat die hooftema in sy preke was;

genoeg aanduiding dat ons seker kan kan wees

dat dit ook hier die geval was.

 

Jesus het die koninkryk van God verkondig.

Dit was deurgans die tema van sy prediking.

Dit was immers die doel van sy koms aarde toe.

Hier reg aan die begin van Lukas se geskiedenis sê Jesus

Hy moet aan die stede van Israel die evangelie van die koninkryk van God bring (4:43).

 

Net daarna hoor ons in die Bergrede:

Salig is julle, armes,

want aan julle behoort die koninkryk van God (6:20).

Ja, uitermate gelukkig is diegene wat hulle ellende aanvoel.

Hulle is die erfgename van God se koninkryk.

 

En dan aan die begin van hoofstuk agt lees ons:

Hy het die een stad en dorp ná die ander deurgereis

en gepreek en die evangelie van die koninkryk van God verkondig (8:1).

 

Dit was die groot tema van Christus se prediking:

Die koninkryk van God.

 

Wat het die Here daarmee bedoel:

Die koninkryk van God?

 

Ons kan begin om dit te verduidelik

deur ‘n volgende vraag te vra:

Wie is die regmatige koning van hierdie wêreld?

Wie het die reg

om gehoorsaamheid te eis?

Wie het die reg

om geëer te word?

Wie praat werklik met gesag?

 

Net Een.

Net Een het daardie reg.

Dis God.

 

Die grootste deel van die heelal … die skepping … erken daardie reg.

Die hemel is so ‘n gebied

waar God onbestrede regeer.

Daar is niemand daar wat sy gesag uitdaag nie.

Alles daar gebeur volgens sy wil.

Almal daar het God lief

en omdat die engele en die hemelwesens God lief het,

is daar perfekte vrede en harmonie.

 

Maar ons weet dat daar ook ander skepsels was en is,

skepsels wat in opstand teen God gekom het:

Hulle is die rebelle-engele met die duiwel, die Satan, as aanvoerder.

En almal van ons weet

dat hy net op een plek nog mag het.

Dis hier op aarde.

Ons Belydenis sê

dat hierdie rebelle-engele nie net vyande van God is nie,

maar dat hulle soos moordenaars op die kerk loer (NGB Art 12).

 

Oral waar die duiwel heers, is daar ellende.

Hy is die tiran van alle tiranne,

die wreedste diktator van alle diktators.

 

Hy is die oorsaak van alles

wat in hierdie wêreld verkeerd en lelik is.

Alle korrupsie, bedrog, haat, siekte en ook die dood kan aan hom toegeskryf word.

 

Deur hom bedryf die mensdom afgodery.

Deur hom sal die volke en nasies voor enigiets neerbuig -

son, sterre, geld, seks, sport, buddhas.

Hulle buig neer voor ikone en pouse … enige-iets, enigiemand,

behalwe God …

 

Maar u weet, Geliefdes,

God het nie hierdie aarde opgegee nie.

Ons hoor dit mos, Sondagsabbat na Sondagsabbat:

Hy laat vaar nie die werke van sy hande nie.

 

In die Ou Testament was daar een volk

deur wie Hy hoop lewendig gehou het.

Die volk Israel.

Die HERE het die mensom se hoop lewendig gehou

deur boodskappers na daardie volk te stuur.

En daardie boodskappers het God se hoop verkondig.

 

Laat Psalme oprys uit die stof -

dis God wat uitgetrek het!

Hy ry, bekleed met eer en mag,

hoog deur die hemel van sy krag.

 

“Die regmatige koning kom!”,

was hulle boodskap.

“Die regmatige koning sal alles weer terugneem.

Hy sal die Satan se regime afbreek.

Hy sal die paradys weer aarde toe bring.

Voortaan sal die ganse heelal net een koning ken:

Die HERE van die leërskare.”

 

God heers as hoogste HEER

die aarde moet Hom eer.

Beskaamd word alle siel

wat voor die beelde kniel.

Hoog bo hul sit die HEER;

Hy is God en niemand meer (Ps. 97).

 

“Daar is ‘n groot katastrofe aan die kom, kinders van Israel!”

So lui die Evangelie uit die Ou Testament.

“Die ware HERE gaan hierdie wêreld omkeer!

Daar kom ‘n ontsettende aardramp!”

 

Hoe het ons saam uit Jesaja 24 gelees?

Die Here maak die aarde leeg

en verwoes dit,

en Hy keer sy oppervlakte om.

Die aarde word geheel en al verbreek.

Die maan sal rooi word van skaamte

en die son sal skaam wees

Met ander woorde:

‘n Goddelike duisternis kom oor hierdie wêreld.

Alle opstandige demoniese magte word van hierdie aarde weggevee.

Die hoogstes van die mense, die pouse en ikone versmag.

 

Ja, daar bly min mense oor.

 

Die gelowiges, die arme verdrukte gelowiges,

hulle sal bly wees, uitermate bly wees.

Hulle jubel, vanweë die majesteit van die HERE.

 

In hoofstuk 25 vind ons nog rede vir die gelowiges se blydskap.

Die HERE berei vir hulle ‘n feesmaal vir hulle,

‘n koninklike feesmaal

‘n maaltyd van vetspyse, ‘n maaltyd van ou wyn,

van vetspyse vol murg, van gesuiwerde ou wyn.

 

Ja, daar sal meer as genoeg rede wees om fees te vier.

Alle hartseer is dan verby.

Alle siekte en ellende iets van die verlede.

Kan u uself dit voorstel?

Alle dokters en begrafnisondernemers is dan werkloos,

want die HERE vernietig die dood self … vir ewig.

En die Here HERE self sal die trane van sy kinders se gesigte afvee.

 

Dis die koms van God se koninkryk, soos God se boodskappers dit verkondig het …

 

En dan, honderde jare later, êrens in ‘n sinagoge, Galilea staan die Here Jesus op

en Hy kondig aan:

God se inval in hierdie wêreld het nou begin!

Die dag van bevryding het gekom!

God se koninkryk, God se heerskappy het aangebreek.

 

Dis sy boodskap

en Hy reis deur die land en Hy preek

die een Sabbat na die ander:

God se koninkryk, God se heerskappy het aangebreek!

 

Ook hier in Lukas 13, is dit sy deurlopende boodskap.

In daardie erediens was daar was ‘n vrou,

só het ons gelees

‘n vrou wat ‘n gees van krankheid agttien jaar lank gehad het.

Sy was inmekaargetrek.

Sy was glad nie in staat om regop te kom nie.

 

Een verdrukte misrabele gelowige

wat die vloek van hierdie gevalle mensdom

duidelik aan haar liggaam gevoel het.

 

En Jesus het sy hande op hierdie vrou gelê,

en onmiddellik het sy regop gestaan.

 

Jesus preek die dag weer oor die mees ontsettende gebeurtenis

wat hierdie wêreld getref het,

die ingrypendste verandering wat op hande is,

en … Hy genees een dame,

een dame wat krom geloop het!

 

Dis al.

 

Nou moet u erken:

In vergelyking met dit wat die Ou Testament aangaande God heerskappy voorspel het,

is dit maar min.

In vergelyking met dit wat die Psalms en Jesaja voorspel het,

is hierdie genesing nie besonder indrukwekkend nie.

Die aarde is geheel en al aan die wankel,

die fondamente van die aarde bewe,

die dood sal vir ewig vernietig word,

alle kwaad en gevolge van die kwaad sal van die hele aarde weggeneem word

En hier in Lukas13 voor al die mense

wat opgedaag het vir hierdie boodskap,

loop een ou tannie wat krom was,

nou regop.

 

Dis al!

 

Die owerste van die sinagoge was nie beïndruk nie.

Die owerste van die sinagoge val nie in aanbidding voor Jesus neer nie.

Nee, hy vervies hom vir hierdie Geneesheer.

Hy vervies hom vir die tannie.

Daar is ses dae waarop ‘n mens behoort te werk, sê hy.

As jy die werk van ‘n dokter doen,

doen dit asseblief op daardie dae

en jy, as jy ‘n dokter nodig het,

gaan soek vir jou ‘n dokter op daardie ses dae.

Vandag is die Here se Sabbatdag.

 

En dan lees ons:

Die hele skare was bly oor al die heerlike dinge

wat deur Hom gebeur het.

Die skare was bly,

maar ook … hulle het nie in aanbidding voor sy voete neergeval nie.

In hoofstuk 11 som die Here Jesus die skare se gesindheid op:

Hierdie geslag is boos;

dit soek na ‘n teken (Luk 11:29).

 

Die skare volg die Here Jesus, waar Hy ook mag gaan,

nie noodwendig omdat hulle die Evangelie van die koninkryk hoor nie,

maar omdat hulle ‘n lus vir sensasie het.

 

Net soos die bose geslag, waaronder ons leef, wil hulle vermaak word.

 

In hierdie geval was die skare tevrede met die wonderwerk.

Hulle het gedink dit was oulik.

Ons kan ons voorstel

dat, as dit in ons tyd gebeur het,

hulle huistoe gegaan het

en hulle Facebook-status opgedateer het met uitdrukkings soos:

“amazing” “awesome” of “cool”.

 

En as ons die Evangelies verder lees,

sien ons hoe die prediking rondom die koninkryk van God geintensifiseer het …

maar ook hoe die wonderwerke afgeneem het,

sien ons ook hoe die skare se getalle gekrimp het.

 

Hierdie geslag is boos.

Hulle soek tekens en wonders.

Hulle soek nie die Evangelie van die koninkryk van God nie.

 

Hoedanig is die koninkryk van God?

Hoe lyk God se heerskappy in hierdie wêreld?

 

Dit begin klein.

Dit eindig groot.

 

Dis soos ‘n mosterdsaad,

‘n klein saadjie, so groot soos ‘n speldkop,

maar dit groei tot ‘n groot boom.

In Palestina het daardie boom soms ‘n hoogte van drie of vier meter gehaal.

Groot genoeg vir die voëls van die hemel om nes te maak in sy takke.

 

Die koninkryk van God kom soos daardie klein bietjie gis

wat uiteindelik ‘n hele baksel uiteindelik deursuur.

 

Wie verag die dag van kleine dinge,

vra die profeet Sagaria? (4:10)

As jy eendag die groot en ontsagwekkende heerlikeid van God se heerskappy wil ervaar,

moenie die dag van klein dinge verag nie.

 

Uit die hele skare in ons Skrifgedeelte was daar na die Sabbatdag een ou tannie

wat nie meer kromgetrek geloop het nie.

Net een.

Een tannie wat nie meer die vernedering moet verduur van iemand

wat elke dag, dag vir dag van haar lewe, na die grond afgebuig word nie.

Iemand wat nou die Verlosser in die oë kan kyk.

Een wat bevry was van die Satan se band.

 

Die wonderwerk het nie almal beïndruk nie.

Die wonderwerk was nou eintlik niks

om oor huistoe te skryf nie,

maar dit was tog ‘n aanduiding van God se bo-natuurlike mag.

Dit was tog ‘n aanduiding van God se liefdevolle mag

om sy kinders te verlos.

Dit was tog ‘n pand, ‘n waarborg, van dit wat eendag gaan kom:

Nuwe lewe …

‘n herskepping …

‘n totale algehele herskepping.

Dit was tog ‘n demonstrasie van God se genade vir verlore mense.

 

Een klein koninkryk wonderwerk.

Éen klein mosterdsaadjie.

 

Broeders en Susters,

sien ook die klein koninkryk-wonderwerke rondom u raak?

Of woon u die eredienste hier by,

maar daar gaan eintlik nie iets aan nie?

 

Ek sal vir u ‘n paar klein koninkrykwonderwerke noem,

wat ek al ervaar het.

Na katkisasie kom een van die klein kinders by haar moeder

en vra dat sy haar moet leer bid.

‘n Klein koninkrykwonder!

Een van die lidmate stuur vir my ‘n SMS na ‘n huisbesoek:

“Dankie dominee, vir die woorde uit die Bybel vanaand.

Ja, dis net ek en my Here

en dis so heerlik!”

Nog ‘n klein koninkrykwonder.

Een van die lidmate wat jare lank al aan nikotien verslaaf was,

laat my weet:

Dominee, ek is nou bevry!

‘n Bejaarde lidmaat wat nou weens ouderdom en siekte die dood in die gesig staar,

bely die teenwoordigheid en die krag en ondersteuning van God in hierdie uiterste beproewing.

 

Klein koninkryk wonderwerke.

Eintlik is daar nog baie meer

en hulle word elke dag nog meer …

te veel eintlik om te probeer opnoem,

as ons só daaroor dink.

 

Hierdie gemeente, hierdie kerkgebou, getuig van jare en jare se wonderwerke.

Dit het ontstaan en is opgebou deur wonderwerke.

 

Almal klein mosterdsaadjies,

heeltemaal te klein en onbelangrik

om die nuusblaaie te haal;

miskien glad nie die moeite werd

om met die wêreld op jou Facebook-status te deel nie.

 

Maar Geliefdes,

hierdie is nie maar net nog ‘n erediens nie.

Hierdie is die dag deur God verkore,

die feesdag aan Hom toegewy,

Dit is die dag van grote dinge,

die glorieteken van sy mag.

 Laat ons, met Psalms uit vreug gebore,

ons in die God van heil verbly.

Amen.

 

2.  Hand.4:24-31 (HK Sondag 9 en 10), Wat doen die kerk van Christus met al die bedreiginge ?

Lees Hand.3 en 4

HK Sondag 9 en 10

Teks: Hand.4:24-31

Prediker: ds. Slabbert Le Cornu (GK Carletonville)

 

Geliefde gemeente van ons Here Jesus Christus, 

Wat maak die gelowige as allerlei aanslae jou en jou gesin se lewe in hierdie aardse jammerdal bedreig ?

Of dit nou – in die woorde van ons belydenis, Sondag 10, siekte, swaarkry, onvrugbare jare, armoede, die dood, of wat ookal is ?

Wat maak die ware kerk van Christus as allerlei bedreiginge oor ons kerkwees kom?

Wanneer daar al meer ge-eis word om:

- nie die hele Woord van God te verkondig nie,

- om nie die ware Evangelie van Christus te verkondig nie,

- om nie mense op te roep tot ware bekering en geloof,

- om net volgens sommige, en nie al sy gebooie in dankbaarheid te lewe ?

Want, as die kerk aanhou die waarheid tydig en ontydig verkondig,

vat ek my goed en ek loop, ek is weg … hoor ons die dreigemente …

Ja, wat doen die gelowige, die kerk van Christus midde al die bedreiginge en dreigemente in hierdie lewe ?

 

Die antwoord hoor ons vanoggend in die Skrif uit Hand.4, soos ons die HK behandel volgens Sondag 9 en 10, spesifiek vers 24,

En toe hulle [die kerk van Christus] dit hoor [d.i. al die dreigemente], het hulle eendragtig die stem tot God verhef en gesê: Here, U is die God wat die hemel en die aarde en die see en alles wat daarin is, gemaak het.

 Die gelowige, die kerk van Christus, sal daarom midde tye van bedreiginge en dreigemente, aanhou bely:

Die Here is ons Skepper,

wat in alles voorsien,

midde hierdie lewe met al sy aanslae

Ons let op twee sake,

1. die bedreiginge wat die kerk van Christus se stem wil stil maak, en

2. wat die kerk van Christus, wat die gelowige se antwoord daarop moet wees.

 

Eerstens, die bedreiginge teen die gelowiges, die kerk van Christus

Ons teksvers begin met die woorde, “en toe hulle dit hoor”

Wat gelowiges gehoor het, die kerk wat daar saam was,

was alles wat Petrus en Johannes vir hul vertel het van die afgelope

2 dae se gebeure daar in Jerusalem.

Onthou,

- die Heilige Gees is met Pinkster uitgestort,

- Petrus het sy Pinksterpreek gelewer,

- en deur die Gees van God het 3000 mense tot bekering gekom,

- hul geloof in Christus Jesus bely en is hullegedoop.

 

So het die eerste gemeente in Jerusalem ontstaan,

met die opdrag van die Here om die Evangelie van Christus

orals te laat verkondig, mense op te roep om hul te bekeer,

En te glo in Christus as enigste Verlosser en Koning.

Daarvan lees ons meer in Hand.2 ….

 

In Hand.3 is Petrus en Johannes besig om hierdie opdrag uit te voer,

Hulle gaan na die tempel, en daar genees hul ’n man wat kreupel gebore is,

In die Naam van Christus.

Die wonderwerk trek baie aandag, die volk is verwonderd en kom luister

Na Petrus se wonderpreek, waarin hy die hele volk oproep

Tot geloof en bekering in Jesus Christus, 3:19,26.

Baie kom tot geloof, maar nie almal is bly daaroor nie.

Die vyande van Christus, die skrifgeleerdes, owerstes, priesters,

laat Petrus en Johannes in gevangenis neem, omrede,  v.2 (lees)

En dan volg al die dreigemente,

Die leiers van die volk beraadslaag saam teen die kerk van Christus

En hul dreig vir Petrus en Johannes om nie die Evangelie verder te verkondig nie,

Ons lees dit daar in vers 17, 18 en 21 (lees)

 

Onderliggend aan hierdie dreigemente, is natuurlik die Satan en al sy bose magte, wat nie:

- kon keer dat die Christus gebore word nie,

- Dat Hy vir al ons sondes gesterf het nie,

- dat Hy opgestaan het uit die dode, en

- opgevaar het na die hemel (soos Petrus gepreek het op Pinksterdag, Hand.2).

En nou is sy poging, daar in die eerste eeu, maar ook in elke eeu tot vandag,

ook in die 21ste eeu, ook in ons land, in hierdie stad en gemeenskap

DAT DIE WARE EVANGELIE VAN CHRISTUS EN SY VOLLE IMPLIKASIES NIE VERKONDIG WORD NIE.

En beide die valse staat en die valse kerk word gebruik om die ware Evangelie,

Die hele Woord van God te onderdruk,

Baiemaal op subtiele wyses, want so slinks is die Satan en sy magte

En nog erger,

Kyk wie is dit wat hier spesifiek die kerk vervolg, bedreig ….

Dit is die mede volksgenote, die godsdienstige leiers,

Die groot kerkleiers van die dag wat saamsweer teen die Here en sy Gesalfde,

Teen die Gesalfde en sy kerk om haar stem te probeer stilmaak !

 

Dit is wat ons dan ook hoor daar in verse 25-27, ‘n aanhaling uit Psalm 2,

wat ons gesing het, dit is nie net die heidene nie, maar ook die valse kerk

“owerstes” en volke van Israel het teen die Evangelie opgestaan

En dit is die aanslag deur die eeue, vandag nog dalk meer subtiel …

 

En geliefdes, let mooi daarop, want u sal dalk vra en dink

Maar … ons kan moes vir almal nog orals vertel van Jesus en dat Hy vir ons sondes gesterwe het ….

niemand keer ons nie, ons het vryheid !

Nie te vinnig nie,

Want kyk wat is die Evangelie wat Petrus hier verkondig, die diepe inhoud:

a. ja, verlossing alleen deur Christus, v.12 … maar dan ook

verlos tot wat ? Antwoord:

b. ‘n lewe van bekering en ’n lewe van heiligmaking,

ons lees dit in 2:38 …. 3:19 … 3:26 … 4:2 … 4:18 … (lees)

 

Daarteenoor, hoor u dit vandag nog, baie ….

Ons soek ’n Evangelie verkondiging, Woordverkondiging

Wat my sondige lewe en afvallige leringe goedpraat

Die kerk moet my sonde van hoerery, egbreek, ontrou,

gay lewenswyse, ens. aanvaar en selfs goedpraat

Moenie van my verwag om op te hou die swartes te haat nie,

Julle moet my bitterheid oor die verlede goedpraat of ten minste akkomodeer

My leuens en oneerlikheid en diefstal akkomodeer …

En daarom ook die ‘dreigemente’ van ons tyd …

As die kerk nie aanpas by ons jeug se begeertes nie, dan is ons uit

As die kerk nie my sonde van onwettige egskeiding en hertrou aanvaar nie, is ek uit

As ek nie soetsappige kort prekies kan hoor wat net die helfte so lank is

As my daaglikse soapie wat ek met groot aandag en ontsag volg nie,

… dan is ek uit

Die kerk moet ook aanpas by die feministiese tydsgees en bv. vrou in die besondere ampte aanvaar ….

aangesien ons ‘n ampskrisis beleef ….

En ons dreig met getalle en finansies …. kom ons kyk hoe julle gaan

voortbestaan sonder geld en bydraes en getalle …

Ons sal die aanddiens van ontslae raak, en met die oggenddiens oor,

As die oggenddiens ook te lank raak, sal ons hom ook begin ‘boikot’ …

na ander kerke oorloop.

 

En hierdie bose satanisties-misleide aanvalle geliefdes, is niks nuuts nie,

Dit is baie tragies dat selfs baie gelowiges in hul onkunde val daarvoor.

Want hierdie soort bedreiginge het die kerk nog altyd getref, ook in die eerste eeue

Daarom lees ons dan juis die woorde van vers 32-36 in Hand.4 en verder in die boek ….

Die ware evangelie het groot opofferings in besittings en aansien gevra, en selfs hul lewens gekos.

Die eerste eeuse gelowiges moes mekaar bystaan omdat hul verdryf is deur ander, weens die Evangelie,

weens Christus en wat Hy vra.

 

En wat het die kerk gedoen met al hierdie bedreiginge ?

Dit sien ons in die tweede plek:

 

2) Tweedens, die ware kerk van Christus se antwoorde op al die bedreiginge

So wat doen die ware kerk dan as hul lewens, as hul gedreig word hul besittings kan wegval,

hul huise weggevat, hul geld en aansien (traktemente en pensioenfonds?)

Dat hulle nie meer deel is van die groot godsdientige bewegings van hul tyd nie,

nie meer deel gaan wees van die groot meerderheid kerke in hul afvalligheid nie ?

 

Wat doen die ware gelowige met sy gesin en gemeente ?

 

Die antwoord geliefdes hoor ons in die 2de deel van vers 24, en wat volg,

En toe hulle dit hoor, het hulle eendragtig die stem tot God verhef en gesê:

Here, U is die God wat die hemel en die aarde en die see en alles wat daarin is, gemaak het,

 

Die ware kerk bely eendragtig (d.i. met een stem, eenparigheid, eensgesindheid, saamstaan en saamdink)

wat ons hier in Sondag 9 en 10 bely as gereformeerde gelowiges, as gereformeerde kerke …

Ek glo, ons glo in God die Vader, die Almagtige , die Skepper van die hemel en die aarde ….”

 

Net in daardie woorde, daardie belydenis alleen is die oorwinning van die gelowige,

van die kerk Christus reeds verborge,

teenoor die Satan, my eie sonde, en die wêreld se aanslae midde hierdie jammerdal !

In hierdie woorde van v.24 bely die kerk

1. “Here, U is die God” (oorspronklike taal word ‘U’ beklemtoon, dus al die fokus op die Here, nie ‘ons’ nie)

Die woord ‘Here’ is gewoonlik afkomstig van ‘kurios’ in die Grieks wat aandui op die Here se verbondsnaam in die NT, en/of (afhangende van konteks) – dat Hy Koning/Meester is.

Hier in v.24 word die woord ‘despota’ gebruik, despoot,

en dit wil sterk beklemtoon die absolute heerskappy van die Here,

Sy groot almagtige soewereiniteit, Meesterskap oor alles en dat Hy alles in sy Hand hou en bepaal !

Dit wat ons presies bely daar in Sondag 9, van die HK (lees) !

Maar nie net het God alles geskape nie, dit beteken ook dat Hy alles regeer en bepaal,

dit bely die ware kerk ons ook in verse 28, lees

Ja, ook die verwerping van Christus,

dit wat nou met Petrus en Johannes en die kerk gebeur (vervolging en dreigemente),

Ja, OOK WAT MET U EN MY AS SY KERK VANDAG GEBEUR IN ONS LAND EN ONS STAD

DIE LEWE MET SIEKTE EN SWAARKRY, VOOR EN TEESPOED, GOEIE éN SLEGTE TYE

Dit is alles bepaal en in die hand van die Here !

Dit is ons groot troos !

Kyk hoe bely ons dit daar in antw. 27 van die Kategismus …. (lees)

So geliefdes, die kerk van Christus antwoord nié die dreigemente

van my eie sonde, wêreld en Satan, deur:

- die Woord van God aan te pas by ons sondige begeertes en planne nie,

- of deur angsbevange te raak,

- of die geloof te kompromeer nie.

Wat moet die gelowiges en die kerk dan konkreet doen midde ons tye ?

Die antwoord hoor ons daar in v.29 -31 (lees)  ….

Ons moet alle dreigemente voor Hom neerlê, dat Hy ons voorspraak sal wees, die regverdige Regter,

wat alles raaksien en regverdig beoordeel.

En bid vir die Heilige Gees vir die vrymoedigheid om sy Woord,

sy hele Woord te verkondig, tydig en ontydig, kyk vir Petrus verse 13 en 19, sy vrymoedigheid !  (lees)

Petrus het vrymoedigheid gehad, omdat hy bekeerd was en vol van die Gees was

Geliefdes,

die Evangelie bring ware genesing, ware bekering en omkeer van die lewe (v.30) !

Daarom dat die leiers verwonderd was, v.13 omdat Petrus so omgekeer het,

ware omkering = ware bekering en terugkeer na die hele raad van God (Hand.20:27).

En wat is die sleutel van Petrus se ommekeer … bekering ?,

wat is die sleutel van ware kerkwees in alle tye ?

Ons lees die antwoord in v.13, die laaste woorde: dat “hulle … metgeselle van Jesus” was ….

Daar is dit, daar staan letterlik ‘om (met Hom) te wees’, om tyd te spandeer saam met Christus !

Is jy ‘n ware metgesel van Jesus, deur sy Gees en Woord ?

Spandeer jy tyd met Christus, deur self Bybel te lees, saam huisgodsdiens/bybelstudie te hou,

die eredienste op te soek, die ware kerk van Christus op te soek (NGB artikel 28).

 

Want, as ‘metgesel van Jesus’ is,

dan kan al die dreigemente en aanslae maar kom,

kan my geld, besittings, kerkgebou, finansies, mooi toekoms, weggevat word, maar my geloof,

die ewige lewe, vrede met God,

Christus, KAN NOOIT VAN MY WEGGENEEM WORD NIE.

Dan, as jy Christus het, kan jy van harte, saam jou gesin, saam jou gemeente, hoe groot of klein, glo en vertrou (v/a 28 HK):

Dat ons in alle teëspoed geduldig, en in voorspoed dankbaar is

en in alles wat nog oor ons kan kom,

‘n vaste vertroue stel op ons getroue God en Vader,

dat geen skepsel ons van sy liefde sal skei nie,

aangesien alle skepsels (ook die valse kerk en valse staat)

só in sy hand is dat hulle teen sy wil hulle nie kan roer of beweeg nie.

WANT, U IS DIE GOD WAT DIE HEMEL EN DIE AARDE EN DIE SEE EN ALLES WAT DAARIN IS GEMAAK HET.

Hy sal in alles voorsien … wat nodig is.

Amen.

« Newer Posts - Older Posts »

Categories

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 425 other followers