Posted by: proregno | November 24, 2014

My gewete voor God

Ek plaas hier onder ‘n paar artikels van ds. MJ Booyens wat hy geskryf het oor die gewete se rol en plek in die gelowige se lewe voor God se aangesig:

- “Ek handel volgens my gewete …”

- Gewete self is nie my norm nie

- Misverstand oor vryheid

Sien ook die volgende bronne oor die onderwerp:

Good Conscience

John MacArthur

Ligonier Ministries

The Power of a Clear Conscience

My gewete

deur ds. MJ Booyens

[Bron: Aan die Voete van Jesus]

 1. “Ek handel volgens my gewete.”..

Gewete is lastig

Die gewete is ‘n lastige outjie . . . ‘n Mens doen soms jou bes om hom stil te kry, maar hy protesteer tot selfs in sy doodsnikke. (Wanneer ‘n mens se gewete totaal toegeskroei is.) Gelukkig is die mens waar hy nog duidelik en helder sy stem laat hoor. Treurig is dit wanneer hy verhef word tot die stem van God. Dan sê ‘n mens: “Ek laat my deur niks en niemand voorskryf nie. My eie gewete is my rigsnoer . . .” Hier kan ‘n mens met droefheid vra: “Het jy nog ‘n gewete?”

Maar dit is nogal moeilik om presies te sê wat ‘n “gewete” is. Jy kan hom nie vaspen nie.

Wat is gewete?

As ek so dink aan Adam en Eva dan lyk dit vir my of hulle voor die sondeval nie ‘n gewete gehad het nie. Hulle het dit immers nie nodig gehad nie. ‘n Mens se gewete kom immers te pas by die kennis van goed en kwaad en die keuse tussen goed en kwaad. En Adam en Eva het aan die begin mos nie kwaad geken nie en ook nie kwaad gedoen nie.

Miskien is dit die beste om ‘n bietjie aandag te gee aan Adam en Eva om die geboorte van die lastige “tikkertjie” of selfs “klikkertjie” hier in ons onbestemde binneste te bekyk.

Gewete gebore

Die listige slang fluister in Eva se oor. Die begeerte ontwaak en gaan oor tot die daad. Sy was ongehoorsaam aan God – sy het kwaad gedoen en nou weet sy ook wat kwaad is. Adam deel in die kwaad – hy eet, soos ‘n goeie eggenoot, uit die hand van sy vrou. Ook hy weet nou wat kwaad is.

En dan gebeur daar iets. Hulle sien wat hulle vroeër nooit gesien het nie. Hulle is naak. Vroeër het dit hulle nie gehinder nie, maar nou pla dit hulle “gewete”. Só is die gewete gebore.

Wanneer hulle hul eie en mekaar se naaktheid sien, dan weet en erken hulle dat hulle kwaad gedoen het. Ek is nie ‘n filosoof of selfs ‘n Gereformeerde etikus nie, maar dit lyk vir my of ek gewete só kan omskryf: Jou gewete kom tot gestalte in die skaamte of vrees vir skande – ‘n onaangename of pynlike gevoel oor iets verkeerds of onbehoorliks. In die mens het die bewussyn ontstaan dat ek anders is as wat ek behoort te wees.

By Adam en Eva is dit nog eenvoudig om te praat oor die gewete. Hulle was immers pas vantevore nog gewees wat hulle behoort te gewees het. Hulle skrik vir hulleself en gaan haastig wegskuil vir God, om te dink hoe vreeslik hulle verander het teen wat hulle was – goed en na die ewebeeld van God. Die “stem van die gewete” sou skerp en veroordelend praat.

Gewete toegeslik

Sedert Adam en Eva het baie water in die see geloop. Daar het miljarde tonne sand oor die gewete gespoel en dit toegeslik. Die beeld van God is letterlik toegepak met tonne en tonne modder wat gaandeweg versteen tot rotslae. Wanneer Paulus in Rom. 2 skryf van die gewete van die heidene, dan sien ons eintlik net maar die vergane fossiele van wat eens op ‘n tyd die heerlike beeld van God was: “Want wanneer die heidene, wat geen wet het nie, van nature die dinge van die wet doen, is hulle vir hulleself ‘n wet, al het hulle geen wet nie; omdat hulle toon dat die werk van die wet in hulle harte geskrywe staan, terwyl hulle gewete saam getuienis gee en die gedagtes mekaar onderling beskuldig of ook verontskuldig.”

Van kwaad na erger

Daar is by die natuurlike mens nog spore van die eertydse heerlike beeld van God te bespeur. Al die “mooi” en “goeie” dinge in die menslike samelewing wat dit hier op aarde nog leefbaar maak, kom egter nie waarlik uit die “goeie gewete” van die mens voort nie. Die goeie God bewaar nog die wêreld daarvan om gewetenloos te word, deur die uitbarsting van die helse nagdonker op aarde in toom te hou. Dit word egter vinnig donkerder namate die einde van die wêreld nader. “Wie onreg doen, laat hom nog meer onreg doen; en wie vuil is, laat hom nog vuiler word . . .” (Openb. 22). Ja, daar kom ‘n tyd dat hierdie wêreld gesien sal word in die gestalte van die groot hoer wat op die baie waters sit en dan roep die hemel God se kinders toe: “Gaan uit haar uit, my volk, sodat julle nie gemeenskap met haar sondes mag hê en van haar plae ontvang nie . . .” (Openb. 18:4).

“Gewete” sonder norm

Pas derhalwe op vir die “gewete” van die wêreldling – of hy nou ‘n staatsman of ‘n kunstenaar is, begiftig met die “goddelike”  gawes van die godin “KUNS” – sy gewete is op sigself bedorwe:

“Hulle keel is ‘n oop graf, met hulle tonge pleeg hulle bedrog, die gif van adders is onder hulle lippe. Hulle mond is vol vervloeking en bitterheid . . .” (Rom. 3:1 v, 14). Hier beskryf Paulus nie alleen die Griekse wyse en kultuurmens van sy tyd nie. Hier sien u die onwedergebore mens van alle tye – watter gawes en skatte hy ook al bied in die naam van wysheid en kuns.

Nee, die gewete wat nie ‘n vashouplek het buite onsself nie, is nie alleen onbetroubaar nie, maar is ‘n verleier uit die afgrond. Hy is dood in sondes en misdade (Ef. 2). Daar is ‘n wonder nodig – ‘n wonder uit die hemel – om weer aan ons ‘n gewete te gee. En as ‘n mens dit het, het jy rede om saam met Paulus te sing: “En julle wat dood was deur die misdade en die sondes waarin julle tevore gewandel het volgens die loop van hierdie wêreld .. . (het God) lewend gemaak saam met Christus…”

Gewete en wet van God

‘n Dooie mens word lewend en dan sien hy. Hy sien wat hy is en hy weet wat hy behoort te wees. Dit weet hy nie uit sy gewete nie, maar uit die wet van God. En dan is sy ganse lewe daarop gerig om só te lewe, soos hy behoort te lewe. Dit doen hy omdat hy lewend gemaak is en oorloop van dankbaarheid vir die verlossing uit die greep van die dood in misdade en sondes.

En dan kan ek my op my gewete beroep as my gewete objektief gebind is aan die één norm – die wil van God. Per slot van sake is my gewete dan nie my rigsnoer nie, maar die wil van my hemelse Vader.

Ek is altyd maar ‘n bietjie lugtig vir die mens wat sy gewete of konsensie aan my voorhou. Ek het baie meer vertroue in die mens wat hom beroep op die Woord van God en vra na sy wil. Die mense wat so gretig gryp na die vyeblaar van die “eie gewete” het gewoonlik ‘n skuldige gewete. Die Christen het ‘n vaste norm vir sy gewete – nie in homself nie – maar in die ewige Woord van God.

2. Gewete self is nie my norm nie

Ons het pas uitgemaak dat ‘n mens se gewete op sigself vir jou hoegenaamd geen norm kan wees nie. Die gewete moet gebind wees aan ‘n objektiewe norm buite jouself. Vir die Christen is dit die wet van God - alleen daaraan kan ons ons gewete bind.

Nou wil ek ‘n paar gedagtes met u wissel oor die gewete van die Christen aan die werk in die praktyk van die daaglikse lewe.

Rus in Christus

Die Christen se gewete is in die geloof gebind aan Christus. Gelukkig weet hy van sondevergewing – anders sou sy gewete hom verteer. Dink aan die heerlike kategismusvraag en antwoord: “Hoe is jy regverdig voor God ? Alleen deur ‘n ware geloof in Jesus Christus; só dat al kla my gewete my ook aan dat ek teen al die gebooie van God swaar gesondig en geeneen daarvan gehou het nie en dat ek nog gedurig tot alle boosheid geneig is, God my nogtans … die volkome voldoening, geregtigheid en heiligheid van Christus skenk en toereken …” Daar het u die enigste ruspunt vir ons gewete – die genade in Christus.

In Christus is my gewete wakker

Hoe vreemd dit nou ook al klink, is dit juis hierdie ruspunt vir ons gewete in Christus wat ons gewete wakker maak. Die gewete van die mens wat in Christus geregverdig is, is wakker en waaksaam. Hy is bang vir sonde – hy is gevoelig vir afwykinge. Ja, hy is verlos en daarom leef hy vir Christus. En dan gaan dit nie alleen om ‘n algemene vroomheidsbegrip of ‘n diens in die innerlike mens nie, maar dit strek oor die ganse lewe. Hy weet op elke lewensterrein en in elke optrede is hy verantwoordelik aan God.

Dit geld ook in besonderhede

En die Bybel praat nie alleen in algemene terme nie, maar bind ons gewete in besonderhede. In besonderhede word ons gebind in al ons woorde en dade; ons optrede teenoor ons medemens, ons verskyning in die samelewing, ons politiek en plesier, ons kleredrag en geslagtelike verhoudinge – in alles moet ons navolgers van Christus wees. Ons is na siel en liggaam sy eiendom in lewe en in sterwe.

Skaamtegevoel

En nou lyk dit vir my dat die skaamtegevoel in die praktyk die aller-belangrikste element is waarby die gewete te pas kom. Adam en Eva het hulle geskaam oor hulle naaktheid, omdat hulle besef het dat hulle nie meer is wat hulle behoort te wees nie. Die gelowige skaam hom voor God en sy medemens as hy nie is wat hy behoort te wees nie. Daarom is die aanslae van die duiwel en die wêreld daarop gerig om die skaamtegevoel af te breek. Het die skaamtegevoel verdwyn, dan het die gewete verdwyn. Dan kry ons die teendeel van wat dit in die Paradys voor die sondeval was. Toe het die mens geen rede gehad om hom te skaam nie, omdat hy volmaak was.

Nou sê mense ook: “Ek het geen rede om my te skaam nie.” Hulle kan dit egter nie sê omdat hulle volmaak is nie, maar omdat die skaamtegevoel afgestomp is en hulle gewoond geraak het aan skaamtelose dinge.

Jou liggaam ‘n tempel van die Heilige Gees

Vra jouself af of jou liggaam na buite nog die tempel van die Heilige Gees is en so vertoon in ‘n minirok of ‘n bikini of ‘n broekpak wat al die kontoere van jou vroulike liggaam af-ets vir die aanskouer. ‘n Mens voel dat die eerbare en fatsoenlike vroulikheid van ons  susters ingeboet word. Jy is as ‘t ware naak, hoewel jy gekleed is volgens die nuutste mode. Ons kan rondspring soos ons wil, maar die Bybelgelowige het respek vir ‘n vrou wat sober en vroulik geklee is.

Gee sondige begeertes kos

En dink ‘n mens aan rolprente en toneelstukke; aan boeke en tydskrifte en kunsuitstallings – dan skrik jy vir die konsekwensies van wat ons mense sien en hoor. Dinge wat Paulus as só skandelik beskou dat ‘n mens dit nie eens mag noem nie, word nou vryelik onder die dekmantel van kuns en volwassenheid ingeslurp deur ons mense. Volwassenheid beteken blykbaar vir die mense dat hulle immuun is teen sonde. Dit leer die Bybel ons nie – eerder dat ons geneig is tot die sonde.

Ek wil dit nou maar eenmaal neerskryf – dit wat ek dink: Die mense wat naaktonele en bed-tonele kan aanprys as kuns en as ‘n inherente deel van die verhaal en dan roem op “volwassenheid”, moet hulleself maar net eerlik ondersoek of hulle nie besig is om ‘n voorwendsel te soek om hulle eie sondige begeertes kos te gee nie.

Gaan uit haar uit, my volk!

Dit het waarlik tyd geword dat ons halt roep. Ja, meer nog, dat ons omdraai en terugkeer. As ek aan ons wêreld dink, dan hoor ek die stem in Openbaring 18: “Gaan uit haar uit, my volk, sodat julle nie gemeenskap met haar sondes mag hê en van haar plae ontvang nie. Want haar sondes reik tot aan die hemel en God het haar ongeregtighede onthou.” (Dit word gesê van die vrou – Babilon – die groot hoer.) As ons vroue se eerbaarheid daarmee heen is, is kerk en volk verlore.

3. Misverstand oor vryheid

Die woord vryheid word in ons tyd dikwels misbruik. Ons is bekend met die eise om akademiese vryheid, persvryheid, vryheid van spraak en opvatting, ens.

Dit is almal lofwaardige begrippe, maar die inhoud van die woord vryheid word veelal verskillend vertolk. Ook met dié woord gaan dit soos met ander in ons tyd; ‘n mens moet eers vasstel wat die spreker of skrywer met sy vryheid bedoel.

Die gangbare liberalistiese opvatting van vryheid is dat die mens sy eie lewe en gedrag reël na sy eie insigte. Hy is selfstandig onafhanklik en verantwoordelik vir sy eie lewenslot. In dié selfbepaling is hy aan niemand verantwoording verskuldig nie. Hy is sy eie gesag en geluk is hoofsaak. Hy erken geen gesag buite of bo homself nie. Hy kan doen en sê wat hy wil. Dit is vir die liberalis vryheid.

Die Christen gebruik ook die woord vryheid en glo daarin. Vir die Christen het die woord ‘n heeltemal ander betekenis.

Die Bybel gebruik ook dikwels die woord vryheid. As Christene lê ons vryheid daarin dat Christus ons vrygekoop het met sy bloed.

Vrywillig

Hy het ons nie vrygekoop om te doen wat ons wil nie, maar om te doen wat Hy wil hê ons moet doen. Die Christen se vryheid lê juis daarin dat hy vrywillig die wil van God volbring.

Om dit te verduidelik, kan ons ‘n eenvoudige beeld gebruik. Die mens is net vry wanneer hy lewe volgens die wil van God. Dink aan ‘n vis in die water. Hy is aan die water gebind en is vry binne die beperking van die water. Buite die water kan hy nie leef nie, maar in die water beweeg hy sierlik en vry.

Dit is juis die nood van die mens dat hy met die sondeval in die paradys ware vryheid vir die skynvryheid van eie lotsbepaling verruil het. Die misverstand duur voort.

Die verkeerde vryheidsopvatting verslaaf die mens aan allerlei magte en drifte. Pleks van die vryheid waarna hy gesmag het, is dit ‘n grenslose soeke en grype na lugspieëlings wat net tot frustrasie, teleurstelling, wanhoop en verwarring lei.

In ons tyd word dikwels gepraat van die mondige mens, die volwasse, denkende mens. Dit is die mens wat hom nie meer wil laat voorsê nie.

Ontleed alles

Hy ondersoek en ontleed alles en pluis dit uit. Niks word meer op gesag aanvaar nie. Dan gaan dit ook nie net om menslike gebruike en tradisies nie, maar selfs God en sy Woord word aangedurf en ontleed en uiteindelik verwerp en bespot.

Daar is een wanklank in die oënskynlik mooi vryheidspaleis van die mondige en ontledende mens. Hy proklameer vir homself die reg om alles te ontleed en te beoordeel. Daartoe word elke middel gebruik wat die wetenskap en kultuur bied. Dié mense is egter baie kleinserig wanneer die ontleedmes op hul denkbeelde gebruik word.

Dit tref ‘n mens dat die sg. mondige mens dan skeldtaal en spot begin gebruik. Dit kan hulle goed doen, want hulle hoef nie rekening te hou met instellings en gebruike, met menslike ordentlikheid en Christelike norme nie. Om nie eens te praat van skeefgetrekte afleidings en wanvoorstellings van hul teenstander se opvattings nie.

Die liberale vryheidsgedagte is veral sedert die Franse Rewolusie in die Westerse wêreld gepropageer. Dit het nie tot die buiteland beperk gebly nie. In ons land werk dit ook al meer deur en baie Afrikaners verkondig dit of aanvaar dit as vanselfsprekend dat elkeen vrylik kan doen of sê wat hy wil. Dié mense meen dat ‘n mens kritiekloos jou weg kan gaan en die stryd aanbind teen elke tradisie en beginsel.

Magtige stroom

Ons sal moet besef dat ons teenoor ‘n magtige stroom staan. Op elke terrein slaan die liberalisme uit. Dit is daarom ook goed dat ons die geledere sluit. Watter reg het die liberalis om die lewe vir hom op te eis? Sodra hy gevra word om aan sy woorde en dade paal en perk te stel, eis hy dat dogma en ideologie nie die lewe mag inperk nie.

Dikwels swig ons voor die propagandakreet dat die kerk en kerkmense onverdraagsaam en liefdeloos is wanneer hulle ‘n standpunt teen die volksvreemde en anti-Christelike vryheidseis van die liberalis inneem.

Dit is opvallend hoe dié beskuldigings na elkeen wat ‘n beginsel-standpunt inneem, se kop geslinger word. Die aanvalle op dr. P. C. Schoonees wat dit gewaag het om die werke van die Sestigers te ontleed en kritiseer, is ‘n tekenende voorbeeld hiervan.

Dat skrywers dit wat vir ons heilig is, bespot en die magte van anargie verheerlik, is in die oë van die liberalis geen sonde nie. Dit is in hul oë ‘n veel groter sonde om die sg. goddelike of profetiese gawe van die kunstenaarskaste aan bande te lê.

sv-dordtse-synode.jpg

Die gemeenteblad van die GK Orania, Dordt Nuus, is elektronies beskikbaar en kan aangevra word by br. Gert en sr. Jeanette Erasmus by die volgende epos adres: glerasmus@oranet.co.za

Dordt Nuus bevat artikels wat baie leersaam is, ek plaas hier twee artikels uit die Nov 2014 uitgawe, met die nodige toestemming en erkenning:

1. ‘n Huwelik met Belhar is die begrafnis vir Dordt! 

deur ds. Petrus Venter (GK Pretoria – Dolerend)

Daar is onlangs groot gewag gemaak dat die NG Kerk se sinode van Wes- en Suid-Kaapland die belydenis van Belhar met ‘n groot meerderheid aanvaar het. Volgens dieselfde berigte is die kerkordelike proses nou behoorlik in die NG Kerk aan die gang gesit dat hierdie belydenis as ‘n “vierde belydenisskrif aanvaar kan word”. In die konteks van hierdie spesifieke uitspraak soos deur die besluit van betrokke sinode veronderstel, is die ander drie belydenisskrifte wat in alle geval nog deur die NG Kerk aanvaar word, die Nederlandse Geloofsbelydenis, die Heidelbergse Kategismus en die Dordtse Leerreëls.

Spesifieke uitsprake op hierdie jongste Wes-Kaapse sinode het weereens aangetoon watter betekenis die handhawing van hierdie belydenis selfs vir blye sinodegangers ingehou het. Daar is weereens beklemtoon dat die hoofdoel waarby hierdie belydenis ons as kerke by wil uitbring, gaan oor eenheid, versoening en geregtigheid. Die assessor van die genoemde Wes-Kaapse sinode, dr Van Rensburg, het volgens persberigte sy dankbaarheid rondom die aanvaarding van hierdie belydenis baie duidelik wou stel. Hiermee het hy homself dan so rondom Belhar verenig dat die kerk met die aanvaarding van die Belharbelydenis wat leer dat alle mense voor God gelyk is en dat daar aan almal reg moet geskied. Hierdie is ‘n uitspraak heeltemal in stryd met die Dordtse Leerreëls en in waarheid die wese daarvan aantas.

Wanneer aanvaar word dat dr. Van Rensburg se getuienis met die belyers van Belhar ooreenstem en dat hierdie oortuiging op die sterkste moontlike wyse by wyse van ‘n belydenisskrif uitgedruk moet word, dan het ons as kerke wat onsself nog altyd op die sterkste wyse aan die Dordtse Leerreëls gebonde wou ag, ons vasgeloop. Die verskille tussen Belhar en die Dordtse Leerreëls is ingrypend en iemand wat in alle opsigte met al twee hierdie belydenisskrifte eerlik mee sal wil omgaan, het eintlik ‘n gereformeerde kruispad bereik. Sekere uitsprake uit die Dordtse Leerreëls waarvan net ‘n seleksie aan u getoon word (tien voorbeelde!) bring duidelike spanning met Belhar, wat eintlik dan beteken die voorgenome “huwelik” met Belhar is eintlik maar die “begrafnis” van die Dordtse Leerreëls!

Dordtse Leerreëls Belydenis van Belhar
  1. 3. Om mense tot geloof te bring, stuur God uit louter goedheid verkondigers van hierdie vreugdevolle boodskap na wie Hy wil en wanneer Hy wil. Deur hulle diens word die mense geroep tot bekering en geloof in Christus, die gekruisigde.
2.(b) Ons glo dat die versoeningswerk van Christus sigbaar word in dié kerk as geloofsgemeenskap van diegene wat met God en onderling met mekaar versoen is; 1
1.7. Hierdie uitverkiesing is ‘n onveranderlike voorneme van God. Daarvolgens het Hy nog voor die skepping ‘n sekere aantal mense uit die hele menslike geslag uitverkies. Hierdie menslike geslag het deur hulle eie skuld van hulle oorspronklike ongeskondenheid in sonde en verderf verval. 2 (c) dat die eenheid van die kerk van Jesus Christus daarom gawe én opdrag is; dat dit ”n saambindende krag is deur die werking van Gods Gees maar terselfdertyd ‘n werklikheid is wat nagejaag en gesoek moet word en waartoe die volk van God voortdurend opgebou moet word; 2

 

 

1.5. Die geloof in Jesus Christus en die saligheid deur Hom is egter ‘n genadegawe van God.

  1. Dat God aan sommige mense in die tyd die gawe van die geloof skenk en aan ander dit nie skenk nie, volg uit sy ewige besluit
2 (d) dat hierdie eenheid sigbaar moet word sodat die wêreld kan glo. 3
1.6. .Hierin veral kom vir ons tot openbaring die diepe, barmhartige en tegelyk regverdige onderskeiding tussen die mense wat almal ewe verlore is. 2 (d) .dat geskeidenheid, vyandskap en haat tussen mense en mensegroepe sonde is wat reeds deur Christus oorwin is en dat alles wat die eenheid mag bedreig, gevolglik geen plek in die kerk van Christus mag hê nie, maar bestry moet word; 4
1.7. Daarvolgens het Hy nog voor die skepping ”n sekere aantal mense uit die hele menslike geslag uitverkies. Hierdie menslike geslag het deur hulle eie skuld van hulle oorspronklike ongeskondenheid, in sonde en verderf verval. Die uitverkorenes is dus nie beter of waardiger as die ander nie, maar verkeer saam met die ander in die gemeenskaplike ellende. Nogtans het Hy hulle, uit volkome vrye welbehae van sy wil en uit louter genade, tot die saligheid in Christus uitverkies. 2 (e) dat hierdie eenheid van die volk van God op ‘n verskeidenheid van maniere sigbare gestalte moet kry en werksaam moet wees, daarin dat ons mekaar liefhet, gemeenskap met mekaar beleef, najaag en beoefen; daarin dat ons skuldig is om onsself tot nut en saligheid van mekaar gewillig en met vreugde te gee; daarin dat ons een geloof deel, een roeping het, een van siel en een van sin is, een God en Vader het, van een Gees deur drenk is 5
1.6. Volgens hierdie besluit maak God genadiglik die harte van die uitverkorenes ontvanklik – hoe verhard hierdie harte ook al mag wees – en buig hulle om tot geloof. Hulle wat egter nie uitverkies is nie, laat Hy volgens sy regverdige oordeel in hulle boosheid en verharding bly. 3 (d) dat hierdie boodskap ongeloofwaardig gemaak word en dat die heilsame uitwerking daarvan in die weg gestaan word indien dit verkondig word in ‘n land wat op Christelikheid aanspraak maak. 6
1.10. Die oorsaak van hierdie genadige uitverkiesing is inderdaad slegs die welbehae van God. Dit bestaan nie daarin dat Hy uit alle moontlikhede sekere menslike hoedanighede of dade as ‘n voorwaarde vir die saligheid uitgekies het nie. 3 (e)dat enige leer wat sodanige gedwonge skeiding vanuit die evangelie wil legitimeer en dit nie wil waag op die pad van gehoorsaamheid en versoening nie, maar uit vooroordeel, vrees, selfsug en ongeloof die versoenende krag van die evangelie by voorbaat verloën, ideologie en dwaalleer is.

 

7
1.4. Die toorn van God bly op hulle wat hierdie evangelie nie glo nie. Hulle wat die evangelie egter aanneem en die Verlosser, Jesus, met ‘n ware en lewende geloof omhels, word deur Hom van die toorn van God en van die verderf verlos, en Hy skenk hulle die ewige lewe (Joh 3:36; Mark 16:16).

Verwerping van dwalings 2.5 . Die Sinode verwerp die dwaling van hulle wat leer: Alle mense is in die staat van die versoening en in die genade van die verbond opgeneem

3/4.7Hierdie verborgenheid van sy wil het God in die Ou Testament aan min mense bekend gemaak, maar in die Nuwe Testament, waar die onderskeid tussen die volke nou weggeneem is, het Hy dit aan meer mense geopenbaar.

3 (f) Daarom verwerp ons enige leer wat in die naam van die evangelie of die wil van God die gedwonge skeiding van mense op grond van ras en kleur in so ‘n situasie sanksioneer en daardeur die bediening en belewing van die versoening in Christus by voorbaat belemmer en van krag beroof.

 

8
1.5. Die geloof in Jesus Christus en die saligheid deur Hom is egter ‘n genadegawe van God. 2 (b) Ons glo dat die versoeningswerk van Christus sigbaar word in dié kerk as geloofsgemeenskap van diegene wat met God en onderling met mekaar versoen is; 9
1.4. Die toorn van God bly op hulle wat hierdie evangelie nie glo nie. Hulle wat die evangelie egter aanneem en die Verlosser, Jesus, met ‘n ware en lewende geloof omhels, word deur Hom van die toorn van God en van die verderf verlos, en Hy skenk hulle die ewige lewe (Joh 3:36; Mark 16:16) 3/4.16 Die genade maak die wil geestelik lewend, genees, verbeter en buig dit tegelykertyd lieflik en kragtig. . Terwyl sondige opstandigheid en verset vroeër volkome oorheers het, begin ʼn gewillige en opregte gehoorsaamheid aan die Gees nou die oorhand kry. Hierin lê die ware en geestelike vernuwing en die vryheid van ons wil. 2 (e) dat hierdie eenheid van die volk van God op ‘n verskeidenheid van maniere sigbare gestalte moet kry en werksaam moet wees, daarin dat ons mekaar liefhet. 2 (f) dat hierdie eenheid slegs in vryheid gestalte kan vind en nie onder dwang nie; dat die verskeidenheid van geestelike gawes, geleenthede, agtergronde, oortuigings, soos ook die verskeidenheid van taal en kultuur, vanweë die versoening in Christus geleenthede is tot wedersydse diens en verryking binne die een sigbare volk van God; 10

                                                    …. volgende keer verder

2. DIE KLEIN MENS – DIE GROOT AMP

 deur prof. VE d’Assonvile (Uit Kerk en Tydsgees, 1990)

“Verlos ons van die preektoon …”

Persoonsverheerliking waarin die mens alles is, is altyd afgodery. Die Bybel verfoei eersug. Dit is ‘n “siekte” onder mense, ’n aansteeklike epidemie wat daagliks sy duisende neervel. Eersug en mensverheerliking kan die mooiste in ’n samelewing verwoes. Mensediens kan die pragtigste verhoudinge versteur.

Ja, persoonsverheerliking is afgodery! Maar nêrens is dit so gevaarlik as in die kerk nie. Dit kan selfs ʼn gemeente laat sterf. As lidmate hulleself soek om aansien te geniet, dan is dit erg. As ampsdraers in die kerk eersugtig word, dan word dit onhoudbaar.

Eersugtige ouderlinge maak die stem van die Goeie Herder stil en die skape raak verstrooid. Alreeds in die eerste eeu moes die apostel Johannes die gemeente teen so ’n eersugtige ouderling waarsku en hy noem selfs sy naam: Diotrefes, “wat onder hulle die eerste wil wees” [3 Joh. 1:9]. Ter wille van eie eer, lyk dit of hy selfs Johannes se briewe aan die gemeente nek omgedraai het. En waar die dominee nie by is nie, vaar hy met slegte woorde uit [vers 10]. Hierdie voorste ouderling handhaaf selfs sy eie soort “tug” as hy broeders uit die gemeente “uitwerp”. 0, hoe kerkverwoestend kan die optrede van eersugtige ouderlinge tog wees!

Maar wat van ons predikante?

’n Predikant wat sy eie eer soek en nie bo alles die eer van God nie, ruïneer die kerk so ver as wat hy gaan. Met sy preke word hy die aandagtrekker. In die samelewing is hy die populêre kêrel. Rondom sy persoon dra hy ‘n stuk wêreld die kerk in. En baie lidmate is nogal opgenome met hierdie “oulike” predikant met wie daar by die ander kerke se mense kan gespog word – die ideale sosiale leier.

Die grootste ellende kom egter op die preekstoel. As eersug dáár oorneem, dan word dit by al die elektriese ligte donker in die kerk. Dit kom tog altyd ten eerste daarop aan WAT die dominee preek. So oud soos wat die kerk is – eeue en eeue – moet dit maar altyd weer vir die gemeente gesê word: Dit gaan nie oor die mooi redevoerings, die gloedvolle improvisasies, die skitterende gedagtebou, die retoriese vernuf nie. In die kerk word dit dikwels patetiese bombasme.

In hierdie uiterlike vertoon as prediker, het die apostel Paulus byvoorbeeld maar sleg afgesteek by die heidense filosowe. Hy het nie na die gemeente “met voortreflikheid van woorde” gekom nie [1 Kor. 2:1]. Sy preke “was nie in oorredende woorde van menslike wysheid nie, maar in die betoning van gees en krag” [vers 4].

Calvyn, een van die grootste predikers van alle tye – omdat hy God se Woord gepreek het! –  het maar ’n swak, power figuur op die preekstoel geslaan. “Hy het nie die minste grasie gehad nie en op die kansel selfs nie eens gebare gemaak nie”, verklaar De Raemond, die bekende historikus kort na die Hervorming. Hierdie voorloper op die pad van die Gereformeerde kerk; wou nie eens ‘n grafsteen vir sy graf hê nie sodat ons vandag nie eens weet waar sy graf is nie.

Moet ons dan die gawes wat God aan predikers en ouderlinge en diakens gegee het, verag? Nee, glad nie!

Van Apollos, Paulus se kollega word gesê dat hy ’n “begaafde spreker” was [Hand.18:24] en die Here het hierdie spreekgawes wonderlik in die kerk gebruik. En God doen dit vandag nog waar hy dit wil doen ter wille van Sy koninkryk. Maar die belangrikste wat van Apollos gesê word, is nie die saak van sy welsprekendheid nie, maar dat “hy magtig in die Skrifte was” .

Die “vertoon” op die preekstoel word dikwels ’n “toon” wat die predikant aanslaan. Dan gaan dit nie meer om die egte Skrifwaarheid nie, om die suiwer Woord nie, maar om die indruk wat die persoon maak. Van hierdie soort “preektoon” waar dit gaan om die mens, het die Nederlandse digter De Genestet in die vorige eeu ’n gebed laat hoor:

“Verlos ons van den preektoon Heer, Geef ons natuur en waarheid weer.”

Mensverheerliking in die kerk? Eersug? Ons is maar klein, nietige mense, maar ons dra ’n groot, heilige amp. Waarom? “  Maar ons het hierdie skat in erdekruike, sodat die voortreflikheid van die krag van God mag wees en nie uit ons nie. ” [2 Kor. 4:7].

God alleen moet verheerlik word. “Soli Deo gloria” – dis die slagspreuk van die Gereformeerde belydenis en kerke.

Hier is die volledige Dordt Nuus November 2014

Gustav Opperman fotografie

Preek 1: 1 Petrus 1 Gefokusde Hoop (Hoop volkome)                                   Matlabas 2014 11 02

Lees 1 Pet 1:1-14.

Tema: Gefokusde hoop

Teks: (vers 13) Daarom, omgord die lendene van julle verstand, wees nugter en hoop volkome op die genade wat julle deel word by die openbaring van Jesus Christus.

Psalms:145:1,2,4; 145:10,11,12; 73:9,10; 73:11,12; 4:3,4.

Prediker: ds. Gustav Opperman (GK Matlabas)

 

Broeders en Susters,

Daar is miskien net een ding

wat erger is

as om jou koers te verloor in die bosveld

en dit is

om jou koers te verloor op see.

 

Om daar in die middel van die grote en wye oseaan rond te dryf

sonder ‘n cooking clue van waar jy is

en waarheen jy op pad is,

sonder die vaagste benul van waar die land is.

 

In die ou dae het die seilskepe juis vir sulke tye ‘n uitkykpunt gehad.

Daar op die hoogste deel van die langste mas kon ‘n matroos baie verder sien.

En sou hy dan die land gewaar,

kon hy die bemanning en passasiers daarop attent maak

en kon hy daarvandaan die rigting aandui.

 

Die apostel Petrus is daardie matroos in ons Skrifgedeelte.

Vir hierdie klompie vervreemde gelowiges wat op die die wêreldsee ronddryf

wat nie meer herwaarts of derwaarts weet nie,

is Petrus die man met die vergesig;

is Petrus die man daar aan die bopunt van die mas met die verkyker;

is Petrus die verkondiger van hoop …

‘n Lewende hoop.

 

Daar is land op die verre horison!

Ek sien ons eindbestemming!

Ons onverganklike erfenis is in sig!

So verkondig hy van sy uitkykpunt.

Ons saligheid, ons absolute volkome geluk en vrede,

die einddoel van ons geloof is binne bereik!

 

Daarom, Geliefdes, omgord die lendene van julle verstand.

 

Nou weet u miskien

dat in die Bybelse tyd die mense, mans en vroue lang los klere gedra het …

klere wat wat in ‘n warm klimaat eintlik baie gerieflik was,

maar nie so prakties was

as daar werk gedoen moes word nie.

 

As jy ‘n taak op hande gehad het;

as jy vinnig moes beweeg;

as jy as soldaat in ‘n geveg betrokke sou raak;

as jy as matroos na die stuur of die seile van die skip moes omsien,

dan sal al hierdie los moue en voue en hangsels net in jou pad wees,

iets wat jou kan laat struikel;

iets wat jou kan laat vashaak;

iets wat in die masjienerie verstrengel kan raak.

 

Daarom het hulle hul lendene omgord,

‘n gordel gebruik om alle los klere mee vas te maak

en uit die pad te hou.

In afrikaans sou ons kon praat van “moue oprol”,

behalwe hier in ons Skrifgedeelte maak die Here dit van toepassing op ons verstand.

 

Omgord die lendene van julle verstand,

rig julle denke in.

Die apostel Paulus gee ‘n amper soorgelyke opdrag aan die Korintiërs in sy tweede brief:

Neem elke gedagte gevange,

skryf hy.

Meet elke gedagte aan die jou einddoel.

Kry jou prioriteite in orde!

 

Die Brief aan die Hebreërs gebruik weer die beeld van die Christelike wedloop met dieselfde strekking.

As jy die wedloop wil voleindig,

sê die Here.

as jy die eindstreep wil bereik,

as jy jou einddoel wil bereik,

raak dan ontslae van elke las

wat jou omring (Heb 12:1).

Jy kan nie hardloop,

jy kan nie vorentoe

as jy ‘n klomp goed om jou het

wat jou terughou nie.

 

Omgord die lendene van jou verstand.

 

Al hierdie los gedagtes, al hierdie ander afleidings,

al hierdie drome van ‘n aardse saligheid,

‘n politieke saligheid, ‘n materiële saligheid, ‘n verhoudingsaligheid,

wat dit ookal mag wees …

Vat dit vas!

Kry dit onder beheer!

 

Span jou in

om jou denke onder dissipline te kry.

Wees nugter.

 

Kom mense, kom ons raak nou gefokus op ons eindbestemming!

 

U weet, Broeders en Susters,

wat die probleem is met baie van die gelowiges op die apostel Petrus se skip?

Al word hulle deur allerhande beproewinge geteister,

al dryf hulle sonder rigting rond op die wêreldsee,

al is baie van hulle al hartlik moeg daarvoor

om seesiek te wees,

is daar baie wat eintlik glad nie daarna uitsien

dat die vasteland bereik moet word nie …

Is daar baie

wat eintlik geen werklike behoefte áan ‘n hemelse erfenis het nie;

is daar baie

wat eintlik geen brandende verlange na die Vaderhuis het nie.

 

Hoe onverstaanbaar dit ookal mag wees.

 

Daar is baie van die skip se bemanning

wat nou net geleer het

hoe om vis te vang

en hulle wil nou niks anders doen as

om net die heeldag lyn nat te maak nie.

Daar is baie van die passasiers

wat nie kan wag

dat die son weer moet skyn

sodat die meisies op die dek kan kom lê en tan nie.

Daar is baie van die passasiers

wat glad nie in die eindbestemming belang stel nie,

want hulle het nou te lief begin raak vir die geselskap van hulle mede-passasiers.

Daar is baie seevaarders wat nie kan wag

dat die volgende dekpaartie weer gehou sal word nie.

Hulle sê:

“Hokaai nou Petrus, ons kan nie nou al land toe vaar nie!

Ons het dan nog ‘n hele container vol rum en brandewyn!”

 

Die apostel verwys later in hierdie brief daarna:

Hy sê die gelowiges het hulle afgelope lewenstyd spandeer …

hoe spandeer? …

deur te wandel in ongebondenheid, begeerlikheid, dronkenskap,

brasserye, drinkpartye en ongeoorloofde afgoderye (1 Pet 4:3).

 

Kom mense, kom ons raak nou gefokus!

Wees nugter,

omgord die lendene van julle verstand!

Kom ons rig ons gedagtes, toegewyd op die hemelse heerlikheid wat voorlê.

 

Nie soos die ryk dwaas nie.

 

U ken almal die gelykenis van die ryk dwaas.

Die Here Jesus vertel dit Lukas 12.

Hy was ‘n man wie se grond goed gedra het.

Hy was ryklik geseënd met ‘n groot oes.

 

Toe begin hy aan die toekoms dink.

Hmm, wat sal ek doen,

want ek het geen plek

waar ek my oes kan insamel nie?

 

So het hy by homself geredeneer,

(soos dit daar staan).

Met ander woorde, hy het die lendene van sy verstand omgord.

Hy het doelgerig begin beplan op die toekoms.

Hy het begin beplan

om sy bestaande skure af te breek

en om groter skure te bou

en daar sal hy al sy opbrengste en sy goed insamel.

 

Die man het ‘n groot toekomsvisie gehad,

want hy sê toe vir sy siel:

Siel, jy het baie goed …

goed wat weggesit is vir baie jare;

neem rus, eet, drink, wees vrolik.

 

Maar God het aan hom gesê:

Jou dwaas, in hierdie nag sal hulle jou siel van jou afeis;

en wat jy gereed gemaak het,

wie s’n sal dit wees? (Luk 12:16 ev)

 

Ja. Die ryk dwaas het ‘n toekomsvisie gehad.

Hy het wel die lendene van sy verstand omgord.

Hy het wel volkome op ‘n toekomstige saligheid gehoop,

maar dit was nie op die hoop en saligheid

waarvan ons Skrifgedeelte praat nie.

Dit was ‘n verganklike erfenis,

wat sy gedagtes beheers het.

Dit was nie die onverganklike erfenis

wat in die hemele vir ons bewaar is nie.

 

Dit was nie die hoop op die genade

wat eendag julle deel word nie, Geliefde gemeente.

 

By die openbaring van Christus eendag word ons mos ‘n baie besondere genade deelagtig.

Is dit nie so nie?

Is ons daarop gefokus?

Is die aktiewe, gedissiplineerde nugtere oordenking van daardie genade ‘n prioriteit by ons?

 

Of dryf ons maar net van Sondag tot Sondag

wanneer ons weer hoor:

Ek glo aan die terugkeer van die Here Jesus …

Ek glo aan die opstanding van die die liggaam …

Ek glo aan ‘n ewige lewe …

Maar dis in by die een oor

en uit by die ander.

 

Partykeer sal ons selfs ‘n Sondag of twee of drie skiep.

 

Is die aktiewe, gedissiplineerde oordenking van daardie genade ‘n prioriteit by ons?

Is ons hoop daarop volkome?

 

Dit was wel die geval by die profete

van wie ons hier in verse 10, 11 en 12 gelees het.

Aangaande hierdie saligheid  het die profete ondersoek …

Aangaande hierdie genade

wat vir ons bestem was, het hulle nagevors

en hulle het nagespeur op watter en hoedanige tyd hierdie dinge sou gebeur:

die lyde wat oor Christus sou kom,

maar ook die heerlikheid daarna.

 

Hierdie manne se oë was vasgenael op die verre horison.

Die lendene van hulle verstand was omgord.

Selfs met net die bietjie van God se openbaring

wat hulle te beurt geval het,

was hulle besig om te ondersoek,

besig om na te vors,

besig om na te speur.

 

En ons, ons wat soveel meer as hulle ontvang het,

ons wat volgens die voorkennis van God uitverkies is,

waarmee is ons besig?

Ons het tyd vir baie dinge …

sommige van die dinge miskien nodig,

ander minder nodig,

sommige van hulle selfs skadelik.

 

Nogtans behoort ons in staat te wees

om verslag te kan doen oor hierdie toekoms

waaraan ons glo

en elke Sondag bely.

Die Here verwag dit van ons.

Ons lees dit in hoofstuk 3 vers vyftien van hierdie selfde brief:

Wees altyd bereid

om verantwoording te doen,

(skryf Petrus).

Wees altyd bereid

om verantwoording te doen aan elkeen

wat van julle rekenskap eis omtrent die hoop

die hoop wat in julle is.

 

Om verantwoording te doen,

om rekenskap te gee,

moet jy iets weet van ‘n saak.

Soos ‘n goeie student moes jy jou verstand en jou geheue ingespan het,

selfs toegewyd gestudeer het.

 

Die hoop wat in ons is,

is nie nie ‘n vae gevoel nie.

Nee, dis die onderwerp van ‘n toegewyde studie.

Slegs dan kan ons hoop volkome raak.

 

U weet, Broeders en Susters, ons noem onsself “gelowiges”.

Dit is wat ons is.

Dit is wat die meeste van ons

wat vandag hier is, ook onderneem het

om te wees die dag

toe ons hier voor die kansel belydenis van ons geloof afgelê het.

Ons het belowe

om tot die einde van lewe standvastig te volhard

om tot die einde van ons lewe die verbondsgemeenskap met God te onderhou,

om Hom van harte lief te hê.

Ons het belowe om van die wêreld en sy begeerlikheid af te sien.

Ons het belowe

om ons saligheid buite onsself in Christus te soek.

 

Die Here Jesus het hierdie woord in Mat 22 opgesom:

Jy moet die Here jou God liefhê

met jou hele hart en met jou hele siel

en … met jou hele verstand.

Dit is die eerste en groot gebod (Mat 22:37).

 

Daarom Geliefdes, omgord die lendene van u verstand!

Gebruik u verstand nugter en toegewyd

om die genade, die saligheid te soek …

daardie genade wat ons buite onsself in Christus het,

om aktiewe verlange na sy wederkoms te kweek,

sodat u hoop volkome kan wees.

Moenie net ‘n gelowige wees nie,

maar ook ‘n aktiewe hopende gelowige.

 

Nou kan ek vir u sê:

‘n Gelowige en ‘n hopende is eintlik dieselfde een en dieselfde persoon.

Wat is die verskil tussen geloof en hoop?

Eintlik nie veel nie:

Geloof aanvaar die werk wat God in die verlede gedoen het.

Hoop verwag die vervulling van sy beloftes

wat nog in die toekoms lê.

 

In Romeine vier pas die apostel Paulus die geskiedenis van Abraham toe.

Daar word hy die vader van alle gelowiges genoem (Rom 4:11,16).

Hoekom was Abraham die vader van alle gelowiges?

Want hy het die HERE se beloftes geglo.

Hy het gelo dat die HERE vir hom ‘n nageslag sal gee

al was dit menslik onmoontlik …

Vir beide vir hom en sy vrou was dit ‘n saak van onmoontlikheid.

Tog het Abraham die HERE op sy woord geneem.

En lees ons in hoofstuk vier vers 18:

Abraham het teen hoop op hoop geglo

dat hy vader van baie volke sou word,

volgens wat gesê was.

 

Teen hoop op hoop geglo.

 

Abraham die gelowige en Abraham die hopende is een en dieselfde persoon.

 

Dieselfde apostel Paulus wat hierdie brief aan die Romeine geskryf het,

skryf aan later aan Filippense:

Ons burgerskap is in die hemele,

(sê hy)

ons burgerskap is in die hemele

van waar ons ook die Here Jesus Christus as Verlosser verwag …

die Here Jesus Christus wat ons vernederde liggaam van gedaante sal verander.

Hoe verander?

Hy sal dit verander om gelykvormig te word aan sy verheerlikte liggaam.

 

Daar het u nou iets

waarop u volkome behoort te hoop, Uitverkore kinders van God!

Dis ‘n groot deel van die genade,

wat u deel sal word by die openbaring van Jesus Christus.

 

Hierdie woorde van die apostel Paulus lui ‘n pragtige gedeelte in hierdie brief in

en dan sluit hy dit af in hoofstuk 4 vers 8 deur te sê:

Broeders, alles wat waar is,

alles wat eerbaar is,

alles wat regverdig is,

alles wat rein is,

alles wat lieflik is,

alles wat loflik is,

bedink dit.

 

Broeders en Susters,

kom ons skep geleenthede om ons genade in God te bedink.

Kom ons benut die geleenthede wat ons het

om ons hoop op daardie genade te laat groei,

volkome te laat word.

 

Doen dit in u persoonlike lewe.

Doen dit in u gesinslewe.

Laat ons dit doen in ons gemeentelike lewe.

 

Die geleenthede is daar:

Elke Sondag se eredienste,

een hier en een op Thabazimbi …

Bybelstudie geleenthede gedurende die week.

Benut dit.

 

Daar is geen beter manier vir hierdie gemeente

om sy boot op koers te hou,

as juis dit nie.

Amen.

 

Preek 2: 1 Pet 1 (Wees heilig!)                                   GK Matlabas 2014 11 09

Lees 1 Pet 1:1-2:3; Lev 19:1-18

Tema: Wees heilig

Teks: 1 Pet 1:16 Wees heilig, want Ek is heilig.

Psalms:84:1,2; 84:3,4; 25:1,2; 25:3,4; 25:5,6.

Prediker: ds. Gustav Opperman (GK Matlabas)

 

Broeders en Susters,

As jy iets meer oor my wou weet;

as jy my regtig beter wil leer ken;

as jy graag ‘n bietjie agter die front wil inkom;

die gesig wat ek aan ander mense voorhou;

dan moet u maar net na die gedrag van my kinders kyk.

 

Die appel val mos nie ver van die boom nie.

U ken daardie spreekwoord.

Aardjie naar sy vaartjie, is nog so ‘n spreekwoord.

Die kind sal die karaktertrekke van sy ouer of ouers weerspieël.

Aardjie naar sy vaartjie.

 

As jy by ‘n huis instap

en die kinders groet jou vriendelik,

val jou nie in die rede terwyl jy praat nie,

bied vir jou ‘n drinkdingetjie aan …

Wel, dit sê vir jou iets van daardie huis

en ook die karakter van die persoon

wat daar in beheer is.

 

Ek dink terug aan my eie kinderjare.

Voor ons gaste gekry het,

moes my pa dikwels vir my sê:

Ek hoop nie

ek hoef my vir jou te skaam nie!

 

Hy het seker goeie rede gehad

om destyds soiets te sê.

Hoe dit ookal sy.

Ons kan onsself vandag afvra:

Gee ons God, ons hemelse Vader, rede

om Hom vir ons te skaam?

 

God die Vader,

die Hoof van die hemelse Vaderhuis …

Hy is mos die Een wat vir ons sê:

Wees heilig,

want Ek is heilig.

 

Die woord heilig beteken kortliks: afgesonder.

Afgesonder van die wêreld.

Afgesonder vir Goddelike diens.

 

Nou is die vraag:

Gee ons God die hemelse Vader rede

om Hom vir ons te skaam,

as Hy Hom sou kon skaam?

 

Want eintlik, u weet en ek weet, Geliefdes,

God mag baie emosies vertoon,

emosies wat ons almal ook ken:

Liefde, haat, meegevoel, woede, vreugde …

maar skaamte is nie een van hulle nie.

 

En dit is omdat Hy self die absolute standaard is.

Dit is omdat Hy die HERE, die Heilige in ons midde is.

Dit is omdat Hy teenoor niks of niemand ooit enige verantwoording hoef te doen nie.

Daar is niks of niemand buite God

wat Hom kan beoordeel nie.

 

Daar is geen ander Skepper nie!

Daar is geen ander Versorger nie!

Daar is geen ander Verlosser nie!

Daar is geen ander standaard  of maatstaf vir goed of kwaad nie.

Niemand is heilig soos die Here nie,

(so lees ons in 2 Samuel 2).

Niemand is heilig soos die HERE nie,

ja, daar is niemand buiten U …

 

En hierdie God is nou julle Vader.

Hoor julle, vreemdelinge in Galasië en Asië en die Afrikaanse Bosveld?

Hierdie God wil nou hê

dat ons aan sy hemelse standaard sal voldoen.

Hierdie Vader wil nou hê

dat die kinders wat in sy huis opgroei,

dat hulle soos Hy sal wees.

 

Ons is mos uitverkies tot gehoorsaamheid,

het ons gelees

en dan weer ‘n entjie verder lees ons weer

dat ons ons lewe moet inrig soos gehoorsame kinders.

 

Letterlik in die Grieks staan daar nie gehoorsame kinders nie,

maar kinders van die gehoorsaamheid.

Julle is nou kinders van die gehoorsaamheid,

net soos die wêreld se kinders kinders van ongehoorsaamheid genoem word.

 

Volgens die apostel Paulus se brief aan die Efesiërs wandel die kinders van ongehoorsaamheid volgens die loop van hierdie wêreld.

Hulle wandel volgens die owerste van die mag van die lug.

Ja, hulle het ook ‘n vader.

Die Here Jesus sê hulle het die duiwel as vader

en op hulle beurt doen sy kinders wat hy begeer (Joh 8:44).

Sy kinders rig hulle lewe in volgens die begeerlikhede van hierdie wêreld.

Maak nie saak hoeveel hartseer dit hulle bring nie …

Hulle wil in die duiwel se huis bly.

 

Dis waar hulle wil wees.

Vra jy die dronkie wat onder die treinbrug slaap;

vra jy die prostituut wat op haar bevlekte bed slaap;

vra jy die gewoontemisdadiger wat op sy tronkmatras slaap

of hulle nie beter slaapplek soek nie,

dan sê hulle vir jou:

Los my uit!

Dis waar ek wil wees.

Dis my vaderhuis hierdie.

 

Vra jy die man wat vloek en swets

of hy nie ‘n beter taal wil leer praat nie,

dan sê hy vir jou:

Moenie vir jou simpel hou nie!

Ek praat soos my vader my leer praat het.

 

U sien,

die natuurlike mens neem die dinge van die Gees van God nie aan nie;

want dit is vir hom dwaasheid,

en hy kan dit nie verstaan nie (1 Kor 2:14).

Dis hoe die apostel Paulus dit in die eerste brief aan die Korintiërs stel.

Die natuurlke mens het die duisternis liewer as die lig,

is weer die apostel Johannes se opsomming van die verskynsel (Joh 3:19).

 

En daarom het ons wedergeboorte nodig.

Ons moet geestelik weer gebore word.

Ons moet weer in God se huis in gebore word …

om in God se huis te kan bly.

So radikaal is die teenstelling tussen die natuurlike mens en die heilige Vader.

So wyd is die kloof tussen ons aardse wonings en die Vader se woning.

Jy kan sommer net by die huis van God intrek nie.

Jy moet in daardie huis in gebore word.

Niks anders as ‘n tweede geboorte sal deug nie.

 

Ons leer uit ons Skrifgedeelte

dat hierdie geboorte van ons natuurlike geboorte verskil.

Ons natuurlike geboorte is uit verganklike saad,

dit wat van ‘n man af kom,

maar ons wedergeboorte is uit onverganklike saad.

Dit gekied deur die Gees en die lewende woord van God …

‘n Woord wat tot in ewigheid bly.

 

Daardie wedergeboorte is ook ‘n gawe van God.

So het ons ook gelees.

Na God se grote barmhartigheid het Hy ons die wedergeboorte geskenk.

 

En Geliefdes, daar is vir ons geen groter geskenk in hierdie lewe as dit nie.

Om ‘n uitverkorene te wees, om ‘n geroepene te wees;

om van die gawe van wedergeboorte in jou lewe te kan getuig …

Daar is niks wat met hierdie geskenk kan vergelyk nie.

 

Maar dis nie die einde van die storie nie.

Ek wens ek kon sê:

Dis so eenvoudig soos dit.

Dis duidelik uit hierdie brief van die apostel Petrus.

Hy het dit uit eie ervaring geweet

en ek weet dit uit eie ervaring:

Die gelowige se reis eindig nie met sy wedergeboorte nie.

Die wedergeboorte is maar net die begin van sy inwoning in die Vaderhuis.

Daar lê nog ‘n lang pad voor.

Ons heiligmaking lê nog voor.

 

In my nuwe huis moet ek nog maniere leer.

 

U het seker almal al die gesegde gehoor:

Dit het die HERE ‘n dag geneem

om die volk uit Egipte te kry,

maar om Egipte uit die volk te kry …

Dit het veertig jaar geneem.

 

Soos gehoorsame kinders moet julle nie jul lewe inrig volgens die begeerlikhede

wat tevore in julle onwetendheid bestaan het nie.

Maar soos Hy wat julle geroep het, heilig is,

moet julle ook in jul hele lewenswandel heilig word,

omdat daar geskrywe is:

Wees heilig, want Ek is heilig!

 

God is heilig.

Dit beteken:

Hy is afgesonder.

Hy is onbesoedel.

God se helige natuur maak

dat Hy die sterkste afkeur aan die sonde het.

Die sonde steek ‘n heilige toorn in Hom aan die brand.

Daarvan getuig die hele Bybel.

Dink maar aan die gebeure rondom die wêreldvloed in Noag se tyd.

Dink maar aan wat met Sodom en Gemorra gebeur het.

Hy haat sonde.

Hy haat geweld.

Hy haat leuens.

Hy haat egskeiding …

Al hierdie dinge waarmee ons so gemaklik mee saamleef,

roep die ergste moontlike weersin by Hom op.

 

Broeders en Susters, wanneer ons sy Seun daar aan die kruis sien,

wanneer ons Jesus Christus daar op Golgotha in die middagson sien hang,

sy vel van sy lyf afgestroop met ‘n kats,

tussen hemel en aarde met spykers vasgeslaan,

dan kan ons miskien begin

om ‘n idee te kry van hoeveel God die Vader die sonde haat

en hoe verskriklik sy oordeel daaroor is.

 

Wees heilig, want Ek is heilig.

Ons lees hierdie presiese woorde ‘n paar keer in die Bybel …

veral in die boek Levitikus.

Na die uittog uit Egipteland;

nadat die HERE sy volk verlossing geskenk het;

nadat die HERE sy volk op die pad geplaas het na die Beloofde Land,

‘n land wat oorloop van melk en heuning,

hulle erfenis;

nadat die HERE aan hulle sigbaar en tasbaar bewys het

dat Hy met hulle is,

by hulle is, rondom hulle is …;

nadat die HERE vir hulle die tabernakel gegee het,

‘n tent van samekoms, waar die volk met hulle Verlosser kon verkeer;

na al hierdie dinge

spel Hy aan sy kinders uit

dit wat van hulle verwag word;

spel Hy sy huisreëls aan sy kinders uit.

Hy sê:

As ons saam in ‘n huis gaan bly,

is dit wat van julle verwag sal word.

 

Ons het dit gelees hier uit Levitikus 19.

In baie opsigte is die gedeelte ‘n herhaling van sy Tien Gebooie

waarna ons vanoggend weer geluister het.

Wat ons telkens opval,

is die herhaling van die inleiding tot die Tien Gebooie.

Telkens word dit herhaal,

onderstreep as’t ware:

Ek is die HERE

Ek is die HERE …

 

Dit sê aan die een kant:

Ek is jou Verlosser.

Dit sê:

Ek is die Herder

wat jou lei na waters waar rus is,

maar dit sê ook:

Ek is die Heilige in jou midde.

 

Wees heilig, want Ek is heilig.

Ek is die HERE!

 

As jy uitsien na die saligheid,

as jy uitsien na die beloofde land,

dan moet jy jouself begin voorberei vir ‘n lewe van heiligheid.

En dis maar dieselfde wat Petrus ook vir hierdie gemeentes in die verstrooiing sê:

As julle uitsien na die saligheid,

as julle hoop op ‘n onverwelklike erfenis volkome is,

dan moet julle jul begin voorberei vir ‘n lewe van heiligheid.

 

Julle moet nou al heilig begin lewe.

 

Nou mag ons wel vra:

Hoe verloop hierdie proses van heiligmaking?

 

Wel, eerstens dit begin deurdat ons dinge anders sien.

As geroepe en wedergebore kinders van God val die skille van ons oë af.

Ons sien die begeerlikhede wat in ons onwetenheid bestaan het,

vir wat dit is,

dit wat die apostel Paulus in sy briewe begeerlikhede van die verleiding,

skadelike begeerlikhede en singenot noem.

Ons sien dit vir wat dit is.

Dit trek my nie meer aan nie.

Ek word nie meer daardeur geflous nie.

Ek is nie nou meer soos ‘n kind

wat, as jy hom ‘n twee rand stuk en ‘n tienrandnoot aanbied,

dan vat hy eerder die twee rand stuk

net omdat dit blink nie.

 

Noudat ek die fontein van lewende water gevind het,

probeer ek nie meer

om reenbakke uit te kap

wat in elk geval bars nie (Jer 2:13).

Ek het mos nou die Heilige van Israel leer ken.

 

Ons sien nie net dinge anders nie,

daar is nou dinge wat ons doelbewus eenkant plaas:

Begeerlikhede waarvolgens die mensdom hulle lewe inrig,

selfs al was daardie ydele lewenswandel deur ons aardse vaders oorgelewer.

Ek het mos nou ‘n nuwe Vader, ‘n hemelse Vader,

Wie se voorbeeld ek wil navolg,

Wie se Woord ek wil gehoorsaam.

 

En voordat ons nou vasgestrengel raak in ‘n debat

of hierdie of daardie ding nou sonde is, of nie,

wil ek u ‘n eenvoudige toets gee.

Lê net hierdie maklike maatstaf aan:

Wanneer u oor een of ander saak twyfel,

vra jouself af

of ek dit wat ek nou doen,

of ek dit met vrymoedigheid voor my hemelse Vader sal kan doen?

 

Sal ek onder die brandende oë van my hemelse Vader kan aangaan met dit

waarmee ek nou mee besig is?

So nie, sit dit eenkant!

Nou word my tyd en my aandag eerder opgeneem deur dit

wat my hemelse Vader graag wil hê

wat ek moet doen.

 

Dit is hoe die proses van heiligmaking verloop.

Dis ‘n lewenslange proses.

Dit sal net met my dood eindig

of by die openbaring, die wederkoms van Jesus Christus.

 

Soos met die wedergeboorte is daar ook ‘n onmisbare komponent in hierdie proses.

Die heilgmaking geskied deur die Gees en deur die Woord.

Daardie onverganklike saad van my wedergeboorte

word nou die onvervalste melk

waarsonder geen groeiende kind kan klaarkom nie.

 

Verlang u na daardie Woord, Broeders en Susters?

Verlang u sterk daarna?

Is u verlange na hierdie melk so sterk soos die van ‘n pasgebore baba na sy moeder se melk?

 

Geliefdes,

nou verstaan ons wat dit beteken

om in God se huis te woon,

en om daarin op te groei.

 

Ons verstaan ook nou

dat ons hemelse Vader nie wil hê

dat ons verder sal oorslaap nie.

U ken mos daardie praktyk onder ons kinders.

Dit gebeur soms dat hulle by ‘n maatjie gaan oorslaap.

As dit by ‘n maatjie in ‘n gelowige huis is,

is dit seker nie verkeerd nie.

 

Maar God, die hemelse Vader in sy huis, volgens sy standaard,

wil nie nie hê dat ons

as ons eers in sy huis woon,

sal probeer oorslaap nie;

dat ons vir ‘n aand of wat by ‘n wêreldse huis sal intrek nie;

dat ons sal oorslaap by die kinders van die ongehoorsaamheid.

 

En dit is mos wat baie van ons probeer doen.

Is dit nie so nie?

Ja, daar is sommige van ons

wat selfs die heel week oorslaap,

om dan net miskien op n Sondag by die Vaderhuis in te klok.

 

Dit kan tog nie!

Ons as kinders moet tog die karakter van ons hemelse Vader weerspieël

en geen ander karkakter nie.

Ons het vanoggend mos weer gehoor:

Hy is ‘n jaloerse God.

 

Wees heilig,

want Hy is heilig.

Amen.

Posted by: proregno | November 5, 2014

1 Tim.3 preke (deel 2) – ampsdraers vereistes

Ds. Cobus Rossouw (GK Daspoort) is besig om deur 1 Tim.3 se vereistes vir ampsdraers te preek, ek plaas dit hier op my blog soos dit beskikbaar word. Hier is die volgende paar preke, spesifiek oor v.6-10,

Die Regering van die Kerk 

1 Tim.3:6-7 Paulus se vereiste vir die ouderling-amp en die merktekens daarby (d)

1 Tim.3:8 Die diaken-amp en wat ons daaroor leer vanuit die ooreenkoms met die ouderling-amp

1 Tim.3:8-10 Die diaken-merktekens en vers 10 se Gemeente-roeping daarby

Sien deel 1 hier, die preke wat handel oor: 1 Timoteus 3:1-5 (asook vele ander bronne vir ampsdraers toerusting)

Posted by: proregno | November 5, 2014

Boekresensie: Dethroning Jesus

Resensie van  “Dethroning Jesus: Exposing Popular Culture’s Quest to unseat the Biblical Christ” deur Darrel Bock en Daniel Wallace (Uitgewer : Thomas Nelson; Publikasiedatum : 2007), deur Bouwe van der Eems

Baie teologiese boeke artikels is geskryf wat dwaalleer afwys en die ware leer verdedig. Ondanks die baie skrywes is deformasie in die hoofstroom kerke die reël eerder as die uitsondering. Hierdie situasie laat mens wonder of daar nie gebreke is in apologetiese metode wat oor die algemeen gebruik word nie.

Die boek “Dethroning Jesus” deur Darrel Bock en Daniel Wallace hanteer die vraag of Jesus die Seun van God is, of maar net ‘n besondere profeet. Dit word beskryf as die verskil tussen die leer van die Christendom teenoor die leer van die Jesusdom.

Ses bewerings van die Jesusdom word hanteer. Die eerste bewering is dat die Nuwe Testament so gekorrupteer is deur kopieerders dat dit nie moontlik is om te rekonstrueer wat die oorspronklike skrywers geskryf het nie. Die laaste bewering is dat Jesus se graf gevind is en dat dit bewys is dat Jesus nie fisies opgestaan het nie. Hierdie bewerings is wat dikwels in die hoofstroommedia gehoor word.

In die boek word die ses bewerings uitgesit en weerlê in ses hoofstukke. Die hoofstuk begin met ‘n uitsetting van die bewering van die Jesusdom. Wat myns insiens uniek is omtrent hierdie boek is die uitvoerige wyse waarop die bewering en die gronde daarvoor uiteengesit word. Nadat mens die uiteensetting gelees het kry jy dikwels die gevoel dat dit onmoontlik is om die standpunt te weerlê.

Na ‘n deeglike uiteensetting volg dan ‘n deeglike weerlegging. Onderliggende aannames word aangetoon en bewyse word gelewer waarom hierdie aannames vals is of waarom die afleiding wat daaruit gemaak is ongeldig is. In die weerlegging van die eerste bewering word bv. erken dat daar inderdaad korrupsie van die teks plaasgevind het deur kopiering, maar dat minder as een persent van die korrupsie enige invloed kan hê op die betekenis van die teks en dat niks daarvan enige invloed het op die kern van die leer van die Christendom nie.

Wanneer dwaalleer weerlê word, is daar die versoeking om min aandag te gee aan die uiteensetting van die opponent se standpunt en baie aandag aan die weerlegging daarvan. Die gevolg hiervan is dat die lesers die dwaalleer nie goed verstaan nie, dit nie maklik kan herken nie en nie die teenargumente kan toepas daarop nie.

Die tweede versoeking is om die swakste argumente van die opponent te kies en dit dan op spektakulere wyse te weerlê. Dit laat die skrywer goed lyk, maar is van min waarde vir leser. In die praktyk sal die leser gekonfronteer word met die sterkste argumente van die opponent.

“Dethroning Jesus” is ‘n voorbeeld van uitnemende apologetiek. Die standpunte van die opponente van die Christendom word deeglik uiteengesit en omvattend weerlê. Hierdie boek is nie slegs waardevol vir sy goeie inhoud nie, maar ook as voorbeeld van ‘n kragtige apologetiese metode.

_____________________

Bouwe van der Eems kan gekontak word by: bouwe.vandereems@gmail.com

 

Posted by: proregno | October 30, 2014

Totius se Versamelde Werke aanlyn beskikbaar

totius

Dr. JD Du Toit (1877-1953)

Dr. Attie Bogaards (GK Rooiwal) skryf:

Beste broeders en susters,

Vandag het ek baie besondere nuus.

Die Versamelde Werke van Totius kan afgelaai word van die PDF-afdeling van my tuisblad (http://www.enigstetroos.org/pdf.htm, kyk onder ‘Leer’ vir ‘Versamelde Werke)

Dit staan onder 4. Leer en die verkorte skakel is http://troos.info/13hgF8n

Dit is die Versamelde Werke van 1960, dus nie die uitgawe van Tafelberg nie. Op laasgenoemde is daar kopiereg en Tafelberg wou nie toestemming gee om dit te skandeer nie.

Die lêer is baie groot: 335 MB. Dit is gezip.

Hierdie groot werk het ons te danke aan br Willem Swanepoel van GK Wilropark en br Freek Kruger van GK Bet-el. Willem het die skandering gedoen en Freek het sy  kosbare stel beskikbaar gestel.

Dit was ‘n yslike groot werk. Br Freek se kosbare stel  stel moes heeltemal uitmekaar gehaal word. Omdat die ou boeke se bladsye dikker is as die nuwe boeke van vandag, het omtrent elke 10e bladsy vasgehaak.

Uiteindelik is die werk egter nou klaar. Dit kan alreeds gebruik word. Dit moet nog ge-OCR word en mense wat dit kan doen, kan my of Willem gerus kontak.

Baie dankie aan br Willem en br Freek vir die wonderlike werk.

Mag dit van groot nut vir die kerk van die Here wees.

Met hartlike broedergroete,

attie@enigstetroos.org

ns. Baie baie dankie vir Attie en Willem vir die groot werk wat hulle vir ons doen om ou werke weer vir die kerkvolk beskikbaar te stel, dit word baie waardeer.

Sien ook hier vir nog artikels van en oor Totius.

Foto Spreker Titel
Ds Rossouw Ds Cobus Rossouw Gereformeerde Tuisonderwys
Ds Noeth Ds Hannes Noeth Gereformeerde Insitusionele Onderwys
“Die geskiedenis bewys dat as die huisgesin gesond is, beide kerk en staat bloei. Die huisgesin is die bron van die menslike samelewing. Gee ons dus Gereformeerde huisgesinne, en die Gereformeerde Kerk sal bloei. Anders gaan ons gewis ‘n donker toekoms tegemoet.” – Totius
Hilke gedoop - 27 Desember 2009
Hier onder plaas ek ‘n opsomming in Afrikaans van prof. Herman Hoeksema (PRCA) se artikel, The Biblical Ground for the Baptism of Infants (let wel: vir sy spesifieke eksegese en verklaring, sien die volledige artikel in die skakel).
Daarna volg ‘n preek van ds. Cobus Rossouw na aanleiding van HK v/a 74 oor die kinderdoop, met spesifieke verwysing ook na die verhouding tussen besnydenis en doop.
1. Die Bybelse gronde vir die kinderdoop
Hoeksema gee drie Bybelse gronde vir die kinderdoop:
A. Drie bybelse gronde

Grond 1. Daar is alleen een volk van God deur alle eeue, dus beide in die ou en die nuwe bedeling (testamente): dit is die ware Israel, die saad van Abraham.

Grond 2. Die besnydenis en doop is wesentlik dieselfde in betekenis, alhoewel verskillend in vorm. 

Grond 3. Dit is die duidelike geopenbaarde wil van God dat die geslagte (nageslagte) van Sy volk, of hul nou onder die Jode of nie-Jode (heidene) is, die teken van die verbond moet ontvang: die besnydenis toe Sy volk onder die Jode was (OT),  die doop wanneer hierdie geslagte onder al die volke is, beide Jood en nie-Jood (heidene).

B. Skrifbegronding

VIR GROND 1:

a. Romeine 9:6-8

6 Maar ek sê dit nie asof die woord van God verval het nie; want hulle is nie almal Israel wat uit Israel is nie. 
7 Ook nie omdat hulle Abraham se nageslag is, is hulle almal kinders nie; maar: in Isak sal jou nageslag genoem word. 
8 Dit wil sê, nie hulle is kinders van God wat die kinders van die vlees is nie, maar die kinders van die belofte word gereken as die nageslag. 
b. Romeine 4:11-16

11 En hy het die teken van die besnydenis ontvang as ‘n seël van die geregtigheid van die geloof toe hy nog nie besny was nie; dat hy die vader sou wees van almal wat glo terwyl hulle onbesnede is, sodat ook aan hulle die geregtigheid toegereken sou word; 
12 en ook ‘n vader van die besnydenis vir die wat nie alleen uit die besnydenis is nie, maar ook wandel in die voetstappe van die geloof van ons vader Abraham toe hy onbesnede was. 
13 Want die belofte dat hy erfgenaam van die wêreld sou wees, het Abraham of sy nageslag nie deur die wet verkry nie, maar deur die geregtigheid van die geloof. 
14 Want as hulle wat uit die wet is, erfgename is, dan het die geloof waardeloos geword en die belofte tot niet geraak. 
15 Want die wet werk toorn; maar waar geen wet is nie, daar is ook geen oortreding nie. 
16 Daarom is dit uit die geloof, sodat dit volgens genade kan wees en die belofte kan vasstaan vir die hele nageslag; nie alleen vir die wat uit die wet is nie, maar ook vir die wat uit die geloof van Abraham is, die vader van ons almal 

c. Romeine 2:28, 29

28Want nie hy is ‘n Jood wat dit in die openbaar is nie, en nie dít is besnydenis wat dit in die openbaar in die vlees is nie; 
29maar hy is ‘n Jood wat dit in die verborgene is, en besnydenis is dié van die hart, in die gees, nie na die letter nie. Sy lof is nie uit mense nie, maar uit God.

d. Galasiërs 3:7-9, 16-19; 4:1-7
7 Julle verstaan dan dat die wat uit die geloof is, hulle is kinders van Abraham. 
8 En die Skrif wat vooruit gesien het dat God die heidene uit die geloof sou regverdig, het vooraf aan Abraham die evangelie verkondig met die woorde: In jou sal al die volke geseën word. 
9 Sodat die wat uit die geloof is, geseën word saam met die gelowige Abraham.
16 Nou is aan Abraham die beloftes toegesê en aan sy saad. Hy sê nie: En aan die sade, asof dit op baie sien nie, maar op een: En aan jou saad, dit is Christus. 
17Maar ek sê dít: die wet wat vier honderd en dertig jaar later gekom het, maak die verbond wat deur God in Christus vantevore bekragtig is, nie kragteloos om die belofte tot niet te maak nie. 
18Want as die erfenis uit die wet is, dan is dit nie meer uit die belofte nie. Maar God het dit aan Abraham deur ‘n belofte genadiglik geskenk. 
19Wat beteken die wet dan? Dit is bygevoeg weens die oortredinge, totdat die saad aan wie die belofte gedoen is, sou kom; en dit is deur engele beskik deur tussenkoms van ‘n middelaar. 

1 Maar ek sê: So lank as die erfgenaam ‘n kind is, verskil hy niks van ‘n dienskneg nie, al is hy heer van alles; 
2 maar hy staan onder voogde en bestuurders tot op die tyd tevore deur die vader bepaal. 
3 So was ons ook, toe ons kinders was, in diensbaarheid onder die eerste beginsels van die wêreld. 
4 Maar toe die volheid van die tyd gekom het, het God sy Seun uitgestuur, gebore uit ‘n vrou, gebore onder die wet, 
5 om die wat onder die wet was, los te koop, sodat ons die aanneming tot kinders kan ontvang. 
6 En omdat julle kinders is, het God die Gees van sy Seun in julle harte uitgestuur, en Hy roep: Abba, Vader! 
7 Daarom is jy nie meer dienskneg nie, maar kind; en as jy kind is, dan ook erfgenaam van God deur Christus. 

e. Vergelyk ook die volgende:
i. Hos.1:10,11 met Rom.9:24-26
ii. Jer.31:31-34 met Hebr.8:6-13
iii. Amos 9:11-15 met Hand.15:13-17
iv. Jes.22:22 met Op.3:7
e. Sien ook die volgende verse:
Jes.28:16; Rom.9:33; 1 Pe.2:6; Hebr.12:22; Gal.4:25,26; Op.3:12; 21:2; 21:10; Hebr.9:1-12; 21-24; 10:19-21; 1 Cor.3:16; 2 Kor.6:16; Ef.2:18-22; Op.3:12
Konklusie oor grond 1 en die Skrifbegronding:
In kort – die hele Woord van God leer die eenheid van die volk van God en almal wat daaraan behoort. Al die beloftes is in Christus, en deur Hom is hulle die ware saad (nageslag) van Abraham, van alle eeue (tye), nl. die gelowiges.
VIR GROND 2:
Oor die besnydenis:
a. Lev.26:40,41
40Dan sal hulle hul ongeregtigheid bely en die ongeregtigheid van hulle vaders deurdat hulle ontrou teen my gehandel het; en ook dat hulle hul teen My versit het, 
41sodat Ék My ook teen hulle versit het en hulle in die land van hulle vyande moes bring; of, as hulle onbesnede hart hom dan verneder en hulle dan boet vir hul ongeregtigheid 
b. Deut.10:16
16 Besny dan die voorhuid van julle hart en verhard julle nek nie verder nie.
c. Deut.30:6
6 En die HERE jou God sal jou hart besny en die hart van jou nageslag, om die HERE jou God lief te hê met jou hele hart en met jou hele siel, dat jy kan lewe. 
d. Jer.4:4
4 Besny julle vir die HERE en verwyder die onbesnedenheid van julle hart, manne van Juda en inwoners van Jerusalem, dat my grimmigheid nie soos ‘n vuur uitgaan en brand sonder dat iemand kan blus nie, weens die boosheid van julle handelinge. 
e. Rom.4:11
11 En hy het die teken van die besnydenis ontvang as ‘n seël van die geregtigheid van die geloof toe hy nog nie besny was nie; dat hy die vader sou wees van almal wat glo terwyl hulle onbesnede is, sodat ook aan hulle die geregtigheid toegereken sou word 
Oor die doop:
f. Hand.2:38
38En Petrus sê vir hulle: Bekeer julle, en laat elkeen van julle gedoop word in die Naam van Jesus Christus tot vergewing van sondes, en julle sal die gawe van die Heilige Gees ontvang. 
g. Hand.22:16
16 En nou, waarom versuim jy? Staan op, laat jou doop en jou sondes afwas, terwyl jy die Naam van die Here aanroep. 
h. Rom.6:4
4 Ons is dus saam met Hom begrawe deur die doop in die dood, sodat net soos Christus uit die dode opgewek is deur die heerlikheid van die Vader, ons ook so in ‘n nuwe lewe kan wandel. 
i. Gal.3:26,27

26Want julle is almal kinders van God deur die geloof in Christus Jesus;
27want julle almal wat in Christus gedoop is, het julle met Christus beklee. 

Besnydenis en doop saam (direk en/of indirek uit die konteks):
j. Kol.2:11,12

11 in wie julle ook besny is met ‘n besnydenis wat nie met hande verrig word nie, deur die liggaam van die sondige vlees af te lê in die besnydenis van Christus, 
12 omdat julle saam met Hom begrawe is in die doop, waarin julle ook saam opgewek is deur die geloof in die werking van God wat Hom uit die dode opgewek het. 

k. Kol.3:3
3 Want óns is die besnydenis, ons wat God in die Gees dien en in Christus Jesus roem en nie op die vlees vertrou nie
Konklusie oor grond 2 vanuit die Skrifbegronding:
Die besnydenis was deel van die skaduwees wat verbygegaan het en moes plek maak vir die doop wat in wese dieselfde betekenis het: “So waar is dit, dat die apostel skryf dat ons besny word (passief!) wanneer ons gedoop word (Kol.2:11,12); en dat ons (die kerk deur alle eeue–slc) die ware besnydenis is (Kol.3:3).”
VIR GROND 3:
a. Gen.3:15
15 En Ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou, en tussen jou saad en haar saad. Hy sal jou die kop vermorsel, en jy sal hom in die hakskeen byt. 
b. Gen.9:9
9 Maar Ek, kyk, Ek rig my verbond met julle op en met julle nageslag ná julle.
c. Gen.17:7
7 En Ek sal my verbond oprig tussen My en jou en jou nageslag ná jou in hulle geslagte as ‘n ewige verbond, om vir jou ‘n God te wees en vir jou nageslag ná jou
d.  Gen.17:9-12

9 Verder het God aan Abraham gesê: Maar jy moet my verbond hou, jy en jou nageslag ná jou, van geslag tot geslag. 
10 Dit is my verbond wat julle moet hou tussen My en julle en jou nageslag ná jou: Al wat manlik onder julle is, moet besny word— 
11 julle moet aan die vlees van julle voorhuid besny word, en dit sal ‘n teken wees van die verbond tussen My en julle. 
12 ‘n Seuntjie van agt dae dan moet onder julle besny word, al wat manlik is in julle geslagte. Die wat in jou huis gebore is, en die wat van enige vreemdeling met geld gekoop is, wat nie van jou geslag is nie 

e. Hand.2:39
39Want die belofte kom julle toe en julle kinders en almal wat daar ver is, die wat die Here onse God na Hom sal roep. 
Konklusie oor grond 3 vanuit die Skrifbegronding:
Die hele Skrif wys dat die Here besig is met ons en ons nageslag, met geslagte (van geslag tot geslag), en dit is nêrens opgehef/of word verbied in die NT nie. Die NT teken moet ook van geslag tot geslag bedien word.
Die rede waarom die NT nie ‘n spesifieke uitdruklike bevel het nie, was dat die kerk vanselfsprekend voortgegaan het om in die lyn van die geslagte die teken van die verbond in die NT te bedien, die doop aan gelowiges en hul kinders.
Finale konklusie vanuit al drie gronde
Die bewyslas lê by die verwerpers van die kinderdoop, om aan te toon waar God Sy belofte aan Abraham en sy saad (nageslag) teruggetrek het, nl, dat Hy Sy verbond oprig in die lyn van opvolgende geslagte (van geslag tot geslag). 
Hulle moet aanwys waar en wanneer God ooit beveel het dat die Kerk moet ophou om die teken en seël van die geregtigheid wat deur die geloof is, te bedien aan die nageslag van Abraham se saad, aan die kinders van gelowiges.
2. Preek: Moet ons kinders ook gedoop word? (HK V/A74)
deur ds. Cobus Rossouw (GK Daspoort)
Hier is die volledige preek: Moet ons kinders ook gedoop word
Hier is ‘n gedeelte van die preek, spesifiek oor die verhouding tussen die besnydenis en die doop:

“In hierdie verbond (Gen.17) beloof die HERE redding

vir gelowiges en hulle kinders.

En in die OT het die HERE die besnydenis gegee

waarmee Hy hierdie verbondsbelofte gewys en gewaarborg het.

En nou in die NT?

Wel, nou mag ons nie meer besny nie.

Ons sien dit bv in Hand 15 en Gal 5:2.[1]

Maar beteken dit dan dat daar nou in die NT glad geen teken is waarmee die HERE sy belofte van redding vir gelowiges en hulle kinders in die genade-verbond wys en waarborg nie?

Nee, daar is: die doop.

Die doop wat Jesus ingestel het toe Hy vir sy dissipels in Mat 28:19 gesê het:

Gaan dan heen, maak dissipels van al die nasies, en doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees …

Dis hierdie doop wat in die plek van die besnydenis gekom het.

Verduidelik

Paulus praat daaroor as hy in Kol 2:11 ons leer

dat die besnydenis nie meer nodig is nie

omdat dit wat die HERE met die besnydenis gewys het

vervul is in Christus.

Dis vervul in Christus omdat Christus ons besny het.

Nie fisies nie.   Nee!   Christus het ons besny,

want deur Christus se verlossingswerk aan die kruis

maak die HERE sy belofte van Deut 30:6 ‘n werklikheid.

Daardie belofte waar Moses sê: die HERE jou God sal jou hart besny en die hart van jou nageslag[2]

 

En as Paulus dan van Kol 2:11 na Kol 2:12 toe gaan

dan leer hy dat dit alles gebeur op daardie moment

wanneer die Heilige Gees jou weer laat gebore word

en ons so in Christus in doop.[3]

En van dit alles is die water-doop nou in die NT ‘n teken.[4]

 

So sien u?  Gelowige Lidia en die gelowige tronkbewaarder van Filipi is nou saam met hulle gesinne deel van die verbond wat die HERE in Gen 17 met Abraham gesluit het.

In hierdie verbond beloof die HERE redding vir gelowiges en hulle kinders.

In die OT het die HERE die teken van besnydenis gegee waarmee hy hierdie belofte wys en waarborg.

En nou in die NT?

Wel nou gee die HERE die doop waarmee Hy wys wat Hy alleen doen om redding vir gelowiges en hulle gesinne te bewerk.

En dan?

Wel dan word Lidia en die tronkbewaarder gedoop,

wanneer hulle glo en bekeer

nes Abraham besny is, nadat hy geglo en bekeer het.

En dan?

Wel, net soos Abraham se huis toe ook besny is

is Lidia en die tronkbewaarder se huise toe ook gedoop.

En ook ons huise wanneer ons glo en bekeer.

 

Want met die doop wys die HERE wys ons:

“(Ek) sal jou hart besny en die hart van jou nageslag,

om (My) lief te hê met jou hele hart … dat jy kan lewe.

 

Toepassing[5]

Ja, dit kan nie anders nie.

As die HERE beloof dat Hy redding bring vir ons huise

dan gee Hy ook ‘n teken en ‘n waarborg daarvan.

In die OT was dit die besnydenis.

Nou in die NT is dit die doop.

 

En wanneer ons dan gelowig-nederig al hierdie dinge in ag neem.

Wat dan?

Wel dan laat ons ook ons kinders doop.

______________________

[1]  Vgl Robertson, The Christ of the Covenants, bl 158-159

[2]  Vgl TWOT vol 1 bl 495; NIDOTTE vol 2 bl 869; Beale, A New testament Biblical theology, bl 806-808; Bruce se Kol komm bl 104; Ridderbos se Kopl komm bl 180;

[3]  Vgl Beale, A NT Biblical theology, bl 809-810

[4]  Vgl Robertson, The Christ of the Covenants, bl 162-166; Horton, The Christian faith – A systematic theology fot Pilgrims on the way, bl 789-790, 794-796.

[5]  Vgl Horton, The Christian faith – A systematic theology fot Pilgrims on the way, bl 794-796.

Posted by: proregno | October 23, 2014

Onkunde oor die Bybel, en wat om daaraan te doen

open_bible
Die Satan haat ‘n gelowige wat sy Bybel waarlik van harte ken, liefhê, bestudeer en toepas in sy lewe, al is die gehoorsaamheid aan die Woord nog vol sondige gebreke (HK v/a 114), sien gerus Ps.119; Matt.4:1-11 en Ef.6:12-20 (veral v.17).

Hy is egter baie lief vir hulle wie se Bybels stof opgaar, of wie se Bybel Sondae in die kerk agterbly om in die week stof op te gaar …..

Lees gerus die volgende artikel, wat spesifiek vir predikers geskryf is, maar net so geld vir alle gelowiges en ampsdraers:  Bible Ignorance

“In the church today, man’s words are quickly eclipsing God’s words. This is true particularly in our hymns (i.e., we don’t sing Psalms anymore) and preaching, but also especially in the pastoral prayer. If we (ministers) could just remove “just” from our pastoral prayers and instead have Scripture-saturated prayers we might actually get God to do something and inspire a sense of reverence and awe in our worship.” 

Die gevaar is altyd daar dat ons so besig kan raak met selfs goeie dinge, dat ons nie by die Here van alle dinge uitkom nie, by Hom wat spreek deur sy Woord en Gees, in liefde tot ons, sy kinders.

En ja, baiekeer gaan dit juis swaar met ons, moet die Here ons tugtig sodat ons tyd vir Hom sal maak, om na sy stem te luister.  En sy stem is nie om stil te sit en te wag vir ‘n ‘innerlike gevoel’, bonatuurlike teken of weerligstraal of stem uit die hemel nie.

Sy stem is sy Gees wat deur sy Woord spreek, die Bybel. Die geloof word gewerk deur die lewende getroue verkondig van sy Woord, die Evangelie, en word versterk deur die bediening van die sakramente (HK Sondag 25).  Geen nuwe profesieë, visioene of mense idees, kerse en tierlantyntjies nie.

So, as jy dalk al vergeet het om dageliks Bybel te lees (Ps.1:2), of dit nog nooit gereeld gedoen het nie, maak tyd …. vandag is die dag, nou (Hebr.3:15).  Soek die huis van die Here op waar sy Woord nog verkondig word, tydig en ontydig (2 Tim.4:1,2), waar die Here deur en volgens sy Woord sentraal staan (Op.1-3), en nie een of ander social gospel of menseregte idees nie (2 Tim.4:3,4).

Stof weer jou Bybel af, en vra in gebed dat die Here Hom opnuut aan jou sal openbaar deur sy Woord en Gees (Joh.6:37).  Dit is die ongelowiges wat nog tekens soek (Matt.13:39) nadat die Teken reeds gekom het en alles volbring het (Joh.19:30), ook vir wat ons moet weet en glo om gered te word en tot sy eer te lewe (Hebr.1:1,2; sien ook NGB artikels 2 tot 7). Die gelowige is daarom tevrede met elke Woord wat geopenbaar is (Matt.4:4; Lukas 16:29-31; 2 Tim.3;16,17).

Hier is ‘n paar voorstelle vir Bybel lees en Bybelstudie: Bybel leesplanne

“Open my oë, dat ek kan sien die wonders uit u wet.” – Psalm 119:18.

Posted by: proregno | October 22, 2014

NGK en Belhar, GKSA en VIDA

 

Sien die volgende artikel oor die NGK se besluit oor die Belhar belydenis:

Belhar – almal is tevrede

Ek betwyfel sterk dat ‘almal’ tevrede is in die NGK, maar as ‘almal’ wel tevrede is daarmee, dan moet ‘n mens hardop wonder of daar nog gereformeerdes oor is in die NGK ?

Ook teleurstellend om te sien dat genl. Constand Viljoen (weereens soos in die politiek?) gebruik word om die ‘behoudendes’ te paai dat dinge nou ‘okay’ is. Nog meer tragies om te sien dat iemand soos prof. Piet Strauss saamdans met die vernietiging van die NGK se belydenisgrondslag.

Behalwe die belaglike idee dat ‘n kerk se belydeniskrifte nie ‘bindend’ is nie (sien: Doctrinal Integrity), kyk ook mooi na die broederbondagtige (postmodernistiese) formulering van die ‘nuwe voorstel’:

Die Belydenis van Belhar is deel van die belydenisgrondslag van die kerk, op so ‘n wyse dat daar ruimte is vir lidmate, ampsdraers en vergaderinge wat dit as in ooreenstemming met die Woord van God bely, sowel as vir lidmate, ampsdraers en vergaderinge wat dit nie as belydenisgeskrif onderskryf nie.

Die lidmate wat Belhar omhels kry die bewoording, dat Belhar “in ooreenstemming met die Woord van God” is.

Wat kry die Belhar verwerpers ?

Bloot dat hul “dit nie as belydeniskrif onderskryf” nie.

Moes die formulering nie wees:

… sowel as vir lidmate, ampsdraers en vergaderinge wat dit nie as belydenisgeskrif onderskryf nie, want dit is nie in ooreenstemming met die Woord van God nie

En, hoe gaan dit nou werk in die kerklike praktyk ?

As daar 3 lidmate in die gemeente is, of 3 broers in ‘n vergadering wat nie Belhar aanvaar nie, hoe nou gemaak ?

Ja, met die aanvaarding van hierdie ‘nuwe voorstel’ skeur die NGK amptelik, alhoewel niemand dit hardop wil erken of aanvaar nie.

Die doel van die ‘nuwe voorstel’ se bewoording is dus nie om die ware leer te handhaaf  vir al die lidmate nie, om leereenheid te handhaaf nie, maar bloot, in die woorde van Viljoen, die strukturele eenheid van die ‘kerk’ te handhaaf (lees: sodat lidmate nie bedank nie en die kollektes nog kan instroom … the show must go on …?):

“Viljoen het sy tevredenheid uitgespreek en gesê die besluit is die beste manier om die hele kerk bymekaar te hou.”

So, die NGK omarm met hierdie ‘nuwe voorstel’ nou openlik en amptelik die bevrydingsteologie ten gronde van die Belhar belydenis … soos hul bv. die feministiese teologie omhels het met die aanvaarding van vrou in die amp dekades gelede.

Maar laat ons nie klippe gooi nie, die GKSA is ongelukkig op dieselfde pad, met sy soeke na die feministiese teologie, asook die bevrydingsteologie in ons soeke na lidmaatskap met die SARK, ondersteuning van die parlementêre lessenaar, en die ‘Memorandum van ekumeniese verhouding tussen GKSA en NGK’ wat gaan dien op die komende sinode.

Met die 2009 GKSA sinode vind ons dieselfde vreemde bewoording en besluitneming, in die volgende bewoording oor die VIDA saak, die eerste een oor diakonesse en laasgenoemde oor die predikante en ouderlingsamp:

“Susters kan in die diakensamp dien. Sinode 2009 het ‘n Beswaarskrif gehandhaaf wat daartoe gelei het dat die besluit van Sinode 2003 herstel is. Hierdie besluit lui soos volg: “Die Sinode keur in die lig van die Skrif goed dat vroue wat die nodige gawes het as diakens in die GKSA verkies en bevestig kan word.”

“Tydens die voortsetting van die Sinode is ‘n diepgaande Rapport hanteer oor die vraag of susters as ouderlinge en predikante kan dien. In hierdie Rapport is aandag gegee aan onder andere besluite wat reeds tydens Sinode 2003 geneem is, tersaaklike kerkregtelike, historiese, Skrifbeskoulike en hermeneutiese vertrekpunte. Uitgaande van hierdie vertrekpunte is verskillende relevante Skrifgedeeltes hanteer. Die Sinode het vir bykans twee dae broederlik met mekaar gepraat en biddend geluister na die Woord van ons Here. Daar het verskillende standpunte na vore gekom wat biddend oorweeg is. Uiteindelik is die volgende besluit geneem: “Die Sinode het in die lig van die behandeling van die Rapport tot die oortuiging gekom dat vroue nie in die besondere dienste van predikant en ouderling mag dien nie.”

Die GKSA het ‘in die lig van die Skrif’ besluit diakonesse kan wel, maar in die ‘lig van die Rapport’ vroue predikante en ouderlinge mag nie.

Waarom die Skrif in een besluit noem, maar nie in die ander besluit nie ?

Die saak gaan weer dien in die GKSA se komende sinode (Jan.2015), en ek vermoed 2009 se besluit is juis so geformuleer sodat 2015 se sinode VIDA kan deurstoot vir alle besondere ampte. … of is daar nog genoeg gereformeerdes oor in die GKSA om dit, as die Here wil, te stop ?

Vir meer oor laasgenoemde saak (waarin ek ook probeer wys op die onhoudbaarheid om twee teenoorgestelde standpunte te handhaaf in een gemeente/kerkverband), sien my onlangse lesing oor die onderwerp:

Is manlike ouderlingskap ‘n kernsaak ?

Sien die volgende artikels oor die inhoud van die Belhar belydenis:

Belhar – ‘n futiele oefening

Verklaring deur Kaapse NGK lidmate

Boekresensie: Neither Calendar nor Clock: Perspectives on the Belhar Confession, by Piet J. Naude

Die Belhar belydenis en die hereniging van die susterskerke

Die Belhar belydenis, Openbaring 2 en 3 en ‘n ope oproep aan mede leraars en ouderlinge in alle kerkverbande om profeties te getuig

Die Belhar belydenis

DIE BELYDENISSKRIFTE VAN DIE KERKE

deur prof. Paul de Bruyn

[bron: Die Gesonde Leer]

1. WAT IS ‘N BELYDENISSKRIF?

Dit is ‘n kort, sistematiese samevatting van dit wat die Skrif ons leer, byvoorbeeld oor God, die skepping, die sakramente, ensovoorts. In die belydenisskrifte spreek die kerk en die gelowiges uit wat hulle vir die waarheid hou oor genoemde en ander sake volgens die Woord van God en so bely hulle hul geloof.

2. SKRIFTUURLIKE GRONDE VIR DIE OPSTEL VAN ‘N BELYDENISSKRIF
Titus 1:9: “een wat vashou aan die betroubare woord wat volgens die leer is, sodat hy in staat kan wees om met die gesonde leer te vermaan sowel as om die teësprekers te weerlê.”. (Die woord leer het hier dieselfde betekenis as die woord belydenis.)

Hebreërs 6:1-2: “Daarom moet ons nie bly by die begin van die prediking aangaande Christus nie, maar na die volmaaktheid voortgaan sonder om weer die fondament te lê van die bekering uit dooie werke en van die geloof in God, van die leer van die doop en van die handoplegging en van die opstanding van die dode en van die ewige oordeel.”.

1 Timoteus 6:3-4: “As iemand iets anders leer en nie instem met die gesonde woorde van onse Here Jesus Christus en met die leer wat volgens die godsaligheid is nie”.

3. WAAROM IS BELYDENISSKRIFTE NOODSAAKLIK?
3.1 Sodat die gelowiges kan weet presies wat hulle glo.
3.1 Om standpunt in te neem teenoor dwalinge (verdediging teen verkeerde leringe).
3.1 As ‘n getuienis teenoor die wêreld. (Vgl. 1 Pet 3:15: “Maar heilig die Here God in julle harte en wees altyd bereid om verantwoording te doen aan elkeen wat van julle rekenskap eis omtrent die hoop wat in julle is . . .”)
3.1 Om eenheid tussen die verskillende kerke en gelowiges te bewaar sodat elkeen nie maar verkondig wat hy wil en daar verwarring ontstaan nie.
3.1 Om die ware godsdiens suiwer aan die nageslag oor te dra.

4. DIE GESAG VAN DIE BELYDENISSKRIFTE
4.1 Dit is menslike geskrifte. Daarom staan dit nie naas of bokant die Bybel nie, maar onder die Bybel en kan altyd weer aan die Bybel getoets word.
4.1 Dit is opgestel uit God se Woord en kom in alles ooreen met God se Woord.
4.1 Die gesag wat hulle het, kry hulle nie van hulleself nie, maar van die Woord waarmee dit in volle ooreenstemming is. Daarom is dit vir ons bindend en moet ons ons daaraan hou.
4.1 Ons aanvaar die belydenisskrifte omdat dit met die Woord ooreenstem en nie in soverre dit met die Woord ooreenstem nie.

5. DIE ALGEMENE BELYDENISSKRIFTE
5.1 Die Apostoliese Geloofsbelydenis (Die Twaalf Artikels).
5.2 Die Geloofsbelydenis van Nicéa. (Kyk agter in Psalmboek.)
5.3 Die Geloofsbelydenis van Athanasius. (Kyk agter in Psalmboek.)
Dit word die algemene belydenisskrifte genoem omdat byna al die Christelike kerke dit aanvaar.

6. DIE BESONDERE BELYDENISSKRIFTE
6.1 Die Nederlandse Geloofsbelydenis
(Voortaan afgekort met NGB; kyk agter in die Psalmboek.) Dit is deur Guido de Bres in 1561 voltooi en bevat 37 artikels. Dit handel oor die volgende:
oor God (artt. 1 en 2) oor die Heilige Skrif (artt. 3 – 7) oor die drie-enige God (artt. 8-11) oor die skepping en voorsienigheid (artt. 12 – 14) oor die sonde (art. 15) oor die verlossing (artt. 16-26) oor die kerk (artt. 27 – 32) oor die sakramente (artt. 33 – 35) oor die owerheid (art. 36) oor die laaste dinge (art 37).

6.2 Die Heidelbergse Kategismus
(Voortaan afgekort met HK; kyk agter in Psalmboek.) Dit is opgestel deur Ursinus en Olevianus in opdrag van die vrome Frederik III, keurvors van Palts wat Heidelberg as hoofstad gehad het. Dit is voltooi in 1563 en bevat 52 Sondags-afdelings en handel oor die mens se enigste troos in lewe en in sterwe. Dit is onderverdeel in drie dele wat handel oor: die mens se ellende (Sondae 2 – 4) die mens se verlossing (Sondae 5-31) die mens se dankbaarheid (Sondae 32 – 52).

6.3 Die Dordtse Leerreëls
(Voortaan afgekort met DL; kyk agter in Psalmboek.)
Dit is opgestel op die Sinode van Dordrecht (Nederland) in 1618- 1619 onder die leiding van Johannes Bogerman, die voorsitter van dié sinode.
Dit is gerig teen die Remonstrante wat geloën het dat God sekere mense uitverkies het om salig te word en gesê het dat dit van die mens self afhang of hy salig gaan word of nie.
Dit handel oor:
die uitverkiesing en verwerping (hoofstuk 1)
die dood van Christus en die verlossing deur sy dood (hoofstuk 2) die mens se verdorwenheid en sy bekering tot God (hoofstuk 3 en 4) die volharding van die heiliges (hoofstuk 5).

Hierdie drie belydenisskrifte word genoem: die drie belydenisskrifte van eenheid.

« Newer Posts - Older Posts »

Categories

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 437 other followers