Antwoord op dr. Wim Vergeer se Netwerk24 skrywe “GK Krugersdorp: Kon begaafde vroue nie langer uit hou”

Die skrywe van dr. Vergeer het gister op Netwerk24 verskyn, hier is dit beskikbaar:

GK Krugersdorp: Kon begaafde vroue nie langer uit hou

My skrywe in antwoord daarop:

Dr. Wim Vergeer (‘GK Krugersdorp kon vroue nie langer uithou’, Netwerk24, 15 April 2021) is van mening dat Paulus se verbod deur die Gees op vroue leraars en ouderlinge (1 Tim. 2:11,12) tydelike kulturele voorskrifte en gedragsreëls was, wat net vir die eerste eeuse samelewing gegeld het, “ter wille van die verkondiging van die evangelie.”

Hy roep ook op dat ‘daar moet konsekwentheid wees’, dat al die ‘ten minste ses voorskrifte’ van 1 Tim. 2:9-11 gehandhaaf moetword, en as ons dit nie doen nie, moet ons soos hy eerder al die voorskrifte, insluitend van 1 Tim. 2:11, 12 nie vir ons moderne tye handhaaf nie, en voortgaan om o.a. susters te bevestig as ouderlinge en predikante, want ons ‘kultuur’, dus ons tye bepaal dat dit nou reg en goed is om dit te kan doen.

Drie opmerkings daarop: eerstens, die verbod, voorskrif of gedragsreël van 1 Tim. 2:11, 12 is nie gefundeer in die ‘ter wille van die verkondiging van die evangelie’ rede in die destydse eerste eeuse samelewing nie, maar baie duidelik, in God se blywende skeppingsorde, wat vanselfsprekend tydsgerig is, maar nie kultuur- of tydsgebonde nie, “Want Adam is eerste gemaak, daarna Eva.” (1 Tim. 2:13).

Jesus Christus, die evangelie, en Paulus bevestig dit hier in 1 Tim. 2:11-15. Hy kom red en heilig daardie skeppingsorde, gesag en rolle van man en vrou, dit word nie omver gewerp, vernietig of aangepas by ons ‘moderne’ feministiese tydsgees nie. Natuurlik is daar sake en gebruike wat vervul en ge-eindig het met Christus se koms, maar een daarvan is nie die skeppingsorde en rolle van man en vrou in terme van die huwelik en die leer en regeer ampsdienste in die kerk nie.

Dieselfde Paulus wat deur die Gees  1 Tim. 2:11,12 skryf, skryf dan juis ook in 1 Tim. 6:1-5 en 2 Tim. 4:1-4, dat predikers en kerke nie sal afwyk van die ‘gesonde leer’ midde die tye waarin die kerk hul bevind het nie, nie in die eerste eeu of die een-en-twintigste eeu nie.  En, dit sluit die Godgegewe kerkregering van 1 Tim. 2 en 3 in, en (by implikasie) vir ons, dat ons sal preek en leer wat die Skrif leer, ongeag wat die feministiese tydsgees verlang in ons tye, nl. dat vroue in stryd met die skeppingsorde van Christus, hul sal opdring in die leer- en regeerdienste van die kerk van Christus.

Tweedens, as dr. Vergeer die pad gaan begin volg van die tydsgees bepaal wat ons nog mag en moet leer en preek en nie moet preek en leer nie, dan kom die vraag op: hoekom stop hy by die ‘ses voorskrifte’ van 1 Tim. 2?  Ons 21ste eeuse tydsgees en grondwet bepaal bv. dat dit liefdeloos en onvanpas is om mense wat volhard in bv. homoseksualisme, te vertel hul sondig en moet hul bekeer; ons tydsgees leer dat dit arrogant is om te leer dat net die Christelike geloof die enigste waarheid en reddingsweg is met uitsluiting van alle ander godsdienste; ons tydsgees leer dit is verkeerd om vroue en dokters wat babas in die baarmoeder vermoor, te vertel hul pleeg moord, dit is sondig en hul moet hul bekeer, ens., ens.

So, is Paulus se voorskrifte van die evangelie wat aan alle mense verkondig moet word met ‘n oproep tot geloof en bekering (wat in die eerste eeu ook baie aanstoot veroorsaak het), dan volgens dr. Vergeer se verstaanswyse, nie ook deel van die eerste eeuse wêreldbeeld wat ook nou verbygegaan het nie, en daarom moet hierdie ander ‘voorskrifte’ van Paulus in bv. 1 Tim. 2:1-4; 4;6-16; 6:1-5; 2 Tim.4:1-5 en 1 Kor. 6:9-11 vandag ook nagelaat word, om sodoende die evangelie ‘kultureel aan te pas’ vir ons ‘moderne’ tye, dat ons vir die ‘aborteerder ‘n aborteerder word, vir die homoseksuele ‘n homoseksuele, vir die nuwe wêreldorde aanhanger ‘n nuwe wêreld orde aanhanger, ens.”, dit wil sê, die evangelie, die Woord, moet aanpas by die sondaar, en nie die sondaar by die evangelie nie?

Derdens
, dit is hartseer dat dr. Vergeer en ander wat nog onder die naam ‘gereformeerdes’ deel van die GKSA kerkverband wil wees, nie saam ons onvoorwaardelik voor die evangelie en wet van die Koning van ons kerke, ons Here Jesus, wil buig wat die Here se kerkregering betref nie, al gee dit aanstoot en haat die wêreld ons daarvoor (Op. 12:17). Ek hoop en bid dat hy en ander broers en gemeentes in ons kerkverband opnuut hul sal bekeer oor hierdie saak, sal ophou met die wanorde en verskeurdheid wat hul nou veroorsaak, en sal terugkeer na wat ons kerke saam biddend afhanklik van die Gees, glo en besluit het volgens die Heilige Skrif.  Die woorde van Totius geld vandag nog presies so (as hy verwys na relevante Skrifgedeeltes soos 1 Kor. 11, 14 en 1 Tim. 2),

“Ons glo nie dat enige Gereformeerde vrou teen die duidelike uitsprake van die Woord van God in verset wil kom nie. Selfs deur die feministiese praktyke van ons dae sal sy haar nie uit haar koers laat dryf nie.” (Versamelde Werke, deel 3, 1977: 197).  

Ten einde gaan dit sentraal nie oor wie ‘begaafd’ is en wie nie, alle gelowiges, klein en groot, mans en vrouens is begaafd deur die Here. Nee, dit gaan oor die Koning van die Kerk se wil, wat Hy leer en beveel wie in die besondere dienste mag dien en nie dien nie, en dit is goed vir man en vrou tot eer van God in Christus, tot heil van sy hele gemeente.

Gaan ons in dankbaarheid almal saam buig voor Hom?

GKSA TEOLOë TEN GUNSTE VAN DIE OORSPRONKLIKE REGTE VERSTAAN EN HANDHAWING VAN NGB ARTIKEL 36, DUS GEEN ‘NEUTRALE’ MENSEREGTE OWERHEID NIE

[GKSA studierapport van 1949 insake art. 36 van die Nederlandse Geloofsbelydenis, in die lig van die  21 woorde uitlating wat deur die Gereformeerde Kerke in Nederland (GKN, onder leiding van A. Kuyper en H. Bavinck) in 1905 en die Christelike Gereformeerde Kerke in die VSA (CRCNA) plaasgevind het]. 

deur proff. drs. WJ Snyman, JD Du Toit (Totius), A. Duvenhage, LJ Du Plessis, S. Du Toit

[Bron: Handelinge van de GKSA algemene sinode van 1949, Potchefstroom, bl. 213 tot 229]

“… Aangesien alles afhang van die suiwere eksegese van (NGB art. 36) en die praktiese betekenis vir ons tyd daarin geleë is dat ons sal weet hoe die beginsels onder die bestaande regsorde toegepas sal word, beveel die sinode by die ev. ekumeniese sinode aan dat die artikel onveranderd bly staan en dat die Gereformeerde Kerke ‘n baie duidelike uiteensetting sal gee van die betekenis van die artikel vir ons moderne tyd.” – Deputate NGB art. 36 (Acta 1949)

InleidingIs daar ‘n artikel van ons gereformeerde Christelike geloof wat in die 20/21ste eeu meer onder aanslag is, as NGB art. 36?  Ek glo nie.  Nie net ongelowiges, humaniste en vyande nie, maar ongelukkig ook baie opregte goeie (gereformeerde) gelowiges het uiteindelik gebuig onder die tydsgees teen die sogenaamde ‘gevaarlike konstantynse teokratiese christendom’ wat die verhouding ‘kerk en staat’ – volgens die kritici – heeltemal verkeerd gehad het vir 400 jaar, want volgens die NGB art. 36 kritici moet dit lei tot ‘n ‘ketterjagtery’ of ‘staatvervolging van mohammedaan, anabaptis of pouslikes’, dat daar geen ‘vryheid van gewete’ sal wees nie, dat “die staat jou dwing om ‘n gelowige te wees”, ens.

Ja, Calvyn, Knox, Beza en die outentieke reformatore wat gevolg het, was reg met die reformasie van die individu – verlossing uit genade alleen, geloof alleen, Christus alleen. Ja, hul was reg met ‘n oproep van die Skrif alleen, aan God alleen die eer, die reformasie van die kerk … maar, volgens die kritici van ‘Christendom, NGB art. 36″, ens., was hul ‘slagoffers van hul tye’, was hul maar nog ‘middeleeus in hul denke’ wat die ‘verhouding kerk en staat’ betref, en kan ‘ons’ hul nie meer navolg in hul ‘teokratiese en/of teonomiese denke’ van die 16de eeu en daarna nie. En sommige protestante (ons baptiste vriende, sal natuurlik byvoeg dat ons reformatoriese vaders het nie ver genoeg ‘gereformeer en geprotesteer’ wat die doop betref asook ‘kerkbeskouing’ nie, en dat die ‘NGB art. 36 staatsbeskouing’ die gevolg van die reformatore se ‘doopsbeskouing’ was, hulle het nie ‘genoeg’ gebreek met die OT nie…).

Ja, daar is al baie boeke, artikels en debatte gevoer oor NGB art. 36, en daar sal seker nog baie wees in die toekoms.  Ek plaas hierdie studiestuk van proffs. Snyman, Totius, S. Du Toit, LJ Du Plessis en A. Duvenhage, gewaardeerde gereformeerde teoloë en regsmanne (Du Plessis), as bydrae tot hierdie onderwerp.

As mens hierdie goeie deeglike studie van die onderwerp bestudeer, dan hoor mens ‘n ander (reformatories-konfessionele) gees as die een wat vandag gehoor word, ongelukkig uit baie kerke en baie teoloë van die tyd, nl. in plaas van die verkondiging van Christus se heerskappy op elke lewensterrein (insluitende die burgerlike maatskappy en burgerlike owerheid), bepleit baie ‘n ‘godsdienstige mensregte selfs neutrale’ burgerlike owerheid vir vandag.  Die slegte vrugte van ‘n kerk en samelewing wat Christus se heerskappy wil beperk tot die individu, gesin en kerk, en sy heerskappy verwerp oor die burgerlike terrein, sien en beleef ons om ons.  As ons nie meer die Here as ons Koning wil hê op elke lewensterrein nie, maar ‘soos al die nasies’ (om ons…), 1 Sam. 8, dan sal ons die gevolge dra.

Wat die NGB art. 36 studierapport so treffend en aktueel maak, is dat hul juis al die verkeerde verstaan en verklarings van NGB art. 36 aanspreek, en sake helder en duidelik stel waaroor NGB art. 36 onderliggend juis gaan in navolging van die Heilige Skrif. Ja, enige belydenis, soos enige preek, soos enige woord kan misbruik en verdraai word deur ‘n kwaadwillige aanhoorder wat vyandig is oor die regte onderliggende inhoud en boodskap van daardie preek, belydenis en/of spreker.   As aanhoorders dit met Christus gedoen het, hoeveel te meer met al ons feilbare uitsprake, belydenisstukke, preke, ens.

Ons gereformeerde vaders behandel die “NGB artikel 36 kontroversie” onder die volgende vier afdelings en vrae:

1) Wat het die opsteller (Guido de Bres) van die Konfessie presies bedoel?

2) Hoe harmonieer die gedagtes daarvan met wat die Gereformeerde vaders in die 16de en 17de eeu geleer het?

3) Is die opstellers van die Konfessie en die Gereformeerde vaders in die algemeen in stryd met hulself? 

4) Is die gedagtes van die Konfessie (en van die Gereformeerde vaders) in stryd met die Skrif?

As mens die studierapport bestudeer, sien mens hoe wydgelese en ingelig die deputate was in hul studiewerk.  Hul was deeglik bewus van die “beswaardes” se argumente en sit dit uiteen (basies dieselfde argumente wat vandag … nog meer … gehoor word op verskillende wyses … sien veral vandag die (radical) Two Kingdom Theology beweging onder sommige VSA gereformeerdes: RS Clark, Calvin and Theonomy).  Die deputate let versigtig op die ‘presiese bewoording’ van die oorspronklike teks, veral van die ‘gewraakte 21 woorde’ wat deur sommige kerkverbande verwyder is, in die lig van die verskillende Franse, Nederlandse en Latynse tekste. Hul kyk hoe gereformeerdes vanaf 16de tot 19de eeu NGB art. 36 se onderliggende beginsels verstaan het, o.a. de Bres self, Calvyn, Beza, Synopsis-teoloë, Voetius, verskillende gereformeerde konfessies van die 16/17de eeu, (sien ook hierdie artikels oor die saak, ook ten opsigte van SA: Die teokrasie en teonomie van NGB artikel 36 en Teokrasie en Teonomie in die ZAR, by Totius, by Calvyn en die outentieke Reformatoriese belydenisskrifte van die 16/17de eeu), ens.

Nog ‘n baie belangrike onderwerp wat aangeraak word, is die hele ‘verhouding OT – NT’ (bl. 12ev), ‘n baie belangrike saak nie net in die debat oor die (kinder)doop, verbond en kerkbeskouing tussen gereformeerdes en baptiste nie, maar ook verhouding ‘kerk en staat’ oftewel ‘kerk en burgerlike owerheid.  Die deputate noem 4 sake wat hul saam met beswaardes stem oor hierdie verhouding, maar ook waar die beswaardes sake mis wat noodsaaklik is vir ons ‘kerk en staat’ beskouing:

“U deputate stem volmondig saam dat onderskei moet word tussen O.T. en N.T. maar meen tog dat beswaardes nie genoeg rekening hou met die eenheid van die Woord van God nie.” (bl. 13, sien die aanhalings hier onder).

Sien ook die bybels-profetiese getuienis waarvoor die deputate gepleit het, in hul tye aan die einde van hul studiestuk (veral nr. 2 & 3), ‘n sterk oproep van vermaning en bekering aan die burgerlike owerheid, wat baie gemis word in ons tye (beklemtonings bygevoeg):

“Hierdie uiteensetting sal sover moontlik wêreldkundig gemaak word en sal ook ‘n woord bevat wat spesiaal aan die owerhede gerig word. Hierin sal:

  1. Die owerhede wat positief Christelik is, bemoedig word in hul strewe.
  2. Die owerhede wat “neutraal” staan teenoor die Christus en sy kerk, daarop gewys word dat hulle nie neutraal mag wees teenoor die geopenbaarde Woord van God nie.
  3. Die beslis heidense owerhede met alle klem daarop gewys word dat hulle hul moet bekeer van hul afkerige weë, dat hulle die kerk van Christus in sy selfstandigheid sal handhaaf, hulle geen ius in sacra (reg ten opsigte van die inwendige sake) sal toeëien nie en die hals sal buig onder die juk van Christus.
  4. Aan alle owerhede verduidelik word wat die Skriftuurlike leer van die vryheid van die gewete en die roeping van die owerheid in hierdie verband is.
  5. Bostaande rapport (geamendeer al dan nie), asook die besluite van die sinode in hierdie verband, sal deurgestuur word na die ev. ekumeniese sinode van Geref. Kerke.

Hier is ‘n paar aanhalings (beklemtonings bygevoeg):

“In die 19de eeu het die aanvalle op kerk en Christendom meestal gekom van die kant van die wetenskap. In die twintigste eeu van die politieke kant. In die 19de eeu kon reeds gesien word tot watter mate van tirannie die liberaal-demokratiese staat kan oorgaan, maar veral die opkoms van die totalitêre state in die twintigste eeu maak die gevaar geensins denkbeeldig nie dat goddelose owerhede hulle (verkeerdelik) op art. 36 kan beroep vir hul tirannie oor kerk en godsdiens, veral op die sin wat lui: “maar ook om die hand te hou aan die heilige kerkdiens.” Dit is dus noodsaaklik dat daar weer besinning sal kom oor die implikasies van art. 36. Solank as daar geen gravamen ingedien is nie, kan ons immers aanneem dat ons Kerk bely wat in art. 36 staan en dit beskou as in volle ooreenstemming met die Woord van God. In 1913 is dan ook besluit dat die Geref. Kerk in Suid-Afrika die artikel onveranderd laat staan (vgl. Hand. 1913, art. 112, 117). Tot sover nog altyd die oorweginge wat gegeld het by die indiening van die beskrywingspunt.”

Wat die NGB art. 36 teks self leer:

“Die Franse woordjie “ains” is in die tyd van Calvyn gebruik en het die betekenis gehad van “maar.”  Dus “maar ook” het die owerheid ‘n taak ten opsigte van die geestelike lewe van die volk. Uit die teks self volg derhalwe nie dat vir die uitvoering van die tweede deel van die taak dieselfde magsmiddele per se gebruik moet word as vir die eerste deel nie… Beza maak net soos Calvyn onderskeid tussen ketters en ketters, tussen diegene wat dwaal te goeder trou en die wat hulle hardnekkig teen die waarheid versit… Vir die laastes meen hy dat geen straf te streng is nie. ”

” ‘n Saamvattende beskouing met betrekking tot die werklike betekenis, van die woorde van die belydenis gee ons nadat die uitsprake van Gereformeerde vaders gehoor is. Voorlopig wil ons egter hier opmerk dat dit vir geen teëspraak vatbaar is nie dat die Konfessie aan die owerheid ook ‘n taak toeken ten opsigte van Kerk en godsdiens.”

Calvyn se uitsprake teen ketters wat openbare orde wil omver werp:

“U deputate wil hier die aandag daarop vestig dat Calvyn spreek van “die publieke terrein van die lewe” en van “nie straffeloos duld nie.” Hierdie woorde is van betekenis. Van belang is ook om daarop te let wat Calvyn op hierdie woorde laat volg. Waarom moet die owerheid waak dat geen religieuse ergernisse onder die volk gesaai word nie? Dat daar “publica religionis facies” sal wees, wat (volgens Visscher) beteken dat die owerheid moet sorg dat nie allerhande wind van leer onder die mense uitgesaai word nie, omdat daaruit onrus en revolusie kan opkom (vgl. Visscher, a.e., bl. 157 — ons kursiveer).

Die beginsels van die Mosaïese wetgewing geld nog vir vandag:

“Belangrik is in hierdie verband ook die volgende konklusie waartoe prof. L. J. du Plessis kom: “Nou is dit byna nie nodig nie om daarop te wys dat hoewel Calvyn baie van die bepalinge (nl. van die dekaloog-Dep.) aanvaar as algemeen-geldig, hy tog nie van mening is dat hulle as sodanig toepaslik is in alle state nie. Inteendeel, as God Self sy strenge gebodseis matig om dit uitvoerbaar te maak met staatkundige middele, dan wys Hy self die weg vir positivering van die blywende aequitas-kern van sy gebod, nl. dat rekening gehou sal word met wat bepaalde maatskaplike omstandighede vereis.

Wel gee die Mosaïese wetgewing ‘n model ter navolging. Maar die aangewese weg is om die gebod aan te pas aan plaaslike omstandighede en om die betrokke maatskappy op te voed tot ‘n hoërstaande regsoortuiging, waar hy nog nie die strengheid van die gebod kan dra nie. Veral die aard en graad van straf (vir bepaalde misdade sal afhang van omstandighede, mits wat God verbied, slegs ook van staatsweë teë-gegaan word na verhouding van die erns en veelvuldigheid van die misdaad.” (Die staatsteorie van Jean Calvin, bl. 60.) (Vgl. ook uit dieselfde werk, bl. 58: “Nie kettery moet dus gestraf word nie, maar revolusionêre skending van die reg ten opsigte van die religie.”)”

“Hier kan nog vermeld word dat die eerste en tweede Helvetiese Konfessies, die Engelse Konfessie van 1553, die Skotse Konfessie van 1560 en die Westminsterse Konfessie van 1647 in hierdie materie met die Ned. Geloofsbelydenis ooreenstem. Later, hoofsaaklik in die negentiende eeu, is deur Geref. Kerke in Angelsaksiese lande wysiginge aangebring, min of meer in die gees van die rapport wat in 1905 in Nederland gedien het.”

Gewensvryheid:

“Onder gewetensvryheid het hulle egter nie verstaan ‘n vryheid om in die openbaar al wat ‘n mens wil uit te spreek en te propageer nie. Dit word algemeen erken dat vryheid perke moet hê, anders ontaard dit in losbandigheid. Op die terrein van die gewete mag die staat nie kom nie, maar dit is ‘n ander vraag hoeveel die owerheid op publieke terrein mag toelaat… Die belangrike punt is vir ons hier dat die Geref. teoloë van die 17de eeu sulke uitsprake kon doen sonder dat daar sprake is van ʼn besef dat hulle in stryd met art. 36 sou handel.”

“Dit is onmoontlik en ook onnodig om in hierdie rapport op die breë vraagstuk van die verhouding van kerk en staat in te gaan. Laat dit hier genoeg wees om te verklaar dat Calvyn seker die  selfstandigheid van beide Kerk en Staat geleer het en dat die Geref. vaders saam met hom gestry het vir die ius in sacra (reg in die heilige dinge) van die kerk. Dink bv. aan die toepassing van die kerklike tug. Liewer as om toe te gee, het hy in ballingskap gegaan. Tog het Calvyn en ander geen meganiese skeiding beoog nie. Die Hervormer van Genève gebruik bv. die beeld van siel (kerk) en liggaam (staat). Daar is groot en belangrike dekkingsterreine waarop albei beweeg. Slegs die Liberalisme kan ‘n absolute skei-ding en die leer van die “neutrale” staat handhaaf.

Hoewel dus kerk en staat selfstandig is en geen heerskappy van die een oor die ander geduld mag word nie, hei die een tog ‘n roeping teenoor die ander ooreenkomstig die Woord van God. In art. 36 word die roeping van die staat teenoor godsdiens en kerk beskrywe. Dit is duidelik dat die staat ook met die kerk rekening moet hou.”

Verhouding OT – NT in Skrifgebruik oor ‘kerk en staat’, 

“Wat die Nuwe-Testamentiese tekste betref wat deur beswaardes aangehaal word, kan ons volmondig met hul konklusie saamstem: “Alle poging om zijn rijk door uitwendig geweld uit te breiden of te verdedigen heeft Christus derhalve tegengestaan en afgekeurd omdat dit met den aard van zijn koninkrijk in strijd was.” Ons meen egter dat ons duidelik aangetoon het dat art. 36 hiermee nie in stryd is nie, aangesien dit hier nie gaan oor die innerlike aard van die koninkryk van die hemele nie, maar oor die roeping van die owerheid, veral ten opsigte van die eerste tafel van die wet en wel op sy eie terrein.”

“Sowel in die Ou as in die Nuwe Testament geld dus dat die koninkryk van die hemele homself nie met magsmiddels mag uitbrei nie. Die N.T.-tekste wat beswaardes aanhaal behou dan ook hulle volle krag. Maar dit sê niks ten opsigte van die taal van die owerheid nie, veral wat die publieke terrein betref.”

God se Woord, nie mense(natuur)regte nie, is gelowiges se norm vir hele lewe, ook vir die burgerlike owerheid:

“As gevra word: hoe weet die owerheid wat waar en wat vals is, kan in die eerste plek na Rom. 1:19 en verder verwys word. As God nie reg gedien word nie, is dit onderdrukking van die waarheid en skuldige nalatigheid. Onkunde ontslaan nie van plig en verantwoordelikheid nie. As dit reeds geld van die heidene sonder enige kennis van die besondere openbaring, hoeveel te meer dan van diegene wat kennis dra van die Woord van God, die Heilige Skrif. Die Skrif maak dan ook nie onderskeid tussen belydende en nie-belydende owerhede nie. Daar is vandag seker geen owerheid wat kan verklaar dat hy niks van die Bybel weet nie. En tot almal sonder onderskeid kom die magtige eis dat hulle in die ware, sin van die woord dienaars van God sal wees. Wel is dit waar dat die owerhede in die geskiedenis dikwels die ware kerk vervolg het en dit in die toekoms in verskerpte mate sal doen, maar hulle plig bly daar dieselfde om en hulle sal aan die hoogste Regter verantwoording doen.”

Die burgerlike owerheid het ‘n taak ten opsigte van beide tafels van die wet, vir hulle spesifieke ‘burgerlike publieke’ terrein, volgens God se Woord:

Konklusie. — U Deputate meen dat hulle in bostaande uiteensetting die vraagstukke wat in verband met art. 36 staan, genoegsaam toegelig en die geopperde besware onder die oë gesien het. Hulle wil nou aanbeveel dat die eerw. Sinode soos volg besluit:

  1. Op die grondslag van die Heilige Skrif kan daar geen verskil bestaan oor die vraag of die burgerlike owerheid ‘n taak het ten opsigte van beide tfels van die wet en dus ten opsigte van die ware godsdiens en die kerk van Christus nie, ongeag die persoonlike belydenis van die lede van die owerheid.
  2. Verskil kan alleen ontstaan ten opsigte van die wyse waarop hierdie taak uitgevoer moet word. Dit hang saam met die feit dat gedurende die eeue die regsbehoeftes en die regsoortuiginge van die volksgemeenskappe verander.
  3. Art. 36 van die Ned. Geloofsbelydenis beliggaam die ewige en onveranderlike beginsels van Gods Woord ten opsigte van die verhouding van die burgerlike owerheid tot die ware godsdiens in die kerk van Christus.
  4. Die besware wat teen sekere uitdrukkinge ingebring word, bv. teen die woorde “alle” (afgodery) en “uitroei” verloor hul betekenis wanneer hulle gelees word in die lig van die verklaring en toepassing wat die Geref. vaders van die sestiende en sewentiende eeu van die beginsels gegee het. In elk geval behou enige owerheid altyd sy diskresionêre bevoegdheid.
  5. Aangesien alles afhang van die suiwere eksegese van die artikel en die praktiese betekenis vir ons tyd daarin geleë is dat ons sal weet hoe die beginsels onder die bestaande regsorde toegepas sal word, beveel die sinode by die ev. ekumeniese sinode aan dat die artikel onveranderd bly staan en dat die Geref. Kerke ‘n baie duidelike uiteensetting sal gee van die betekenis van die artikel vir ons moderne tyd.

Tot hier die verskillende aanhalings uit die deputate se studie oor NGB artikel 36.

Die volledige NGB studie rapport kan hier gelees word:

NGB artikel 36 GKSA studiestuk 1949

________________________________________

Opmerkings:

1 Ongeag die weglating of wysiging van die ’21 woorde’ in NGB artikel wat sentraal in die debat is, moet ook gesê word dat ongeag self hierdie veranderinge, die artikel nog steeds dan pleit vir die ‘Christelike staatsidee’, m.a.w. dat burgerlike owerhede sal buig voor Christus en volgens sy Woord op hul terrein volgens sy Woord sal regeer. Sien hierdie artikel wat dit verduidelik:

Revised Belgic Confession Article 36: The Magistrate Is Subject To God’s Law

“Belgic Confession Article 36 “Of the Magistracy and Government” has direct application in the ongoing debate over the so-called “two kingdoms” movement. The Magistrate Is Subject To Both Tables Of The Law, The Authority Of God’s Word, And Serves To Advance Christ’s Kingdom … In examining both the text of the revised Belgic 36 and the accompanying historical record surrounding the revision, we should clearly conclude that: 1. the Magistrate is subject to both tables of God’s law; 2. the Magistrate is subject to the authority of God’s Word; 3. the Magistrate is ordained to advance the kingdom of Christ.  It is incumbent upon URC office bearers who personally might have trouble with the confessions to refrain from publicly contradicting the confessions either directly or indirectly.”

2 Sien ook Dirk Postma se ‘teokraties-teonomiese’ lyne hier in die boekie wat hy verwerk het, spesifiek by “5. die gebruik van die burgerlike wette vandag

3. Ook op staatkundige terrein bely ek die ewigdurende beginsels van God se Woord – pres. Paul Kruger.

CHRISTUS AS HOOF VAN DIE MAN EN DIE GESAGSORDE IN DIE KERK

Hoe raak dit die verhouding

tussen die man en die vrou in die kerk?

deur prof. dr. JJ van der Walt

(professor Teologiese Skool Potchefstroom, 1976-1988)

[Bron: Christus as Hoof van die Kerk en die Presbiteriale Kerkregering, Potchefstroom: Pro Rege, 1976: bl. 34-37, 41, 42. Tegnies versorg deur S. Le Cornu, die hoofopskrifte is vanuit die inhoud van die teks bygevoeg]

Inleiding – S. Le Cornu

In 1935 skryf Totius alreeds in ‘n artikel, waarin tekste soos o.a. 1 Kor.11 en 14 asook 1 Tim. 2 vermeld word (wat sentraal staan in die hele debat oor ‘vroue in die besondere dienste’), dat:

Ons glo nie dat enige Gereformeerde vrou teen die duidelike uitsprake van die Woord van God in verset wil kom nie. Selfs deur die feministiese praktyke van ons dae sal sy haar nie uit haar koers laat dryf nie.” (Versamelde Werke, deel 3, 1977: 197; beklemtoning bygevoeg).

Tog is daar nog baie wat deur die tydsgees en beroep op ‘menseregte’ of ‘tye het verander’ voortgaan om God se skeppings- en gesagsorde omver te werp (waarop Paulus hom beroep in die Skrif by beide 1 Kor. 14 en 1 Tim. 2), soos dit ook gestalte moet kry in God se wil wie in die besondere ampsdienste mag dien of nie. Party meen dit was net geldig vir Paulus se tyd, net ‘n 1ste eeuse probleem, ander gaan blatant verder en meen Paulus was verkeerd en moet of verwerp word of ‘aangepas’ of ‘opgedateer’ word vir ons tye. 

In hierdie verband, sien opnuut hierdie kosbare studie van prof. JJ van der Walt,

Christus as Hoof van die Kerk en die Presbiteriale Kerkregering.

Hy gee ‘n goeie Skrifstudie van die hoofskap van Christus, en wat dit alles behels vir die kerk van Christus, ook die besondere dienste, hoe Christus se Hoofskap die orde in die kerke bepaal, ook die man en vrou se onderskeie rolle en take, hoe Christus se gesag bedien moet word, ens. 

In ‘n tyd van ‘kerkorde en kerkreg krisis’, is dit baie belangrike boek om te bestudeer. Belangrike Skrifgedeeltes oor ‘hoofskap’ in beide 1 Kor. 11 en Ef. 5 word aangespreek.

Ek plaas hier ‘n uittreksel uit sy boek, met die hoop dat dit u sal lei om die hele boek te bestudeer en vir u leraars, kerkrade en gemeentelede sal aanbeveel vir verder biddende besinning oor hierdie belangrike saak van kerkregering in die lig van Christus se Hoofskap. 

In wese gaan die hele ‘vrou in die besondere dienste’ saak, nie oor wat “ek as man” of “ek as vrou” in die kerk wil nie, of wat ons elkeen ‘voel’ oor ons roepinge al dan nie, of oor ons tydsgees en tye se ‘behoeftes” nie, maar dit gaan oor die eer van God in en deur die Hoofskap van Christus soos geopenbaar deur sy Gees en Woord in die Heilige Skrif.  

Christus se Hoofskap is op die spel, die gesag van sy Woord is op die spel, besef daarom opnuut die belangrik van hierdie onderwerp – waaroor kerke en kerverbande een in leer, diens en tug moet wees (soos deur die GKSA sinodes in navolging van die Skrif besluit is) – deur ‘n deeglike biddende besinning oor die inhoud van hierdie werk van prof. dr. JJ van der Walt (ek hoop om ook in die toekoms verdere aspekte of dele uit die boek hier op my blog te plaas).

Vir nou word hierdie volgende 4 onderwerpe as basis deurgegee (met ‘n paar aanhalings uit die teks hieronder):

1. Christus se Hoofskap en die gesagsorde in die Kerk volgens 1 Kor. 11:3

“Die gesagsorde in die ampswerk wat God gestel het deur die subordinasie van die vrou, is geen minderwaardigsteling nie: ‘Dit is nie vernederende knegverhoudings nie, nie ’n afgeforseerde diens nie; maar dit is egte liefde met die totale vryheid en saligheid, ware oorgawe van die eie lewe aan dié een waarvoor ons beroep is tot wie ons moet leef; egter nie só dat dit ’n willekeurige gelykheid begeer nie, maar só, dat die gemeenskap daardeur bewerk word, dat die oor- en ondergeskiktheid wat God bestem het, bewaar word en ’n heers- en dien, ’n leidinggewend en gehoorsaam-wees tussen beide bestaan.’ … Die Middelaarswerk van Christus hef die gesagsorde tussen man en vrou nie op nie, maar bevestig dit… Die vrou moet haar aan God se orde onderwerp om Christus wil Paulus, ‘is bevrees dat hierdie ontkenning die ingrypende gevolg kan hê dat die hoofskap van Christus nie meer ernstig opgeneem sal word nie…'” 

2. Christus se Hoofskap en die gesagsorde in die Kerk volgens Ef. 5:20-23

“Ten eerste stel Paulus hier binne die huwelik dieselfde gesagsverhouding as in 1 Kor. 11 : 3 – die vrou moet haar man onderdanig wees “soos aan die Here” (vs. 22, 23). Haar onderdanigheid aan haar man is deel van haar onderdanigheid aan die Here. Maar die verhouding van Christus tot die kerk gaan bó dié blote gesagsverhouding uit, want Hy is “die Verlosser van die liggaam”.

Na die voorbeeld van Christus as “Verlosser van die liggaam” moet die man as hoof van sy vrou sy superioriteit nie dominerend uitoefen nie, maar versorgend en beskermend. Die punt van vergelyking is: onderdanigheid aan haar man, die hoof, soos die gemeente aan Christus, die Hoof.”

3. Liefdesdiens in die huwelik en gemeente

“Soos Christus aan sy liggaam, die kerk (vs. 25), en die man aan sy eie liggaam liefde bewys, só, na dié voorbeeld, moet die man onselfsugtig en vrywillig (vs. 25) aan sy vrou liefde bewys.”

4. Die Gees werk en spreek deur sy Woord

“Christus regeer sy kerk deur sy Gees en Woord vir sover dit die bewuste gehoorsaamheid van die kerk betref. Hoof, Gees en Woord is dus in die kerkregering ‘n onlasmaakbare eenheid. ….

Die onderskeidingsvraag in die kerkregering is: Word aan die Hoof vasgehou (Kol. 2:19)? Die feit dat Christus die Gesagshoof van die kerk is, bring mee dat die liefde die modus quo van die kerkregering bepaal. Die waarheid moet in liefde betrag word. Waar van die waarheid afgewyk word, of die kerkregering in ‘n koue regsproses ontaard is die Hoof losgelaat. Dieselfde geld vir sluheid en listigheid (Ef. 4:14), wanneer in die kerkregering oor ‘n teenparty ‘n oorwinning behaal word met onheilige sette of geknoei.

Die boek kan hier elektronies afgelaai word (sien gerus die inhoudsopgawe vir al die onderwerpe wat aangespreek word), en by Pro Regno Boeke kan ‘n hardeband kopie aangekoop word (R40-00) per kopie. 

______________________________________________

1. Christus se Hoofskap en die gesagsorde in die Kerk volgens 1 Kor. 11:3

Maar ek wil hê dat julle moet weet dat Christus die hoof is van elke man, en die man die hoof van die vrou, en God die hoof van Christus.” (1 Kor. 11:3)

In 1 Kor. 11 : 3 word die algemene gesagsordening, wat God in die menslike samelewing gestel het, bevestig en die konsekwensies daarvan vr die orde in die kerk gestel. „Hoof” dui hier ‘n gesagsposisie aan, wat alieen figuurlik en nie metafories verstaan kan word nie.1) Die klem val op die onderworpenheid aan die „hoof’. Die aksent lê nie op die hiërargie van bó na benede nie, maar op die lyn wat van benede na bo loop. Daarmee word aangedui, “nie waarvoor die hoof is nie en nie wat hy aan diegene onder hom skenk nie … maar die houding van die laer geplaaste teenoor sy hoof. Soos Christus onder God gestel word, so is elke man onder Christus en elke vrou onder die man”.2)

Om die draagwydte van 1 Kor. 11 : 3 vir die verhouding van Christus tot sy kerk te verstaan, moet ons nagaan in watter verhouding Christus hier tot God staan, wat met “elke man” bedoel word, en hoe die verhouding tussen die man en die vrou die orde in die kerk raak. “Hoof” moet in aldrie dele van die vers dieselfde betekenis hê, anders verklaar dit nie die vrou se posisie nie.

Christus is aan God onderworpe “insover Hy Homself in ons vlees aan die Vader onderwerp het: want anders, terwyl Hy dieselfde wese met die Vader is, is Hy ook aan Hom gelyk. So moet ons dan bedink dat dit gesê word van Christus die Middelaar”.3) Dit gaan om Christus se ampswerk en nie om sy plek in die Drie-eenheid nie,4) soos blyk uit sy ampsnaam, Christus.

Toegepas op die man-vrou verhouding beteken dit dat die vrou in die ampswerk aan die man gesubordineer is. God het as gesagsorde vir die ampswerk die subordinasie van die vrou aan die man gestel. Paulus laat nie toe, “dat die vrou haarself met die man gelykstel nie. Sy moet herken dat sy anders is as die man. Vir elkeen is daar ’n Hoof, sowel vir die man as vir die vrou; elkeen het die Hoof oor hom/haar, wat hom/haar regeer, vir wie hy mag leef”.5)

Aan Christus is elke man6) gesubordineer, sonder uitsondering. Maar ook aan Hom alleen.7) So staan “man” teenoor “vrou”. Dit kom neer op die manlike geslag teenoor die vroulike geslag.8) Die gesagsorde in die ampswerk wat God gestel het deur die subordinasie van die vrou, is geen minderwaardigsteling nie:

“Dit is nie vernederende knegverhoudings nie, nie ’n afgeforseerde diens nie; maar dit is egte liefde met die totale vryheid en saligheid, ware oorgawe van die eie lewe aan dié een waarvoor ons beroep is tot wie ons moet leef; egter nie só dat dit ’n willekeurige gelykheid begeer nie, maar só, dat die gemeenskap daardeur bewerk word, dat die oor- en ondergeskiktheid wat God bestem het, bewaar word en ’n heers- en dien, ’n leidinggewend en gehoorsaam-wees tussen beide bestaan.9)

(Dit is so) want ook Christus is gesubordineer aan God.

Die Middelaarswerk van Christus hef die gesagsorde tussen man en vrou nie op nie, maar bevestig dit, soos Alford opmerk: “observe that though (Gal. 3 : 28) the distinction of the sexes is abolished in Christ, as far as the offer of and standing in grace is concerned, yet for practical purposes, and for order and seemliness, it subsists and must be observed”.10) Dit gaan om die gesagsorde wat God gestel het tussen man en vrou. Die gesagsorde is ten nouste verbonde aan die gesagsposisie van God Self, want,

“God se heerskappy strek oor almal, oor Christus en oor die mans en vroue, en Jesus se heerskappy omvat almal, die mans en die vroue. God se regering kom egter daardeur tot uiting, dat dit die verordeninge (ordes) tot stand bring, waarin ons Hom moet dien, en Hy bring ons deur hulle in verskillende diensverhoudinge. Daardeur, deurdat ons hierdie verhoudinge bewaar, bly ons in onderdanigheid onder God…”.11)

Met die gesagsverhouding tussen man en vrou is die gesag van Christus as hoof gemoeid: “Deurdat Paulus van dit spreek wat sy met haar kop doen, herinner hy hulle wat die voorafgaande Woord sê, dat die man Christus sy Hoof het [en] die vrou in die man haar hoof het. Hierdie hoof moet hulle in alle dinge eer en daarom niks doen wat hulle kop onteer nie.12)

Die uitspraak van Paulus kry besondere betekenis wanneer gelet word op die agtergrond waarteen dit gedoen is. Paulus handel in 1 Kor. 10 : 23 -11 : 34 oor die Christelike vryheid. In besonder gaan dit oor ‘n vraag betreffende ‘n saak van oënskynlik weinig belang. Nogtans wys Paulus die vraag nie af nie, maar hy wys die weg aan op ‘n terrein wat vir die gemeente nuut is. Die gemeente het die apostoliese prediking (paradosis) vasgehou (vs. 2): “paradosis (‘leringe/onderrig’) wil sê dat hulle nie in hulle eie naarn kom nie, maar oorbring wat Christus hulle beveel het. Daarom kan vir die paradosis (leringe/onderrig) ontsag, gehoorsaamheid gevra word. Na die inhoud is dit dieselfde as evangelion (‘evangelie/goeie nuus’) of kerygma (‘verkondiging/prediking’), maar besien in die lig van die gesag waarmee gespreek word.”13)

Daarvan was die sentrale inhoud: Jesus is die Christus (Hand. 2 : 36). Die optrede van sommige vroue wat met onbedekte hoof tot God bid (vs. 13), het die gesag van die prediking en daarmee die enige posisie van Christus in gedrang gebring, want hulle het die deur God gestelde gesagsorde ter syde gestel. So verkry die skynbaar formele handeling, dat die vroue in gelykheid14) met mans optree, in hulle verhouding tot Christus ‘n ingrypende betekenis.

Teen die omverwerping van die gesagsorde in die gemeente stel Paulus in sy vermaning voorop: “maar ek wil hê dat julle moet weet dat Christus die hoof is van elke man…” Die vrou moet haar aan God se orde onderwerp om Christus wil Paulus, “is bevrees dat hierdie ontkenning die ingrypende gevolg kan hê dat die hoofskap van Christus nie meer ernstig opgeneem sal word nie…”15)

Samevatting:

Uit die voorgaande volg dat in die kerklike ordebepalinge alles vasgestel en volbring moet word met eerbiediging van die enige gesagsposisie van Christus. Hierdie eis geld selfs vir die formele en uitwendige handelinge in die kerk, soos die al of nie dra van ‘n hoofbedekking deur ‘n vrou. Met alles wat in die kerk gebeur is die oppergesag van Christus gemoeid. Om vas te stel of ‘n handeling in die kerk toelaatbaar is, moet oorweeg word of dit die oppergesag van Christus erken of in gedrang bring. Wanneer die gesag van Christus in gedrang kom, dan word selfs ‘n formele handeling ontoelaatbaar. Daarom begin Paulus sy antwoord, oor die vraag in sake die onbedekte hoof van ‘n vrou, met !n verklaring oor die gesagsposisie van Christus. Deur die gesagsposisie van Christus word alle handelinge begrens en alle verhoudinge in die kerk bepaal.

2. Christus se Hoofskap en die gesagsorde in die Kerk volgens Efesiërs 5:20-23

“… terwyl julle God die Vader altyd vir alles dank in die Naam van onse Here Jesus Christus, en aan mekaar onderdanig is in die vrees van God. VROUE, wees aan julle eie mans onderdanig, soos aan die Here. Want die man is die hoof van die vrou, soos Christus ook Hoof is van die gemeente; en Hy is die Verlosser van die liggaam.” (Ef. 5:20–23)

… Dit gaan in hierdie perikoop om ‘n vermaning aan man en vrou om in die huwelik “onderdanig aan mekaar” (Ef. 5 : 21) te lewe. Daarvoor stel Paulus aan hulle die verhouding tussen Christus en sy kerk tot voorbeeld, vs. 23—25, 28, 29. Hierdie betoog van Paulus moet nie soos deur Roberts, omgekeer word om die verhouding van Christus as Hoof tot sy kerk as sy liggaam te verklaar na die voorbeeld van die verhouding van man en vrou in die huwelik nie.16)

Ten eerste stel Paulus hier binne die huwelik dieselfde gesagsverhouding as in 1 Kor. 11 : 3 – die vrou moet haar man onderdanig wees “soos aan die Here” (vs. 22, 23). Haar onderdanigheid aan haar man is deel van haar onderdanigheid aan die Here. Maar die verhouding van Christus tot die kerk gaan bó dié blote gesagsverhouding uit,17) want Hy is “die Verlosser van die liggaam”. Na die voorbeeld van Christus as “Verlosser van die liggaam” moet die man as hoof van sy vrou sy superioriteit nie dominerend uitoefen nie, maar versorgend en beskermend. Die punt van vergelyking is:18) onderdanigheid aan haar man, die hoof, soos die gemeente aan Christus, die Hoof.

3. Liefdesdiens

In vs. 25 tot 29 tree ‘n nuwe gedagte op die voorgrond: die liefde.

Die man moet sy eie vrou liefhê volgens die voorbeeld van Christus se liefde tot die kerk.

Die punt van vergelyking is “die liefde”. Die liefde wat Christus as “Verlosser van die liggaam” tot die kerk het, vind sy parallel in die menslike lewe in ‘n nuwe beeld: “soos hulle eie liggame” (vs. 28). Dit korreleer met: “sy eie vlees … net soos die Here die gemeente (vs. 29), en “net soos homself” (vs. 33). Die punt van vergelyking hier is die liefde wat Christus vir die gelowiges (die kerk) as “lede van sy liggaam” (vs. 30) het, met die man se liefde vir sy “eie liggaam” (vs. 28).

Die liefde vir die eie lïggaam is vanselfsprekend. Soos Christus aan sy liggaam, die kerk (vs. 25), en die man aan sy eie liggaam liefde bewys, só, na dié voorbeeld, moet die man onselfsugtig en vrywillig (vs. 25) aan sy vrou liefde bewys.

Paulus hou by die verhouding tussen Christus en sy kerk as prototipe, terwyl hy die kerk nader toelig met “sy eie liggaam”19) (vs. 28). Met “soos” dui hy in vs. 28 nie die vrou aan nie, maar die eie liggaam van die man as voorbeeld hoe die vrou liefgehê moet word.20) Die man moet sy vrou liefhê „soos” sy eie liggaam “then the husband will indeed love his wife”,21) so soos Christus sy kerk wat sy liggaam is (Ef. 1 : 23; 5 : 23, 29, 30), liefhet. Die wyse waarop die vrou met die man wel een vlees, een liggaam, is, word in vs. 31 nader verklaar.22)

Die man-vrou verhouding in die huwelik verklaar nie die Hoof-liggaam verhouding van Christus en die kerk nie. Soos Christus die Hoof as Verlosser uitgaan bó die man as gesagshoof, en soos die llefde van Christus in selfofferande tot heiligmaking, regverdigmaking en heerlikmaking van sy liggaam (Ef. 5 : 27) uitgaan bó die liefde van die man wat voed en koester, so gaan Christus as Hoof in sy eenheid met sy kerk bó die eenheid in die huwelik uit.

Christus is die oorsprong van die kerk want “Verlosser” motiveer “Hoof”. Dit moet in die huwelik afgebeeld word, maar die man word nooit die oorsprong van sy vrou nie (vgl. 1 Kor. 11 : 11, 12), behalwe in die geval van Adam uit wie Eva gemaak is (Vgl. 1 Kor. 11 : 9, 10; Ef. 5 : 28b en 29a). Daarin is die gesagsposisie van ‘n man teenoor ‘n vrou gegrond.

Maar Christus is Hoof omdat Hy Verlosser is.

Hoof dui Hom aan na die volle inhoud van sy Middelaarskap: wie en wat Hy is, en wat Hy as Verlosser gedoen het as die Een uit wie se dood die kerk tevoorskyn tree soos Eva uit die slapende Adam. Christus Is dus as Middelaar wel in ‘n organiese eenheid met sy kerk verbind, sodat Hoof en liggaam in een organiese beeld tuis te bring is.

4. Die Gees werk en spreek deur die Woord

… Die Gees werk deur die Woord. Gees en Hoof spreek tot die kerk deur een Woord.23) Daarom is daar geen geopenbaarde, objektiewe kerkwet buite die Woord om nie. In die regering van die kerk is Hoof en Gees verbonde aan die Woord: die Woord waarin die Gees die wil van God bekendmaak; die wil of raad van God waarvolgens Christus as Hoof van die kerk alle mag in die hemel en op aarde uitoefen.

Christus regeer sy kerk deur sy Gees en Woord vir sover dit die bewuste gehoorsaamheid van die kerk betref. Hoof, Gees en Woord is dus in die kerkregering ‘n onlosmaakbare eenheid.24)

Wie een van die drie in die kerkregering opsy skuif, skuif al drie opsy. In die Heilige Skrif ontmoet die kerk objektief die wil van sy Hoof, Christus, in sy volle soewereiniteit.25)

… Die lewenseenheid tussen Hoof en kerk laat die kerk deel in wat met die Hoof gebeur. Dit verduidelik Paulus nader in Ef. 4:15 e.v. en Kol. 2:19. Wat die gemeente in Christus is, moet dit in die praktiese lewe steeds in ryker mate word. In die kerkregering gaan dit om die ”waarheid”, “vrede” en “liefde”.

Die wet van die Hoof van die liggaam is vir die kerk lewenswet, Wie die bevel van die Hoof gehoorsaam, lewe, groei op in Hom wat die Hoof is…. Die kerkregering is alleen Christusregering as dit die hele liggaam laat groei “in conformity to Christ.”26) Die onderskeidingsvraag in die kerkregering is:

Word aan die Hoof vasgehou (Kol. 2:19)?

Die feit dat Christus die Gesagshoof van die kerk is, bring mee dat die liefde die modus quo van die kerkregering bepaal. Die waarheid moet in liefde betrag word. Waar van die waarheid afgewyk word, of die kerkregering in ‘n koue regsproses ontaard is die Hoof losgelaat. Dieselfde geld vir sluheid en listigheid (Ef. 4:14), wanneer in die kerkregering oor ‘n teenparty ‘n oorwinning behaal word met onheilige sette of geknoei.27)

Samevattend

Christus is die Hoof van die kerk. Hy alleen het gesag. Die kerk is slegs daar waar sy gesag eerbiedig word. En sy heerskappy is Persoonlik: dit sluit mense uit. Naas sy Persoonlike heerskappy, oefen Hy sy gesag in die kerk ook uit deur die Heilige Gees met die Woord van God.

_________________________

Prof. JJ van der Walt se boek kan hier afgelaai word:

Christus as Hoof van die Kerk en die Presbiteriale Kerkregering

Eindnotas:

1) F. W. Grosheide: De eerste brief van den Apostel Paulus aan de kerk te Korinthe, p. 365. H. Ridderbos: Kolossenzen, op. cit., p. 178. Hy verbind Kol. 2 : 10, 1 Kor. 11 : 3 en Ef. 5 : 23 en verstaan „hoof’ deurgaans as weergawe van „enkel een verhouding van superioriteit”, vgl. ook J. Weis: Der Erste Korintherbrief, p. 269.

2) F. J, Pop: Bijbelse Woorden en hun geheim, p. 300 (vertaal uit die Nederlands, soos ook in wat volg -red.).

3) J. Calvyn: Uitlegging op de Zendbrieven, Kommentaar by 1 Kor. 11 : 3, p. 185. F. W. Grosheide: op. cit, p. 386: “Als Middelaar is Christus door den Vader in deze wereld gezonden en aan Hom onderworpen, Joh. 14 : 28; 1 Kor. 3 : 23; 15 : 24.”

4) H. Alford: The Greek Testament, vol. II, p. 564: … The Son is in his Sonship, necessarily subordinate to the Father“.

5) Adolf Schlatter: Paulus der Bote Jesu, p, 309 (red: met dank aan dr. Victor d’Assonville wat die Afrikaanse vertalings uit die Duits gedoen het in hierdie artikel).

6) pantos andros (‘elke man’) is nie gelyk aan “mensheid” nie, vgl. Pop: op. cit., p. 300, maar ‘pas’ (‘elke’) gebruik by ‘n naamwoord sonder lidwoord beteken “elkeen”, vgl. Bauer: op. cit, p. 636.

7) F. W. Grosheide: op. cit, p. 364: Let op die lidwoord by kephale (hoof) en Christos (Christus). “ledere man heeft één hoofd, en dat éêne hoofd is alleen Christus”.

8) H. Ridderbos: Paulus, op. cit, p, 516, voetnoot 130: “Wij hebben hier niet met een huisregel, maar met een liturgisch voorschrift te doen”. Verkeerdelik betrek ook Calvyn kommentaar by v.3, dit op die heilige huwelik van die godsaliges.

9) Adolf Schlatter: Die Korintherbriefe, p. 131.

10) H. Alford: op. cit., p. 564. Vgl. H. Ridderbos: Paulus, op. cit., p. 515.

11) Adolf Schlatter: Die Korintherbriefe, p. 131.

12) Adolf Schlatter: Die Korintherbriefe, p. 133.

13) F.W. Grosheide: op. cit., p. 364.  

14) Vgl. H. Ridderbos: Paulus, op. cit. p. 517. A. Schlatter: Korintherbriefe, op. cit. p. 132: “Dit het gelyk of die Korinthiese vroue … blykbaar vergeet het dat hulle vroue is”.

15) F.J. Pop: op. cit., p. 301.

16) J.H. Roberts: Die opbou van die kerk volgens die Efesebrief, p. 98. H. Ridderbos: Paulus, pp. 423, 425. Paulus verander nle sy uitgangspunt in vs. 32 nie. To mustērion (‘Die misterie’) sien hier op die verhouding van Christus en die kerk. Vgi. W. Hendriksen: Ephesians, op, cit., pp. 256, 257; C. Hodge: Ephesians, p. 351; F. W. Grosheide: Efeziërs, p. 90.

17) H. Schnackenburg: op. cit., p. 213. W. Hendriksen: Ephesians, p. 248. In 1 Kor. 11 : 3 lê dieselfde gedagte, vgl. F. W. Grosheide: op. cit., p. 365: die ontbrekende lidwoord by kephale (‘hoof’), en by gunaikos (‘van vrou) geen pantos (‘van elke’), wil sê “dat de man niet in zoo absoluten zin het hoofd is van de vrouw, als Christus van alle dingen. Er staat eigenlijk: de man is een (soort) vrouwen hoofd”.

18) Vgl. vs. 24: alla (‘alles”). Dit som die voorgaande op.

19) H. Schlier: Der Brief an die Ephezer, p. 262.

20) Bauer: op. cit., p. 905: “ōs corresponding to ountōs = so, in such a way”. Hy verwys na Ef. 5 : 28, 33 as voorbeelde.

21) Hendriksen: Ephesians, op. cit., p. 254.

22) Id., p. 256. Vgl. 1 Kor. 6 : 16, en dáároor. J. P. Versteeg: Christus en de Geest, pp. 131, 192.

23) Joh. 16:13 en 14. Vgl. C. Schule: op. cit., pp. 62-3. 

24) Vgl. A. D. R. Polman, Onze Nederlandsche Geloofsbelijdenis, deel I., p. 216 e.v.; deel IV, p. 8-9.

25) Vgl. J. Calvyn, Inst. I, xiii, 9 en IV, 8, 1. Ook Calvyn aan Sadoletus, by C. Schule: op. cit., p. 43.

26) C. Hodge, op. cit., p. 240.

27) W. Hendriksen: Ephesians: op. cit., p. 202. “deceitful scheming”. kubeia (‘bedrieëry’) kom van kubos, ’n spel met dobbelstene waarin allerlei arglistighede (‘tricks’) gebruik is om te wen. 

Leerprediking: NGB artikels 14 & 15

Die skepping van die mens, sondeval, erfsonde

en die gevolge daarvan

PREEK 1: Genesis 1-3 (NGB artikel 14)

Lees: Genesis 1-3

Teksverse: Gen. 1:26-31; 2:18-3:6

Tema: Die skepping van die mens, die sondeval en die gevolge daarvan (die belangrikheid van ons mensbeskouing)

Preekopname (GK Carletonville, 2021-03-14, nota: let wel, die inhoud van die preek en teksnotas hier onder stem nie altyd ooreen nie, die notas is nie volledig nie, die audio preek is die volledige preek):

Leerpreek: Gen. 1:26-31 Die skepping van die mens, die sondeval en die gevolge daarvan (NGB art. 14)

“Die hoofsom van ons wysheid bestaan uit twee dele, die kennis van God en die kennis van onsself. Die twee (sake) is egter met so baie bande aan mekaar verbind dat dit moeilik is om te bepaal watter een van die twee die eerste is en die oorsprong van die ander een. Want ten eerste kan niemand homself (oordink) nie, sonder om dadelik sy gedagtes te rig op God, in wie hy leef en hom beweeg (Hand. 17:28). Dis tog duidelik dat ons die begaafdhede wat ons besit, nie aan onsself te danke het nie Ja, ons bestaan selfs is ‘n bestaan in God.”

Geliefdes in ons Here Jesus Christus,

dit is die woorde waarmee die 16de eeuse kerkhervormer, Joh Calvyn,

sy uiteensetting van die enigste ongetwyfelde Christelike geloof uiteensit,

in sy Institusies.

Ja, behalwe die kennis van God Drie-enig (NGB art. 1,8-11,12), en

die kennis van sy heilige Woord (NGB art. 2-7),

is die belangrikste kennis wat ons kan besit,

wie en wat die mens is, wat hy was, is, en behoort te wees,

dus ons mensbeskouing.

Godsbeskouing, Woordbeskouing, mensbeskouing,

is wesentlik belangrik vir ons sieleheil, maar ook ons lewenswandel hier en nou.

Hierdie 3 boustene en al die detail van elk afsonderlik en saam, vorm

nie net ons geloof nie, maar ook wat iemand soos dr. HG Stoker noem,

ons lewens- en wêreldbeskouing, hoe ons na onsself, die hele lewe, God kyk

en daarvolgens lewe, hier is Stoker se definisie van ’n LWB:

“‘n Lewens- en wêreldbeskouing is “die geheel van antwoorde op fundamentele vrae aangaande God (of wie of wat ook al afvallig in die plek van God gestel word), mens en wêreld en hul onderlinge verhoudinge”

Wat ons glo van God gaan bepaal wat ons glo van die mens, en andersom.

Wie, wat die mens is, wat sy toestand is, sy lewe en toekoms,

gaan ons hele lewe bepaal.

En as mens dan die hele Bybel lees, dan sien ons die mens (soos een puriteinse skrywer dit stel, Thomas Boston: Human Nature in its Fourfold State), in sy viervoudige staat of toestand,

in my eie woorde:

– goed geskape

– sleg geval in die sonde

– het daarom redding nodig in Christus

– verheerliking

In ons belydenis, spesifiek hier by art. 14 en 15, gaan ons stilstaan by die eerste twee toestande of die staat waarin die mens verkeer het en nou verkeer,

Artikels 16 en die res van die NGB artikels verwoord dan die uitverkore mens wat gered word in Christus, tot sy verheerliking in die hiernamaals.

Maar om die mens, onsself, ons naaste reg te ken, moet ons by die begin begin,

en vir ons as gelowiges, die bron van alle ware kennis oor die mens,

die Woord van God self, soos ons bely en geleer het daar in NGB. art. 2-7.

Nie onsself nie, nie die humanistiese filosowe, ateïstiese sielkundiges nie,

maar God se Woord bepaal waar die mens vandaan kom, wat hy is, behoort te wees, sy take,  roeping, ens.

So hier skei ons weë reeds met die wêreldse wyses, evolusioniste, humaniste, ens.

Ons het by NGB art. 12 reeds geleer van God se skepping van ‘alle dinge’,

hemel en aarde en alles daarin, ook die geestelike wêreld, engele, ens.

Ons het dit geleer uit Gen. 1:1-25,

nou leer ons verder van die kroon van die skepping, die mens, Gen. 1:25 en verder.

Ons bely dit samevattend in die eerste sin van NGB art. 14,

“Ons glo dat God die mens uit die stof van die aarde geskep het; Hy het hom volgens sy beeld en gelykenis gemaak en gevorm, dit wil sê goed, regverdig en heilig, sodat hy met sy wil in alles met die wil van God ooreenstem.” 

I. Vier sake wat ons van die mens leer uit Gen. 1 en 2, in sy sondelose skeppingstaat, die eerste staat as mens dit so wil stel:

1) “Toe sien God alles wat Hy gemaak het, en—dit was baie goed. En dit was aand en dit was môre, die sesde dag” (Gen. 1:31)

Die mens is goed, baie goed geskape, sonder sonde.

In die woorde van HK Sondag 3, Vraag 6: Het God die mens dan so sondig en verkeerd geskep? Antwoord: Nee, God het die mens goed en na sy ewebeeld geskep. Dit beteken: in ware geregtigheid en heiligheid, sodat hy God sy Skepper reg kon ken, Hom van harte kon liefhê en saam Hom in die ewige saligheid kon lewe om Hom te loof en te prys.

So, niks van die Here het my gemaak as sondaar, of ek is maar so ‘geskape’ om egbreek te pleeg, homoseksueel, oneerlik, leuenaar, te wees, ens, woedend te word…

2) “En God het gesê: Laat Ons mense maak na ons beeld, na ons gelykenisEn God het die mens geskape na sy beeld; na die beeld van God het Hy hom geskape….” (Ge 1:26,27)

Die mens, en die mens alleen as deel van die skepping, is na die beeld, gelykenis van God geskape.

Alle lewende dinge het die siel van die lewe in hulle, maar alleen in die mens is die gees van die lewe deur God in die mens ingeblaas, Gen. 2:7,

En die Here God het die mens geformeer uit die stof van die aarde en in sy neus die asem van die lewe geblaas. So het dan die mens ’n lewende siel geword.” (Ge 2:7)

Alleen in die mens is die eeu in hart, nl. tydsbegrip, ewigheidsbewustheid, soeke na sin geskape, Pred. 3:11.

Die mens is gees en liggaam, maar die beeld van God is nie ’n fisiese liggaamlike aspek nie, want God is Gees,

maar soos Kol. 3:10 en Ef. 4:24 dit stel, geestelike aspekte, ware geregtigheid (reg en verkeerd), en heiligheid (afgesonder om te aanbid, in ’n verhouding tot God te staan wat totaal uniek is)

Dus, geen dier of aap nie, geen ewolusionistiese idees nie,

die mens is ‘n totaal unieke wese onder al die skepsele,

en moet daarom as mens na die beeld van God behandel te word,

nie gelyk aan die skepping en diere nie.

Toepassins: kan nie bloot afgemaak word deur aborsie-moord of genadedood, ‘soos ‘n dier’ nie.

Hoe jy mense sien en behandel, reflekteer wat jy glo van die Woord en God.

3) “En God het gesê: … laat hulle heers oor die visse van die see en die voëls van die hemel en die vee en oor die hele aarde en oor al die diere wat op die aarde kruip. … En God het hulle geseën, en God het vir hulle gesê: … onderwerp … en heers oor die visse van die see en die voëls van die hemel en oor al die diere wat op die aarde kruip.” (Ge 1:26–28)

Die mens is geskape om te werk, te arbei, nie vakansie as sentrale lewensdoel na te jaag nie,

nie ledig te wees nie, niks te wil doen nie,

ons werk nie om te rus nie, maar rus om te werk…

Toe het die Here God die mens geneem en hom in die tuin van Eden gestel om dit te bewerk en te bewaak.” (Ge 2:15)

Ons noem die die kultuurtaak of arbeidstaak.

4) “En God het die mens geskape na sy beeld; na die beeld van God het Hy hom geskape; man en vrou het Hy hulle geskape. En God het hulle geseën, en God het vir hulle gesê: Wees vrugbaar en vermeerder en vul die aarde, onderwerp dit en heers oor die visse van die see en die voëls van die hemel en oor al die diere wat op die aarde kruip.” (Ge 1:27–28)

Die mens is nie bedoel om ooit alleen te wees nie, al is ek alleen deur bv ongetroud te wees,

ons is geskape as gemeenskapswesens,

en alhoewel nie almal trou en kinders kry nie,

is dit die basiese skeppingsorde wat God daargestel het,

Ook het die Here God gesê: Dit is nie goed dat die mens alleen is nie. Ek sal vir hom ’n hulp maak wat by hom pas.” (Ge 2:18)

Daarom sal die man sy vader en moeder verlaat en sy vrou aankleef. En hulle sal een vlees wees.” (Ge 2:24)

Die basiese bousteen van die mensdom, is die huwelik,

waaruit ’n nageslag moet kom, wees vrugbaar.

Dit is die fondament van beide ‘kerk en staat’….

Let wel, man en vrou, nie man en man … of vrou en vrou nie: man en vrou,

ook nie man en kind nie, of man of iets anders nie!

Adam en Eva, en verder, soos Jesus dit bevestig het in Matt. 19,

“en hulle twee (nie ‘hulle drie, vyf’ ens nie = poligamie nie) sal een vlees wees…”

(soos Jesus dit ook bevestig in Matt. 19)

God se skeppingsorde is die huwelik,

en saam moet man en vrou, kinders, nageslag,

tot eer van God die kultuurtaak volbring.

So geliefdes, dit is wat die mens is en behoort te wees.

II. MAAR, nou moet ons tweedens, die mens sien ook in sy verlore\sondige

gevalle staat

NGB art. 14 beklemtoon die sondige gevallenheid van die mens baie sterk,

WANT as … dink aan die Skrif, Romeine 1-3, en ons HK, die eerste deel

om salig in troos te lewe is dit baie belangrik … dat ek weet hoe groot my sonde en ellende is!

Ons bely die sondeval as volg, vanuit Gen. 3, in die volgende woorde in NGB art. 14,

“Maar toe hy in aansien was, het hy dit nie verstaan nie en sy uitnemendheid nie besef nie. Hy het homself egter, deur na die woord van die duiwel te luister, willens en wetens aan die sonde en daarmee aan die dood en die vervloeking onderwerp. Hy het immers die gebod van die lewe wat hy ontvang het, oortree en homself deur die sonde losgeskeur van God, wat sy ware lewe was; so het hy sy hele natuur verderf en daarmee die liggaamlike en geestelike dood verdien.”

Adam en Eva, sou in die weg van gehoorsaamheid in volle geluksaligheid gelewe het, maar onder  verleiding van die Satan het hul die sonde gekies, om ongehoorsaam, ontevrede te wees, en het in die sonde geval.

Die gevolge van die sonde en sondeval =

geestelike dood = losgeskeur van die vrede en intieme verhouding met God,

daarom dat Adam en Eva wegkruip van God in die tuin,

en die mensdom sedertien tot vandag toe, al vlugtend weg van God (Rom. 3:10-20)

maar ook ten einde die liggaamlike dood:

alle mense sterwe, weens die sonde en die gevolge daarvan.

Dit is die tragiese toestand van die mens, dood in sy sonde,

geestelik en liggaamlik dood.

MAAR, nou, juis as deel van die sondeval is dat die mens, vandag nog,

dink die sonde en die gevolge is nie so erg nie,

of het die mens nie so kwaai aangetas nie,

… ons hoor dit in woorde soos … tragies in die kerke ook …

“ag, moet nou nie so baie praat van sonde nie, dit is darem nie so erg nie,”

of, “ja die gevolge van sonde is erg, maar daar is nog baie ‘goed’ in mense oor,

dat hyself nog kan kies om gered te word of nie.”

En dit het daartoe gelei dat daar basies drie sienings is van die mens (om dit te vereenvoudig):

a) die mens is gesond, nie dood in sy sonde nie, en kan homself dus verlos (Pelagianisme; humanisme vandag).

b) die mens is net halfdood (siekerig) in sy sonde, en kan dus ‘n bydrae lewer tot sy verlossing, as die Here help (semi-Pelagianisme; arminianisme vandag).

c) die mens is morsdood in sy sonde (Ef. 2:1), en kan absoluut niks bydrae tot sy verlossing nie (Calvinisme).

Wat leer die Skrif, wat is ons mensbeskouing van die mens in sy tweede staat of toestand, na die sondeval?

“EN julle het Hy lewend gemaak, wat dood was deur die misdade en die sondes waarin julle tevore gewandel het volgens die loop van hierdie wêreld, volgens die owerste van die mag van die lug, van die gees wat nou in die kinders van die ongehoorsaamheid werk, onder wie ons almal ook vroeër gewandel het in die begeerlikhede van ons vlees toe ons die wil van die vlees en van die sinne gedoen het; en ons was van nature kinders van die toorn net soos ook die ander.” (Ef. 2:1-3)

Ons noem dit die totale verdorwenheid van die mens wat deur die sondeval in die wêreld gekom het.

By NGB art. 15 gaan ons leer oor hoe erg dit is deur juis na ‘die leer van die erfsonde’ te kyk,

maar hier wil die NGB dit beklemtoon, dat die mens deur sy eiewilligheid gesondig het,

en dat sy hart, denke, wil en alles geneig is tot die bose en sonde,

al sy aspekte/fakulteite/lede sondig en is aangetas,

soos ons dit in navolging van die Skrif in NGB art. 14 bely:

“Hy het deurdat hy in al sy doen en late goddeloos, verkeerd en verdorwe geword het, al sy voortreflike gawes wat hy van God ontvang het, verloor en hy het niks anders daarvan oorgehou nie as slegs klein oorblyfsels, wat egter genoegsaam is om hom van alle verontskuldiging te ontneem.

Al die lig wat ons het, het immers in duisternis verander, soos die Skrif ons leer: En die lig skyn in die duisternis en die duisternis het dit nie oorweldig nie, waar die heilige Johannes die mense duisternis noem8.” Joh. 1:5

Nou BAIE BELANGRIK, ons het dit ook al gehoor daar in NGB artikel 2, wat Rom. 1:18-20 aanhaal,

die oorblyfsels van die gawes van God het so verdorwe geraak dat die mens nie meer regverdig, heilig en goed is nie, inteendeel hy gebruik die oorblyfsels om God te ontken, opstand te wees,  ongehoorsaam te wees, rebels, ens.

Sommiges probeer deur die eeue gryp na hierdie woorde (‘klein oorblyfsels’) om te leer dat die mens kan ‘goed doen’, kan die goeie wil sonder God, in sy eie kragte, en die implikasie is dan … ons het God nie nodig nie, ons sal self weer goed word, ons het Christus nie nodig nie .. die humanisme.

Maar, dan ook die valse leringe in kerke wat leer God doen sy deel, en omdat daar in die mens nog goed in homself is, kan hy saamwerk om gered te word of nie … “jy moet net jou deel ook doen… nadat God sy deel gedoen het…”

Maar kyk hoe duidelik stel ons belydenis dit in navolging van die Skrif, die mens se wil is nie meer vry na die sondeval nie, dit is gebonde aan die sonde, aan ongeregtigheid, boosheid en kan nie anders as om sonde te soek nie, al is daar uiterlike skyn van ‘mooi dinge’:

“Daarom verwerp ons alles wat in stryd hiermee oor die vrye wil van die mens geleer word, aangesien die mens niks anders as ‘n slaaf van die sonde is nie en: “‘n Mens kan niks aanneem as dit hom nie uit die hemel gegee is nie” (Joh. 3:27) Want wie is daar wat daarop sal roem dat hy uit homself iets goeds kan doen, terwyl Christus sê: “Niemand kan na My toe kom as die Vader wat My gestuur het, hom nie trek nie”? (Joh. 6:44) Wie sal op sy eie wil roem as hy verstaan dat “…wat die vlees bedink, vyandskap teen God is”? (Rom. 8:7) Wie sal op sy eie kennis roem as die natuurlike mens die dinge van die Gees van God nie aanneem nie? (1 Kor. 2:14)

Kortom: Wie sal ook maar op ‘n enkele gedagte roem as hy verstaan dat ons uit onsself nie bekwaam is om iets uit onsself te bedink nie maar dat ons bekwaamheid uit God is? 13 Daarom is dit reg dat wat die apostel sê, onwrikbaar bly, want dit is God wat in julle werk. Hy maak julle gewillig en bekwaam om sy heilige plan uit te voer (Filp. 2:13). Want daar is geen verstand en geen wil in ooreenstemming met die verstand en die wil van God as Christus dit nie in die mens tot stand bring nie. Dit leer Hy ons as Hy sê: “Sonder My kan julle niks doen nie” (Joh. 15:5).”

En ja, dit is waarby ons moet uitkom, Joh. 15:5, waarby die mensdom moet uitkom, anders is daar geen hoop, verlossing, en troos nie:

“Sonder My (Christus), kan julle NIKS doen nie”

So as ons die mens verkeerd verstaan, ‘n verkeerde ‘mensbeskouing’ het,

in terme van sy eerste twee state of toestande …

goed geskape en in sonde geval,

dan gaan ons ons state 3 en 4 ook totaal verkeerd verstaan,

of glad nie eers daarby uitkom nie.

En dan is daar geen ware troos in Jesus Christus nie!

Ons mensbeskouing moet reg wees, sodat ons juis by God, by Christus kan uitkom,

in die woorde van HK v/a 8:

Vraag: Is ons so verdorwe dat ons glad nie in staat is om iets goeds te doen nie en tot alle kwaad geneig is?

Antwoord: Ja, behalwe as ons deur die Gees van God weergebore word.

Praktiese toepassings

1 Weens die sondeval, sondige aard van die mens, en selfs as gelowiges geneig tot die sonde, LAAT ONS ONTHOU: nie die mens, my denke, ervaring, omstandighede nie, maar God deur sy Woord bepaal reg en verkeerd, my geloof, siening van God, mens en wêreld … dus ook my ‘mensbeskouing’.

2 Nie ons wil ooit nie, maar God se genadige wil red (Joh. 1:12; Rom. 9:16), genade op genade, laat ons uitroep dat die Here ons en ons kinders genadig deur sy wil, sy vrye welbehae sal red, en ons sondige wille so sal verander dat ons vir hom sal kies as vrug van sy genadige wil (sien DL hoofstuk 3/4.12-15)

3 In terme van die verskillende mensbeskouings, word daar baiemaal die ‘verdrink’ beeld gebruik, om die redding van die mensas volg te verduidelik:

Die mens is besig om te verdrink, te spartel in die diep see …

i Die pelagianisme/humanisme mensbeskouing:

“nee, hy swem lekker, het nie redding nodig nie” (ontken die sondeval en gevolge)

ii Die semi-pelagianisme: erken mens sukkel om kop bo water te hou, maar doen nie te sleg nie, het net so bietjie hulp nodig, dan sal hy gered word, so die Here moet kom en ‘n reddingsboei uitgooi, en nou moet jy, die mens net gryp en sodoende word die mens gered in samewerking met God, 50/50 samewerking

iii Die Bybelse gereformeerde leer: die mens het klaar dood, het klaar verdrink, sink ellendig na die dieptes van die see… en dan ‘duik Christus in’, DIE LEWENSREDDER, die enigste Redder in om te red!

Hy gryp jou, haal jou uit die gevaarlike waters van die sondeval, die gevolge, die sonde, dood, wanhoop, straf, ens. …

Hy blaas opnuut die asem van die ewige lewe in jou in,

gee jou die water van die ewige lewe en dan …

die wonder van die wedergeboorte, dieselfde krag wat alles geskape het, wat Jesus uit die dood opgewek het, en die resultate is dan, genade op genade (DL 3/4. 12), lewe, hoop, geloof, bekering, ens:

“… maar elkeen wat drink van die water wat Ek hom sal gee, sal in ewigheid nooit dors kry nie, maar die water wat Ek hom sal gee, sal in hom word ‘n fontein van water wat opspring tot in die ewige lewe. (Joh. 4:14)

O geliefdes,

weet hoe groot jou sonde en ellende was en is,

sodat ons getroos kan wees oor hoe onbeskryflik groot en genadig,

ons verlossing is deur God se genadige wil in Christus!

Amen.

________________________________________________

PREEK 2: Psalm 51:3-7 (NGB artikel 15)

Lees: Psalm 51 en Romeine 5

Teksverse: Psalm 51:3-7, “Kyk, in ongeregtigheid is ek gebore, en in sonde het my moeder my ontvang.” (v. 7)

Tema: Die erfsonde deur die eerste Adam roep na die tweede Adam se verlossingswerk.

Preekopname (GK Carletonville, 2021-04-04, nota: let wel, die inhoud van die preek en teksnotas hier onder stem nie altyd ooreen nie, die notas is nie volledig nie, die audio preek is die volledige preek):

Leerpreek: Ps. 51:3-7 Die erfsonde (NGB art. 15)

Geliefdes in ons Here Jesus Christus,

Ons het by art. 14, wat handel oor die skepping van die mens,

die sondeval en die gevolge, geleer:

dat behalwe ’n mens se Godsbeskouing, en Woordbeskouing,

die belangrikste beskouing, jou mensbeskouing is.

Wie en wat die mens is, en wat fout is met die mens, al dan nie…

gaan jou Gods- en Woordsbeskouing medebepaal, en natuurlik andersom.

Ons het geleer dat daar hoofsaaklik 3 mensbeskouings is,

na die mens in sonde geval en verlore is:

– hulle wat ontken dat die mens verlore is, die mens is gesond (humanisme).

– die mens is net half-siek, hy het die Here se hulp nodig om homself te red, om saam te werk tot redding.

– en dan die bybelse leer dat die mens heeltemal dood is in sy sonde, homself glad nie kan red nie,

‘n dooie mens kan niks doen nie, dit wat ons volgens die Skrif bely daar in NGB artikel 14 en nou ook gaan hoor in art. 15:

Ef. 2:1-3 , julle wat eers ‘dood was deur die misdade en die sondes…’

Waar pas art. 15 dan in, nadat ons reeds gehoor het van die sonde en gevolge van die mens?

Art. 14 stel die feit van die sondeval,

daar in die tuin van Eden, deur Adam en Eva,

en dan word die res van art. 14 en nou veral art. 15 daaraan gewy,

hoe dat ons eerste ouers se sonde ook ons getref het, dat ons dit ge-erf het,

omdat ons hul nageslag is, en daarom begin art. 15 met die woorde:

“Ons glo dat die erfsonde deur die ongehoorsaamheid van Adam oor die hele menslike geslag uitgebrei het. Dit is ‘n verdorwenheid van die hele natuur en ‘n oorgeërfde gebrek waarmee selfs die klein kindertjies in die moederskoot besmet is. Dit is hierdie wortel wat in die mens allerhande sonde laat uitspruit. Dit is daarom so afskuwelik en gruwelik voor God dat dit rede genoeg is om die menslike geslag te verdoem.”

Ek gee eerstens vir u ‘n verwerkte vertaalde definisie van ‘n verklaarder van die NGB 9 (David Engelsma), soos hy dit in navolging van die Skrif verklaar:

“Erfsonde (engels: original sin) is die korrupsie of besoedeling of verdorwenheid, van die menslike natuur, siel en liggaam waarmee elke mens verwek en gebore word.” (x2)

Tweedens, waar kom erfsonde vandaan?

Ons bely dit daar ‘deur die ongehoorsaamheid van Adam…’

Dit het ons geleer die vorige keer by artikel 14, ook uit HK Sondag 3, v/a 7,

Vraag: Waar kom hierdie verdorwe natuur van mens dan vandaan?

Antwoord: Van die val en ongehoorsaamheid van ons eerste ouers, Adam en Eva, in die paradys. Daar het ons natuur so verdorwe geraak dat ons almal in sonde ontvang en gebore word.

Derdens, het net sekere aspekte van menswees in die sonde geval, of deur die sonde getref, is bv. net die hart sondig maar die verstand onaangetas deur die sonde?

Nee, alles wat mens is, siel en liggaam, denke, woorde en dade is getref, dus al ons lede, fakulteite, menswees, innerlik en uiterlik, is getref deur die sondeval, ons noem dit ‘totale verdorwenheid’,

en Totius berym dit treffend daar in Psalm 51, vers 1:

“Ontferm, o God, ontferm U tog oor my!

Ontsluit die bron van u barmhartighede;

wis uit die smet wat kleef aan al my lede,

en maak my siel van sondeskuld weer vry!

Was my geheel tot my behoudenis,

was weg tog, HEER, die skandvlek van die sonde,

die kwaad wat my altyd voor oë is.

Hoe voel ek nou die brandpyn van my wonde!”

Vierdens, wie erf almal die sonde van ons eerste ouers?

Ja, alle mense … uitgesonderd Een, Jesus… (natuurlik)…

Dit wat ons gelees het in Rom. 5:12,

DAAROM, soos deur een mens die sonde in die wêreld ingekom het en deur die sonde die dood, en so die dood tot alle mense deurgedring het, omdat almal gesondig het —” (Ro 5:12)

Die eerste Adam is die hoof van die hele mensdom, en wat hy gedoen het tref ons almal, God het dit so bepaal 9Rom. 5:12-21) … en ons glo dit, soos alle ander leringe … “omdat God (dit) so in die Woord geopenbaar het” (sien HK Sondag 8).

Ons bely dit het oor die hele menslike geslag uitgebrei, niemand uitgesluit nie, tot die laaste nageslag …

…. en die belydenis wil dit beklemtoon, nie eers die sogenaamde ‘oulikste en sogenaamde onskuldigste’ onder ons, … naamlik klein kindertjies, babas, is uitgesluit nie…

en daarom bely ons daar in artikel 15,

“Dit is ‘n verdorwenheid van die hele natuur en ‘n oorgeërfde gebrek waarmee selfs die klein kindertjies in die moederskoot besmet is.”

Ja, en selfs die ‘sterkstes’ onder ons, die mees ‘edele’ persone, die ‘helde’, die ‘mooi mense’ … ons ‘grootste leiers’ …. want, kyk wat bely Dawid, die man na God se hart, die menslike koning by uitstek in die OT, van homself, en daardeur van elke mens, in Psalm 51:7,

Kyk, in ongeregtigheid is ek gebore, en in sonde het my moeder my ontvang.” (Ps 51:7)

Ons doopsformulier stel dit ook duidelik, by die eerste punt:

“Ten eerste: Ons en ons kinders is in sonde ontvang en gebore en is daarom onder die toorn van God, sodat ons nie in die ryk van God kan inkom nie, tensy ons opnuut gebore word. Dit word aan ons geleer deur die indompeling in en besprinkeling met die water, waardeur die onreinheid van ons siele vir ons aangewys word, sodat ons vermaan word om ‘n afkeer van onsself te hê, ons voor God te verootmoedig en ons reiniging en saligheid buite onsself te soek.”

En hierdie erfsonde, is vyfdens, is die bron en wortel van die sondes wat onsself ook gedoen het, en elke mens as hy gebore word, ja, ook die oorblyfsels van die sonde waarmee ons worstel:

“Dit is hierdie wortel wat in die mens allerhande sonde laat uitspruit.. …. die sonde aanhoudend uit hierdie verdorwenheid opborrel soos water uit ‘n giftige fontein ...” (sien ook HK v/a 114)

Ja, Dawid bely nie net dat hy in sonde ontvang en gebore is weens die sondeval in die begin van die skepping wat hy saam met alle mense ge-erf het nie (“… daar … in die paradys…” HK Sondag 3),

maar ook dat al sy eie sondes van sy lewe, nl. hier spesifiek in Psalm 51,

word sy sonde met Batseba genoem (2 Sam. 11 en 12 lees ons daarvan),

ook vanweë die erfsonde is,

wat die wortel was van sy veragting van God se gebooie,

beide tafels van die wet, leuens, egbreek, 10de gebod, 6de gebod, ens.

Want ék ken my oortredinge, en my sonde is altyddeur voor my.” (Ps 51:5)

En daarom, sesdens, wat is dan nou die ergste gevolg van die erfsonde,

behalwe die pyn, boosheid wat mense tref deur die eeue, sonde self,

gebroke verhouding met mekaar, die naaste, ens?

Ons bely dit daar met die volgende woorde in NGB artikel 15,

“Dit is daarom so afskuwelik en gruwelik voor God dat dit rede genoeg is om die menslike geslag te verdoem.”

Die verdoemenis en regverdige oordeel van God wat oor alle sondaars kom!

Romeine 3:19-23, die hele wêreld is doemwaardig voor God vir die erfsonde,

vir die sonde van Adam en Eva, ons verbondsouers waarby alle mense ingesluit is.

Dawid noem in Ps. 51:6, teen U alleen het ek gesondig… ons is almal skuldig.

En hier kom nou ’n belangrike onderskeid, sewende, 2 aspekte oor die erfsonde,

wat die Skrif leer, en wat ons hier bely (B. Duvenhage, Geloofsleer):

“Die Skrif leer daarteenoor duidelik die erfsonde. Ons moet hier onderskei tussen twee dinge: (i) Die erfskuld. Daar onder verstaan ons dat God die skuld van Adam as Verbondshoof aan sy nakomelinge toereken (Rom. 5:12). God het met Adam die werkverbond opgerig; en toe hy geval het, het God sy skuld aan die mens toegereken, sodat alle mense in sonde en misdade dood is (Ef. 2:1).

(ii) Die erfsmet. Daar onder verstaan ons die inklewende verdorwenheid wat ons van ons ouers erf. Adam was ook hoof van die menslike geslag, die eerste vader. So word elke mens in sonde ontvang en gebore (Ps. 51:7)”

Totius se beryming van beide hier:

“Ontferm, o God, ontferm U tog oor my!

Ontsluit die bron van u barmhartighede;

wis uit die smet wat kleef aan al my lede,

en maak my siel van sondeskuld weer vry!

Was my geheel tot my behoudenis,

was weg tog, HEER, die skandvlek van die sonde,

die kwaad wat my altyd voor oë is.

Hoe voel ek nou die brandpyn van my wonde!”

En God hou ons verantwoordelik vir albei, die erfskuld en erfsmet… en wil albei straf.

Kyk hoe bely ons dit daar in Sondag 4, HK,

“Vraag 10: Wil God hierdie ongehoorsaamheid en afval ongestraf laat bly? Antwoord: Nee, glad nie; inteendeel, sy toorn is verskriklik sowel oor die erfsonde as oor die sonde wat ons self doen: Hy wil dit in die tyd en in die ewigheid met ‘n regverdige oordeel straf. Hy het immers gesê: Vervloek is elkeen wat nie bly in alles wat geskryf is in die boek van die wet om dit te doen nie.”

Agtstens, geliefdes, is daar enige hoop, noudat ons so baie van die slegte nuus gehoor het in NGB art. 14 en 15, die erfsonde wat ons ge-erf het, ons eie sondige natuur, die erfsmet wat ons orals sien binne en buite ons, om ons, elke dag.

Dawid wat beide bely, die sondes wat hy ge-erf het, maar ook sy eie sonde?

Nou geliefdes, dit is wat ons gaan leer van NGB art. 16-23 in detail,

maar NGB art. 15 wys reeds op die troos en hoop, met die volgende woorde:

“Dit word die kinders van God ewenwel nie tot verdoemenis toegereken nie maar deur sy genade en barmhartigheid vergewe.”

God se genade en barmhartigheid reken, sit nie ons erfskuld en erfsmet op ons rekening, sodat ons verdoem word, en verlore sou gaan nie.

Totius se beryming van Ps. 32:1,

“Welsalig wie van skuld en straf onthewe,

die woord mag hoor: jou sondes is vergewe.

Want God wat groot is in barmhartigheid,

het hom vergewe=en skeld die skuld hom kwyt.

Welsalig wie die HEER geen enkel stonde

toereken wil die boosheid van die sonde

en wie se gees, van alle valsheid vry,

voor God ootmoedig al die skuld bely.”

Wat het gebeur geliefdes, hoe?

Die Here het EEN gestuur wat ‘sonder sonde is’ (Hebr.4:15), wat uit ’n maagd gebore is,

sonder die toedoen van ’n man,

sonder dat Hy die sondes sou erf soos alle mense,

om die straf wat die erfsonde en ons eie sondesmet ons bring,

in ons plek te dra, as die volkome Mens,

dit wat ons gelees het daar in Romeine 8:

Want God het—wat vir die wet onmoontlik was, omdat dit kragteloos was deur die vlees—deur sy eie Seun in die gelykheid van die sondige vlees te stuur, en dit ter wille van die sonde, die sonde veroordeel in die vlees, sodat die reg van die wet vervul kon word in ons wat nie na die vlees wandel nie, maar na die Gees.” (Ro 8:3–4)

Het u mooi gehoor hoe Dawid hierdie verlossing van die sonde,

die skuld van die erfsonde, en sy erfsmet sy eie sonde bely het,

en waar Hy sy hulp soek dan?

Kom ons luister weer na Psalm 51,

Wees my genadig, o God, na u goedertierenheid; delg my oortredinge uit na die grootheid van u barmhartigheid. Was my heeltemal van my ongeregtigheid en reinig my van my sonde. … v.4,5

Hy soek hulp nie by homself, ander, of eers ‘n samewerking tussen Hom en die Here nie,

maar ‘u’ goedertierenheid en barmhartigheid (die Here se genadige ontfermende verbondsliefde)

Ja, die sonde wat hy ge-erf het, vers 7 …dat hy sondig is

maar ook die erfsmet, dat hy nog daartoe geneig is om te sondig in sy lewe as kind van God:

Verberg u aangesig vir my sondes en delg uit al my ongeregtighede. Skep vir my ’n rein hart, o God, en gee opnuut in die binneste van my ’n vaste gees. Verwerp my nie van u aangesig nie en neem u Heilige Gees nie van my weg nie.” (Ps 51:11–13)

En dit is die gelowige se goeie stryd op die aarde sy hele lewe lank!

Ja, die verdoemenis en aanklag van die erfskuld is deur Jesus gedra,

ja, die erfsmet waarmee ons worstel is deur Hom betaal,

maar die teenwoordigheid is nog daar,

en daarom moet ons die sondes, die erfsmet, deur sy Woord en Gees

hoe langer hoe meer afsterwe,

totdat ons eendag volkome gereinig ook gaan wees van enige

smet van die sonde in ons hele wese, na gees en liggaam.

Dit wat ons biddend sing daar in Ps. 51 vers 1 (lees weer!)

Daarom dat die belydenis dit daar ook stel (juis in antwoord op ‘antinomiaanse’ dwalinge):

“God vergewe nie sodat die gelowiges in die sonde gerus sou slaap nie maar wel sodat die besef van hierdie verdorwenheid hulle dikwels sou laat sug in die verlange om van hierdie liggaam van die dood verlos te word.”

Gaan lees maar vandag, Romeine 6 en veral 7,

hoe die gelowige worstel met die oorblyfsels/erfsmet van die sonde,

Ja, ons roep gedurig uit, “Ek, ellendige mens! Wie sal my verlos van die liggaam van hierdie dood? Ek dank God deur Jesus Christus, onse Here!” (Ro 7:24–25)

Negende, die belydenis waarsku in hierdie artikel, teen 3 dwalinge, juis oor ’n verkeerde mensbeskouing (en ons gaan in latere NGB prediking weer daarna terugkeer):

i. “Dit word selfs nie deur die doop geheel en al tot niet gemaak of volkome uitgeroei nie, aangesien die sonde aanhoudend uit hierdie verdorwenheid opborrel soos water uit ‘n giftige fontein. (ons gaan by NGB artikel 34 daarby stilstaan)

Die doophandeling kan nie ons sondes afwas nie, kan nie die erfsonde afwas nie, nog minder die smet, alleen wat dit op wys: Jesus Christus, die Gees kan ons red.

Die gevaar van ‘verbondsoutomatisme, dink ons is gedoop, daarom outomaties gered, nie evangelie nodig nie, nie oproep tot geloof en bekering uitgaan nie, ens.

ii. Antinomianisme: “God vergewe nie sodat die gelowiges in die sonde gerus sou slaap nie maar wel sodat die besef van hierdie verdorwenheid hulle dikwels sou laat sug in die verlange om van hierdie liggaam van die dood verlos te word.”

Die feit dat Christus vir alles betaal het, moet ons aktief maak om teen die sonde te stry ons lewe lank, Rom. 6 en 7  (sien HK v/a 64, 126)

MJ Booyens (Glo en Bely): “Maar sondaars bly ons. Gelukkig nie slapende sondaars nie, maar strydende sondaars. Ons jaag daarna of ons dit, die volmaaktheid, kan gryp (Filip. 3:12). Die gelowige het geen vermaak of verlustiging in die sonde nie. Dit laat hom sug en treur, want hy weet: “Ek het teen die Here gesondig!” Dit is my grootste droefheid dat ek die Naam van my Here ontheilig. Daarom sug ons, wat die eerstelinge van die Gees ontvang het, ook in onsself in die afwagting van aanneming tot kinders, naamlik die verlossing van ons liggaam (Rom. 8). Ja, die sonde, my sonde, laat my verlang na die tyd, wanneer ek van alle sondesmet gereinig sal wees in die ewige heerlikheid by Christus, my Here.”

iii. Pelagianisme: “Ons verwerp hiermee die dwaling van die Pelagiane, wat sê dat hierdie sonde uit niks anders as uit navolging ontstaan nie.”

Hulle verwerp dat die mens in sonde ontvang en gebore is,

die mens is slagoffer van sy tye en omstandighede, leer bloot sonde aan… deur ‘slegte voorbeelde en tye’…

Dus: die mens sondig omdat hy dit aangeleer het, nie omdat sy hart verdorwe is,

weens die erfsonde en eie sonde in die hart nie.

DUS verander buite dan sal die mens na binne verander!

(humanistiese sielkunde, opvoeding, staatisme, valse kerk, ens. dwalinge)

So geliefdes, ons mensbeskouing van NGB art. 14 en 15 gaan ons reddingbeskouing bepaal:

– want as die mens nie so sondig is nie, nie so verdorwe is nie, so verlore is nie,

gaan hy nie ‘n ware Verlosser BUITE HOMSELF soek nie,

maar homself probeer red, of met die hulp van God homself red in ‘samewerking’…

– as ons nie besef hoe erg sonde is, NGB 14 en 15 nie,

hoe dit God vertoorn nie, gaan ons dit nie self van harte haat en teen stry nie,

soos baie in die sonde bly lewe en vrede daarmee maak,

dink bv aan die gay-agenda dwalinge in die NG Kerk.

 

Tiende, en laastens, die afgelope week, toe ek deur ons mooi … vuil dorpie ry,

sien ek die volgende aanhaling wat op ’n advertensiebord geskryf is,

dalk onkundig geskryf met goeie bedoelings ….

maar wat juis die wese van die bybelse mensbeskouing verwerp:

“Hy het mooi genoeg in jou gesien”

Dus, die rede waarom Jesus gekom het, is omdat jy ‘mooi genoeg’ in jou het …

die mens was ‘mooi van harte’ en daarom het Jesus gekom … ?

DAARTEENOOR, wat het ons gelees in Romeine 5:

Paulus: “Want toe ons nog swak was, het Christus op die regte tyd vir die goddelose gesterwe. … maar God bewys sy liefde tot ons daarin dat Christus vir ons gesterf het toe ons nog sondaars was.” (Rom. 5:6–8)

Doopsformulier: “Ons en ons kinders is in sonde ontvang en gebore en is daarom onder die toorn van God, sodat ons nie in die ryk van God kan inkom nie1, tensy ons opnuut gebore word2. Dit word aan ons geleer deur die indompeling in en besprinkeling met die water, waardeur die onreinheid van ons siele vir ons aangewys word, sodat ons vermaan word om ‘n afkeer van onsself te hê, ons voor God te verootmoedig en ons reiniging en saligheid buite onsself te soek.

Dawid: “Wees my genadig, o God, na u goedertierenheid; delg my oortredinge uit na die grootheid van u barmhartigheid.” (Ps 51:3)

O geliefdes, die wese van alle valse godsdienste, dwalinge en angs en geen troos wat daaruit vloei is, is ‘n valse (humanisties-pelagiaanse) mensbeskouing:

… die mens se probleem is buite homself, sy ‘omstandighede’, en die oplossing is ‘binne die mens’, moet homself red … of met ‘n bietjie hulp van die Here … maar die mens bepaal finaal…

Die ware bybelse mensbeskouing volgens die Skrif leer van die mens in sy sondige verlore staat, soos saamgevat in NGB artikels 14 en 15,

HK Sondag 2, Vraag 5: Kan jy dit (God se wet en wil) alles ten volle nakom? Antwoord: Nee, want ek is van nature geneig om God en my naaste te haat.

Vraag 5: Is ons so verdorwe dat ons glad nie in staat is om iets goeds te doen nie en tot alle kwaad geneig is? Antwoord: Ja, behalwe as ons deur die Gees van God weergebore word.

Die ware leer openbaar dat die mens se probleem is juis binne homself, sy verlore verdorwe hart (Jer. 17:7), en sy oplossing … sy verlossing moet van buite kom, nie in homself of ander mense nie, én, as dit van buite kom, sal dit binne verander en aanhou verander, deur wedergeboorte, geloof en bekering wat die Gees en Woord bewerk ….

“Want, sonder My, kan julle niks doen nie.” (Joh. 15:5)

Dit is die Hoop waarmee NGB art. 14 en 15 ook eindig, en waarmee ons dan van die goeie nuus van Jesus Christus, ‘die redding van Buite’ kan begin leer in artikels 16 tot 23 van die NGB, as enigste antwoord op die sondeval, erfsonde en gevolge daarvan.”

Amen.

Posted by: proregno | April 6, 2021

PRO REGNO BOEKVERKOPE: 7 APRIL 2021 boekelys

PRO REGNO BOEKVERKOPE

7 APRIL 2021 boekelys

Pro Regno Boeke nuus – 7 April 2021

1. AFDELING A hier onder, is die heel nuutste TWEEDEHANDSE BOEKE wat ek ingekry het.

2. Dan volg AFDELING B, die algemene lys van tweedehandse Afrikaanse, Engelse en Nederlandse boeke wat ek nog in voorraad het van vorige boeklyste. Opnuut dankie vir enige bestellings, onthou, u ondersteun daardeur ook die bedieningswerk hier in GK Carletonville.

2.  Al die boeklyste is tweedehandse oeke wat nog in ‘n goeie leesbare toestand is, tensy vermeld word dat ‘n boek (nuut) is.  Ek dateer partykeer ook die boekelys op, sonder om ‘n nuwe boekelys beskikbaar te stel, so hou die laaste lys elke keer dop so nou en dan.

3. Daar is spesiale aanbiedings vir sekere skrywers as jy al sy boeke koop, maar die boeke kan ook individueel aangekoop word.

4. Hiermee wil ek ook enigeen wat enige teologiese/christelike boeke wil skenk of verkoop aan Pro Regno boeke, uitnooi om my te kontak, dankie.

5. Ek nooi u ook persoonlik uit om na my ‘boekwinkel’ te kom en na die boeke te kom kyk, u is baie welkom (maak asb. net ‘n afspraak, dankie).

ADMIN REëLINGS

1 Enige navrae moet per e-pos of whatsapp gedoen word, verkieslik nie telefonies nie, asb.

2 Boeke word nie uitgehou nie, behalwe wanneer inbetaling reeds gedoen is.

3 Daar moet gepoog word om boeke af te haal in Carletonville, Potchefstroom of Pretoria soos prakties gereël. Indien boeke gepos word is dit op u eie risiko. LET WEL: ek pos net deur Postnet of ander privaat pos instansies (minimum bedrag: R100 per pakkie). Pryse hier onder sluit nie posgeld in nie, en moet dus nog by bereken word.

4) Elke opvolgende boeklys vervang die vorige boeklyste en pryse.  Ek dateer ook die laaste boeklys op soos boeke verkoop word of daar boeke bykom, so maak seker of die boeke nog beskikbaar is voordat u bestel, dankie.

5) Hier is die rekening vir inbetaling, asook kontak besonderhede:

S. Le Cornu

Absa tjek nr. 01095190673

Takkode: 632005

Verwysing: u voorletters en van

Kontakbesonderhede

Slabbert Le Cornu

Selnr. 082 770 2669

E-pos: proregno@gmail.com

Prosedure om te volg vir boekaankope:

1. Stuur u lys van boeke wat u wil koop na bogenoemde kontakbesonderhede (e-pos of whatsapp).

2. Ek sal laat weet wat beskikbaar is en die spesifieke bedrag wat inbetaal moet word, laat weet ook of u boeke gaan kry in Carletonville, Potch of Pretoria, en of dit bv. per Postnet gepos moet word.

3. Sodra ek u inbetaling ontvang het, is die boeke u s’n.

———————————————————————————

Prof. Dr. JJ van der Walt se boek: Christus as Hoof van die Kerk en die presbiteriale kerkregering, 180-00bl, R40-00.

AFDELING A: 6 APRIL 2021 NUWE TWEEDEHANDSE VOORRAAD

Afrikaans

Bybels:

– OAV (1933/1953) ritsluier leer Sakbybel, R230-00 (NUUT).

– OAV (1933/53) hardeband Sakbybel (swart), R50-00.

– OAV (1933/53) standaardgrootte Bybel met goue bladsye,  ligbruin kunsleer, duimindekse, R120-00.

– OAV (1933/53) standaardgrootte Bybel met duimindeks, swart kunsleer, R100-00.

(sien die foto’s heel bo, sal ook op aanvraag van bogenoemde Bybels meer foto’s aanstuur)

ALEXANDER, P&D, Handboek by die Bybel, 3rde uitgawe, 816bl., R100-00.

BUNYAN, J. Die Christen se Reis na die Ewigheid (Afrikaanse vertaling van Pilgrim’s Progress), 144bl., R40-00.

DU RAND, JAN. Die Einde: Die A-Z van die Bybelse boodskap oor die Eindtyd, 586bl., R120-00.

(Die beste oorsig/naslaanwerk van eskatologie/eindtye in Afrikaans vanuit ‘n gereformeerde perspektief. Dr. Du Rand was by uitstek dié kenner van die eindtye in SA).

ENGELBRECHT, B. Die Tweeheid van Kerk en Staat (studies en artikels oor die teokratiese verhouding tussen kerk en staat), 192bl., R70-00.

GROENEWALD, EP. Handboek Bybelse Geskiedenis: Nuwe Testament, 570bl. & KROEZE, JH. Handboek Bybelse Geskiedenis: Die Ou Testament, 563bl., vir die 2 stel saam wat nog in ‘n goeie kondisie is: R150-00 (daar is los NT dele = R50-00 of R60-00).

HEYNS, J. Dogmatiek, 448bl., R100-00.

KORAALBOEK vir die gebruik by die Psalms en Gesange, R150-00.

MIJNHARDT, CF. Afrikaanse Bybelkonkordansie (slegs op die Ou Afrikaanse Vertaling, 1933/53 Bybel), 828bl., R200-00.

McDOWELL, J. Bewyse oor die Christelike Geloof: Beslissende  antwoorde op vrae wat die Christelike Geloof uitdaag, 919bl., R250-00.

GROOTDRUK Psalms & Gesangeboek (21cm x 15cm), Belydenisskrifte agter in die boek, R150-00.

(Ongelukkig is die hardeband swart ‘Grootdruk Psalmboek’ uitdruk en lyk dit nie of dit weer herdruk gaan word nie, in hierdie PS & GS boek is ten minste al 150 Totiusberyming Psalms vir lidmate wat sukkel om te sien in die standaard gedrukte Psalmboek).

STANDER, HF & LOUW, JP. Gebruike en Gewoontes in die Bybel, 395bl., R100-00.

Engels:

ANKERBERG, J. & WELDON, J. Encyclopedia of New Age Beliefs, 670bl., R130-00.

BRIDGES, C. An Exposition of Ecclesiastes (Geneva Series), 319bl., R70-00.

BUNYAN, J. The Pilgrims Progress, an allegory: one man’s search for eternal life, 304bl., R50-00.

CARSON, DA; MOTYER, JA; WENHAM, GJ (editors). New Bible Commentary 1455bl., R200-00

DOUGLAS, JD; BRUCE, FF.; GUTHRIE, D. (editors). New Bible Dictionary 1326bl., R200-00.

HOEKEMA, AA. The Bible and the Future (studies in eschatology), 343bl., R100-00.

AFDELING B: Boekelys voorraad

Inhoud:

i. Afrikaanse boeke

ii. Dogmatiek reeks

iii. Sektes en Dwalinge

iv. Esra Verslag tydskrif

v. Engelse boeke

vi. Kommentare 

vii. Tale boeke

viii. Nederlandse boeke

AFRIKAANSE BOEKELYS

BARNARD, DJ. Bely en Beleef: 52 Preke oor die Heidelbergse Kategismus, 313bl., R30-00.

BAVINCK, H. Welsprekendheid, 71bl., R10-00.

BOGAARDS, AH. Christus alléén in Psalm 110, 68bl., R20-00.

BOTHA, PH. Die Sinode: Homoseks – ‘n Kritiese evaluering van die homoseksualiteit debat in die NG van SA, 350bl., R50-00.

_____, DS. Die Heidelbergse Kategismus: Leerredes oor die Heidelbergse Kategismus, 342bl., R40-00.

BOOYENS, MJ. Elke dag in die Lig: (Dagoordenkings vanuit die Johannes-evangelie), 421bl., R40-00.

______________, Julle sal My getuies wees: Verklarende Aantekeninge by die boek Handelinge met die oog op Bybelstudie, 215bl., R30-00.

______________, Kom Here Jesus – Openbaring toegelig en toegepas in die vorm van ‘n Bybelse Dagboek, 478bl., R50-00

______________, Laat My lammers wei (Bybelse geskiedenis, toeligting op die HK vir katkisasie, skool en huis), 355bl., R40-00.

______________, Lig en Liefde: Verklarende Aantekeninge by die boek Handelinge met die oog op Bybelstudie, 66bl., R30-00.

______________, Ons glo en Bely (Kommentaar op die Nederlandse Geloofsbelydenis), 1974-uitgawe (sonder vrae), 266bl. R20-00.

_____________, ‘n Vaste vertroue op dit wat ons Hoop: Verklarende Aantekeninge by die boek Handelinge met die oog op Bybelstudie, 92bl., R30-00.

___________, Waarom vra jy: Waarom Here? (Boek oor die gelowige se worsteling oor beproewinge oor sy lewenspad), 135bl., R30-00.

___________, Die Werk van julle Geloof: Gesprek uit die Boek Handelinge oor die Geloof, 171bl. R30-00.

BREED, DG; VAN RENSBURG, FJ; JORDAAN, GJ. Manlik en Vrouli in die Kerk: Geslagtlikheid en die besondere dienste, 210bl.; R50-00.

CALVYN, J. Die Institusie van Calvyn: Verkorte Weergawe (saamgestel deur A. Duvenhage), 456bl., R50-00.

___________, Calvyn se Kategismus (in Afrikaans vertaal deur HW Simpson), 69bl., R20-00.

___________, Calvyn Aktueel? ‘n Bundel opstelle onder redaksie van prof. E Brown, 137bl., R20-00.

COETZEE, JC. Die Blye Boodskap: ‘n Gids deur die Boeke van die Nuwe Testament: die briewe van Paulus, 110bl., R20-00.

__________ (red.), Glo en jy sal Lewe: Die Brief aan die Romeine vir preeklees en bybelstudie, 113bl., R20-00.

___________, PA. ‘Dat nu ook het eerste werk zal zijn’: Ontstaan van die eerste Gereformeerde Kerke in die Suid-Afrikaanse Republiek: 1859-1861, 208bl., R30-00.

d’ASSONVILLE, VE. Die Boek Openbaring: oorsig oor die 22 hoofstukke, 222bl., R70-00 (NUUT).

___________, Die Dwaasheid om te Preek, 103bl., R20-00.

___________, Die Gereformeerde Doopsformulier, 114bl., R30-00.

___________, Die Geskeurde Gordyn: 22 preke, 266bl., R20-00.

___________, Kerkgeskiedenis in 30 lesse, 117bl., R20-00.

___________, Oorsig oor die Nuwe Testament, 90bl., R20-00.

___________, Die Psalms sing van Christus (150 Psalmoordenkings), 194bl., R70-00 (NUUT).

___________, Totius – Profeet van die Mooirivier, 119bl., R30-00.

(Spesiale aanbieding: al prof. d’Assonville se boeke saam:  R240)

DE BRUYN, PJ. Bewaar jou Pand: Vraagstukkie besien vanuit Gereformeerde standpunt, 151bl., R20-00.

___________, Die Christen en Kleredrag, R10-00.

___________, Die Gesonde Leer, 86bl., R20-00.

___________, Kuisheid voor die Huwelik, 118bl., R20-00.

___________, ‘n Lamp vir my voet: gesprekke oor ons geloofslewe, 187bl., R30-00.

___________, Die Tien Gebooie, 331bl., R50-00.
(Spesiale aanbieding: al prof. de Bruyn se boeke saam:  R120)

DE KLERK, BJ. Vorme en Karakter van die Biblisisme, 302bl., R30-00.

________ , JJ. (red.) Evangelistiek, 386bl., R30-00.

__________, Herderkunde, 208bl., R30-00.

_________, PJS. Gereformeerde Simboliek (oorsig van die belydenisskrifte deur die eeue), 252bl., R30-00.

___________, Die Genadeverbond, 158bl., R20-00.

___________, Handboek Gewyde Geskiedenis, 264bl., R30-00.

DRESSEL, LC. Dit het aand geword: die herkoms en inkleding van die aanddiens, 162bl., R30-00.

DU PLESSIS, H. ‘n Banier van die Volke: Die Woord van God in en vir die wêreld, 20bl., R30-00.

_________, IJ. Christus as Hoof van die Kosmos: Hoofskap in Efesiërs en Kolossense, 148bl., R30-00.

_________, SJ. Jesus en die Kanon van die Ou Testament, 177bl., R40-00.

DU TOIT, DA. Die Christen en Aborsie, 190bl., R30-00.

_______, HDA. Die kerstening van die Bantoe, 368bl., R30-00.

_______, S.  Bybel – Skepping – Evolusie, 389bl., R40-00.

_________, Handleiding vir die Studie van die Kerkgeskiedenis, 218bl., R30-00.

_________, (red.) Die Koninkryk van God (opstelle oor die Koninkryk van God), 370bl., R30-00.

_________, Openbaringsgeskiedenis van die Ou Testament, 265bl., R30-00.

DURAND, J. Want die einde is naby: bybelstudie oor Openbaring, 176bl., R30-00.

DURAND, JJF. Die Lewende God (Wegwysers in die Dogmatiek nr. 1), 118bl., R20-00.

_______, MC. Aborsie: die morsige verhaal van moord en misleiding, 76bl., R30-00.

__________, (red.) Verrigtinge van die Simposium oor Aborsie, 136bl., R30-00.

DUVENHAGE, SCW. Die dékor van die Nuwe Testament: ‘n kultuur-historiese agtergrondstudie, 244bl., R40-00.
_______________,  Die Navolging van Christus, 231bl., R40-00.

FENCHAM, FC. Bybelse Aardrykskunbde, Oudhede en Opgrawings, 437bl., R30-00.

___________, Wetenskap en Bybelkunde, 196bl., R20-00.

FEENSTRA, JG. Leer en Lewe: Eenvoudige geloofs- en leerboek, 259bl., R30-00.

FLOOR, L. Die Evangelie van die Koninkryk, 5 aspekte, 109bl., R20-00.

________, Die Heilige Doop in die Nuwe Testament, 131bl., R30-00.

________, Hy wat met die Heilige Gees Doop, 138bl., R30-00.

________, Die Koninkryk van God en die vernuwing van die Maatskappy, 94bl., R20-00.

________, Kom na My: Skrifstudies oor Matteus 1-13, 107bl., R10-00.

________, Persone rondom Jesus, 86bl., R30-00.

________, Perspektiewe op die prediking van Paulus, 111bl., R30-00.

(Spesiale aanbieding: al prof. Floor se boeke saam: R150)

GROENEWALD, EP. Handboek Bybelse Geskiedenis: Die Nuwe Testament, 570bl. R70-00.

HEYNS, JA. Die Brug tussen God en mens: Die Bybel, 177bl., R20-00.

________, Die Evangelie in Krisis (bespreking van ‘n paar moderne teoloë), 140bl., R20-00.

________, Lewende Christendom: ‘n Teologie van Gehoorsaamheid, 173bl., R30-00.

________, Die Mens: Bybelse en buite-bybelse beskouinge, 180bl., R20-00.

________, Die Mens Onderweg: Oor die tien gebooie, 246bl., R30-00.

________, Sterwende Christendom: ‘n teologie in die greep van die tydsgees, 184bl., R20-00.

________, Teologiese Etiek, x3 hardeband dele (deel 1: inleiding en oorsig, 522bl.; deel 2/1: Sosiale etiek, 452bl.; 2/2 Sosiale etiek, 433bl.), R150-00.
(Spesiale aanbieding: al prof. Heyns se boeke saam vir: R250) 

HELBERG, JL. God met ons: perspektief uit die Ou Testament, 112bl., R20-00.

__________, Die HERE regeer: Openbaringslyn deur die Ou Testament, 202bl, R30-00.

__________, Klaagliedere: Ontnugtering en Hoop, 71bl., R20-00

__________, Lig op die Nuwe Afrikaanse Bybelvertaling, 66bl., R20-00.

__________, Loof die HERE: Die Psalms in die Ou- en Nuwe Testamentiese lig, 311bl., R30-00.

__________. Openbaringsgeskiedenis van die OT, 2 dele, 409+259bl, R50-00.

__________, Die Verklaring en Prediking van die Ou Testament, 135bl., R20-00.

(Spesiale aanieding: al prof. Helberg se boeke saam: R150)

HENDRIKSEN, Meer as Oorwinnaars: Verklaring van die Boek Openbaring, 218bl., R30-00.

JONKER, WJ. Die Woord as Opdrag: gedagtes oor die prediking, 135bl., R20-00.

_________, Die verhouding tussen Kerk en Staat aan die Kaap tot die helfte van die 19de eeu, 285bl., R20-00.

KLEYNHANS, EPJ. Die Kerkregtelike ontwikkeling van die NGK in SA, 1795-1962, 362bl., R30-00.

KROEZE, JH. Bybel en Seks, 168bl., R20-00.

_________, Die Hooglied vir die gemeente verklaar, 110bl., R20-00.

KONIG, A. Christelike Doop én bekeringsdoop?, 237bl., R30-00.

KRUGER, JC, Kerkvereniging (tussen GKSA en NGKSA) in die lig van die uitverkiesing en bekering, 186bl., R40-00.

_______, LS. Waarom is u Lid van die Gereformeerde Kerk?, 181bl., R40-00.

LE ROUX, J. Maklike grafiese uiteensetting van die Heidelbergse Kategismus, 71bl., R20-00.

___________, Maklike grafiese uiteensetting van die Nederlandse Geloofsbelydenis, 57bl., R20-00.

LUTHER, M. (e.a) Die Groot Kategismus: Augsburgse Belydenis (1530), 174bl., R30-00.

MARAIS, W. Quo Vadis? (artikels van dr. Willie Marais), 324bl., R50-00.

MOUTON, HD. Skepping en Evolusie – onversoenbaar!, 468bl., R70-00.

___________, Verken Lewenswetenskappe verder: ‘n kritiese evaluering van evolusie, 168bl., R30-00.

MULLER, Jac J. Briewe van die apostel Paulus aan die Filippense en Filemon, 173bl., R30-00.

___________, Brieweskat van Paulus, inleiding tot die briewe van Paulus, 128bl., R30-00.

OBERHOLZER, JAS. Die Gereformeerde Kerke onder die Kruis in SA: hul ontstaan en ontwikkeling, 328bl., R40-00.

POSTMA, F. Paulus: ‘n Geroepe apostel van Jesus Christus, 386bl., R100-00 (NUUT).

POTGIETER, J. Homoseksualiteit: ‘n Skrifgefundeerde perspektief, 195bl., R30-00.

SCHULZE, LF. Geloof deur die Eeue (dogma en dogmageskiedenis), 264bl., R30-00.

__________, Teologie in Stroomversnelling (kritiek op Swart Teologie, Dialektiese Teologie, Positivistiese Teologie), 104bl., R20-00.

SMIT, CJ. Die belang van die doop vir u kind: wat sê die Heilige Skrif, 80bl., R20-00

_______, God se orde vir sy kerk: ‘n beskouing oor kerkorde, 143BL., R20-00.

_______, Jy word voor die Koning geroep! Gedagtes rondom belydenisaflegging, 113bl., R20-00.

_______, Die nuwe ouderling, 169bl., R20-00.

SNYMAN, WJ. Nuwe en Ou Dinge: uit die skat van die Koninkryk, 517bl., R50-00.

SPOELSTRA, B. Beknopte Kerkgeskiedenis vir Katkisasie, 169bl., R20-00.

___________, Die Doppers van Suid-Afrika, 1760-1899, 313bl., R50-00.

___________, (e.a) Handleiding by die Kerkorde van die GKSA, 526bl., R40-00.

___________, Kerkgeskiedenis vir Standerd 9, 217bl., R20-00.

___________, (e.a.) Republiek en Koninkryk: opstelle oor burgerskap in SA en die koninkryk van die hemele, 123bl., R20-00.

(Spesiale aanbieding: al prof. Bouke Spoelstra boeke saam: R120)

STAVAST, LH. Redding vir Hierdie Huis: handleiding vir ‘n evangeliserende gesprek,119bl., R20-00.

STOKER, HG. Stryd om die Ordes (Liberalisme, Kommunisme, Fasjisme, Calvinisme), 281bl., R40-00.

TALJAARD, JAL. En dit was aand en môre die Sewende Dag: God en sy woord en werke openbaring aktueel in die 21ste eeu, 284bl., R30-00.

THERON, PF. Die Ekklesia as Kosmies-eskatologiese teken-die eenheid van die kerk as ‘profesie’ van die eskatologiese vrede, 142bl., R30-00.

VAN DER LINDE, GPL. Die grondbeginsels van die presbiteriaanse kerkregeringstelsel, 203bl., R30-00.

VAN DER MERWE, A. Die huwelik (historiese studie, ook in SA), 247bl., R20-00

VAN DER SCHYF, WG. Die gereformeerde beginsel in die onderwys tot 1963, 303bl., R30-00.

VAN DER VYVER, GCP. Professor Dirk Postma, 1818-1890, 499bl., R70-00.

VAN DER WAAL, C. Die Dordtse Leerreëls verdor nie, 134bl., R30-00.
_______________, Die wêreld is ons woning: Christelike kultuurtaak, 47bl., R20-00.

VAN DER WALT, JJ. Soek die Here in sy tempel (die gereformeerde liturgie), 69bl., R20-00.

______________, Christus as Hoof van die Kerk en die presbiteriale kerkregering, 180bl., R30-00.

______________, God aan die Woord: Lesings van die seminaar oor Bybelse prediking, 1984 (tydens J. Adams se besoek aan Potchefstroom), 73bl., R20-00.

_____________, SP. Die wysbegeerte van Herman Bavinck, 196bl.,R30-00.

VAN DER WATEREN, H. Die kultuurkleed van die mens, 159bl., R30-00.

VENTER, DG. Die Eindbestemming van die Skepping, 97bl., R20-00.

VERHOEF, PA. Israel in die Krisis (eskatologiese toekomsbeskouing aangaande die Jode), 97bl., R20-00.

___________, Metodiek van Eksegese (van die OT), 103bl., R20-00.

VISSER, J. Kerklike Tug: wat sê die Nuwe Testament?, 124BL., R20-00.

_______ Die Tug oor Ampsdraers, 624bl., R40-00.

VERSKILLENDE SKRYWERS, Die trojaanse perd in die NG Kerk: die kanker van evolusie en liberalisme. 253bl., R50-00.

_____________________, In ons eie taal: die waarde en gebruik van die 1933/53 en 1983 Afrikaanse vertalings van die Bybel, 212bl., R20-00.

_____________________, Godsdienste van die Wêreld (met illustrasies), 448bl., R70-00.

_____________________, Geskiedenis van die Christendom (met illustrasies), 643bl., R70-00.

(R100-00 vir die twee boeke saam)

_____________________, Kosbare Goud: Gereformeerde Geloofsleer deur predikant van die Gereformeerde gemeentes in SA, 275BL., R40-00.
_____________________, Kategismuspreke deur GKSA predikante, 422bl., R40-00.

_____________________, Die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika, 1859-1959, R50-00.

_____________________, Bybelse Ensiklopedie (een volume), 511bl, R40-00 (beskadig).

_____________________, Venster op die Huwelik, 268bl., R20-00.

_____________________, Venster op die Gesin, 455bl., R20-00.

_____________________, Handleiding by die Nuwe Testament, deel i: Inleiding tot die Nuwe Testament & Kanoniek van die Nuwe Testament, 306bl., R40-00.

_____________________, Handleiding by die Nuwe Testament, deel iv: Sinoptiese evangelies en Handelinge – Inleiding en Teologie, 281bl., R40-00.
_____________________, Verklaring op die Algemene Briewe: Jakobus tot Judas, R20-00.

WEGWYSERS IN DIE DOGMATIEK REEKS (hele stel: R150-00)

Nr. 1: Die lewende God, JJF Durand, 118bl.

Nr. 2: Christus die Middelaar, WD Jonker, 213bl.

Nr, 3: Die sonde, JJF Durand, 158bl.

Nr. 4: Die Gees van Christus, WD Jonker, 277bl.

Nr. 5: Skepping, mens en voorsienigheid, JFF Durand

BOEKE OOR SEKTES EN DWALINGE

BARNARD, AC. In gesprek met sektes, 90bl., R20-00.

BEYERHAUS, P. Theology as a instrument of Liberation (theology), 38BL., R10-00.

Gaum, EA. Reïnkarnasie, 77bl., R20-00.

HANEKOM, J. Wat die gawes van die Gees betref (Pentakostalisme), 101bl., R20-00.

Jonker, WD. (e.a.), In gesprek met Islam, 193bl., R30-00.

JORDAAN, GJC. Die New Age beweging, 66bl. R10-00.

LOUW, JP. Die Jehova Getuies en die Bybel, 132bl., R20-00.

Martin, W. The Kingdom of the Cults, 544bl., R70-00.

MULLER, JJ. Christelike Sektewese, 187bl., R20-00

_________, Mistastings en Dwalings, 86bl. R10-00

SMITH, JL. Witnessing effectively to Mormons, 68bl., R10-00.

Stoker, HG. Die Jehova Getuies: ‘n Onchristelike kulte? 471bl., R70-00 

VAN DEN BERG, AE. Sektes, Dwaling en Mistastings, 75bl., R20-00.

____________, H. Duiwelskunste en die Bybel, 225bl., R30-00.

VAN DER WALT, IJ. Die evangelie aan die afgedwaaldes, 399bl., R30-00.

VAN NIEKERK, FN. Die Vrymesselary: sy geheime en gevare, 371bl., R40-00.

______________, Die Vrymesselary ontmasker, 117bl., R30-00.

VAN STADEN, AJ. Die sewendedagse Adventiste of Sabbatariërs en die Bybel, 123bl., R30-00.

_____________, Die Mormone, 102bl., R30-00.

_____________, Die Jehova Getuies, 145bl., R30-00.

_____________, Die leer van die Baptistiese beweging krities beskou, 125bl., R30-00.

VERKSKEIE SKRYWERS, Onderskeiding van die geeste: hedendaagse pinksterstroming in SA, 147bl., R30-00.

ESRA VERSLAG TYDSKRIF OOR VERSKILLENDE ONDERWERPE

– nr. 45 Feesdae, R20-00.

– nr. 47 Ekonomie, R20-00.

– nr. 48 Intergeloof in die Onderwys, R30-00.

– nr. 50 Doodstraf, R30-00.

– nr. 53 Reformatoriese Verset, R20-00

– nr. 54 1859? (oor die herstiging van die gksa en vandag), R30-00.

– nr. 55 Ons gedrag in die huis van God, R30-00.

– nr. 56 Misdaadseminaar lesings, R20-00.

(Spesiale aanbieding: een van elk vat = R150)

ENGELSE BOEKELYS

ADAMS, JE. Competent to Council (1970-uitgawe), 287bl., R50-00.

________, Pulpit Speech, 169bl., R30-00.

ANSWER Book, The 20 Most Asked Questions asked about Creation and Evolution, 264bl., R50-00.

ARCHER, GL. A Survey of the Old Testament, 528bl., R50-00.

ALLIS, OT. The Five Books of Moses,, 319bl., R50-00.

ALLISON, GL. Historical Theology: An Introduction to Christian Doctrine, 778p. R250-00 (NUUT).

AUGUSTINE, The Confessions of Augustine, 255bl., R40-00.

BANNER of Truth: Magazine Issues 1-16, Sept. 1955 to Aug. 1959, 516p., R100-00 (NUUT)

BAVINCK, JH. An Introduction to Science and Missions, 323bl., R40-00.

BEETS, H. Reformed Confession Explained (Belgic Confession), 289bl., R30-00.

BERKHOF, L. History of Christian Doctrines, 285bl., R50-00.

BLUMENFIELD, SL. Is Public Education Necessary?, 263bl., R30-00.

BOETTNER, L. The Millennium, 385bl., R30-00.

__________, Roman Catholicism, 466bl., R30-00.

BOTHA, P. The Bible and Homosex: sexual truths for a modern society, 259bl., R30-00.

BRIGHT, J. The Authority of the Old Testament, 272bl., R20-00.

________, The Kingdom of God, 288bl., R20-00.

BROWN, C. Christianity and Western Thought, volume 1, 447p., R50-00.

BRUCE, FF. Paul: Apostle of the Free Spirit, 491bl., R40-00

BUCHANAN, J. The Office and Work of the Holy Spirit, 290bl., R50-00.

BUSENITZ, Reasons to Believe: 50 lines of evidence that confirm the Christian Faith, 224bl., R40-00.

BYL, J. How should Christians approach Origins>, 42BL., R20-00.

CHANTRY, WJ. Signs of the Apostles: An Examination of the New Pentecostalism. 102bl., R20-00.

CLARK, GH. Ancient Philosophy, 530p., R120-00 (NUUT).

_________, The Incarnation, 110bl., R40-00.

_________, Logical Criticisms of Textual Criticism, 70bl., R20-00.

_________, Lord God of Truth & Concerning the Truth (Augustine), 120BL, R30-00.

_________, Personal Collections, 184bl., 184bl., R30-00.

(Spesiale aanbieding: al GH Clark se boeke vir: R200)

CLARK, RS. (ed.) Covenant, Justification and Pastoral Ministry, 465bl., R100-00 (NUUT).

CROWE, Creation without Compromise: A Christian worldview response to evolutionary challenges to the faith,  296bl., R40-00.

DALLIMORE, A. Spurgeon: a new biography, 252bl., R40-00.

d’ASSONVILLE, VE. John Knox and the Institutes of Calvin, 112bl., R30-00.

DAVIS, JJ. A History of Israel: From Conquest to Exile, 542p., R40-00

DE GRAAF, S. PROMISE AND DELIVERANCE (translation of ‘Verbondgeschiedenis’), 4 volumes, R200-00.

Volume 1: From Creation to the Conquest of Canaan, 423bl.

Volume 2: The Failure of Israel’s Theocracy, 456bl., 455bl.

Volume 3: Christ’s Ministry and Death, 453bl.

Volume 4: Christ and the Nations, 294bl.

DOCKERY, DS (ed.). The Challenge of Postmodernism: An Evangelical Assessment, 425p., R50-00.

DONNELLY, E. Peter: Eyewitness of His Majesty, 152bl., R30-00.

DOUGLAS, JD. New Bible Dictionary (1st edition), 1375bl., R100-00.

EINWECHTER, WO. Ethics and God’s Law: An Introduction to Theonomy, 85bl., R20-00.

_______________, (ed.) Explicitly Christian Politics, 269bl., R30-00

FERGUSON, S. John Owen and the Christian Life, 297bl., R70-00 (NUUT).

FRAME, J. Cornelius van Til: An Analysis of his thought, 463bl., R70-00.

GEISLER, N. From God to us: How we got our Bible (1974 edition), 255bl., R30-00.

GRANT, G. Grand Illusions: The Legacy of Planned Parenthood, 354bl., R50-00.

GUTHRIE, D. New Testament Introduction (3rd edition), 1054bl., R100-00.

HARRISON, RK. Introduction to the Old Testament (1st edition), 1325bl., R100-00

(Spesiale aanbieding: koop Guthrie en Harrison saam = R150)

HASEL, G. Old Testament Theology: Basic Issues in the Current Debate, 163bl., R30-00.

_______, New Testament Theology: Basic Issues in the Current Debate, 254bl., R40-00.

HODGE, AA. Outlines of Theology, 538bl., R40-00.

HOLMES, AF. Contours of a Worldview, 240bl., R30-00.

JOHNSTON, G. Preaching to a Postmodern World, 189bl., R30-00.

KELLY, D.F. New Life in the Wasteland: 2 Corinthians on the cost and glory of Christian Ministry, 160bl., R30-00.

KLINE, MG. The Structure of Biblical Authority, 183bl., R30-00.

LADD, GE. A Theology of the New Testament, 661bl., R50-00.

LAWSON, SJ. Famine in the Land: A passionate call for Expository Preaching, 134bl., R70-00 (NUUT)

LIGHTFOOT, JB. The Apostolic Fathers, 288bl., R50-00.

LLOYD JONES, DM. John Knox and the Reformation, 130bl., R40-00.

LUTZER, E. Doctrines that Divide: A fresh look and the Historic doctrines that seperate Christians, 247bl., R50-00.

MACARTHUR, J. The Gospel according to Jesus: What is Authentic Faith? (revised&expanded annivesary hardcover edition), 300bl., R100-00.

MAWHINNEY, B. Preaching with Freshness (introduction by Jay Adams), 258p., R30-00.

MCAFFERTY, C. The Pink Agenda: Sexual Revolution in SA, 199bl., R30-00.

MCGRATH, AE. Justification by Faith, 176bl. R30-00.

MCNEILL, The History and Character of Calvinism, 470bl., R30-00.

MORRIS, L. The Apostolic Preaching of the Cross, 318bl., R30-00.

MUETHER, JR. Cornelius van Til: Reformed Apologist and Churchman, 288bl., R100-00 (NUUT).

NEILL, S. A History of Christian Missions, 624bl., R30-00.

NICOLS, SJ. J. Gresham Machen: a Guided Tour of His Life and Thought, 252bl., R40-00.

NEWHEISER, J. Opening up 1 Samuel, 144bl., R30-00.

PACKER, JI. Among God’s Giants: the Puritan vision of the Christian Life, 447bl., R50-00.

PINK, AW. The Attribrutes of God, 108bl. R30-00.

RIDDERBOS, H. The Coming of the Kingdom, 556bl., R60-00.

____________, Paul: an outline of his theology, 587bl., R60-00.

____________, Studies in Scripture and its Authority, 109bl, R30-00
(Spesiale aanbieding: koop al drie = R100-00)

ROBINSON, HW. Expository Preaching: Principles and Practice, 230bl., R40-00.

SARFATI, J. Refuting Compromise: A Biblical and Scientific Refutation of Progressive Creationism (Billions of Years) as popularized by Astronomer Hugh Ross, 411p., R50-00

________, Refuting Evolution, 143bl., R30-00.

SCHWERTLEY, B. Auburn Avenue Theology (Federal Vision): A Biblical Critique, 255bl., R50-00.

_____________, Musical Instruments in the Public Worship of God, 168bl., R40-00.

_____________, Regulative Principle of Worship, 179bl., R40-00.

(Spesiale aanbieding: R100 vir al drie)

SMALLMAN, S. Forty Days on the Mountain: Meditations on Knowing God, 159bl., R30-00.

SMITH, DL. Handbook of Contemporary Theology, David L. Smith, 393bl., R40-00.

SYNONYMS STUDIES of the Old Testament (RB Girdlestone, 346bl.) and New Testament (RC Trench, 405bl.), R100-00.

TENNY, MC. New Testament Times, 396bl., R30-00.

THOMAS, RL. Evangelical Hermeneutics: The New vs the Old, 534bl., R40-00.

__________, The Jesus Crisis: The inroads of Historical Criticism into Evangelical Scholarship, 416bl., R40-00.

VAN DRUNEN, D. The Pattern of Sound Doctrine: Systematic Theology at the Westminster Seminaries (essays in honor of RB Strimple), 311bl., R70-00 (NUUT).

VEITH, GE. Reading between the Lines: A Christian Guide to Literature, 254bl., R40-00.

VAN GENDEREN, J & VELEMA, WH. Concise Reformed Dogmatics (english translation of ‘Beknopte Gereformeerde Dogmatiek’), 922bl., R350-00.

WORD OF GOD and the Reformed Faith Conference. Berkhof, Allis, etc. 221bl., R30-00.

YOUNG, EJ. Introduction to the Old Testament, 432bl., R100-00 (nuwe prys: R500 plus).

COMMENTARIES ON THE BIBLE

NEW BIBLE COMMENTARY REVISED (D. Guthrie, JA Motyer, ed.), 1310bl., R100-00.

INTERPRETERS ONE VOLUME COMMENTARY OF THE BIBLE (CM Laymon, ed.), 1386bl., R100-00.

TYNDALE Commentaries series, R30-00 per boek.

– Genesis, Derek Kidner, 224bl.

– Luke, Leon Morris, 350bl.

– John, RVG Tasker, 237bl.

– Hebrews, Thomas Hewitt, 217bl.

– James, RVG Tasker, 144bl.

– 2 Peter & Jude, 192bl.

BRUCE, FF. The Acts of the Apostles: The Greek Text win introduction and commentary, 491bl., R50-00.

CALVIJN, J. De profeet Jesaja, deel 4, R50-00.

_________, Algemene Zendbrieven: 1 Petrus tot Juda, R50-00.

GREIJDANUS, Openbaring (Korte Verklaring reeks), R50-00.

GROSHEIDE, FW. Commentary on 1 Corinthians, 415bl. R50-00.


KEIL & DELITZSCH, Commentaries on the Old Testament, 10 volumes, R700-00.

HENDRIKSEN, W. More than Conquerers: An Interpretation of Revelation, 216bl., R40-00.

LLOYD-JONES, DM. Sermon on the Mount (Matt.5-7), 653bl., R50-00.

MOULE, HCG. The Epistle to the Romans, 427bl., R30-00.

SIKKEL, JC. Het boek der geboorten: (verklaring van) Genesis, R40-00.

________, Jacobus kommentaar (Nederlands), R20-00.

YOUNG, EJ. The Book of Isaiah, 3 volumes (vol. 1:534bl.; vol. 2: 604bl.; vol. 3: 579bl.), R300-00 (nuwe prys: R1000-00 plus).

“The special value of the book lies in the fullness and depth of exposition, and the erudition of the footnotes … These alone justifies its purchase by the layman, the minister and the student” (Evangelical Quarterly)

Beste en mees volledige gereformeerde kommentaar op Jesaja.  Young was een van die beste OT kenners van sy tyd, al sy werke kan sterk aanbeveel word.

_________. The prophecy of Daniel, 330bl., R100-00 (nuwe prys: R400 plus).

TALE BOEKE: Hebreeus en Grieks

HEBREW
Analytical Hebrew and Chaldee Lexicon, Davidson R70-00

Hebrew-English Old Testament from the Polygot Bible R100-00

Biblia Hebraica, Kittel R50-00

German Worterbuch Hebraischen, Koehler & Baumgartner (with supplement) R200-00

Theologisches Handwortenbuch zum Alten Testament, Jenni & Westermann R100-00

Konkordanz zum Hebraichen alten Testament, Lisowsky R100-00

GREEK

The Greek New Testament according to the Majority Text, ZC Hodges & AL Farstad, The Case for the Majority Text, R200-00 (nuwe prys: R700 plus).

Greek-English Lexicon of the NT and Early Christian literature, Arnd&Ginrich & Greek Grammar of NT and other early christian literture R100-00 for set of 2.

Analytical Greek Lexicon, Bagster R50-00

Greek – English Lexicon R50-00

Greek NT, 3RD edition R50-00

A Textual Commentary on the Greek NT, Bruce Metzger R50-00

OTHER LANGUAGES DICTIONARIES

Cassell’s Latin-English/English Dictionary R50-00

Cassell’s German English/English German Dictionary R50-00

Reader’s Digest Afrikaans-English English-Afrikaans Dictionary R100-00

Verklarende Afrikaanse Woordeboek R50-00

Groot Woordeboek Afrikaans – Engels R50-00

NEDERLANDSE BOEKELYS

AALDERS, GC. Het verbond Gods: Een hoofstuk uit de geschiedenis der openbaring, R30-00.

BAVINCK, H. Gereformeerde Dogmatiek, 4 dele, R200-00.

__________, Magnalia  Dei: onderwijzing in de christelijke religie naar gereformeerde belijdenis (verkorte weergawe van die boonste werk, die GD in 4 dele), R50-00.

__________, J., De Heidelbergsche Catechismus, 2 dele, R40-00.

BIESTERVELD, P. Het gereformeerde Kerkboek, R30-00.

BOUWMAN, H. Gereformeerde Kerkrecht, 2 dele, R80-00.

____________, De Kerklijke Tucht, R30-00.

CALVIJN, J. Instituties van de Christelijk Godsdienst, Sizoo uitgawe, 3 dele, R120-00.

________, De Kerk van Christus en de kerk van Rome, drie geschrifte van Calvijn, R40-00.

DIJK, K. De dienst der kerk, R30-00.

______, (e.a.), Het dogma der kerk, R40.00.

______, Van eeuwigheid Uitverkoren, R30-00.

DOUMA, J. Ethische Besinning: Verantwoord Handelen, inleiding tot de christelijke ethiek, R30-00.

_________, Abortus, R20-00.

_________, Echtscheiding, R20-00.

_________, Homofilie, R20-00.

(Spesiale aanbieding: al drie vir R70-00)

FEENSTRA, JG. Onze Geloofsbelijdenis (verklaring van die NGB), R30-00.

FLOOR, L. Het gericht van God volgens het NT, R20-00.

GEESINK, W. De liefelijkheid van de Heeren: 12 preken, R20-00.

GISPEN, WH. Schepping en Paradijs: verklaring van Gen. 1-3, R30-00.

GREIJDANUS, Schriftbeginselen ter Schriftverklaring, R30-00.

GROSHEIDE, F.W. (e.a.), Christelijke Encyclopedie, 6 dele, R200-00.

HOEKSTRA, T. Gereformeerde Homilitiek, R40-00.

HOLWERDA, B. Die dingen die ons van God geschonken zijn: Catechismuspredicatien, R50-00.

JANSEN, Joh. Korte Verklaring van die Dordtse Kerkorde, R40-00.

KAMPHUIS, J. Begrensde Ruimte, artikel en lesings, R50-00.

KOOLE, De overname van het OT deur de christelijke kerk, R30-00.

KRAMER, G. Het verband tussen doop en wedergeboorte, R30-00.

KUYPER, A. Pro Rege: De koningschap van Christus, x3 dele, R60-00.

_________, Onze Eredienst, R60-00.

_________, De werk van de Heiligen Geest, R60-00.

(Spesiale aanbiedinge: die 5 boeke saam: R150-00)

OUWENEEL, WJ. De ark in de branding, R30-00.

POLMAN, ADR. Onze Nederlandse Geloofsbelijdenis verklaring, 4 dele, R50-00.

____________, Woord en Belijdenis: eenvoudige verklaring van de NGB, 2 dele, R60-00.

POLYANDER, J. (e.a.), Synopsis of overzicht van de zuiverste theologie. Samengevat in twee en vijftig verhandelingen en beschreven door Johannes Polyander, Andreas Rivetus, Antonius Walaeus, Antonius Thysius, Doctoren en Professoren der H.H. Theologie (2 delen), R300-00.

(Nota: hierdie teologiese boek is deur skrywers van die kanttekeninge van die Statevertaling (1637) geskryf, en daarom wesentlik belangrik om die gereformeerde teologie te verstaan van die kanttekeninge, ook soos dit ons kerk en volkslewe beinvloed het vanaf 1652 en daarna.)

POP, FJ. Bijbelse woorden en hun geheim: verklaring van aantal bijbelse woorden, R30-00.

POPMA, KJ., Levensbeschouwing: opmerkings na aanleiding van de Heidelbergse Catechismus, 7 dele, R150-00.

RIDDERBOS, H. De Komst van het Koninkrijk, R50-00.

____________, Paulus: ontwerp van zijn theologie, R50-00.

RUTGERS, FL. Kerklijke Adviezen, 2 dele, R60-00.

SCHILDER, K. Christus en zijn Lijden, x3 dele, R60-00.

__________, De openbaring van Johannes en de sociale leven, R30-00.

SCHMILDE, E. Een eeuw van strijd over Verbond en Doop (in Nederland), R50-00.

SIKKEL, JC. Het boek der geboorten: Genesis, R40-00.

TRIMP, C. Heilsgeschiedenis en Prediking, R20-00.

URSINUS, Z. Het Schatboek der Verklaring van de Heidelbergse Catechismus, 2 dele R300-00.

VAN BRUGGEN, J. De huwelijk gewogen, 1 Korinthe 7, R30-00.

VAN DER WAAL, C. Openbaring van Jezus Christus, 2 dele, R80-00.

_______________, Sola Scriptura: wegwizjer by bijbellezen, 3 dele, R50-00.

VELDKAMP, H. Zondagskinderen: kanttekeningen bij die Heidelbergse Catechismus, R50-00.

VELEMA, WH. Gereformeerde Spiritualiteit, R30-00.

___________, Geroepen tot heilige leven, R30-00.

VENEMA, FF. Wat is een Christen nodig om te geloven, R40-00.

VERSTEEG, Het gebed volgens het NT, JP Versteeg, R20-00.

Posted by: proregno | April 5, 2021

BOEKBEKENDSTELLING: Dogmatiek, deur prof. dr. PJ Coetzee

BOEKBEKENDSTELLING

Dogmatiek

deur prof. dr. PJ Coetzee

Inleiding en voorwoord

Volgens my kennis, bestaan daar nie ‘n een volume uitgewerkte sistematiese teologie oftewel gereformeerde dogmatiek handboek (soos bv. Louis Berkhof se ‘Systematic Theology‘) deur ‘n GKSA teoloog nie, vanaf 1859 tot op hede nie. Daar is natuurlik wel heelwat artikels deur verskillende dopper teoloë en predikante wat die verskillende dogmatiese onderwerpe (loci theologici) aanspreek, sien bv. al Totius se artikels wat in sy ‘Versamelde Werke’ verskyn, ‘Kosbare Goud’ deur ‘n aantal gereformeerde teoloë en predikante, asook die ‘klein dogmatiek’ van B. Duvenhage, ‘Gereformeerde Geloofsleer’. 

Daarom was ek dankbaar dat ek op prof. PJ Coetzee se ‘Dogmatiek’ afgekom het, uitgetik in 310 A4 grootte bladsye, wat sy klasaantekeninge was vir die dogmatiek klasse wat hy gegee het by die GKSA se teologiese skool in Potchefstroom, waar hy geleer het vanaf 1970-1980. 

Na my mening is die drie belangrikste dogmatiek teoloë en hul belangrikste dogmatiese werke wat die gereformeerde Afrikaner se teologiese denke gevorm het of behoort te vorm, die volgende:

Johannes Calvyn, Die Institusies van die Christelike Godsdiens.

Wilhelmus a’Brakel, De Redelijke Godsdienst.

Herman Bavinck, Gereformeerde Dogmatiek.

In my lees van prof. PJ Coetzee se Dogmatiek, vind ek die lyne van veral Calvyn en Bavinck gereeld in sy werk.  Sy werk sal daarom as goeie oorsigtelike inleiding dien om opnuut al die oorspronglike gereformeerde bronne te herontdek waarin ons gereformeerde voorvaders gevoed is.

‘n Baie groot woord van dank aan Willem Swanepoel (Gereformeerde Kerk Wilropark) wat sy gawes en diens gratis beskikbaar stel om hierdie kosbare werk (asook baie ander gereformeerde werke wat al uitdruk gegaan het), weer vir ons en ons nageslag beskikbaar te stel in elektroniese formaat. 

Mag hierdie elektroniese bekendstelling en beskikbaarstelling van prof. Coetzee se werk vir alle predikante, teoloë en lidmate ‘n kosbare (stukkie) goud wees om ons te bevestig in die bybels-gereformeerde geloof wat ons ontvang het, en ons deur sy Gees en Woord sal laat aanhou reformeer, ook midde en vir ons tye:

Maar bly jy in wat jy geleer het en waarvan jy verseker is, omdat jy weet van wie jy dit geleer het, en dat jy van kleins af die heilige Skrifte ken wat jou wys kan maak tot saligheid deur die geloof in Christus Jesus. Die hele Skrif is deur God ingegee en is nuttig tot lering, tot weerlegging, tot teregwysing, tot onderwysing in die geregtigheid, sodat die mens van God volkome kan wees, vir elke goeie werk volkome toegerus. EK besweer jou dan voor God en die Here Jesus Christus, wat die lewende en die dode sal oordeel by sy verskyning en sy koninkryk: verkondig die woord; hou aan tydig en ontydig; weerlê, bestraf, vermaan in alle lankmoedigheid en lering; want daar sal ’n tyd wees wanneer hulle die gesonde leer nie sal verdra nie, maar, omdat hulle in hul gehoor gestreel wil wees, vir hulle ’n menigte leraars sal versamel volgens hulle eie begeerlikhede, en die oor sal afkeer van die waarheid en hulle sal wend tot fabels. Maar wees jy in alles nugter; ly verdrukking; doen die werk van ’n evangelis; vervul jou bediening.” (2 Timoteus 3:14–4:5)

Slabbert Le Cornu

Gereformeerde Kerk Carletonville

(April AD 2021)

nota: ons vra dat u enige spelfoute of verbeterings onder ons aandag sal bring, sodat ons hierdie dogmatiek boek nog meer kan verbeter vir gebruik, dankie. 

“Die beoefening van hierdie wetenskap raak die wel en weë van die kerk. Deur verwaarlosing en miskenning van die dog­ma word die ruggraat van die kerk gebreek (Het Dogma der Kerk, p. 7). Die kerk staan dan weerloos in ʼn vyandige wêreld, die prediking word uitgehol en die geloofslewe van die lidmate aan verskraling prysgegee. Ook wie met Dog­matiek besig is, moet waak en bid. Die Dogmatiek kan vir die kerk ʼn bron wees van reformatoriese lewe, maar ook ʼn invalspoort vir verleidende geeste. Die Dogmatiek is van wesenlike belang vir die kerk in al sy dienste.” – prof. PJ Coetzee (Dogmatiek, bl. 8)

_____________________________________________________

Prof. PJ Coetzee se werk kan hier aflaai word: Dogmatiek.

Sien ook hierdie artikel oor prof. PJ Coetzee: Prof Peet Coetzee oorlede.

INHOUDSOPGAWE

Elektroniese weergawe. 6

Inleiding en voorwoord. 8

Inleiding. 10

Die Dogmatiek is van groot betekenis. 10

Die Dogmatiek hou hom in ʼn belangrike opsig besig met die dogma. 11

Dogma en Dogmatiek. 12

Dogmatiek en religie. 13

Wese en begrip van Openbaring. 15

Slotsom: 17

DIE ALGEMENE OPENBARING.. 19

DIE BESONDERE OPENBARING.. 24

Wat verstaan ons daaronder?. 24

Die besondere openbaring het ʼn geskiedenis. 24

Die besondere openbaring en die Heilige Skrif. 25

Alles in God se Woord is geskrywe om ons die verlossing in Christus te leer ken. 25

Die inspirasie van die Heilige Skrif. 26

DIE TEOPNEUSTIE VAN DIE HEILIGE SKRIF. 27

LOCUS DE DEO. 32

Ons bely deur geloof 32

God is onbegryplik. maar Hy kan geken word. 33

Daar gaan vandag ander klanke op. 34

God se Wese. 37

Die Name van God. 40

DIE HEILIGE DRIE-EENHEID.. 45

God die Vader: 47

God die Seun: 47

God die Heilige Gees. 48

Die verhouding tussen die drie Persone. 48

DIE UITVERKIESING.. 50

Inleidend. 50

Locus de Dacretis Dei 50

God se raad. 54

LOCUS DE CREATIONE.. 62

Die skepping is die werk van die Drie-enige God. 63

Die skeppingsdae. 63

DIE VOORSIENIGHEID VAN GOD.. 68

Wat dit is. 68

Dit gaan oor die ganse skepping (Ps. 103:19) 68

Hierdie werk het ʼn drievoudige karakter: 68

LOCUS DE PECCATO.. 70

Wese en oorsprong van die sonde. 70

Die Pelagianisme en die sonde. 72

Die oorsprong van die sonde. 74

Die verbreiding van die sonde. 77

Die straf op die sonde. 78

Die liggaamlike dood. 79

Van nature verkeer ons onder die mag van die duiwel en sy trawante. 80

Die onderwysing van die Skrif word deur die ervaring bevestig. 80

Die straf op die sonde vind sy kulminasiepunt in die ewige dood. 80

DIE LEER VAN DIE VERBOND.. 81

By die heidendom… 81

Die verbondsgedagte. 81

Die werkverbond. 81

Die werkverbond het nie verval nie. 83

Die genadeverbond. 83

DIE PACTUM SALUTIS. 83

Die bedelinge van die genade verbond. 85

Die sg. verbondsvoorwaardes. 86

LOCUS DE CHRISTO.. 88

Sy Persoon. 88

Die vereniging van die goddelike en die menslike natuur is ʼn misterie. 90

Die state van Christus. 91

Die werk van die Verlosser (sy ampte). 95

DIE LEER AANGAANDE DIE HEILIGE GEES. 98

Dwaalleer. 98

Maak ons genoeg erns met wat die Bybel ons a.g. die Heilige Gees leer?. 99

Die Charismatiese Beweging (Pentakostalisme). 100

Die redes vir die ontstaan van die Pentakostalisme. 100

Wat is nou die “eie aard” van die Pentakostalisme?. 100

Neo-Pentakostalisme. 101

Die leer aangaande die Heilige Gees. 105

Die Heilige Gees is nie net ʼn Persoon nie, maar Hy is ook waaragtige God. 106

Die Heilige Gees gaan uit van die Vader en die Seun. 106

Die werk van die Heilige Gees. 107

Die uitstorting van die Heilige Gees. 109

Daar was op die Pinksterdag sekere tekens. 111

Dae laster teen die Heilige Gees. 112

Die Ordo Salutis 114

DIE ROEPING… 117

Die noodsaaklikheid van die gratia interna. 119

Die wedergeboorte. 120

Die geloof. 123

BEKERING… 127

Daar is ook so iets as ʼn uitwendige, skynbekering. 130

Die regverdiging. 131

Die regverdigmaking neem die sondeskuld weg; die heiligmaking neem die sondesmet weg. 135

Die heiligmaking en die volharding van die heiliges. 135

Die onderskeid tussen regverdiging en heiligmaking. 136

Die heiligmaking as werk van die gelowige of die aktiewe sy van die heiligmaking. 137

Die volharding van die heiliges. 138

LOCUS DE ECCLESIA.. 140

Die kerk ken tweërlei gestalte: 145

Die kerk as organisme en as instituut. 146

Plaaslike en algemene (universele) kerk: 147

Die attribute of eienskappe van die kerk. 147

Ware en valse kerk. 148

Die regering van die kerk. 149

Christus regeer sy kerk deur die diens van mense. 151

Daar is kerkrade en meerdere vergaderings. 152

Die mag (roeping, taak) van die kerk. (potestas ecclesiae). 152

Ons onderskei wat die diens, die bediening deur die ampte betref 153

Wat behels die drie dienste?. 154

Die genademiddels. 154

Die verkondiging van die Woord as genademiddel. 156

Die Sakramente. 159

Die naam Sakrament. 159

Die betekenis van die Sakramente. 160

Die Woord en die Sakramente. 161

Die aantal Sakramente. 164

Die heilige Doop. 165

Die verband tussen die doop van Johannes en die van Jesus. 166

Die instelling van die Christelike doop. 167

Besprenkeling en onderdompeling. 168

Wie mag die doop bedien?. 171

Vir wie is die doop bedoel?. 171

Die Skriftuurlike grond vir die kinderdoop. 172

Die Heilige Nagmaal 179

DIE LEER VAN DIE LAASTE DINGE. 192

Eskatologie in filosofie en religie. 192

Die eskatologie in die geskiedenis van die Christelike kerk. 193

Die individuele eskatologie. 195

Die band tussen die sonde en die dood. 196

Die betekenis van die dood van die gelowiges. 196

Die dood is nie letterlik ʼn slaap nie, maar soos ʼn slaap. 197

Die onsterflikheid van die siel. 198

Die getuienis van die algemene openbaring oor die onsterflikheid van die siel. 199

Getuienis van die besondere openbaring aangaande die onsterflikheid van die siel. 200

Die Roomse leer aangaande die verblyf van die siel na die dood. 205

Na die dood voer die siel ʼn bewuste bestaan. 208

Die leer van die sieleslaap (psychopannychia). 208

Die leer van vernietiging en van kondisionele onsterflikheid. 209

Die dwaling van die “nuwe liggaamlikheid”. 211

Die wederkoms van Christus. 212

Die wederkoms is één gebeurtenis. 214

Gebeurtenisse wat die wederkoms vooraf gaan. 215

Die paronsia – die wederkoms van Christus. 223

Die doel van sy wederkoms. 225

Die Millenialisme. 225

Die opstanding van die dooies. 226

Die finale oordeel (die supremum ju dicium). 229

Die finale staat 231

Skrifindeks 236

___________________________________

Prof. PJ Coetzee se werk kan hier aflaai word: Dogmatiek.

GELOOF IN CHRISTUS JESUS DIE SLEUTEL OM DIE VERHOUDING TUSSEN OT EN NT REG TE VERSTAAN*

deur prof. L Floor**

Paulus se oordeel oor Timotheüs se verlede

‘n Bevestiging van wat hierbo opgemerk is, kry ons in die woorde wat Paulus oor sy helper Timotheüs uitspreek. Dit is opvallend op watter positiewe manier Paulus oor Timotheüs se jeug en opvoeding praat. In 2 Tim. 1 : 5 noem die apostel die naam van Timotheüs se moeder en sy grootmoeder, Eunice en Loïs. Die moeder en grootmoeder van Timotheüs was nie Christenvrouens nie, maar gelowige Joodse moeders wat hulle seun en kleinseun opgevoed het in die heilige Joodse tradisie.

Paulus wil egter nie van ‘n teenstelling tussen die geloof van Timotheüs en die geloof van sy moeder en grootmoeder weet nie. Veeleer tipeer Paulus Timotheüs se geloof as die volle ontplooiing van die Joodse geloof van sy moeder en grootmoeder. Paulus sien by hierdie Joodse helper van hom die vervulling van die Ou-Testamentiese geloof van die moeders. Om hierdie rede kan Paulus Timotheüs se opvoeding so positief waardeer as hy skrywe: „Maar bly in wat jy geleer het en waarvan jy verseker is, omdat jy weet van wie jy dit geleer het, en dat jy van kleins af die heilige Skrifte ken wat jou wys kan maak tot saligheid deur die geloof in Christus Jesus” (2 Tim. 3 : 14 en 15).

Timotheüs het van sy moeder en grootmoeder die 0u Testament geleer. Daar is nie ‘n teenstelling tussen dit wat Timotheüs by sy moeder en grootmoeder en dit wat hy by Paulus geleer het nie. Alleen is dit Jesus Christus wat leer om die 0u Testament in die regte lig te sien. En daarom sê Paulus met nadruk nog daarby: deur die geloof in Christus Jesus. Die geloof in Christus Jesus is die sleutel om die 0u Testament op die regte manier te verstaan.

Daarom was dit vir Timotheüs ook nodig om naas die onderwys wat hy tuis gekry het, tot bekering en geloof in Jesus te kom. Deur sy geloof in Jesus Christus het Timotheùs se geloof eers tot volle ontplooiing en vervulling gekom.

Hoe Calvyn hierdie lyn van Paulus deurtrek

Vanaf Marcion tot vandag toe ontmoet ons mense wat van hierdie kontinuïteit ten opsigte van die 0u Testament soos ons dit by Paulus gevind het, niks wil weet nie. Daar is ‘n prinsipiële onoorbrugbare kloof tussen die 0u Testament en die Nuwe Testament. Dit is egter in stryd met die Heilige Skrif self.

Teenoor sommige wederdopers en Servet toon Calvyn aan dat daar vir die volk van God van alle tye altyd slegs een reël van religie en vroomheid gewees het. Volgens Calvyn verskil die verbond met die vaders in die 0u Testament in wese nie met die verbond wat Hy met ons gesluit het nie. Dit is dieselfde verbond. Daar is slegs ‘n onderskeid in die bediening.

En dan gee die hervormer drie redes waaruit blyk dat daar nie ‘n wesenlike verskil is tussen die 0u Testament en die Nuwe Testament nie.

Ten eerste was die Jode, soos ons, uitverkies tot dieselfde hoop van die onsterflikheid.

Ten tweede het hulle, soos ons, nie deur eie verdienste nie, maar net deur God se barmhartigheid die versoening met God ontvang.

En ten derde het hulle soos ons ook die Middelaar Jesus Christus geken deur Wie hulle, soos ons, met God verenig geword het en sy beloftes ontvang het.

Met uitvoerige verwysings na die 0u Testament gaan Calvyn hierdie drie stellings dan uit die Bybel bewys (Insitusies, deel 2, hoofstuk 10).

Die geloof in die 0u Testament was nie van ‘n ander struktuur as die geloof in die Nuwe Testament nie. Abraham het na die dag van Christus verlang (Joh. 8: 56) en die Jode het geestelike spys geëet en geestelike drank gedrink (1 Kor. 10 : 3 en 4).

Die kerkvader Augustinus het die kontinuïteit tussen 0u en Nuwe Testament so pragtig tot uitdrukking gebring met die woorde: Vetus Testamentum in Novo patet; Novum Testamentum in Vetere latet, die 0u Testament is in die Nuwe geopen en die Nuwe Testament is in die 0u Testament verborge.

Net geloof in Christus is nodig om die eenheid en onverbreeklike band te kan sien.

*(Bron: L. Floor, Mense rondom Paulus, bl. 80-81. Hoof opskrif asook beklemtonings bygevoeg)

___________________________________________________

Sien ook die volgende van prof. Floor: Die koninkryk van God en die aardse ryke.

**Prof. Floor was professor in NT aan die Teologiese Skool Potchefstroom (1978-1988).  Meer van prof. Floor se boeke en artikels aanlyn hier beskikbaar, asook hardekopie boeke by Pro Regno Boeke.

Posted by: proregno | April 2, 2021

PRO REGNO BOEKVERKOPE: 2 APRIL 2021

PRO REGNO BOEKVERKOPE: 2 APRIL 2021

Pro Regno Boeke nuus – 2 April 2021

1. Sien ‘n verskeidenheid van tweedehandse Afrikaanse, Engelse en Nederlandse boeke hier onder. Opnuut dank vir enige bestellings. Onthou, u ondersteun daardeur ook die bedieningswerk hier in GK Carletonville, aangesien ons kerkraad dit goedgekeur het dat ek ook deeltyds boeke mag verkoop.

2.  Al die boeklyste is hoofsaaklik tweedehandse boeke wat nog in ‘n goeie leesbare toestand is, tensy vermeld word dat ‘n boek (nuut) is.

3. Daar is spesiale aanbiedings vir sekere skrywers as jy al sy boeke koop, maar die boeke kan ook individueel aangekoop word.

4. Hiermee wil ek ook enigeen wat enige teologiese/christelike boeke wil skenk of verkoop aan Pro Regno boeke, uitnooi om my te kontak, dankie.

3. Ek nooi u ook persoonlik uit om na my ‘boekwinkel’ te kom en na die boeke te kom kyk, u is baie welkom (maak asb. net ‘n afspraak, dankie).

ADMIN REëLINGS

1 Enige navrae moet per e-pos of whatsapp gedoen word, verkieslik nie telefonies nie, asb.

2 Boeke word nie uitgehou nie, behalwe wanneer inbetaling reeds gedoen is.

3 Daar moet gepoog word om boeke af te haal in Carletonville, Potchefstroom of Pretoria soos prakties gereël. Indien boeke gepos word is dit op u eie risiko. LET WEL: ek pos net deur Postnet of ander privaat pos instansies (minimum bedrag: R100 per pakkie). Pryse hier onder sluit nie posgeld in nie, en moet dus nog by bereken word.

4) Elke opvolgende boeklys vervang die vorige boeklyste en pryse.  Ek dateer ook die laaste boeklys op soos boeke verkoop word of daar boeke bykom, so maak seker of die boeke nog beskikbaar is voordat u bestel, dankie.

5) Hier is die rekening vir inbetaling, asook kontak besonderhede:

S. Le Cornu

Absa tjek nr. 01095190673

Takkode: 632005

Verwysing: u voorletters en van

Kontakbesonderhede

Slabbert Le Cornu

Selnr. 082 770 2669

E-pos: proregno@gmail.com

Prosedure om te volg vir boekaankope:

1. Stuur u lys van boeke wat u wil koop na bogenoemde kontakbesonderhede (e-pos of whatsapp).

2. Ek sal laat weet wat beskikbaar is en die spesifieke bedrag wat inbetaal moet word, laat weet ook of u boeke gaan kry in Carletonville, Potch of Pretoria, en of dit bv. per Postnet gepos moet word.

3. Sodra ek u inbetaling ontvang het, is die boeke u s’n.

———————————————————————————

PRO REGNO BOEKLYS: 2 April 2021

Inhoud:

i. Afrikaanse boeke

ii. Dogmatiek reeks

iii. Sektes en Dwalinge

iv. Esra Verslag tydskrif

v. Engelse boeke

vi. Kommentare 

vii. Tale boeke

viii. Nederlandse boeke

AFRIKAANSE BOEKELYS

BARNARD, DJ. Bely en Beleef: 52 Preke oor die Heidelbergse Kategismus, 313bl., R30-00.

BAVINCK, H. Welsprekendheid, 71bl., R10-00.

BOGAARDS, AH. Christus alléén in Psalm 110, 68bl., R20-00.

BOTHA, PH. Die Sinode: Homoseks – ‘n Kritiese evaluering van die homoseksualiteit debat in die NG van SA, 350bl., R50-00.

_____, DS. Die Heidelbergse Kategismus: Leerredes oor die Heidelbergse Kategismus, 342bl., R40-00.

BOOYENS, MJ. Elke dag in die Lig: (Dagoordenkings vanuit die Johannes-evangelie), 421bl., R40-00.

___________, Julle sal My getuies wees: Verklarende Aantekeninge by die boek Handelinge met die oog op Bybelstudie, 215bl., R30-00.

___________, Laat My lammers wei (Bybelse geskiedenis, toeligting op die HK vir katkisasie, skool en huis), 355bl. (hardeband), R40-00.

___________, Laat My lammers wei (Bybelse geskiedenis, toeligting op die HK vir katkisasie, skool en huis), 355bl. (sagteband), R30-00.

___________, Lig en Liefde: Verklarende Aantekeninge by die boek Handelinge met die oog op Bybelstudie, 66bl., R30-00.

___________, Ons glo en Bely (Kommentaar op die Nederlandse Geloofsbelydenis), 1974-uitgawe (sonder vrae), 266bl. R20-00.

___________, ‘n Vaste vertroue op dit wat ons Hoop: Verklarende Aantekeninge by die boek Handelinge met die oog op Bybelstudie, 92bl., R30-00.

___________, Waarom vra jy: Waarom Here? (Boek oor die gelowige se worsteling oor beproewinge oor sy lewenspad), 135bl., R30-00.

___________, Die Werk van julle Geloof: Gesprek uit die Boek Handelinge oor die Geloof, 171bl. R30-00.

(Spesiale aanbieding: al MJ Booyens se boeke saam: R200)

BREED, DG; VAN RENSBURG, FJ; JORDAAN, GJ. Manlik en Vrouli in die Kerk: Geslagtlikheid en die besondere dienste, 210bl.; R50-00.

CALVYN, J. Die Institusie van Calvyn: Verkorte Weergawe (saamgestel deur A. Duvenhage), 456bl., R50-00.

___________, Calvyn se Kategismus (in Afrikaans vertaal deur HW Simpson), 69bl., R20-00.

___________, Calvyn Aktueel? ‘n Bundel opstelle onder redaksie van prof. E Brown, 137bl., R20-00.

COETZEE, JC. Die Blye Boodskap: ‘n Gids deur die Boeke van die Nuwe Testament: die briewe van Paulus, 110bl., R20-00.

__________ (red.), Glo en jy sal Lewe: Die Brief aan die Romeine vir preeklees en bybelstudie, 113bl., R20-00.

___________, PA. ‘Dat nu ook het eerste werk zal zijn’: Ontstaan van die eerste Gereformeerde Kerke in die Suid-Afrikaanse Republiek: 1859-1861, 208bl., R30-00.

d’ASSONVILLE, VE. Die Boek Openbaring: oorsig oor die 22 hoofstukke, 222bl., R70-00 (NUUT).

___________, Die Dwaasheid om te Preek, 103bl., R20-00.

___________, Die Gereformeerde Doopsformulier, 114bl., R30-00.

___________, Die Geskeurde Gordyn: 22 preke, 266bl., R20-00.

___________, Kerkgeskiedenis in 30 lesse, 117bl., R20-00.

___________, Oorsig oor die Nuwe Testament, 90bl., R20-00.

___________, Die Psalms sing van Christus (150 Psalmoordenkings), 194bl., R70-00 (NUUT).

___________, Totius – Profeet van die Mooirivier, 119bl., R30-00.

(Spesiale aanbieding: al prof. d’Assonville se boeke saam:  R240)

DE BRUYN, PJ. Bewaar jou Pand: Vraagstukkie besien vanuit Gereformeerde standpunt, 151bl., R20-00.

___________, Die Christen en Kleredrag, R10-00.

___________, Die Gesonde Leer, 86bl., R20-00.

___________, Kuisheid voor die Huwelik, 118bl., R20-00.

___________, ‘n Lamp vir my voet: gesprekke oor ons geloofslewe, 187bl., R30-00.

___________, Die Tien Gebooie, 331bl., R50-00.
(Spesiale aanbieding: al prof. de Bruyn se boeke saam:  R120)

DE KLERK, BJ. Vorme en Karakter van die Biblisisme, 302bl., R30-00.

________ , JJ. (red.) Evangelistiek, 386bl., R30-00.

__________, Herderkunde, 208bl., R30-00.

_________, PJS. Gereformeerde Simboliek (oorsig van die belydenisskrifte deur die eeue), 252bl., R30-00.

___________, Die Genadeverbond, 158bl., R20-00.

___________, Handboek Gewyde Geskiedenis, 264bl., R30-00.

DRESSEL, LC. Dit het aand geword: die herkoms en inkleding van die aanddiens, 162bl., R30-00.

DU PLESSIS, H. ‘n Banier van die Volke: Die Woord van God in en vir die wêreld, 20bl., R30-00.

_________, IJ. Christus as Hoof van die Kosmos: Hoofskap in Efesiërs en Kolossense, 148bl., R30-00.

_________, SJ. Jesus en die Kanon van die Ou Testament, 177bl., R40-00.

DU TOIT, DA. Die Christen en Aborsie, 190bl., R30-00.

_______, HDA. Die kerstening van die Bantoe, 368bl., R30-00.

_______, S.  Bybel – Skepping – Evolusie, 389bl., R40-00.

_________, Handleiding vir die Studie van die Kerkgeskiedenis, 218bl., R30-00.

_________, (red.) Die Koninkryk van God (opstelle oor die Koninkryk van God), 370bl., R30-00.

_________, Openbaringsgeskiedenis van die Ou Testament, 265bl., R30-00.

DURAND, J. Want die einde is naby: bybelstudie oor Openbaring, 176bl., R30-00.

DURAND, JJF. Die Lewende God (Wegwysers in die Dogmatiek nr. 1), 118bl., R20-00.

_______, MC. Aborsie: die morsige verhaal van moord en misleiding, 76bl., R30-00.

__________, (red.) Verrigtinge van die Simposium oor Aborsie, 136bl., R30-00.

DUVENHAGE, SCW. Die dékor van die Nuwe Testament: ‘n kultuur-historiese agtergrondstudie, 244bl., R40-00.
_______________,  Die Navolging van Christus, 231bl., R40-00.

FENCHAM, FC. Bybelse Aardrykskunbde, Oudhede en Opgrawings, 437bl., R30-00.

___________, Wetenskap en Bybelkunde, 196bl., R20-00.

FEENSTRA, JG. Leer en Lewe: Eenvoudige geloofs- en leerboek, 259bl., R30-00.

FLOOR, L. Die Evangelie van die Koninkryk, 5 aspekte, 109bl., R20-00.

________, Die Heilige Doop in die Nuwe Testament, 131bl., R30-00.

________, Hy wat met die Heilige Gees Doop, 138bl., R30-00.

________, Die Koninkryk van God en die vernuwing van die Maatskappy, 94bl., R20-00.

________, Kom na My: Skrifstudies oor Matteus 1-13, 107bl., R10-00.

________, Persone rondom Jesus, 86bl., R30-00.

________, Perspektiewe op die prediking van Paulus, 111bl., R30-00.

(Spesiale aanbieding: al prof. Floor se boeke saam: R150)

GROENEWALD, EP. Handboek Bybelse Geskiedenis: Die Nuwe Testament, 570bl. R70-00.

HEYNS, JA. Die Brug tussen God en mens: Die Bybel, 177bl., R20-00.

________, Die Evangelie in Krisis (bespreking van ‘n paar moderne teoloë), 140bl., R20-00.

________, Lewende Christendom: ‘n Teologie van Gehoorsaamheid, 173bl., R30-00.

________, Die Mens: Bybelse en buite-bybelse beskouinge, 180bl., R20-00.

________, Die Mens Onderweg: Oor die tien gebooie, 246bl., R30-00.

________, Sterwende Christendom: ‘n teologie in die greep van die tydsgees, 184bl., R20-00.

________, Teologiese Etiek, x3 hardeband dele (deel 1: inleiding en oorsig, 522bl.; deel 2/1: Sosiale etiek, 452bl.; 2/2 Sosiale etiek, 433bl.), R150-00.
(Spesiale aanbieding: al prof. Heyns se boeke saam vir: R250) 

HELBERG, JL. God met ons: perspektief uit die Ou Testament, 112bl., R20-00.

__________, Die HERE regeer: Openbaringslyn deur die Ou Testament, 202bl, R30-00.

__________, Klaagliedere: Ontnugtering en Hoop, 71bl., R20-00

__________, Lig op die Nuwe Afrikaanse Bybelvertaling, 66bl., R20-00.

__________, Loof die HERE: Die Psalms in die Ou- en Nuwe Testamentiese lig, 311bl., R30-00.

__________. Openbaringsgeskiedenis van die OT, 2 dele, 409+259bl, R50-00.

__________, Die Verklaring en Prediking van die Ou Testament, 135bl., R20-00.

(Spesiale aanieding: al prof. Helberg se boeke saam: R150)

HENDRIKSEN, Meer as Oorwinnaars: Verklaring van die Boek Openbaring, 218bl., R30-00.

JONKER, WJ. Die Woord as Opdrag: gedagtes oor die prediking, 135bl., R20-00.

_________, Die verhouding tussen Kerk en Staat aan die Kaap tot die helfte van die 19de eeu, 285bl., R20-00.

KLEYNHANS, EPJ. Die Kerkregtelike ontwikkeling van die NGK in SA, 1795-1962, 362bl., R30-00.

KROEZE, JH. Bybel en Seks, 168bl., R20-00.

_________, Die Hooglied vir die gemeente verklaar, 110bl., R20-00.

KONIG, A. Christelike Doop én bekeringsdoop?, 237bl., R30-00.

KRUGER, JC, Kerkvereniging (tussen GKSA en NGKSA) in die lig van die uitverkiesing en bekering, 186bl., R40-00.

_______, LS. Waarom is u Lid van die Gereformeerde Kerk?, 181bl., R40-00.

LE ROUX, J. Maklike grafiese uiteensetting van die Heidelbergse Kategismus, 71bl., R20-00.

________, Maklike grafiese uiteensetting van die Nederlandse Geloofsbelydenis, 57bl., R20-00.

LUTHER, M. (e.a) Die Groot Kategismus: Augsburgse Belydenis (1530), 174bl., R30-00.

MARAIS, W. Quo Vadis? (artikels van dr. Willie Marais), 324bl., R50-00.

MOUTON, HD. Skepping en Evolusie – onversoenbaar!, 468bl., R70-00.

___________, Verken Lewenswetenskappe verder: ‘n kritiese evaluering van evolusie, 168bl., R30-00.

MULLER, Jac J. Briewe van die apostel Paulus aan die Filippense en Filemon, 173bl., R30-00.

___________, Brieweskat van Paulus, inleiding tot die briewe van Paulus, 128bl., R30-00.

OBERHOLZER, JAS. Die Gereformeerde Kerke onder die Kruis in SA: hul ontstaan en ontwikkeling, 328bl., R40-00.

POSTMA, F. Paulus: ‘n Geroepe apostel van Jesus Christus, 386bl., R100-00 (NUUT).

POTGIETER, J. Homoseksualiteit: ‘n Skrifgefundeerde perspektief, 195bl., R30-00.

SCHULZE, LF. Geloof deur die Eeue (dogma en dogmageskiedenis), 264bl., R30-00.

__________, Teologie in Stroomversnelling (kritiek op Swart Teologie, Dialektiese Teologie, Positivistiese Teologie), 104bl., R20-00.

SMIT, CJ. Die belang van die doop vir u kind: wat sê die Heilige Skrif, 80bl., R20-00
_______, God se orde vir sy kerk: ‘n beskouing oor kerkorde, 143BL., R20-00.

_______, Jy word voor die Koning geroep! Gedagtes rondom belydenisaflegging, 113bl., R20-00.

_______, Die nuwe ouderling, 169bl., R20-00.

SNYMAN, WJ. Nuwe en Ou Dinge: uit die skat van die Koninkryk, 517bl., R50-00.

SPOELSTRA, B. Beknopte Kerkgeskiedenis vir Katkisasie, 169bl., R20-00.

___________, Die Doppers van Suid-Afrika, 1760-1899, 313bl., R50-00.

___________, (e.a) Handleiding by die Kerkorde van die GKSA, 526bl., R40-00.

___________, Kerkgeskiedenis vir Standerd 9, 217bl., R20-00.

___________, (e.a.) Republiek en Koninkryk: opstelle oor burgerskap in SA en die koninkryk van die hemele, 123bl., R20-00.

(Spesiale aanbieding: al prof. Bouke Spoelstra boeke saam: R120)

STAVAST, LH. Redding vir Hierdie Huis: handleiding vir ‘n evangeliserende gesprek,119bl., R20-00.

STOKER, HG. Stryd om die Ordes (Liberalisme, Kommunisme, Fasjisme, Calvinisme), 281bl., R40-00.

TALJAARD, JAL. En dit was aand en môre die Sewende Dag: God en sy woord en werke openbaring aktueel in die 21ste eeu, 284bl., R30-00.

THERON, PF. Die Ekklesia as Kosmies-eskatologiese teken-die eenheid van die kerk as ‘profesie’ van die eskatologiese vrede, 142bl., R30-00.

VAN DER LINDE, GPL. Die grondbeginsels van die presbiteriaanse kerkregeringstelsel, 203bl., R30-00.

VAN DER MERWE, A. Die huwelik (historiese studie, ook in SA), 247bl., R20-00

VAN DER SCHYF, WG. Die gereformeerde beginsel in die onderwys tot 1963, 303bl., R30-00.

VAN DER VYVER, GCP. Professor Dirk Postma, 1818-1890, 499bl., R70-00.

VAN DER WAAL, C. Die Dordtse Leerreëls verdor nie, 134bl., R30-00.
_______________, Die wêreld is ons woning: Christelike kultuurtaak, 47bl., R20-00.

VAN DER WALT, JJ. Soek die Here in sy tempel (die gereformeerde liturgie), 69bl., R20-00.

______________, Christus as Hoof van die Kerk en die presbiteriale kerkregering, 180bl., R30-00.

______________, God aan die Woord: Lesings van die seminaar oor Bybelse prediking, 1984 (tydens J. Adams se besoek aan Potchefstroom), 73bl., R20-00.

_____________, SP. Die wysbegeerte van Herman Bavinck, 196bl.,R30-00.

VAN DER WATEREN, H. Die kultuurkleed van die mens, 159bl., R30-00.

VENTER, DG. Die Eindbestemming van die Skepping, 97bl., R20-00.

VERHOEF, PA. Israel in die Krisis (eskatologiese toekomsbeskouing aangaande die Jode), 97bl., R20-00.

___________, Metodiek van Eksegese (van die OT), 103bl., R20-00.

VISSER, J. Kerklike Tug: wat sê die Nuwe Testament?, 124BL., R20-00.

_______ Die Tug oor Ampsdraers, 624bl., R40-00.

VERSKILLENDE SKRYWERS, Die trojaanse perd in die NG Kerk: die kanker van evolusie en liberalisme. 253bl., R50-00.

_____________________, In ons eie taal: die waarde en gebruik van die 1933/53 en 1983 Afrikaanse vertalings van die Bybel, 212bl., R20-00.

_____________________, Godsdienste van die Wêreld (met illustrasies), 448bl., R70-00.

_____________________, Geskiedenis van die Christendom (met illustrasies), 643bl., R70-00.

(R100-00 vir die twee boeke saam)

_____________________, Kosbare Goud: Gereformeerde Geloofsleer deur predikant van die Gereformeerde gemeentes in SA, 275BL., R40-00.
_____________________, Kategismuspreke deur GKSA predikante, 422bl., R40-00.

_____________________, Die Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika, 1859-1959, R50-00.

_____________________, Bybelse Ensiklopedie (een volume), 511bl, R40-00 (beskadig).

_____________________, Venster op die Huwelik, 268bl., R20-00.

_____________________, Venster op die Gesin, 455bl., R20-00.

_____________________, Handleiding by die Nuwe Testament, deel i: Inleiding tot die Nuwe Testament & Kanoniek van die Nuwe Testament, 306bl., R40-00.

_____________________, Handleiding by die Nuwe Testament, deel iv: Sinoptiese evangelies en Handelinge – Inleiding en Teologie, 281bl., R40-00.
_____________________, Verklaring op die Algemene Briewe: Jakobus tot Judas, R20-00.

WEGWYSERS IN DIE DOGMATIEK REEKS (hele stel: R150-00)

Nr. 1: Die lewende God, JJF Durand, 118bl.

Nr. 2: Christus die Middelaar, WD Jonker, 213bl.

Nr, 3: Die sonde, JJF Durand, 158bl.

Nr. 4: Die Gees van Christus, WD Jonker, 277bl.

Nr. 5: Skepping, mens en voorsienigheid, JFF Durand

BOEKE OOR SEKTES EN DWALINGE

BARNARD, AC. In gesprek met sektes, 90bl., R20-00.

BEYERHAUS, P. Theology as a instrument of Liberation (theology), 38BL., R10-00.

Gaum, EA. Reïnkarnasie, 77bl., R20-00.

HANEKOM, J. Wat die gawes van die Gees betref (Pentakostalisme), 101bl., R20-00.

Jonker, WD. (e.a.), In gesprek met Islam, 193bl., R30-00.

JORDAAN, GJC. Die New Age beweging, 66bl. R10-00.

LOUW, JP. Die Jehova Getuies en die Bybel, 132bl., R20-00.

Martin, W. The Kingdom of the Cults, 544bl., R70-00.

MULLER, JJ. Christelike Sektewese, 187bl., R20-00

_________, Mistastings en Dwalings, 86bl. R10-00

SMITH, JL. Witnessing effectively to Mormons, 68bl., R10-00.

Stoker, HG. Die Jehova Getuies: ‘n Onchristelike kulte? 471bl., R90-00 (NUUT)

VAN DEN BERG, AE. Sektes, Dwaling en Mistastings, 75bl., R20-00.

____________, H. Duiwelskunste en die Bybel, 225bl., R30-00.

VAN DER WALT, IJ. Die evangelie aan die afgedwaaldes, 399bl., R30-00.

VAN NIEKERK, FN. Die Vrymesselary: sy geheime en gevare, 371bl., R40-00.

______________, Die Vrymesselary ontmasker, 117bl., R30-00.

VAN STADEN, AJ. Die sewendedagse Adventiste of Sabbatariërs en die Bybel, 123bl., R30-00.

_____________, Die Mormone, 102bl., R30-00.

_____________, Die Jehova Getuies, 145bl., R30-00.

_____________, Die leer van die Baptistiese beweging krities beskou, 125bl., R30-00.

VERKSKEIE SKRYWERS, Onderskeiding van die geeste: hedendaagse pinksterstroming in SA, 147bl., R30-00.
(Spesiale aanbieding: al die boeke oor ‘sektes en dwalinge’ wat oor is, vir R400)

ESRA VERSLAG TYDSKRIF OOR VERSKILLENDE ONDERWERPE

– nr. 45 Feesdae, R20-00.

– nr. 47 Ekonomie, R20-00.

– nr. 48 Intergeloof in die Onderwys, R30-00.

– nr. 50 Doodstraf, R30-00.

– nr. 53 Reformatoriese Verset, R20-00

– nr. 54 1859? (oor die herstiging van die gksa en vandag), R30-00.

– nr. 55 Ons gedrag in die huis van God, R30-00.

– nr. 56 Misdaadseminaar lesings, R20-00.

(Spesiale aanbieding: een van elk vat = R150)

ENGELSE BOEKELYS

ADAMS, JE. Competent to Council (1970-uitgawe), 287bl., R50-00.

________, Pulpit Speech, 169bl., R30-00.

ANSWER Book, The 20 Most Asked Questions asked about Creation and Evolution, 264bl., R50-00.

ARCHER, GL. A Survey of the Old Testament, 528bl., R50-00.

ALLIS, OT. The Five Books of Moses,, 319bl., R50-00.

ALLISON, GL. Historical Theology: An Introduction to Christian Doctrine, 778p. R250-00 (NUUT).

AUGUSTINE, The Confessions of Augustine, 255bl., R40-00.

BANNER of Truth: Magazine Issues 1-16, Sept. 1955 to Aug. 1959, 516p., R100-00 (NUUT)

BAVINCK, JH. An Introduction to Science and Missions, 323bl., R40-00.

BEETS, H. Reformed Confession Explained (Belgic Confession), 289bl., R30-00.

BERKHOF, L. History of Christian Doctrines, 285bl., R50-00.

Blumenfield, SL. Is Public Education Necessary?, 263bl., R30-00.

BOETTNER, L. The Millennium, 385bl., R30-00.

__________, Roman Catholicism, 466bl., R30-00.

BOTHA, P. The Bible and Homosex: sexual truths for a modern society, 259bl., R30-00.

BRIGHT, J. The Authority of the Old Testament, 272bl., R20-00.
________, The Kingdom of God, 288bl., R20-00.

BROWN, C. Christianity and Western Thought, volume 1, 447p., R50-00.

BRUCE, FF. Paul: Apostle of the Free Spirit, 491bl., R40-00

BUCHANAN, J. The Office and Work of the Holy Spirit, 290bl., R50-00.

BUSENITZ, Reasons to Believe: 50 lines of evidence that confirm the Christian Faith, 224bl., R40-00.

BYL, J. How should Christians approach Origins>, 42BL., R20-00.

CHANTRY, WJ. Signs of the Apostles: An Examination of the New Pentecostalism. 102bl., R20-00.

CLARK, GH. Ancient Philosophy, 530p., R120-00 (NUUT).

_________, The Incarnation, 110bl., R40-00.

_________, Logical Criticisms of Textual Criticism, 70bl., R20-00.

_________, Lord God of Truth & Concerning the Truth (Augustine), 120BL, R30-00.

_________, Personal Collections, 184bl., 184bl., R30-00.

(Spesiale aanbieding: al GH Clark se boeke vir: R200)

CLARK, RS. (ed.) Covenant, Justification and Pastoral Ministry, 465bl., R100-00 (NUUT).

CROWE, Creation without Compromise: A Christian worldview response to evolutionary challenges to the faith,  296bl., R40-00.

DALLIMORE, A. Spurgeon: a new biography, 252bl., R40-00.

d’ASSONVILLE, VE. John Knox and the Institutes of Calvin, 112bl., R30-00.

DAVIS, JJ. A History of Israel: From Conquest to Exile, 542p., R40-00

DE GRAAF, S. PROMISE AND DELIVERANCE (translation of ‘Verbondgeschiedenis’), 4 volumes, R200-00.

Volume 1: From Creation to the Conquest of Canaan, 423bl.

Volume 2: The Failure of Israel’s Theocracy, 456bl., 455bl.

Volume 3: Christ’s Ministry and Death, 453bl.

Volume 4: Christ and the Nations, 294bl.

DOCKERY, DS (ed.). The Challenge of Postmodernism: An Evangelical Assessment, 425p., R50-00.

DONNELLY, E. Peter: Eyewitness of His Majesty, 152bl., R30-00.

DOUGLAS, JD. New Bible Dictionary (1st edition), 1375bl., R100-00.

EINWECHTER, WO. Ethics and God’s Law: An Introduction to Theonomy, 85bl., R20-00.

_______________, (ed.) Explicitly Christian Politics, 269bl., R30-00

FERGUSON, S. John Owen and the Christian Life, 297bl., R70-00 (NUUT).

FRAME, J. Cornelius van Til: An Analysis of his thought, 463bl., R70-00.

GEISLER, N. From God to us: How we got our Bible (1974 edition), 255bl., R30-00.

GRANT, G. Grand Illusions: The Legacy of Planned Parenthood, 354bl., R50-00.

GUTHRIE, D. New Testament Introduction (3rd edition), 1054bl., R100-00.

HARRISON, RK. Introduction to the Old Testament (1st edition), 1325bl., R100-00

(Spesiale aanbieding: koop Guthrie en Harrison saam = R150)

HASEL, G. Old Testament Theology: Basic Issues in the Current Debate, 163bl., R30-00.

_______, New Testament Theology: Basic Issues in the Current Debate, 254bl., R40-00.

HODGE, AA. Outlines of Theology, 538bl., R40-00.

HOLMES, AF. Contours of a Worldview, 240bl., R30-00.

JOHNSTON, G. Preaching to a Postmodern World, 189bl., R30-00.

KELLY, D.F. New Life in the Wasteland: 2 Corinthians on the cost and glory of Christian Ministry, 160bl., R30-00.

KLINE, MG. The Structure of Biblical Authority, 183bl., R30-00.

LADD, GE. A Theology of the New Testament, 661bl., R50-00.

LAWSON, SJ. Famine in the Land: A passionate call for Expository Preaching, 134bl., R70-00 (NUUT)

LIGHTFOOT, JB. The Apostolic Fathers, 288bl., R50-00.

LLOYD JONES, DM. John Knox and the Reformation, 130bl., R40-00.

LUTZER, E. Doctrines that Divide: A fresh look and the Historic doctrines that seperate Christians, 247bl., R50-00.

MACARTHUR, J. The Gospel according to Jesus: What is Authentic Faith? (revised&expanded annivesary hardcover edition), 300bl., R100-00.

MAWHINNEY, B. Preaching with Freshness (introduction by Jay Adams), 258p., R30-00.

MCAFFERTY, C. The Pink Agenda: Sexual Revolution in SA, 199bl., R30-00.

MCGRATH, AE. Justification by Faith, 176bl. R30-00.

MCNEILL, The History and Character of Calvinism, 470bl., R30-00.

MORRIS, L. The Apostolic Preaching of the Cross, 318bl., R30-00.

MUETHER, JR. Cornelius van Til: Reformed Apologist and Churchman, 288bl., R100-00 (NUUT).

NEILL, S. A History of Christian Missions, 624bl., R30-00.

NICOLS, SJ. J. Gresham Machen: a Guided Tour of His Life and Thought, 252bl., R40-00.

NEWHEISER, J. Opening up 1 Samuel, 144bl., R30-00.

PACKER, JI. Among God’s Giants: the Puritan vision of the Christian Life, 447bl., R50-00.

PINK, AW. The Attribrutes of God, 108bl. R30-00.

RIDDERBOS, H. The Coming of the Kingdom, 556bl., R60-00.

____________, Paul: an outline of his theology, 587bl., R60-00.

____________, Studies in Scripture and its Authority, 109bl, R30-00
(Spesiale aanbieding: koop al drie = R100-00)

ROBINSON, HW. Expository Preaching: Principles and Practice, 230bl., R40-00.

SARFATI, J. Refuting Compromise: A Biblical and Scientific Refutation of Progressive Creationism (Billions of Years) as popularized by Astronomer Hugh Ross, 411p., R50-00

________, Refuting Evolution, 143bl., R30-00.

SCHWERTLEY, B. Auburn Avenue Theology (Federal Vision): A Biblical Critique, 255bl., R50-00.

_____________, Musical Instruments in the Public Worship of God, 168bl., R40-00.

_____________, Regulative Principle of Worship, 179bl., R40-00.

(Spesiale aanbieding: R100 vir al drie)

SMALLMAN, S. Forty Days on the Mountain: Meditations on Knowing God, 159bl., R30-00.

SMITH, DL. Handbook of Contemporary Theology, David L. Smith, 393bl., R40-00.

SYNONYMS STUDIES of the Old Testament (RB Girdlestone, 346bl.) and New Testament (RC Trench, 405bl.), R100-00.

TENNY, MC. New Testament Times, 396bl., R30-00.

THOMAS, RL. Evangelical Hermeneutics: The New vs the Old, 534bl., R40-00.

__________, The Jesus Crisis: The inroads of Historical Criticism into Evangelical Scholarship, 416bl., R40-00.

VAN DRUNEN, D. The Pattern of Sound Doctrine: Systematic Theology at the Westminster Seminaries (essays in honor of RB Strimple), 311bl., R70-00 (NUUT).

VEITH, GE. Reading between the Lines: A Christian Guide to Literature, 254bl., R40-00.

VAN GENDEREN, J & VELEMA, WH. Concise Reformed Dogmatics (english translation of ‘Beknopte Gereformeerde Dogmatiek’), 922bl., R350-00.

WORD OF GOD and the Reformed Faith Conference. Berkhof, Allis, etc. 221bl., R30-00.

YOUNG, EJ. Introduction to the Old Testament, 432bl., R100-00 (nuwe prys: R500 plus).

COMMENTARIES ON THE BIBLE

NEW BIBLE COMMENTARY REVISED (D. Guthrie, JA Motyer, ed.), 1310bl., R100-00.

INTERPRETERS ONE VOLUME COMMENTARY OF THE BIBLE (CM Laymon, ed.), 1386bl., R100-00.

TYNDALE Commentaries series, R30-00 per boek.

– Genesis, Derek Kidner, 224bl.

– Luke, Leon Morris, 350bl.

– John, RVG Tasker, 237bl.

– Hebrews, Thomas Hewitt, 217bl.

– James, RVG Tasker, 144bl.

– 2 Peter & Jude, 192bl.

BRUCE, FF. The Acts of the Apostles: The Greek Text win introduction and commentary, 491bl., R50-00.

CALVIJN, J. De profeet Jesaja, deel 4, R50-00.

_________, Algemene Zendbrieven: 1 Petrus tot Juda, R50-00.

GREIJDANUS, Openbaring (Korte Verklaring reeks), R50-00.

GROSHEIDE, FW. Commentary on 1 Corinthians, 415bl. R50-00.


KEIL & DELITZSCH, Commentaries on the Old Testament, 10 volumes, R700-00.

HENDRIKSEN, W. More than Conquerers: An Interpretation of Revelation, 216bl., R40-00.

LLOYD-JONES, DM. Sermon on the Mount (Matt.5-7), 653bl., R50-00.

MOULE, HCG. The Epistle to the Romans, 427bl., R30-00.

SIKKEL, JC. Het boek der geboorten: (verklaring van) Genesis, R40-00.

________, Jacobus kommentaar (Nederlands), R20-00.

YOUNG, EJ. The Book of Isaiah, 3 volumes (vol. 1:534bl.; vol. 2: 604bl.; vol. 3: 579bl.), R300-00 (nuwe prys: R1000-00 plus).

“The special value of the book lies in the fullness and depth of exposition, and the erudition of the footnotes … These alone justifies its purchase by the layman, the minister and the student” (Evangelical Quarterly)

Beste en mees volledige gereformeerde kommentaar op Jesaja.  Young was een van die beste OT kenners van sy tyd, al sy werke kan sterk aanbeveel word.

_________. The prophecy of Daniel, 330bl., R100-00 (nuwe prys: R400 plus).

TALE BOEKE: Hebreeus en Grieks

HEBREW
Analytical Hebrew and Chaldee Lexicon, Davidson R70-00

Hebrew-English Old Testament from the Polygot Bible R100-00

Biblia Hebraica, Kittel R50-00

German Worterbuch Hebraischen, Koehler & Baumgartner (with supplement) R200-00

Theologisches Handwortenbuch zum Alten Testament, Jenni & Westermann R100-00

Konkordanz zum Hebraichen alten Testament, Lisowsky R100-00

GREEK

The Greek New Testament according to the Majority Text, ZC Hodges & AL Farstad, The Case for the Majority Text, R200-00 (nuwe prys: R700 plus).

Greek-English Lexicon of the NT and Early Christian literature, Arnd&Ginrich & Greek Grammar of NT and other early christian literture R100-00 for set of 2.

Analytical Greek Lexicon, Bagster R50-00

Greek – English Lexicon R50-00

Greek NT, 3RD edition R50-00

A Textual Commentary on the Greek NT, Bruce Metzger R50-00

OTHER LANGUAGES DICTIONARIES

Cassell’s Latin-English/English Dictionary R50-00

Cassell’s German English/English German Dictionary R50-00

Reader’s Digest Afrikaans-English English-Afrikaans Dictionary R100-00

Verklarende Afrikaanse Woordeboek R50-00

Groot Woordeboek Afrikaans – Engels R50-00

NEDERLANDSE BOEKELYS

AALDERS, GC. Het verbond Gods: Een hoofstuk uit de geschiedenis der openbaring, R30-00.

BAVINCK, H. Gereformeerde Dogmatiek, 4 dele, R200-00.

__________, Magnalia  Dei: onderwijzing in de christelijke religie naar gereformeerde belijdenis (verkorte weergawe van die boonste werk, die GD in 4 dele), R50-00.

__________, De Heidelbergsche Catechismus, 2 dele, R40-00.

BIESTERVELD, P. Het gereformeerde Kerkboek, R30-00.

BOUWMAN, H. Gereformeerde Kerkrecht, 2 dele, R80-00.

____________, De Kerklijke Tucht, R30-00.

CALVIJN, J. Instituties van de Christelijk Godsdienst, Sizoo uitgawe, 3 dele, R120-00.

________, De Kerk van Christus en de kerk van Rome, drie geschrifte van Calvijn, R40-00.

DIJK, K. De dienst der kerk, R30-00.

______, (e.a.), Het dogma der kerk, R40.00.

______, Van eeuwigheid Uitverkoren, R30-00.

DOUMA, J. Ethische Besinning: Verantwoord Handelen, inleiding tot de christelijke ethiek, R30-00.

_________, Abortus, R20-00.

_________, Echtscheiding, R20-00.

_________, Homofilie, R20-00.

(Spesiale aanbieding: al drie vir R70-00)

FEENSTRA, JG. Onze Geloofsbelijdenis (verklaring van die NGB), R30-00.

FLOOR, L. Het gericht van God volgens het NT, R20-00.

GEESINK, W. De liefelijkheid van de Heeren: 12 preken, R20-00.
GISPEN, WH. Schepping en Paradijs: verklaring van Gen. 1-3, R30-00.

GREIJDANUS, Schriftbeginselen ter Schriftverklaring, R30-00.

GROSHEIDE, F.W. (e.a.), Christelijke Encyclopedie, 6 dele, R200-00.

HOEKSTRA, T. Gereformeerde Homilitiek, R40-00.

HOLWERDA, B. Die dingen die ons van God geschonken zijn: Catechismuspredicatien, R50-00.

JANSEN, Joh. Korte Verklaring van die Dordtse Kerkorde, R40-00.

KAMPHUIS, J. Begrensde Ruimte, artikel en lesings, R50-00.

KOOLE, De overname van het OT deur de christelijke kerk, R30-00.

KRAMER, G. Het verband tussen doop en wedergeboorte, R30-00.

KUYPER, A. Pro Rege: De koningschap van Christus, x3 dele, R60-00.

_________, Onze Eredienst, R60-00.

_________, De werk van de Heiligen Geest, R60-00.

(Spesiale aanbiedinge: die 5 boeke saam: R150-00)

OUWENEEL, WJ. De ark in de branding, R30-00.

POLMAN, ADR. Onze Nederlandse Geloofsbelijdenis verklaring, 4 dele, R50-00.

____________, Woord en Belijdenis: eenvoudige verklaring van de NGB, 2 dele, R60-00.

POLYANDER, J. (e.a.), Synopsis of overzicht van de zuiverste theologie. Samengevat in twee en vijftig verhandelingen en beschreven door Johannes Polyander, Andreas Rivetus, Antonius Walaeus, Antonius Thysius, Doctoren en Professoren der H.H. Theologie (2 delen), R300-00.

(Nota: hierdie teologiese boek is deur skrywers van die kanttekeninge van die Statevertaling (1637) geskryf, en daarom wesentlik belangrik om die gereformeerde teologie te verstaan van die kanttekeninge, ook soos dit ons kerk en volkslewe beinvloed het vanaf 1652 en daarna.)

POP, FJ. Bijbelse woorden en hun geheim: verklaring van aantal bijbelse woorden, R30-00.

POPMA, KJ., Levensbeschouwing: opmerkings na aanleiding van de Heidelbergse Catechismus, 7 dele, R150-00.

RIDDERBOS, H. De Komst van het Koninkrijk, R50-00.

____________, Paulus: ontwerp van zijn theologie, R50-00.

RUTGERS, FL. Kerklijke Adviezen, 2 dele, R60-00.

SCHILDER, K. Christus en zijn Lijden, x3 dele, R60-00.

__________, De openbaring van Johannes en de sociale leven, R30-00.

SCHMILDE, E. Een eeuw van strijd over Verbond en Doop (in Nederland), R50-00.

SIKKEL, JC. Het boek der geboorten: Genesis, R40-00.

TRIMP, C. Heilsgeschiedenis en Prediking, R20-00.

URSINUS, Z. Het Schatboek der Verklaring van de Heidelbergse Catechismus, 2 dele R300-00.

VAN BRUGGEN, J. De huwelijk gewogen, 1 Korinthe 7, R30-00.

VAN DER WAAL, C. Openbaring van Jezus Christus, 2 dele, R80-00.

_______________, Sola Scriptura: wegwizjer by bijbellezen, 3 dele, R50-00.

VELDKAMP, H. Zondagskinderen: kanttekeningen bij die Heidelbergse Catechismus, R50-00.

VELEMA, WH. Gereformeerde Spiritualiteit, R30-00.
___________, Geroepen tot heilige leven, R30-00.

VENEMA, FF. Wat is een Christen nodig om te geloven, R40-00.

VERSTEEG, Het gebed volgens het NT, JP Versteeg, R20-00.

Drie preke oor die Genadeverbond vanuit Hebreërs 10:14-39

Lees vir al drie preke: Hebreërs 10:24-39

Teksvers: “Laat ons die belydenis van die hoop onwankelbaar vashou, want Hy wat dit beloof het, is getrou;” (Heb 10:23)”

Oorsig

In hierdie drie preke gee ek onder andere aan die volgende sake aandag vanuit Hebreërs 10 en die res van die Skrif:

Preek 1: Hebr. 10:23b (‘…want Hy wat dit beloof het, is getrou‘)

– wat is die wese van die genadeverbond?

– wat is die verhouding ou(er)/OT en nu(wer) verbond/NT?

– die verskillende bedieninge/administrasies van die genadeverbond

– die groot troos van die Belofte van die genadeverbond vir ons en ons kinders

Preek 2: Hebr. 10:23a (‘Laat ons die belydenis van die hoop onwankelbaar vashou’...)

– wat is die plig, eis en verantwoordelikheid in die genadeverbond?

– die sekerheid van ons geloof

– die plek en roeping van erediensbywoning in ons dankbaarheidslewe

– die onderlinge vermaning en tug in die verbondsgemeenskap

Preek 3: Hebr. 10:26-39 (‘Want as ons opsetlik sondig … maar die regverdige sal uit die geloof lewe…’)

– die plek van waarskuwinge, vermaning en oproep in die lewe van die genadeverbond

– wys v. 26-31 op ware kinders van die Here wat verlore kan gaan?

– die sigbare en onsigbare aspek van die kerk

– kan hulle wat gewas is in Jesus se bloed verlore gaan?

– wie moet almal leer van v. 26-31 se dreigende waarskuwinge?

– valse profete en afvalliges in die verbondsgemeenskap

– die tweesnydende swaard bediening van die evangelie en die sakramente in die kerk

– die waarskuwinge wat ons ernstig moet opneem en mekaar in moet vermaan (v. 19-25).

________________________________________________________

PREEK 1: Preek 1: Hebr. 10:23b (‘…want Hy wat dit beloof het, is getrou‘)

Preekopname (GK Carletonville, 2021-04-26, nota: let wel, die inhoud van die preek en teksnotas hier onder stem nie altyd ooreen nie, die notas is nie volledig nie, die audio preek is die volledige preek):

Preek: Hebr. 10:23b

Geliefdes in ons Here Jesus Christus,

Wat is die wesentlike bron, grond, oorsaak van ons troos en hoop vir hierdie lewe, maar in die besonder vir die ewigheid?

Die antwoord is oud geliefdes, dit kom al vanaf Genesis 3 na die sondeval,

en dit is in die woorde van ons teks:

…. WANT Hy wat dit (ons tydelike en ewige saligheid) beloof het, is getrou (x2)

Om dit anders te stel: Hy wat ons redding beloof het, sal dit getrou uitvoer.

Nie of nie, nie dalk nie, nie of jy jou deel doen nie, ens.

Nee, Hy wat beloof, sal dit doen.

En die feit dat Hy wat getrou is dit beloof en dit sal doen,

moet ons in dankbaarheid, v. 23, die ‘belydenis van die hoop onwankelbaar (laat) vashou’, elke dag van ons lewens, tot in ewigheid.’

So, ons tema is:

Ons enigste troos en hoop is dat die Here wat getrou is,

sy belofte van redding sal hou, sodat ons in dankbaarheid kan lewe,

in alle tye en omstandighede …. ook vandag.

Ons wil kortliks kyk 1) wat die wese van die Here se belofte van redding is,

2) ons wil sien hoe die Here getrou was in die verlede om sy belofte getrou uit te voer en sal aanhou uitvoer, en dan volgende week, laastens, wat beteken dit dan vir ons, en wat moet ons doen, as die Here nog altyd en deur die eeue en nou nog so getrou is, en doen wat Hy beloof het. (23b: leerstelling; 23a: toepassing)

1 WAT IS DIE BELOFTE VAN REDDING EN SORG IN WESE?

Ons het dit gelees in Hebr. 8:10,

Want dit is die verbond wat Ek ná dié dae sal sluit met die huis van Israel, spreek die Here: Ek sal my wette in hulle verstand gee en dit op hulle hart skrywe; en Ek sal vir hulle ’n God wees, en hulle sal vir My ’n volk wees.” (Heb 8:10)

Hierdie is die Belofte geliefdes,

die Belofte van die genadeverbond in wese:

Ek is en sal vir julle ’n God wees, en julle sal my kinders, my volk wees, vir ewig en altyd.

En Hy sal en het alles gedoen, om sy volk te red deur die geskiedenis,

van hulle sonde in en deur die Belofte, hoofletter… van sy genadeverbond,

Jesus Christus, dit wat ons gehoor het daar in Hebr. 10:16,17,

Dit is die verbond wat Ek met hulle sal sluit ná dié dae, spreek die Here verder: Ek sal my wette gee in hulle hart, en in hulle verstand sal Ek dit inskrywe, en aan hulle sondes en hulle ongeregtighede sal Ek nooit meer dink nie.” (Heb 10:16–17)

Die ‘ou’ of ‘ouer’ verbond of verbondbedeling van die OT, het dit

– Ek is en sal julle God wees, en julle is en sal my kinder wees –

op grond van die redding in Jesus Christus –

in wese reeds verkondig, op verskillende maniere en wyses, deur beloftes, seremonies, profesiee, maar dit is vervul toe Jesus aarde toegekom het, en alles kom doen en vervul het wat die inhoud van die belofte is.

So, om saam te vat: v. 23, dit wat God die Vader beloof het, wat Hy sal doen, is sy genadeverbond met al sy kinders in Jesus Christus, deur die krag van die Heilige Gees: Ek is julle God, julle my kinders, in Jesus deur die Gees.

Kom ons kyk dan na die tweede punt, hoe die Here sy belofte gemaak en uitgevoer het in die verlede

2  DIE HERE VOER SY BELOFTE VAN REDDING UIT IN JESUS CHRISTUS

Waar hoor ons die eerste keer die Here se belofte van redding?

Reg na die sondeval, hoor ons dit:

En Ek sal vyandskap stel tussen jou en die vrou, en tussen jou saad en haar saad. Hý sal jou die kop vermorsel, en jý sal hom in die hakskeen byt.” (Gen 3:15)

Hier hoor ons die eerste profesie van die komende Belofte,

Ons noem dit die Moederbelofte van die genadeverbond

wat sou volg in Gen. 15 en 17, die Belofte van die Evangelie vir die Here se kinders.

Uit die vrou se saad, deur al die duisende jare wat sou volg,

sal die Messias, die Christus gebore word, soos ons hoor in Gal.4:

Maar toe die volheid van die tyd gekom het, het God sy Seun uitgestuur, gebore uit ’n vrou, gebore onder die wet,” (Ga 4:4)

WANT, Hy wat dit beloof het, is getrou … Hy sal dit doen.

En dan, roep die Here vir Abraham,

en die Here beloof van hierdie komende belofte:

En Ek sal seën diegene wat jou seën, en hom vervloek wat jou vervloek; en in jou sal al die geslagte van die aarde geseën word.” (Ge 12:3)

Die Here beloof vir Abraham dat in sy saad, in sy nageslag, sal al die volke van die aarde geseën word.

En Hy doen dit, Paulus beskryf dit in Gal. 3;16, 29,

Nou is aan Abraham die beloftes toegesê en aan sy saad. Hy sê nie: En aan die sade, asof dit op baie sien nie, maar op een: En aan jou saad, dit is Christus.” (Ga 3:16)

En as julle aan Christus behoort, dan is julle die nageslag van Abraham en volgens die belofte erfgename.” (Ga 3:29)

Ja, in Christus, DIE saad van Gen. 3:15 word al sy kinders in en onder die volke gered, is ons erfgename van die beloftes en weldade van die genadeverbond:

Ek is julle God, julle is my kinders, die vergifnis van sonde, die ewige lewe.

In Gen. 17, kom die Here dan, en openbaar dit verder,

en gee ook ‘n teken van sy belofte en sy genadeverbond met sy kinders,

Ek is God, die Almagtige; wandel voor my aangesig, dan sal jy opreg wees

En Ek sal my verbond oprig tussen My en jou en jou nageslag ná jou in hulle geslagte as ’n ewige verbond, om vir jou ’n God te wees en vir jou nageslag ná jou. En Ek sal aan jou en jou nageslag ná jou die land van jou vreemdelingskap gee, die hele land Kanaän, as ’n ewige besitting; en Ek sal vir hulle ’n God wees. Verder het God aan Abraham gesê: Maar jý moet my verbond hou, jy en jou nageslag ná jou, van geslag tot geslag. Dit is my verbond wat julle moet hou tussen My en julle en jou nageslag ná jou: Al wat manlik onder julle is, moet besny word—” (Ge 17:7–10)

Hier voeg die Here die teken van die verbond by, in die OT bedeling van die genadeverbond, die besnydenis.

Die wese vind ons hier: Ek is julle God, julle my kinders.

Tydelik het dit behels ‘n nageslag en die land Kanaän,

maar sien ook, dit is ‘ewig’ vir altyd, van geslag tot geslag

dat die Here getrou is, en sy Belofte uitvoer deur die geslagte.

Die res van die OT herhaal dan ook hierdie belofte van die genadeverbond,

As die Here sy volk kom red wat in slawerny, in die sonde van Egipte is,

en later die verbond by Sinai hernu, wat ons die Mosaise of Sinai verbond noem,

dan nader Hy hul as die God van sy genadeverbond met Abraham,

Isak en Jakob, sien bv Ex. 2:24 en

En in daardie lang tyd het die koning van Egipte gesterwe. En die kinders van Israel het gesug en geweeklaag vanweë die slawerny. En hulle geroep om hulp oor hulle slawerny het opgeklim tot God. En God het hulle gekerm gehoor, en God het gedink aan sy verbond met Abraham, met Isak en met Jakob. En God het die kinders van Israel aangesien, en God het hulle geken.” (Ex 2:23–25)

En as die Here sy wet gegee, die Tien gebooie, maar ook die seremoniële wette (wat tydelik was), en die burgerlike wette (wat in sy vorm tydelik was, maar die beginsels daarvan duur voort, sien NGB art. 25), dan begin Hy met dat

Hy wat hul redding uit Egipte beloof het, is getrou, Hebr. 10:23, en sal en het dit gedoen:

Ek is die HERE jou God, wat jou uit Egipteland, uit die slawehuis, uitgelei het” Ex. 20:1

Hy het sy kinders uit Egipte gered, want Hy is hul God en hulle sy kinders, en ja,

ons weet deur die res van die Skrif,  nie elkeen kop vir kop nie,

maar wel as volk in sy geheel, in sy uitverkorenes, in sy oorblyfsel,

word die Here se volk gered, tydelik maar bo alles geestelik in ewigheid,

sien Rom. 9:6-8 en 11:1-5.

Later, word met Dawid hierdie belofte van redding, die genadeverbond ook

hernu, en word daar geprofeteer oor Dawid se seun, wat sou kom,

die Verlosser, 2 Sam. 7,

As jou dae vol is en jy met jou vaders ontslaap het, sal Ek jou nakomeling wat uit jou liggaam sal voortkom, laat optree en sy koningskap bevestig. Hý sal vir my Naam ’n huis bou, en Ek sal sy koninklike troon bevestig tot in ewigheid. Ek sal vir hom ’n vader wees, en hy sal vir My ’n seun wees… (2 Sa 7:12–14)

Die Matteus evangelie begin met die geslagregister van Jesus, ‘die seun van Abraham, die seun van Dawid’

Hier sien ons ook die deurlopende lyn van die Here wat beloof, en dit sal doen, en Hy het.

En dan, word van die vervulling van die Ou Verbond met al sy bedelings, Abraham, Sinai, Dawid, ens. geprofeteer deur Jeremia, in Jer. 31:

Kyk, daar kom dae, spreek die Here, dat Ek met die huis van Israel en die huis van Juda ’n nuwe verbond sal sluit; nie soos die verbond wat Ek met hulle vaders gesluit het op dié dag toe Ek hulle hand gegryp het om hulle uit Egipteland uit te lei nie—my verbond wat húlle verbreek het, alhoewel Ék gebieder oor hulle was, spreek die Here. Maar dit is die verbond wat Ek ná dié dae met die huis van Israel sal sluit, spreek die Here: Ek gee my wet in hulle binneste en skrywe dit op hulle hart; en Ek sal vir hulle ’n God wees, en hulle sal vir My ’n volk wees. En hulle sal nie meer elkeen sy naaste en elkeen sy broer leer nie en sê: Ken die Here; want hulle sal My almal ken, klein en groot onder hulle, spreek die Here; want Ek sal hulle ongeregtigheid vergewe en aan hulle sonde nie meer dink nie.” (Je 31:31–34)

Geliefdes, soos die Hebreër boek dit ook verduidelik,

met verwysing na hierdie gedeelte en ander gedeeltes uit die OT.

Die ‘nuwe’ verbond, is nie wesentlik ’n ander verbond as wat reeds van die begin daar was nie,

die ‘nuwe verbond’, naamlik Jesus se vervulling van God se reddingsplan,

is in wese presies dieselfde as die verbond met Abraham, Moses, Dawid, ens.

Daar is net een genadeverbond, wat in verskillende tye, administrasie, maniere, wyses bedien is.

WANT, die wese bly dieselfde: Ek is julle God, julle is My kinders, in Jesus Christus, die Belofte, Hoof en Middelaar van die Verbond.

Al die ou administrasies en bedieninge van die verbond het hierdie wese as grondslag gehad.

Kyk na Jer. 31, wat Hebr. 3-10 leer:

– v. 32 verwys nie na hierdie wese wat verdwyn nie, maar die Sinai verbond wat bestaan het in seremonies, beelde, skaduwees, tempel wette, ens.

– die nuwe verbond, soos al die ander verbondsbedelinge, handhaaf die wese van die verbond, Vader – kinders & Jesus as die Belofte wat kom red.

– v. 33 wys op die groter heerlikheid van die verbond wat in Jesus vervul is,

Moses was goed vir sy tyd, het die evangelie gehad, daarom dat ons hoor in Joh. 1:17 dat die wetsbedeling (wat ook Jesus in skadus het) deur Moses gekom het, maar die genade en waarheid (waarvan die wet en profete getuig en gewys het, Rom. 3:21-23) het in Jesus gekom, daarom kan ons nie teruggaan na die ou bediening van die genadeverbond nie, maar vashou aan die vervulling in die nuwe verbondsbedeling, in Jesus Christus. Hebreërs wil ons dit leer: Moses was reg en goed vir sy tyd, maar Jesus het gekom, juis die wesentlike inhoud waarvan die OT bedeling ‘n skadu en heenwysing was!

Hy wat beloof het, het dit gedoen, dit is vervul, moenie by die skadus bly nie!

– v. 33b:  Ek vir julle ’n God, julle vir My ’n kind, wese van die verbond in beide OT en NT, want ons hoor dit in Hebr. 8:10 en verder.

– v. 34 vergifnis van sonde, dit wat ons hoor daar in Hebr. 10:16-18.

Geliefdes,

Hierdie genadeverbond, die Here wat doen wat Hy beloof, want Hy is getrou,

word vir ons pragtig saamgevat in ons belydenis, by v/a 19 van die HK,

wat juis die wese van die Here genadeverbond in OT en NT as volg saamvat:

Vraag: Waaruit weet jy dit? (in die konteks van ons teksvers: Waaruit weet jy dat God getrou is, en sal doen wat Hy beloof?  Waaruit weet jy dit dat Hy ons God is, en ons sy kinders vir ewig en altyd)

Antwoord: Uit die heilige evangelie, wat God self aanvanklik in die paradys bekend gemaak het (Gen. 3:15). Daarna het Hy dit deur die heilige aartsvaders (Abraham, Isak en Jaob) en profete (bv. Jeremia) laat verkondig en deur die offers en ander seremonies van die wet laat uitbeeld (Moses/Sinai); Eindelik het Hy dit deur sy eniggebore Seun vervul (nuwe verbond).

Volgende week kyk ons na : wat is die vrug, gevolg, en eise van die genadeverbond, maar vir nou:

Konkrete troos:

Dat verlossing ’n saak van die Here alleen is.

Jes. 9:6, “Die ywer van die HERE van die leërskare sal dit doen”;

Ps. 130:8, “en Hyself sal Israel verlos van al sy ongeregtighede;

Matt. 1:21, dit is Hy wat sy volk van hulle sondes sal verlos”;

Filp. 1:6, “omdat ek juis hierop vertrou, dat Hy wat ’n goeie werk in julle begin het, dit sal voleindig tot op die dag van Jesus Christus”

Ja, die Evangelie in een woord: ‘Hyself’…!

Die evangelie (goeie nuus) wat ons tydelik en ewig troos geliefdes, is daarom:

Ons Vader se Belofte, wat Hy gedoen het en sal doen: sy genadeverbond met al sy kinders in Jesus Christus, deur die krag van die Heilige Gees: Ek is julle God, julle my kinders, in Jesus deur die Gees.

Laat ons (daarom) die belydenis van die hoop onwankelbaar vashou, want Hy wat dit beloof het, is getrou;(Heb 10:23)

Amen.

____________________________________________________________

PREEK 2: Hebr. 10:23a (‘Laat ons die belydenis van die hoop onwankelbaar vashou’...)

Preekopname (GK Carletonville, 2021-05-03, nota: let wel, die inhoud van die preek en teksnotas hier onder stem nie altyd ooreen nie, die notas is nie volledig nie, die audio preek is die volledige preek):

Preek: Hebr. 10:23a

Geliefdes in ons Here Jesus Christus,

Ons die vorige week nou geleer dat ons groot Troos is, v. 23b

“Hy wat dit beloof het, is getrou”, dus Hy voer dit uit, Hy doen dit.

Wat het Hy beloof en gedoen?

Dat Hy ons kragtens sy genadeverbond in en deur Jesus Christus, red en verlos, nou en tot in ewigheid.

Vers 17 het ons gleer dat Hy aan ons sondes en ongeregtigheid nooit meer dink nie.

Ons het vergifnis van sondes en die ewige lewe.

Maar, nou wil die Here ons leer wat die gevolge en vrug is van ons redding in Christus, uit genade alleen, deur die geloof alleen.

En dit hoor ons daar in die eerste deel van ons teksvers, Hebr. 10:23,

Laat ons die belydenis van die hoop onwankelbaar vashou, want Hy wat dit beloof het, is getrou.”

Om dit anders dan te stel: Hy wat ons redding beloof het en dit uitgevoer het in en deur Jesus Christus, omdat Hy getrou is aan sy beloftes van die genadeverbond, is dan die bron, oorsaak dat ons nou die belydenis van die hoop onwankelbaar kan en moet vashou. (x2)

Kortliks: Omdat God getrou is, kan en moet ons getrou wees aan Hom, ons moet vrugte van dankbaarheid dra, dit mag en kan nie anders nie!

Onthou wat ons so pragtig in navolging van die Skrif bely in ons doopsformulier:

Ten derde: Omdat alle verbonde uit twee dele bestaan, daarom word ons ook weer deur die doop vermaan en verplig tot ‘n nuwe gehoorsaamheid.

In HK v/a 64, Vraag: Maar maak hierdie leer nie mense onverskillig en roekeloos nie? Antwoord: Nee, want dit is onmoontlik dat ‘n mens wat deur ‘n ware geloof in Christus ingeplant is, nie vrugte van dankbaarheid sal voortbring nie

Vanuit God se belofte en uitvoering van sy genadeverbond in Christus vir sy kinders, volg dan en word ons opgeroep en vermaan tot ‘n lewe van nuwe gehoorsaamheid

En dit is presies waartoe die Hebreër skrywer hier vanaf vers 19 en verder,

die gelowiges daar in die eerste eeu oproep, maar ook vir ons vandag.

Kyk daar in die vers 14 reeds:

Want deur een offer het Hy vir altyd volmaak die wat geheilig word.” (Heb 10:14)

Die ‘een offer’ Christus wat alles volbring het vir die vergifnis van ons sondes,

en die ewige lewe, lei tot ‘dat ons, sy kinders, volmaak geheilig word”

Ons regverdiging in Christus, lei tot ons heiligmaking in Christus, lewenslank.

Waartoe is ons uitverkies en gered in Christus?

Ef. 1:4, “soos Hy ons in Hom uitverkies het voor die grondlegging van die wêreld om heilig en sonder gebrek voor Hom in liefde te wees,” (Eph 1:4)

Ef. 2:8-10, “Want uit genade is julle gered, deur die geloof, en dit nie uit julleself nie: dit is die gawe van God; nie uit die werke nie, sodat niemand mag roem nie. Want ons is sy maaksel, geskape in Christus Jesus tot goeie werke wat God voorberei het, sodat ons daarin kan wandel.” (Eph 2:8–10)

En die Hebreër skrywer wil hulle hieraan herinner, in verse 19-21 wil hy hul dit leer,

voordat hy hul vermaan en oproep tot ‘n nuwe gehoorsaamheid,

sien v. 19-21, as basis van wat volg in vers 22-25.

“Terwyl ons dan”, terwyl wat:

ons nou in die heiligdom kan ingaan, deur die bloed van Jesus

Ja, die OT tempeldiens kon die priesters alleen verrig,

alleen die hoëpriester kan x1 keer per jaar in die Allerheiligste gaan,

maar nou dat Jesus gekom het, v. 20 en 21,

het Hy deur sy volmaakte offer, deur sy vlees,

deur sy liggaam wat vir ons gebreek is,

het Hy die voorhangsel geskeur,

sodat elke gelowige, koning, priester en profeet kan wees,

om tot die genadetroon van God te nader.

DIT is jou as gelowige se nuwe identiteit en status,

kind van God wat voor ons Vader kan verskyn, en bly lewe,

danksie die bloed van Jesus alleen.

En as ons dit weet, en moet glo en vashou, dan kom die Hebreër skrywer,

dan kom die Heilige Gees van God en roep ons op

om, in die woorde van ons teks “die belydenis van die Hoop onwankelbaar vas te hou’

Verse 22-25 behels 4/5 oproepe wat uitgaan aan die gelowige,

aan die kerk van die Here, aan u en my vanoggend, broers en susters.

Ons hoor heeltyd, 4/5 keer die woorde ‘LAAT ONS…’

Die woorde self beteken, iets wat jy begin het en aanhou moet doen jou lewe lank, nie net eenmaal nie, maar heeltyd, aanhoudend, moenie terugdraai nie, moenie stilstaan nie,

LAAT ons.. aanhou…!

Dit is 5 sake wat ons moet glo en moet doen, wat ons moet vashou in ons nuwe gehoorsame dankbaarheidslewe,

midde alle tye, ook nou met al die aanslae van die lewe en toekoms.

1) Vers 22: …. (lees)

Laat ons harte onverdeeld op die Here vertrou in wat Hy gedoen het.

Dit is wat ons laasweek geleer het, Hy is getrou aan sy beloftes,

wat Hy reeds gedoen het, en aanhou sal doen.

Daaorm kan ons met volle geloofsekerheid wandel deur die geloof,

midde ons tye.

As die aanslae van die Satan, die wêreld, en die oorblyfsels van die sonde in die hart kom, dan moet ons juis gryp na, v.19-21, ons het ‘n Groot priester wat klaar eens en vir altyd vir al ons sondes betaal het.

Ek moet dit persoonlik toe-ein en aan vashou deur die geloof.

Dat my hart besprenkel, my gewete gereinig van ‘n slegte gewete en die liggaam gereinig met rein water.

Die doop, of dit nou klein of groot doop is, herinner ons dat God getrou is,

dat Hy dit vir ons gedoen het, en aanhou sal doen deur sy Woord en Gees.

Dit is die aanslae wat die gelowige deur die eeu beleef van die doodsvyande:

Nee wat, jy is verlore, kyk hoe sondig jy nog, keer terug na jou ou lewe, daar is geen … Hoop vir jou nie!

Dan antwoord die gelowige geliefdes, en dit is wat v. 22 wil leer:

“Daar is dan nou geen veroordeling vir die wat in Christus Jesus is nie, vir die wat nie na die vlees wandel nie, maar na die Gees.” (Rom. 8:1)

En net so kom ook die Gees ons swakhede te hulp, want ons weet nie reg wat ons moet bid nie, maar die Gees self tree vir ons in met onuitspreeklike sugtinge. En Hy wat die harte deursoek, weet wat die bedoeling van die Gees is, omdat Hy ooreenkomstig die wil van God vir die heiliges intree.” (Rom. 8:26–27)

En hieraan weet ons dat ons uit die waarheid is; en ons sal ons harte voor Hom gerusstel, want as ons hart ons veroordeel, God is meer as ons hart, en Hy weet alles. Geliefdes, as ons hart ons nie veroordeel nie, dan het ons vrymoedigheid teenoor God; en wat ons ook al bid, ontvang ons van Hom, omdat ons sy gebooie bewaar en doen wat welgevallig is voor Hom.” (1 Jn 3:19–22)

2) Laat ons … lees vers 23

Onthou die konteks van die die hele Hebreër boek: nuwe gelowiges, wat in Christus glo, maar die aanslae van die lewe het gekom, vervolging en swaarkry, sien vers 34 …

en nou wou baie terugval na die Judaisme, of terug na die OT bedeling, na Moses, seremonies, ens. … voor Jesus gekom het.

Maar nou wil die Hebreër skrywer deur sy Gees hul oproep om te volhard in die vervulling van die genadeverbond en al sy weldade, waarvan die hele OT getuig en na heengewys het.

Konkreet beteken dit:

laat ons ons eie belydenis van geloof vashou,

wat ons beloof het ogv God se Belofte.

Stry die goeie stryd van die geloof, gryp na die ewige lewe, waartoe jy ook geroep is en die goeie belydenis voor baie getuies afgelê het. (1 Tim. 6:12)

Daarom, heilige broeders, deelgenote van die hemelse roeping, let op die Apostel en Hoëpriester van ons belydenis, Christus Jesus,  (Heb. 3:1)

Terwyl ons dan ‚n groot Hoëpriester het wat deur die hemele deurgegaan het, naamlik Jesus, die Seun van God, laat ons die belydenis vashou.  (Heb. 4:14)

3) Laat ons … lees vers 24

Hoor u, dit is nie elke keer ‘laat ek’ nie, maar ‘laat ons’

Ja, ons geloof is persoonlik, maar nie individualisties nie!

Die onwankelbare Hoop, God se beloftes van die genadeverbond, v.19-21 se inhoud, Jesus, moet ons met mekaar deel en mekaar daartoe oproep.

Baiemaal as mens sport kyk, dan sien mens die kameradie, toewyding, aan mekaar en ’n doelwit … hoeveel te meer vir ons as gelowiges, om mekaar aan te spoor tot liefde en goeie werke, goeie werke soos God se woord openbaar!

Daarom dan, terwyl ons so ‘n groot wolk van getuies rondom ons het, laat ons ook elke las aflê en die sonde wat ons so maklik omring, en met volharding die wedloop loop wat voor ons lê, 2 die oog gevestig op Jesus, die Leidsman en Voleinder van die geloof, wat vir die vreugde wat Hom voorgehou is, die kruis verdra het, die skande verag het en aan die regterkant van die troon van God gaan sit het. (Heb. 12:1-2)

4) Laat ons …. vers 25

Ja, weens v. 34 het baie dalk weggebly van die Here se eredienste?

Party verklaarders meen dat hul teruggeval het na die Joodse sabbat en sinagoges, die historiese konteks kan dit moontlik bevestig…

Die woord versuim wys op ‘verharding’, nie meer saam met die Here se kinders te vergader om opnuut die inhoud van v. 15-21 te hoor nie.

Die woord ‘byeenkoms’ vind ons op een ander plek, behalwe:

Maar ons vra julle, broeders, met die oog op die wederkoms van onse Here Jesus Christus en ons vereniging met Hom, (2 Thess. 2:1)

Hoor mooi geliefdes,

Omdat God getrou is en doen wat Hy beloof, naamlik om ons te red en te versorg,

daarom is ons verenig met Jesus, met die Here, God drie-enig.

Ons is byeengemaak, ons het byeengekom in Christus deur die geloof,

EN DAAROM, gaan ons na die Here se huis, daarom versuim ons nie die onderlinge byeenkomste, die eredienste nie … ons gaan kerk toe, dit is ons dankbare lewenswyse!

Verenig met Christus lei tot kerk toe gaan!

Dit is nie ‘ons gaan kerk toe OM met Jesus verenig te word nie’,

maar OMDAT ons verenig is met Jesus, daarom trek ons op na die huis van die HERE, Ps. 122!

En Hy het alle dinge onder sy voete onderwerp en Hom as Hoof bo alle dinge aan die gemeente gegee, wat sy liggaam is, die volheid van Hom wat alles in almal vervul.” (Ef. 1:22–23)

En daarom ook ‘vermaan ons mekaar’ des te mate die dag sien nader kom.

Vermaan is positief: om te onderrig in die ware leer en lewe, op die regte weg te wys (2 Tim. 3:15-17), maar dan ook,

Negatief: om aan te spreek, tug as iemand afdwaal, reg te trek, reg te help,

In Hebr. 12 staan daar ook:

want die Here tugtig hom wat Hy liefhet, en Hy kasty elke seun wat Hy aanneem. As julle die tugtiging verdra, behandel God julle as seuns …. Nou lyk elke tugtiging of dit op die oomblik nie ’n saak van blydskap is nie, maar van droefheid; later lewer dit egter ’n vredevolle vrug van geregtigheid vir die wat daardeur geoefen is.” (Heb 12:6, 7, 11)

Tugtiging is ware liefde, om vir mekaar om te gee en aan te spoor tot onderlinge liefde en goeie werke.

Die 3de kenmerk van ware gelowig wees en ware kerk wees (NGB art. 29), onderlinge liefdevolle tug.

So geliefdes, ons kerkbywoning opsigself red ons nie,

vers 19, alleen die bloed van Christus red ons,

maar ons kerkbywoning en soek na die Here se huis,

en dit wat in sy huis plaasvind OPENBAAR, getuig, sê waar jou hart, lewe is, jou skat is …. of nie!

En daarom, kom die Gees, met die waarskuwing wat volg in vers 26, en verder,

waarna ons volgende week gaan kyk.

As iemand opsetlik, versuimend die Here se huis nie opsoek nie,

sy Woord nie opsoek nie,

die Here se kinders nie opsoek saam nie, en

nie vermaan wil word daaroor en tugbaar is nie …

kan dit beteken dat so lidmaat die Here dalk nog nooit geken het of waarlik ken nie,

en deur ongeloof verlore sal gaan…

EN DAN KOM DIE GROOT VRAAG NA VORE:

Kan iemand wat werklik glo, in die genadeverbond is, dan verlore gaan?

Dit wil ons leer volgende week.

Vir nou:

Geliefdes, verbind u opnuut, op grond van Christus wat getrou is,

wat sy Beloftes maak en uitvoer in Christus,

om opnuut in ’n dankbare nuwe gehoorsaamheid te lewe.

Laat ons die belydenis onwankelbaar vashou,

in leer en lewe, in woord en daad, van harte

want Hy wat dit beloof het, is getrou.

Amen.

___________________________________________________

Preek 3: Hebr. 10:26-39 (‘Want as ons opsetlik sondig … maar die regverdige sal uit die geloof lewe…’)

Preekopname (GK Carletonville, 2021-05-10, nota: let wel, die inhoud van die preek en teksnotas hier onder stem nie altyd ooreen nie, die notas is nie volledig nie, die audio preek is die volledige preek):

Preek: Hebr. 10:26-39

Geliefdes in ons Here Jesus Christus,

In die vorige twee preke het ons nou geleer dat,

die Hebreër skrywer die gelowiges, die kerk van die Here,

bemoedig, om op grond van God se belofte van redding in Christus,

onwankelbaar aan Hom vas te hou in hul hele lewe,

van begin tot einde, in alle tye wat oor hul lewens kom.

Dit het ons in essensie gehoor en geleer daar uit Hebr. 10:23,

Laat ons die belydenis van die hoop onwankelbaar vashou, want Hy wat dit beloof het, is getrou;” (Heb 10:23)

Die hoop is al God se beloftes van redding en sorg in Christus,

wat Hy vervul en uitgevoer het deur die eeue,

en sal doen tot die laaste dag vir elkeen van sy kinders.

En daarom word ons opgeroep om hierdie Hoop van redding vas te hou.

En die laaste oproep wat ons gehoor het, was daar in v. 25

om die onderlinge byeenkomste aan te hou bywoon, tot die laaste dag.

Dus om ons hele lewe lank kerk toe te gaan,

om daar in die besonder te hoor van die Here se beloftes,

sy Woord en sakramente te ontvang.

Maar, dan skielik, verse 26-31, kom ‘n groot waarskuwing en vermaning.

Ja, as mens dit lees, is dit eintlik ‘n skrikwekkende gedeelte.

Daar kom dadelik vrae op:

– van wie word hier gepraat?

– is dit ware gelowiges wat sulke dinge doen en verlore kan gaan vir ewig?

– die Hebreërskrywer wil juis deur sy hele brief of preek, v. 22 ‘volle geloofsekerheid’ by die Here se kinders bring,

en nou hierdie woorde, hoe pas dit in?

Geliefdes, hierdie is verskriklik belangrike vrae.

Ja, daar is baie tydelike lewensvrae wat ook belangrik is,

vrae oor die lewe hier en nou, wat belangrik is

maar die allerbelangrikste vraag wat die mens se toekoms betref,

is tog waar ek in ewigheid gaan deurbring (saam hoe God ge-eer word)?

Nou geliefdes, dit is hierdie vraag wat ons wil beantwoord vanoggend.

Ons wil op twee sake heeltyd fokus, en raaksien in hierdie gedeelte, v. 26-39

1 Dat v. 26-31 nie beteken dat gelowiges wat in Christus se bloed gewas is, wat uitverkore is, wat worstel met oorblywende sondes, verlore sal gaan vir ewig nie.

2 Maar dit beteken nie dat ons nie die waarskuwings nie moet hoor nie, want die Here leer hier en orals deur die Skrif, dat die Here se kinders, die sigbare kerk, almal wat Christus bely, moet nie net hoor van die Here se beloftes van redding nie, maar ons moet almal ook hoor van die Here se waarskuwinge en oproepe om nie afvallig te word van die geloof wat ons eenmaal bely het nie.

So dit wil ons leer, anders gestel:

1 wie is wat in die hande van die God se verskriklike oordeel eendag gaan val, volgens v. 26-31

2 Die waarskuwinge van hierdie verse moet gepreek en geleer word deur die kerk van die Here aan almal.

1 Wie is dit wat verlore gaan hier in verse 26-31

Hulle is die wat ‘opsetlik’ sondig, v.26

Die woord ‘opsetlik’ in die oorspronklike wys op ‘n volhardende keuse en lewenswyse, dit is iets waarvoor gekies word en in volhard word.

In die konteks, hulle wat kies, nadat hul deel geword het van die gemeente,

die byeenkomste eers getrou bygewoon het, v. 25, dit al minder doen,

en later glad nie meer doen nie.

Hulle het kennis van die waarheid ontvang, die bediening van die Woord en sakramente ontvang,

hulle is onderrig in die ware leer, selfs belydenis van geloof uiterlik afgelê eens saam die kerk,

maar hulle het dit alles verlaat.

En nou sê die Hebreër skrywer, daar is ‘geen offer’ meer nie.

In die eerste eeu Hebreër boek se konteks:

hulle wat wou terugkeer na die OT levitiese diens, ‘n verdraaide vorm daarvan los van Christus,

wat dink hul kan deur hul eie werke en verdraaiing daarvan gered word.

Maar Christus, onthou vers 14-22, het klaar alles volbring!

Hy is die enigste grond vir redding, Hom verwerp, opsetlik Hom verwerp,

dan is daar geen ander Naam waardeur, of manier om gered te word nie, Hand. 4:12.

Daar is nie ‘n ander reddingsplan of alternatief nie.

Al wat vir iemand oorbly wat Christus verwerp wat hy eers bely het,

is volgens vers 27 ‘n ‘verskriklike verwagting van oordeel en vuurgloed’.

En hier identifiseer die Hebreër skrywer nog duideliker wie hierdie persone is,

naamlik ‘teëstanders’.

Hierdie mense staan Christus die waarheid wat in die byeenkomste verkondig is,

deur die sakramente uitgebeeld is, nou teen .. is vyandig daarteenoor.

Hierdie teëstanders word genoem in 3:12; 6:1-8, (lees 3:12) = hulle met ‘bose en ongelowige harte’

Dit was die afvallige valse profete wat teen Christus en sy apostels was,

wat in die woorde van 1 Joh. 2:19, eers onder die ‘sigbare kerk’ was, maar later uitgegaan het.

En nou kom die waarskuwing aan die teëstanders, wat Christus valslik bely, maar nie van harte nie.

daar in vers 28 en 29.

As in die OT bedeling, die wet van Moses verwerp is, deur iemand wat skuldig was aan afgodery (Deut. 17:1-6),

en hy doodstraf gekry het, HOEVEEL TE MEER GAAN HUL GESTRAF WORD

… hoor u dit geliefdes, hoeveel te meer, hulle wat volgens vers 29, dan,

die Seun van God vertrap het en die bloed van die testament,

waardeur hul geheilig is, onrein geag het, en die Gees gesmaad het.

In essensie: hulle wat die sonde van die Heilige Gees pleeg,

ongelowiges wat voorgee dat hul kinders van God is, en nie werklik is nie.

Die woorde van vers 29 wys verder op die ‘teëstanders’ se optrede, nl.

in die woorde ‘vertrap’ ‘onrein ag’ ‘smaad’, ja,

wat wys op hulle wat Christus verag, haat, en dit wat Christus kom doen het verwerp.

Paulus praat van die wrede wolwe wat inslyp, Hand. 20:28,29,

wat eers onder ons was, deur misleiding, valse belydenis, maar later sou uitgaan.

Dit is ‘n werklikheid geliefdes, deur die eeue, dink aan Judas wat eers een

was saam met die dissipels, maar nie van harte nie, wat afvallig geraak het.

En dit is die werklikheid geliefdes volgens die Skrif, maar ook die ervaring, geskiedenis van die kerk deur die eeue.

Baie wat, soos Jesus noem in Matt. 7, sê dat hul saam Jesus was, selfs wonders gedoen het, maar Jesus het hul nooit geken nie, hulle wat ongeregtigheid werk = sondes, oorteding van God se gebooie goedpraat en bevorder,

sien Mat. 5:17-20; Rom. 1:32, ens.

En die Here, Hebr. 10 vers 30, 31 oordeel sy sigbare kerk, 1 Pe. 4:17,

die oordeel begin by sy kerk wat sy Naam bely.

Dus geliefdes, hier in vers 26-31 gaan dit oor die wat die Here uiterlik bely, maar nie van harte nie, dit gaan nie oor kinders van die Here wat weens swakheid, tye van twyfel en onkunde nog in sonde val en worstel daarmee nie.

Dit gaan nie oor Ps. 51 Dawid gelowiges nie,

of Rom. 7 Paulus gelowiges nie,

maar hulle wat opsetlik, doelbewus, kwaadwillig, veragtelik die evangelie vertrap en verag

wat hul vir dekades gehoor en geleer is,

en dan hul rug daarop gedraai het,

die kerklidmate soos ‘n Judas of ‘n Demas

wat die wêreld lief gekry het.

Met hul goddeloosheid en ongeloof openbaar hierdie mense,

dat hul nooit werklik aan die Here behoort het nie,

nie waarlik tot bekering gekom en waarlik geloof gehad het nie.

Verse 14-22 geld nie vir hul nie, hulle het dit verag en verwerp.

Prof. PJS de Klerk vat hierdie gedeelte in sy Hebreër kommentaar as volg saam:

“Hulle besit slegs ‘n historiese geloof. Die godsdiens word naderhand sleur, en naderhand is die lus om die Here te dien ook weg. Die gevolg is dat die onderlinge byeenkomste in die kerk nagelaat word. Hierdie sonde is opsetlik omdat ons beter weet, so ‘n opsetlike sonde is die begin van die afval. Dit openbaar hom dan ook in ‘n verwerping aan die wil van God (vs. 28). Dit openbaar hom verder in die verloëning van Christus as Middelaar. Die Seun van God word vertrap, die bloed van die testament word as onrein geag en die Gees van die genade word smaadheid aangedoen (v 29). God is ‘n lewende God, wat dit alles Sien. Sy oordeel is verskriklik (vs. 27). Dit blyk uit aanhalings uit Deut. 32. Dis vreeslik om te val in die hande van die lewende God. Laat ons God bid om genade om in die geloof te volhard tot die end toe. Mag hierdie waarskuwing ons oë oopmaak vir die gevaarlike gewoonte om onkerklik te wees.”

2 Maar, tweedens, sien dan ook verse 32-39, hierdie verse leer ons dan juis wat die ware gelowiges aan moet vashou, in volhard, maar dan ook dat ons die waarskuwing moet hoor.

Kyk hoe begin vers 32, Maar onthou … onthou jul bekering, en dat die gelowige lewe beteken …. lyding, geen prosperity gospel nie, vers 33 en 34.

MOENIE, en dit is ‘n groot les geliefdes, dat jou omstandighede, wat op en af is, voor en teëspoed, jou geloof bepaal nie.

Jou ewige identiteit en troos en hoop is verse 14-22!

Hou jou oë op die ewigheid, vers 34b

Hou vas en volhard in die oproep van Hebr. 12:1-3 (lees)

Sien die lewe hier en sy worstelinge in die lig van die ewigheid,

die werklikheid van God se beloftes vir nou en die ewigheid,

Die oproep van Hebr. 12:28!

Ons het daarom deur die geloof lydsaamheid nodig, vers 36

Vers 38, dat ons deur die geloof, nie aanskouing sal wandel!

Die Belofte van redding het gekom, Jesus het alles volbring,

maar nou leef ons in die Belofte van sy wederkoms!

Vers 38 wys op ‘n geestelike ontrekking, dit wat v. 26-31 leer deur die ongelowiges wat vir ‘n tyd lank die ‘historiese geloof’ gehad het, maar dit moet ook konkreet verstaan owrd,

hy wat ontrek weens ongeloof en ongehoorsaamheid,

maar ook ook letter ontrek van die Here se kerk, die Here se byeenkomste, v. 25,

waardeur hulle openbaar dat die Here in sulkes geen behae het nie, sien ook 1 Kor. 10:1-13.

0Maar by ONS, in kontras met die hulle van v. 26-31,

is daar kragtens die Here se beloftes en genadeverbond in Christus,

geen ontrekking tot verderf nie, maar geloof tot behoud van die lewe,

genade op genade, prys sy Naam!

Dit is ons groot troos geliefdes, om die Here se beloftes te hoor,

om die Evangelie aanhou te hoor tot versterking en bemoediging,

maar omdat God dit beveel het, dat dit ook geleer en gepreek moet word,

moet ons ook die waarskuwings en vermanings hoor van v. 26-31 hoor,

saam met die woorde van v. 19-25 en 32-39.

Onthou, ons kerkbanke getuig, ons ‘groot kerke’ getuig van baie wat eers by ons was,

maar nie meer is nie…..

Die tweesnydende swaard van die evangelie moet verkondiging word, tydig en ontydig, 2 Tim. 4:1-5,

soos ons in navolging van die Skrif dit ook bely in die HK So. 31

Sondag: 31 – VRAAG EN ANTWOORD: 84

Vraag: Hoe word die koninkryk van die hemel deur die verkondiging van die heilige evangelie oop- en toegesluit?

Antwoord: Volgens die bevel van Christus word aan die gelowiges gesamentlik en afsonderlik verkondig en openlik betuig dat al hulle sondes hulle waarlik deur God ter wille van die verdienste van Christus vergewe is so dikwels as wat hulle die belofte van die evangelie met ‘n ware geloof aanneem. Daarenteen word aan al die ongelowiges en huigelaars verkondig dat die toorn van God en die ewige verdoemenis op hulle rus solank hulle hulle nie bekeer nie 11.

DIT IS IN ESSENSIE WAT DIE HEBREERSKRYWER ONS HIER LEER…

Laastens geliefdes, hoe kom ek dan my roeping na,

hoe luister ek dan konkreet na die Here se waarskuwings hier?

Hoe bekeer ek my as ek vandag sy stem hoor?

Die skrywer het dit eintlik reeds vir ons gegee, wat ons moet glo en doen…

verse 19-25, kom ons eindig daarmee met die hoop en bede vir mekaar

dat ons daarin deur sy genade mag volhard, tot die einde toe, en mekaar daartoe sal aanmoedig:

TERWYL ons dan, broeders, vrymoedigheid het om in die heiligdom in te gaan deur die bloed van Jesus op die nuwe en lewende weg wat Hy vir ons ingewy het deur die voorhangsel heen, dit is sy vlees, en ons ’n groot Priester oor die huis van God het,

laat ons toetree met ’n waaragtige hart in volle geloofsversekerdheid, die harte deur besprenkeling gereinig van ’n slegte gewete en die liggaam gewas met rein water.

Laat ons die belydenis van die hoop onwankelbaar vashou, want Hy wat dit beloof het, is getrou;

en laat ons op mekaar ag gee om tot liefde en goeie werke aan te spoor;

en laat ons ons onderlinge byeenkoms nie versuim soos sommige die gewoonte het nie,

– maar laat ons mekaar vermaan, en dit des te meer namate julle die dag sien nader kom.

(Heb 10:19–25).

Amen.

Posted by: proregno | March 17, 2021

PRO REGNO BOEKVERKOPE: MAART 2021

PRO REGNO BOEKVERKOPE: MAART 2021 (tweedehandse boeke)

Pro Regno 'boekwinkel'

                    Pro Regno ‘boekwinkel’

Pro Regno Boeke nuus – Mrt 2021
Sien ‘n verskeidenheid van tweedehandse Afrikaanse, Engelse en Nederlandse boeke hier onder. Opnuut dank vir enige bestellings. Onthou, u ondersteun daardeur ook die bedieningswerk hier in GK Carletonville, aangesien ons kerkraad dit goedgekeur het dat ek ook deeltyds boeke mag verkoop.

Hiermee wil ek ook enigeen wat enige teologiese/christelike boeke wil skenk of verkoop aan Pro Regno boeke, uitnooi om my te kontak, dankie.

ADMIN REELINGS

1 Enige navrae moet per e-pos of whatsapp gedoen word, verkieslik nie telefonies nie.

2 Boeke word nie uitgehou nie, behalwe wanneer inbetaling reeds gedoen is.

3 Daar moet gepoog word om boeke af te haal in Carletonville, Potchefstroom of Pretoria soos prakties gereël. Indien boeke gepos word is dit op u eie risiko. LET WEL: ek pos net deur Postnet of ander privaat pos instansies (minimum bedrag: R100 per pakkie). Pryse hier onder sluit nie posgeld in nie, en moet dus nog by bereken word.

4) Elke opvolgende boeklys vervang die vorige boeklyste en pryse.  Ek dateer ook die laaste boeklys op soos boeke verkoop word of daar boeke bykom, so maak seker of die boeke nog beskikbaar is voordat u bestel, dankie.

5) Hier is die rekening vir inbetaling, asook kontak besonderhede:

S. Le Cornu

Absa tjek nr. 01095190673

Takkode: 632005

Verwysing: u voorletters en van

Kontakbesonderhede

Slabbert Le Cornu

Selnr. 082 770 2669

E-pos: proregno@gmail.com

Prosedure om te volg vir boekaankope:

1. Stuur u lys van boeke wat u wil koop na bogenoemde kontakbesonderhede (e-pos of whatsapp).

2. Ek sal laat weet wat beskikbaar is en die spesifieke bedrag wat inbetaal moet word, laat weet ook of u boeke gaan kry in Carletonville, Potch of Pretoria, en of dit bv. per Postnet gepos moet word.

3. Sodra ek u inbetaling ontvang het, is die boeke u s’n.

————————————————————————————–

PRO REGNO BOEKVERKOPE: MAART 2021 – TWEEDEHANDSE BOEKE

i. AFRIKAANS

Bybelse Ensiklopedie, Grosheide, Gispen, et. (red.) R100-00


Totius se Versamelde Werke, 11 dele R900-00

Institusies van die Christelike Godsdiens, Johannes Calvyn, 4 dele R600-00

Die Institusie van Calvyn: Verkorte weergawe in een volume, A. Duvenhage, R50-00

Meer as Oorwinnaars: ‘n Verklaring van die boek Openbaring, William Hendriksen, R50-00

Dogmatiek, JA Heyns, R100-00

Swart kommentaar reeks (R30-00 per boek)

– Markus, EP Groenewald

– Lukas, EP Groenewald

– Romeine, WJ Jonker

– Openbaring van Johannes, EP Groenewald

Hy wat met die Heilige Gees Doop, L. Floor, R20-00

Gereformeerde Simboliek, PJS De Klerk, R30-00

Die Genadeverbond, PJS De Klerk, R20-00

Vaste Fondament: Verklaring op HK, SJ vd Walt, R30-00

Professor Dirk Postma (1818-1890), GCP vd Vyver, R70-00

Volk en Godsvolk in die NT, JC Coetzee, R50-00

Die Doppers in Suid-Afrika, 1760-1899, B. Spoelstra R70-00

Godsdienste van die Wereld, R50-00

Geskiedenis van die Christendom, R50-00

Die Dordtse Leerreëls verdor nie, C vd Waal, R30-00

Ons glo en bely: verklaring van die NGB, MJ Booyens, R40-00

Die werk van geloof, MJ Booyens, R20-00

Deur die geloof, MJ Booyens, R20-00

Laat my Lammers wei, MJ Booyens, R30-00

II. ENGELS

Keil and Delitzsch Commentary on the Old Testament, 10 volumes R1000-00

William Hendriksen New Testament Commentaries, 12 volumes, R700-00 (Kistemaker kommentare is nie deel van hierdie reeks nie)

Jay Green Interlinear Hebrew Greek English Bible, 4 volumes, R300-00

Dictionary of New Testament Theology, Colin Brown (ed.), 3 volumes, R300-00

The Triple Knowledge: An Exposition of the Heidelberg Catechism, Herman Hoeksema, 3 dele, R450-00 (hierdie stel is uit druk, en word nou in 10 volumes gedruk, nuwe verkoop prys van 10dele stel: R1500-00!)

Systematic Theology, Louis Berkhof, R200-00 (1958-uitgawe)

History of Christian Doctrines, Louis Berkhof, R100-00

New Bible Commentary Revised, D. Gutrie (ed.), R150-00

The Book Isaiah, 3 volumes, EJ Young, R300-00

Prophecy of Daniel, EJ Young, R50-00

The Interpreter’s One-Volume Commentary on the Bible, CM Laymon (ed.), R120-00

Martyn Lloyd Jones boeke:

– Sermon on the Mount, R50-00

– Ephesians Exposition, 7 volumes, R120-00 (onvolledig, kort een volume)

– Romans 3:20 to Romans 8:39 exposition, 6 volumes, R180-00

Coming of the Kingdom, Herman Ridderbos, R40-00

Paul: An Outline of his theology, Herman Ridderbos, R50-00

Shepherding God’s Flock, J. Adams, x3 volumes, R50-00

An Introduction to the Science of Missions, JH Bavinck, R30-00

III. NEDERLANDS

Het Schatboek der Verklaring van de Heidelbergse Catechismus, Z. Ursinus, 2 dele R400-00

Synopsis of overzicht van de zuiverste theologie. Samengevat in twee en vijftig verhandelingen en beschreven door Johannes Polyander, Andreas Rivetus, Antonius Walaeus, Antonius Thysius, Doctoren en Professoren der H.H. Theologie (2 delen), R400-00

Nota: hierdie teologiese boek is deur skrywers van die kanttekeninge van die Statevertaling (1637) geskryf, en daarom wesentlik belangrik om die gereformeerde teologie te verstaan van die kanttekeninge, ook soos dit ons kerk en volkslewe beinvloed het vanaf 1652 en daarna.

Bij brood en beker: leer en gebruik van het heilig avondmaal in het Nieuwe Testament en in de geschiedenis van de westerse kerk, W van’t Spijker etc (red), R200-00

Gereformeerde Dogmatiek, H. Bavinck, 4 dele R250-00

Calvijn Institutie, Sizoo uitgawe, 3 dele R200

Christelijke Encyclopedie, 6 dele, FW Grosheide (red.) R300-00

Levensbeschouwing: opmerkings na aanleiding van de Heidelbergse Catechismus, 7 dele, KJ Popma R200-00

Verklaring van de Bijbel door Johannes Calvijn, 24 dele, R1500-00 (onvolledige stel, kort 13 boeke)

Pulpit Commentaries, 23 volumes, R1000-00

SIEN OOK die vorige lys boeke, nuwe en tweedehandse boeke hierPro Regno Boeke: Februarie 2021

Let wel: kontak my eers om seker te maak of ‘n boek nog in voorraad is of nie, voor u enige inbetalings maak, baie dankie.

 

Leerprediking: WAT SAL ONS DAN VAN HIERDIE DINGE Sê?

Nederlandse Geloofsbelydenis artikels 13

Die voorsienigheid van God (Rom. 8:31,32)

Lees: Romeine 8:18-39

Teksverse: “WAT sal ons dan van hierdie dinge sê? As God vír ons is, wie kan teen ons wees? Hy wat selfs sy eie Seun nie gespaar het nie, maar Hom vir ons almal oorgegee het, hoe sal Hy nie saam met Hom ons ook alles genadiglik skenk nie?” (Ro 8:31–32)

Tema: NGB artikel 13 – Die voorsienigheid van God vir ons tot groot troos in Jesus Christus, sodat ons sal volhard in die ware geloof.

Preekopname (GK Carletonville, 2021-02-28, nota: let wel, die inhoud van die preek en teksnotas hier onder stem nie altyd ooreen nie, die notas is nie volledig nie, die audio preek is die volledige preek):

Leerpreek: Romeine 8:31,32 – Die voorsienigheid van God (NGB art. 13)

Geliefdes in ons Here Jesus Christus,

Ons het volgens die Skrif geleer, wat ons bely daar in NGB art. 12,

dat die God (wat is en gespreek het) alles geskape het,

Hy is die Skepper van hemele en aarde.

Maar, Hy het nie net geskape en dit so gelos nie, nee, ons bely verder volgens die Skrif:

… dat die goeie God, nadat Hy alle dinge geskep het, dit nie laat vaar of aan die toeval of geluk oorgegee het nie maar dit volgens sy heilige wil so bestuur en regeer dat in hierdie wêreld niks sonder sy beskikking gebeur nie.

Daarom verwerp ons dwaling van die Epikureërs, ’n dwaling wat 3 eeue vC,

al ontstaan het, en in verskillende vorme vandag nog lewendig is, nl.

“wat sê dat God Hom met niks bemoei nie en alle dinge aan die toeval oorlaat.”

Hoor u die verskuiwing, onthou ons kry die suiwer ateisme,

God is nie, Hy bestaan nie en het dus nie gespreek, geskape nie, en het dan vanselfsprekend niks met hierdie wêreld te doen nie,

na ‘n god wat wel daar is, geskape het … maar het nou niks met sy skepping te doen nie.

Die verskuiwing het in die 1600’s die dwaling tot gevolg wat genoem word,  die deisme, nl.

God  het alles geskape, maar nou laat Hy dit soos ’n horlosie afwen,

God is nie betrokke in skepping nie, alles is nou oorgelewer aan natuurkragte,

die mensdom bepaal en beskik eintlik alles …. “God is watching from a … distance…”

Die uiteinde hiervan is die koue noodlot, ewolusie, toeval, materialisme,

ons moet onsself, die mensdom, moeder aarde probeer red… daar is niks

anders hier of hierna nie…

En nou as dit reën van ongeloof en deisme in die wêreld, dan drup dit in die kerk ….

Van die gedagte dat God alles beskik, regeer, bepaal … na wat ons later kry…

God beheer en bepaal net groot gebeure nie, nie detail nie … dan…

God beheer goeie dinge… maar nie slegte kwade dinge nie …

wat laasgenoemde betref, is Hy saam met ons ‘n ‘slagoffer’ daarvan….

In die Beeld van 2010-12-14 skryf prof. Adrio König, na aanleiding van die wrede moorde op die Potgieter gesin, dat God nie alles (d.w.s ook die kwade) beskik nie:

“Hier staan dat God omgee, nie dat hy alles beskik of selfs net toelaat nie. God gee om. God sal sy kinders deur hul nood dra. Maar ek lees nie in die Bybel dat God alles beskik of toelaat nie. Ek lees in die Bybel dat ons God teleurstel, dat God téén die sonde is, dat God in sy wet sonde veroordeel. Daarom wonder ek of “Jesus huil vandag” nie dalk ’n treffende opskrif was nie.”

Kan hierdie soort dwalings ouers troos by die graf van ’n kind?

Die afsterwe van ’n geliefde?

Lewensvraagstukke van my gesin, gemeente, land en volk se toekoms?

Met die worsteling van sonde en boosheid in die wereld … en die stryd teen sonde in mye eie hart en lewe?

Nee, geliefdes, daarom:

Wat bely die ware kerk, die ware gelowige volgens die Skrif?

Dit word nêrens beter saamgevat vanuit die Skrif, as in HK, Sondag 10

Vraag: Wat verstaan jy onder die voorsienigheid van God?

Antwoord: Die almagtige en oralteenwoordige krag van God waardeur Hy hemel en aarde en al die skepsels asof met sy hand nog onderhou en so regeer dat lower en gras, reën en droogte, vrugbare en onvrugbare jare, voedsel en drank, gesondheid en siekte,  rykdom en armoede en alles, ons nie per toeval nie, maar uit sy Vaderhand toekom. 

Sleutelwoorde: krag, onderhou, regeer, alles, Vaderhand… vanuit die Skrif.

Die Vader wat tot sy eer, alles geskape het … het die skepping nié aan ditself oorgelaat nie …

Die Vader het toe die kroon van sy skepping in sonde geval het, en daardie sonde die hele skepping geraak het, Rom. 8:20 wat ons gelees het, en in die besonder die mens aangetas het, nié oorgelaat aan toeval of die mens nie… dank God!

Wat het ons gelees daar in Romeine 8:18-39, in die besonder v. 18-22?

– die skepping wat deur die sonde getref is (ons leer in NGB art. 14 en 15 meer daaroor),

word nie aan die lyding oorgelaat nie, maar sal volkome hernuwe word,

die skepping wat met reikshalsende verlange na die nuwe hemel en aarde,

wat God in Christus kom red het.

En daarom let op vier sake tot troos:

1. God se voorsienigheid, dat Hy alles beskik en regeer, is oor die hele skepping, en alle gebeure, tot die fynste detail, bv. oor die voëls, hoeveel te meer oor die mens:

Kyk na die voëls van die hemel; hulle saai nie en hulle maai nie en hulle bring nie bymekaar in skure nie, en tog voed julle hemelse Vader hulle. Is julle nie baie meer werd as hulle nie?” (Mt 6:26)

2. God se voorsienigheid is oor die ganse geskiedenis, mense gebeure, alles volg sy behae:

Psalm 135:5-6  Waarlik, ék weet dat die HERE groot en onse Here bo alle gode is.  Alles wat die HERE behaag, doen Hy, in die hemel en op die aarde, in die seë en al die dieptes.

3. God se voorsienigheid gaan oor goeie en slegte dinge, Hy beskik albei:

Hebr.11:39-40 En alhoewel hulle almal deur die geloof getuienis ontvang het, het hulle die belofte nie verkry nie, omdat God iets beters oor ons beskik het, sodat hulle nie sonder ons volmaak sou word nie.

Hand 2:23-24  23 Hom, wat deur die bepaalde raad en voorkennis van God oorgelewer is, het julle deur die hande van goddelose manne geneem en gekruisig en omgebring;  Hom het God opgewek, nadat Hy die smarte van die dood ontbind het, omdat dit onmoontlik was dat Hy daardeur vasgehou sou word.

En dit bring dadelik die vraag na vore, maar … is God dan die bewerker van die kwaad, die ‘outeur van die sonde’ as Hy alles beskik… selfs slegte dinge?

Kyk na ons laaste teks geliefdes,

Vers 23a: God se almag en voorsienigheid beskik sekere die ergste sonde in die geskiedenis van die mensdom … Christus se gruwelike kruisiging, waarin die Here die soewereine bepalende oorsaak is, dit kon nie plaasind volgens sy wil en plan nie.

Maar dan ook leer die Skrif:

Vers 23b: julle … goddelose mense … die mens en niks en niemand anders nie, is die … sondige skuldige oorsaak.

Sien ook hierdie twee Skrifgedeeltes:

Hand 4:27-28   27 Want waarlik, Herodes en Pontius Pilatus het saam met heidene en die volke van Israel vergader teen u heilige Kind Jesus (sondige oorsaak = die mens) wat U gesalf het,  28 om alles te doen wat u hand en u raad vooruit bepaal het om plaas te vind (soewereine bepalende oorsaak = God).

Lukas 22:22   22 Die Seun van die mens gaan wel heen volgens wat bepaal is (God wat die bepalende oorsaak is), maar wee daardie man (sondige skuldige oorsaak) deur wie Hy verraai word!

En daarom kan ek dit nie in my eie woorde beter sê as wat ons belydenis dit self stel in antwoord op hierdie klag teen God en sy Woord nie, as ons bely in navolging van die Skrif in NGB artikel 13:

“Tog is God nie die bewerker van die sondes wat gedoen word nie en Hy dra ook nie die skuld daarvoor nie. Sy mag en goedheid is immers so groot en onbegryplik dat Hy sy werk baie goed en regverdig beskik en uitvoer, selfs al handel die duiwels en goddelose mense onregverdig. Ons wil ook nie verder as wat ons kan verstaan, nuuskierig ondersoek instel na dié dinge wat Hy bo die vermoë van die menslike verstand doen nie; inteendeel, ons eerbiedig juis in alle nederigheid en in aanbidding die regverdige oordele van God wat vir ons verborge is. Ons is tevrede daarmee dat ons leerlinge van Christus is om slegs te leer ken wat Hy aan ons in sy Woord openbaar, sonder om die grense daarvan te oorskry.”

Geliefdes, in hierdie woorde, moet ons – baie belangrik – raaksien,

dat die rede waarom ons God se voorsienigheid, sy beskikking van alles, selfs die sonde en boosheid glo,

presies dieselfde is waarom ons glo dat God drie-enig is (NGB art. 8-9),

oor waarom Jesus God is, en die Heilige Gees God is, (NGB art. 10, 11),

waarom ons glo aan die wonder van die skepping in 6 dae en die geesteswêreld (NGB art. 12)….

naamlik,

… “OMDAT God Hom so in sy Woord geopenbaar het” (HK Sondag 8, v/a 25)

NIE ons denke of idees of gevoelens bepaal die waarheid, of is die standaard of toetsteen van reg en verkeerd, ens. nie, maar die Woord deur sy Gees alleen.

En, ons is tevrede met God se openbaring en leer daaroor, dat die Skrif leer,

a) God beskik alles, en

b) die mens is verantwoordelik vir alles wat hy doen, sê, ens.

Laastens geliefdes, as ons weet wat die leer van die voorsienigheid is volgens die Skrif, sien die wonderlike troos wat dit bring

WAT sal ons dan van hierdie dinge sê? As God vír ons is, wie kan teen ons wees? Hy wat selfs sy eie Seun nie gespaar het nie, maar Hom vir ons almal oorgegee het, hoe sal Hy nie saam met Hom ons ook alles genadiglik skenk nie?” (Romeine 8:31–32)

Wat sal ons … ek sê van?

– die lyding wat ek nog in die skepping sien, al die boosheid, al die aanslae

van die sonde, wêreld en Satan,

– van die geskiedenis, ons land ons tye, toekoms al die oorlog en stryd orals?

– al die sondige oorblyfsels wat my as kind nog aankleef, ook in my hart die worstelinge?

– al die gebrokenheid, verdeeldheid, wat die Here se kerk deur die eeue beleef?

– as die Here ‘n kind van my wegneem, ek tragedies beleef, pandemies…?

– huweliks- en gesinsverbrokeling, ekonomiese verval en agteruitgang…?

Wat sal ons dan sê as nie net die skepping nie … maar ek en u

en elke gelowige in die woorde van vers 23, “sug in onsself” ….

wanneer, v. 26 die lewe so erg druk …. dit nie lyk of dinge wil beter gaan nie …

en ek amper nie meer kan bid nie … of nie weet hoe ‘om reg te bid nie’

DAN ja dan, luister ek opnuut na die evangelie, die goeie nuus …

van God wat voorsien, wat sorg, wat red vir ewig:

Hy wat selfs sy eie Seun nie gespaar het nie, maar Hom vir ons almal oorgegee het….

Hy het klaar betaal, ook vir al jou worstelinge, al jou sondes, ook verkeerde besluite en sondes … as sy kind wat in Hom glo…

Ja, die sondes van ‘n jonkheidslewe waarvan ons gesing het in Ps. 25,

maar ook vir jou sondes van die afgelope week, nou …. en elke dag!

Wie sal beskuldiging inbring teen die uitverkorenes van God? God is dit wat regverdig maak. Wie is dit wat veroordeel? Christus is dit wat gesterf het, ja, meer nog, wat ook opgewek is, wat ook aan die regterhand van God is, wat ook vir ons intree.” (Ro 8:33–34)

En al daardie gebrokenhede, verlede … nou … toekoms …

al verstaan ons dit nie nou alles nie,

hoor die evangelie van God se voorsienigheid daar in Rom. 8:28,

En ons weet dat vir hulle wat God liefhet, alles ten goede meewerk, vir hulle wat na sy voorneme geroep is.” (Ro 8:28)

Elke sondige besluit, ja, Christus is nie gespaar nie, sodat dit vir jou as kind ten goede meewerk… die ongelowige sal hierdie groot werklikheid misbruik om ‘meer te sondig’, sien Rom. 6:1,2,

die ware kind van God sal hom nog meer verootmoedig voor die Here,

na Christus vlug vir vergifnis en troos, en om die goeie stryd aan te hou stry,

lees gerus die hele Romeine 7, veral verse 24-26!

En daarom moet ons, u en ek, nie moed opgee nie, v.25-27

Maar as ons hoop wat ons nie sien nie, dan wag ons daarop met volharding. En net so kom ook die Gees ons swakhede te hulp, want ons weet nie reg wat ons moet bid nie, maar die Gees self tree vir ons in met onuitspreeklike sugtinge. En Hy wat die harte deursoek, weet wat die bedoeling van die Gees is, omdat Hy ooreenkomstig die wil van God vir die heiliges intree.” (Ro 8:25–27)

En eendag, v. 30, as ons verheerlik is, volkome, sal ons volkome rus hê,

verstaan en volkome weet, dat God alles vir ons ten goede beskik het

in my lewe en stryd hier op aarde tot die einde toe, 2 Tim. 4:6-8.

Daarom bely ons in navolging van die Skrif in NGB art. 13,

Hierdie leer bied onuitspreeklike troos as ons daardeur geleer word dat niks per toeval oor ons kan kom nie maar alles deur die beskikking van ons goeie hemelse Vader oor ons kom. Hy waak oor ons met vaderlike sorg en heers so oor alle skepsels dat sonder die wil van ons Vader nie een haar van ons kop – hulle is almal getel – en ook nie een mossie op die aarde sal val nie (Mat 10:29, 30). Ons verlaat ons hierop, omdat ons weet dat Hy die duiwels en al ons vyande in toom hou, sodat hulle ons sonder sy toelating en wil geen skade kan aandoen nie.

Weet en glo dit geliefdes, dat Hy ons ‘alles’ genadiglik geskenk het, v. 31 wat nodig is om tot sy eer en ons saligheid te lewe, liefde vir God en ons naaste.

Hoekom het so baie ‘n groot probleem met die leer van die voorsienigheid?

Want, die SLEUTEL van die leer van die voorsienigheid word nog gemis, nl.

dit waarmee die belydenis begin het in NGB art. 13,

as jy dit nie van harte glo nie,

dan gaan niks hiervan (die leer van die voorsienigheid) of die hele geloof en die hele Skrif nie sin maak nie:

Ons glo dat die goeie God …

Die …. goeie … God…

Dit is die GOEIE God wat alles geskape het, wat alles ten GOEDE beskik,  bepaal en regeer in Christus, ook alles, selfs die sonde en bose, vir my ‘ten goede’ meewerk.

Dit wat ons gesing het daar in Psalm 25:4-6, geliefde,

u moet dit van harte glo, omhels en daaruit lewe, elke dag, in alle tye en omstandighede!

25:4

God is goed in al sy handel,

en sy pad is enkel reg;

daarom laat Hy sondaars wandel

in die waarheid van sy weg.

Hy sal met sy hand hul lei

wat verdwaal was en verlore;

wie sagmoedig is, laat Hy

wandel op sy regte spore.

25:5

Ja, Gods weg is goedheid, klaarheid,

en sy werk altyd getrou

vir wie wandel in sy waarheid

en op sy beloftes bou.

Wil my dan, u Naam ter eer,

al my sondeskuld vergewe;

want ek het teen U, o HEER,

swaar en menigmaal misdrewe!

25:6

Wie’s die man wat hier benede

in Gods vrees sy weg wil gaan?

God sal self sy wank’le skrede

voortlei in die regte baan.

Al wat goed is, sal Gods hand

hom in stilheid laat verwerwe;

en die lank beloofde land

sal sy nageslag beërwe.

En daarom, kom ons luister na die troosvolle woorde van God se onderhouding, redding en sorg, ja, die evangelie van die Here voorsienigheid in Jesus Christus, ons Here:

Wie sal ons skei van die liefde van Christus—verdrukking of benoudheid of vervolging of honger of naaktheid of gevaar of swaard? Soos geskrywe is: Om U ontwil word ons die hele dag gedood, ons is gereken as slagskape. Maar in al hierdie dinge is ons meer as oorwinnaars deur Hom wat ons liefgehad het. Want ek is versekerd dat geen dood of lewe of engele of owerhede of magte of teenwoordige of toekomende dinge of hoogte of diepte of enige ander skepsel ons sal kan skei van die liefde van God wat daar in Christus Jesus, onse Here, is nie.” (Romeine 8:35–39)

Amen.

DIRK POSTMA OOR DIE TROOS VAN DIE GENADEVERBOND BY DIE AFSTERWE VAN ‘N VERBONDSKIND

In die ondergenoemde preek kom Dirk Postma se verbondsbeskouing vanuit die Skrif na vore, in die eerste deel gee hy ‘n leerstellige uiteensetting daarvan, en dan die praktiese toepassing van die troos wat daaruit volg, vir ons en ons kinders.

Hier is ‘n paar hoofpunte uit die preek wat ek opsom in ‘n kombinasie van Postma en my eie woorde en verduidelikings:

1. Die genadeverbond is nie ‘n kontrak of ooreenkoms nie, maar openbaring van God se genadige wil (sy soewereine beskikking) soos Hy dit verklaar in Jer. 31: 33 en die sondaar wat die genade omhels, wat gesien kan word aan ‘n algehele oorgawe van die bondgenoot in die diens van God, Jer. 44:5.

2. Ons moet in navolging van die Skrif werk met die Skriftelike en klassiek-gereformeerde onderskeid van die werklikheid van die innerlike en uiterlike kant van die één genadeverbond (sien Calvyn se tweeledige aspekte van die verbond; Bavinck: die onderskeid tussen die wese en die verskyning/bediening van die genadeverbond; Ridderbos, Die Belofte van die Genadeverbond.)

3. Die sekerheid van God se uitverkiesing en genadeverbond bied juis die basis om alle bondgenote, klein en groot, op te roep tot geloof en bekering, dit is ‘n valse siening dat die ware gereformeerde verbondsleer lei tot ‘bekeringlose prediking en kerke’

4. Verbondsouers het die genadeverbond as gewigtige pleitdooi en troos vir hul kinders se ewige geluksaligheid, want God kan ook aan jong kindertjies wedergeboorte skenk, veral die wat as babas vroeg gesterf het. Verder, die Here sorg ook vir sy kinders hier op aarde kragtens sy verbondsbeloftes.

5. Die ‘probleem’ met die ‘kinderdoop’ is nie die Skriftuurlike eis dat ‘ons en ons kinders’ gedoop word nie, maar in wat Postma aandui wat binne die verbondsgemeenskap moet en behoort plaasvind, nl. om te bid vir al ons en veral weerspannige kinders in die verbondsgemeenskap se bekering, om hul te vermaan en hul te tug waar nodig (sien hier prof. JC Coetzee se belangrike opmerking oor die werklike ‘probleem’, nl. die probleem is nie die Skriftuurlike leer van die kinderdoop nie, maar ouers en ouderlinge wat nie vermaan en tug nie: “Waar die tug in die kerk verwaarloos word, daar word die kiem geplant vir vraagtekens agter die kinderdoop. As ouers wat leef soos heidene, tugteloos in die kerk geduld sou word en as doopouers aanvaar word, dan groei die vraagtekens rondom die doop van hulle kinders. Laat ons dan ook hierin die dwaling van die verwerping van die kinderdoop teenstaan deur in ons kerke erns te maak met die kerklike tug!”)

[NOTA: AS DAAR IEMAND IS WAT DIE PREEK IN AFRIKAANS KAN VERTAAL, SAL EK DIT BAIE WAARDEER, KONTAK MY BY: proregno.com, dankie.]

_______________________________________

DIRK POSTMA OOR DIE TROOS VAN DIE GENADEVERBOND BY DIE AFSTERWE VAN ‘N VERBONDSKIND

[Bron: Enige Leerredenen van wijle prof. D. Postma. Kaapstad: 1893, bl. 59-66. Oorspronklike titel: Als lijkrede op het overlijden van onze Grietje oud 12 jaren. Beklemtonings bygevoeg]

Tekst, Jez.59 : 21 : “Mij aangaande, dit is mijn verbond met hen, zegt de Heere : Mijn Geest, die op u is, en mijne woorden, die Ik in uwen mond gelegd heb, die zullen van uwen mend niet wijken, noch van den mond van uw zaad, noch van den mond van het zaad uws zaads, zegt de Heere, van nu aan tot in eeuwigheid toe.”

INLEIDING

Dit hoofddeel vermeldt eerst de reden, waarom de Heere niet zoo spoedig verlostte,_als zij dit wel gehoopt hadden, vs. 1—15 ; welke voordragt tevens in zoo menig opzicht als eene schildering van onze dagen mag gerekend worden.

Dan, niettegenstaande hunne on­gerechtigheden, belooft de Heere zijn volk de verlossing, gepaard met de toebrengïng der Heidenen (vs. 19) en eindelijke ‘verlossing en bekeering van Israël (vs. 20 en Kom. 11 : 26) vs. 16—21, welk laatste vers onzen tekst uitmaakt, en is een allerheerlijkst voorstel van de vastigheid des Verbonds, een grondsteun, voorwaar ! waarop zich de Christen, door alle tijden heen, kan verlaten, en in dezen diep bedorreft tijd ook strekt tot eenen gewigtigen troost.

En of wij dit vers nu honden als gesproken tot Christus zelven als geestelijk, hoofd zijner uitverkorene gemeente, of onmiddellijk, tot de gemeente zelve, komt er inderdaad weinig op aan.

Dat wij volgens dit vers dan beschouwen :

I. Dat God de Vader een eeuwig geldend verbond der genade heeft opgericht.

II. Het uitvloeisel van dit verbond is, dat de bondgenooten hebben zijn Woord en zijnen Geest.

III.   Dat ook deze genade weldaden niet ophouden met het eerste geslacht,

IV. De bevestiging dezer waarheid.

Daarna Toepassing.

I. Dat God de Vader, een eeuwig geldend verbond, der genade heeft op gericht

In dit eerste stuk moeten wij ons voorstellen :

1. Wie het verbond opricht; dit is de heilige on rechtvaardige God.

2. Met hoedanigen; dezen zijn walgelijke en diep bedorven zondaren.

3. Het verbond der genade zelve. Als wij het eerste en tweede punt wel overwegen, dan moeten wij wegzinken in aanbiddingen verwondering, dat God zoo nederbuigend goed, genadig en barm­hartig is, en nog zoo wil te doen hebben met den dood schuldigen en diep bedorven zondaar.

Het derde moeten wij een weinig nader beschouwen, n.l. het verbond der genade.

Hierdoor verstaan wij zoo zeer geene eigenlijk gezegde overeen­komst tusschen den hoogheiligen God en den nietigen zondaar, maar eenvoudig : de openbaring van Gods genadigen wil, zoo als die, zich zehen verklaart (Jer. 31 : 33).

En van des zondaars zijde: dat, hij geloovig deze hem voorgestelde genade omheint en aanneemt, gepaard met eene geheele overgave van zichzelven aau de dienst van God, zoo als dit voorkomt (Jes.44 : 5).

a. het beginsel waaruit dit verbond is gevloeid, is eeuwige liefde (Jfer. 31 : 3b.)

b. De Middelaar van dit verbond is onze Heere Jezus Christus. (Hebr. 7 : 22 en kap, 8 : 6.)

c. De goederen van hetzelve zijn : Christi gerechtigheid met alles wat daarmede in verband staat, Rom. 4 : 25 ; 8 : 1.

d. En dat verbond is eeuwig geldend (Jes. 54 : 9, 10).

II. Het uitvloeisel van dit verbond is, dat de bondgenoot en hebben zijn woord en Zijnen Gees.

Deze belofte heeft Jezus herhaald en alzoo vernieuwd (Joh 14 : 16, 17 en 17 : 13).

1. De ware Kerk heeft en bewaart het zuiwere woord van God, Rom. 3 : 1, 2. in haar wezen geheel (Andere kerkgenootschappen, zelfs de Mohammedanen hebeen nog wel eenige waarheden, de eene meer en de andere min, maar zeer veranderd, verminderd of ook verdonkerd, de ware kerk bewaart ze in haar wezen geheel.)

2. En bij dit woord paart zich de Heilige Geest, en geeft van dat woord getuienis aan het hart, 1 Joh. 5 : 6b. De H. Geest wederbaart, Joh. 3 : 5; verzekert hen van hunnen genadestaat, Rom. 8 : 15, 16, 1 Cor. 2 : 12; ook leidt Hij hen Rom. 8 : 14; en bewaart hen, 1 Petr. 1 : 5. Tevens is de H. Geest hun van God, én zegel, én onderpand,   Eph.   1 : 13, 14. Dit zijn de voorrechten der ware kerk, maar alle lede derzelve, zoo ver zij zich door de belijdenis openbaart, zijn die niet innerlijk deelachtig, ómdat het waar geloof hun nog ontbreekt, 2 Thess. 3 : 2b en alzoo behooren zij inderdaad Christus niet toe, Rom. 8 : 9; maar alleen de oprecht geloovigen zijn en blijven de ware deelgenooton, Joh. 4 : 23. 

III. Dat ook dese genade weldaden niet ophouden met het eerste geslacht

”Mij aangaande, dit is mijn verbond enz.”

Dit is eene eigenschap van Gods verbond.

  1. Zie dit bij Abraham, Gen. 17 : 7.
  2. De belofte bij het tweede gebod der wet, Exod. 20 : 6.

Niet alle nakomelingen echter, worden deelgenooten; genade is geen erfgoed, maar toch onze ontrouw, doet Gods getrouwheid niet te niete, Rom. 3 : 3, 4a. 11 : 29.

En hierin word men bevestigd, als men nu en dan nog weder de krachtdadig toebrenging beleeft en aanschouwt, zulks is als eene lampe, die ons geloof aan het verbondt sterkt en onderhoudt, al zijt het dan maar weinigen, die toekomen, Jer. 3 : 14.

IV. Die bevestiging dezer waarheid.

Mij aangaande, dit is mijn verbond …. zegt de Heere, van nu aan tot in eeuwigheid toe!”

1. Dit was niet het woord van den profeet noch van eenig mensch, maar God eigen en eeuwigblijvend woord, overeenkomstig de taal van zijn verbond, Gen. 17 : 7.

2. En het was ook alzoo niet slechts het vertrouwen der geloovigen, bij vernieuwing geoefend, maar het woord, dat de Heere, bij vernieuwing aan Jezaja had ingegeven.

En hierop kan men zich verlaten, wetende, dat hij een getrouwe Godsgezant was.                                              :

En hoe zeker is dan dit woord van God!

a. Hij heeft van eeuwigheid vrijwillig en vrijmachtig deze lief­de bij zichzelven opgevat.

b. Zonder eenig opzicht op hunne verdiensten, wel wetende wat van zijn maaksel stond te wachten, dat dit nl. geene verdiensten zoude hebben.

c. Dus zouden nu hunne zonden,—daarover weer verootmoe­digd en daarvan bekeerd,— niet verhinderen het deelgenoot­schap aan deze genade.

d. Met dien verstande dus, dat alleen de oprecht geloovigen, die zich bekeeren van de overtreding in Jakob, zich dit konden toeëigenen, Rom. 9 : 8 en 11 : 5.

Gezongen Ps. 100 : 4.

Toepassing

1. Zie daar M, H. ! welk een heerlijk verbond, aan hetwelk de grootste der zondaren kan deel krijgen.

2. Welk een vast, ja eeuwiggeldend verbond, hetwelk tot op dezen dag blijkt ook nog aan de Joden, van dewelke nu en dan toch weer bekeerd worden, waarvan de voorbeelden ons bekend zijn ; en éénmaal sal nog geheel Israël zalig worden.

3. Wat is toch de reden dat wij,—dat ook zij daarin niet ruimer deelen? Onze voortdurende afwijking van God en eene blijvende verharding.

4. Och, mijne vrienden! het is nu nog tijd, komt ja komt nu nog en bekeert u!

5. Het is dan wel een duidelijk blijk van Gods vrije ontferming, als God, niettegenstaande het groot verval en de natuurlijke vijand­schap van den mensch, God evenwel nog nu en dan dezen of genen trekt uit den algemeenen ondergang.

6. Die groote genade, dat vast verbond zij ons,—en vooral u ouders, een gewichtige pleitgrond voor uwe kinderen.

7. Kinderen ! ook voor u, en denkt niet dat gij te jong zijt, o, neen ! gij heb nu weer gezien hoe grootelijks het voor u ook eene behoefte kan zijn, uit onze jeugdige gestorvene. (Hierbij eene korte herinnering aan eenige harer gezegden vooral omtrent ouders en kinderen).

8. Wat voorrecht voor ouders en kinderen, tezamen uit en inwendig te mogen deelen in Gods verbond ; en laat ons eens lezen eenige regelen uit een boekje van Jacob Frutier, getiteld : “Groot Voorregt van de Christen Kinderen!” beginnende op bladz. 146 bovenaan. (Dit was mij, zittende den avond vóór den dag der begraving met de twee oudste kindertjes alleen een oogen­blik in de kamer, zeer ongezocht in do hand gekomen, zijnde juist daaraan toe.) En ik doe de moeite het over te schrijven :-

“Dit alles zoo geloovig te kannen beschouwen, is dat niet een troost, die alle vertroostingen te boven gaat? En aan zoo een troost heeft een waarachtig geheiligde deel, en hij kan die zijne ziel toeëigenen, als de vrijmoedige Geest hem ondersteunt en laat zien wat hem van God geschonken is, en wat hem in den doop beteekend en verzegeld is. Op zulke gronden kan hij zich ver­blijden en in God roemen.

“Zoo hij, die nu geheiligd is, een zoon of dochter is van een godvruchtige vader of moeder, kan hij met David zeggen : ‘Voor­waar ik ben uw knecht of dienstmaagd, ja een zoon of dochter van uw knecht of dienstmaagd, en zooals uw eigendom geboren,’ Ps. 116 : 16. Waren zijne ouders onheilige, zoo veel meer kan hij de vrije en almachtige overwinnende genade hoog schaftenen roemen.

“Zoo God zoo een geheiligde weer kinderen geeft, kan hij ook die kinderen aanmerken, als liggende onder de belofte, dat God ook hun God zal zijn. Sterven die in hunne onmondige dagen, behoeft hij zich over die niet te bekommeren. Gods souvereinheid moet hij erkennen en belijden, dat ook zijn kind in zonden was ont­vangen en geboren en daarom een kind des toorns is; maar eene belofte hebbende van zoo eenen genadigen Ontfermer, moet hij alleen daarmede werken, en zich daarop verlaten, wetende dat God getrouw is, 1 Cor. 1 : 9.

“Zoo God zijn zaad in ‘t leven, behoudt, — en hij, heeft hij lust, omdat voor den Heere op te brengen,—ziet eens wat al gronden dat hij heeft, om daaromtrent gemoedigd te zijn. Hij kan het kind op de belofte aan hem verzegeld nederleggen. Hij kan in zijne gebeden God op deze belofte manen, en dus zijne gebeden aandringen voor den troon der genade. Vindt hij zich verlegen omtrent zijnen plicht (en hierop moet ik mijzelven zoo aanklagen) hij kan bij zijnen Verbonds God gaan om hulpe en om genade, opdat Hij hem bekwaam make, om de kinderen die voor God ge­boren zijn voor Hem op te brengen. Heeft hij schaarsehheid en kommer voor den uiterlijken toestand van zijne familie, en om zijne kinderen hun voedsel en deksel te verzorgen, hij kan zijnen Vader bidden om zijn en hun dagelijksch brood, met vertrouwen dat Hij, die de jonge raven hoort en voedt, als die roepen, zijne kinderen niet zal laten vergaan van honger en gebrek.”

“Gaat hij sterven en laat hij kinderen achter, hij kan weer wer­ken met die belofte, Jer. 49 : 11 : ‘Laat u weezen achter en Ik zal ze in ‘t leven behouden., en laat uwe weduwen op Mij vertrouwen.’ Hij weet ‘dat Hij is een Vader der weezen en een rechter der weduwen, Ps. 68 : 6. ‘Dat Hij is bevonden een helper der weezen,’ Ps. 10 : 14. En voornamelijk van die borst af op Hem geworpen zijn!

“Zoo God hem op zijn doodbed ondersteunt, gaat hij niet heen zonder zijne kinderen te zegenen ; welke zegeningen zoo dikmaals van God gebracht zijn op het hoofd der gezegenden. Zijne gebeden die hij zijn leven voor God heeft uitgestort, zullen bij God niet vergeten blijven, en zijne nazaten genieten die nog dikmaals lang na zijnen dood. Ziet dit is het deel van ware bondgenoten. Welgelukzalig zijn se, dien het alzoo gaat, welgelukzalig zijn die wier God de Heere is, Ps. 144 : 15.

“Zoo een geheiligde nu ook kinderen heeft, die God in waarheid vreezen o, wat is dat niet eene blijdschap voor eene geheiligde ziel! Wat is dat met eene gezegende familie, daar God gekend en gediend wordt van de ouders en kinderen! Daar rust Gods zegen, daar is grond van blijdschap! Zoo er kinderen zijn, in wélke men als vroeg des Heeren Geest ziet werken, hoe vermakelijk is ‘t zulke kinderen op te brengen? De natuurlijke liefde wordt dan vergroot door de liefde die de godvruchtigen hebben voor Gods kinderen.

Die kinderen kan men aanzien als de voornaamste lievelingen van den allerhoogsten God, die Hij heeft geschapen en wederge­boren, om al vroeg zijnen lof te vertellen en de eer te genieten van al vroeg discipelen Christi te zijn. Zulke kinderen brengen de ouders vermaak toe door hunne gehoorzaamheid en wederliefde voor de ouders. God zegent die ouders om de kinderen en die kinderen om hunne godvruchtige oudere.

“Zoo- de kinderen in ‘t eerste wederspannig zijn, en God bekeert hen in ‘t leven der ouders, wat geeft het stof tot blijdschap, als de vrome ouders zien de vrucht van hunne gebeden, van hunne ver­maningen, en van hunne tijdige tucht. Is er blijdschap in den hemel als er een zondaar bekeerd wordt, waarlijk er is ook blijd­schap in de woning dor rechtvaardigen, als God zoo zijne genade openbaart en laat ondervinden. Hoe blijde was de stokbewaarder dat hij met geheel zijn huis aan God geloovig was geworden, Hand. 16: 34. Die dat heeft ondervonden wat voordeel, wat blijdschap en genoegen dat géven kan, als men met Jozua kan zeggen tegen de heele wereld : ‘dient dien gij dienen wilt, mij aangaande en mijn huis wij zullen den Heere dienen!” Jozua 24 : 15. Die ooit ondervonden heeft wat ware blijdschap is, en wat eene redelijke onsterfelijke ziel kan vergenoegen, kan hierover oordeelen, en zal mijn getuige zijn, dat zoo een de snoeren in eene liefelijke plaats gevallen zijn, en dat hij waarlijk welgevallen getrokken heeft van den Heere!”

9. Weest dan ijverig en bekeert u. Geeft den Heere de hand en leeft naar zijnen wil, en het zal voor tijd en eeuwigheid welgaan.

Och dat de Heere zijnen verbonds zegen onder ons rijkelijk schonk! AMEN!

Nazang, Ps. 104 : 17.

___________________________________________

Die beste boek om te lees oor Dirk Postma, asook die herstigting wat gevolg het, is dr. GCP van der Vyver se “Professor Dirk Postma, 1818-1890” (hb, 499bl.), beskikbaar by Pro Regno Boeke, tweedehands, R70-00.

Verdere artikels van en oor Dirk Postma

 

Leerprediking: Nederlandse Geloofsbelydenis artikels 12: Die skepping van alle dinge, veral van die engele (Gen. 1:1-25)

Lees: Genesis 1:1-25

Preekopname (GK Carletonville, 2021-02-07, nota: let wel, die inhoud van die preek en teksnotas hier onder stem nie altyd ooreen nie, die notas is nie volledig nie, die audio preek is die volledige preek):

GENESIS 1:1-25 NGB ARTIKEL 12

Geliefdes in ons Here Jesus Christus,

IN die begin het God die hemel en die aarde geskape.

DIT is die fondament en bron van ons hele ongetwyfelde Christelike geloof,

van alles wat volg in die Bybel,

soos ons dit onder andere, saamvat in ons gereformeerde belydenisskrifte,

spesifiek nou waar ons volgens die Skrif leer wat ons bely daar in die NGB,

wat vir ons ‘n leerboek, ‘n hulpboek is om ons geloof te verstaan.

In NGB art. 1 en 2 het ons juis Gen. 1:1 in wese bely,

daar is ‘n enige enkelvoudige Wese, wat ons God noem, art. 1

en Hy het geopenbaar, Hy het gespreek, art. 2

In artikels 3-7 word die geskrewe Woord bely en wat dit alles behels,

veral die gesag en genoegsaamheid van die Skrif vir ons hele leer en lewe.

In artikels 8-11 het ons nou geleer dat die enigste ware God, drie-enig is,

Vader, Seun en Heilige Gees,

God in een Wese, en onderskeie in drie Persone.

Nie net die Vader, maar die Seun en die Heilige Gees is God,

en aldrie in hul volkome uniekheid, maar ook in hul volkome eenheid,

moet in die woorde van art. 10, as die “ware, ewige God, die Almagtige”

aangeroep, aanbid en gedien word.

Ons belydenis gaan nou verder, vanuit wat die Godsopenbaring leer,

en wil vir ons wys wat die Skrif leer aangaande die drie-enige God se werke.

So artikels 1,2, 8-11 het gegaan oor God in Homself, sy kenmerke, eienskappe, wese,

nou gaan ons leer wat Hy gedoen het en aanhou doen, deur sy openbaring.

En dit begin by die … begin, wat ons gelees het daar in Gen. 1

Ons geloof begin nie in Matteus, of 2000 jaar gelede nie, maar … in die begin

Daarom dat ons bely in die eerste sin van NGB art. 12,

Ons glo dat die Vader, toe Hy dit goedgedink het, deur sy Woord, dit wil sê deur sy Seun, die hemel en die aarde en alle skepsels uit niks geskep het.

Wie het geskape? … Die Vader

Wanneer het Hy skape? … Toe Hy dit goedgedink het … in die begin…

Deur wie het Hy geskape? … Deur die Woord, dws deur sy Seun

En God het gesê: Laat daar lig wees! En daar was lig.” (Gen. 1:3)

wat Hy as erfgenaam van alles aangestel het, deur wie Hy ook die wêreld gemaak het.” (Heb 1:2)

Nou redeneer baie, Gen. 1 en die Skrifte leer net ‘dat’ God geskape het, nie ‘hoe’ nie, as ons wil leer ‘hoe’ God geskape het, dan moet ons na die ewolusionistiese wetenskap gaan…

Nee geliefdes, die Woord leer ook ‘hoe’ geskape is, nl.

deur te spreek, deur Godswonder, God se krag, die Heilige Gees deur sy Woord,

soos Gen. 1:3 ‘Hy het gesê…’ en dit was, alles in 6 dae,

Ex. 20:11, wat ons vanoggend weer gehoor het in die wetsvoorlesing,

WANT in 6 dae het die Here die hemel en die aarde geskape en alles daarin …

Ps. 33, ook ‘n Psalm wat die lof van die Skeppergod besing, verwoord ‘hoe’ God geskape het, as volg:

Deur die Woord van die Here is die hemele gemaak en deur die Gees van sy mond hulle hele leër. Hy versamel die waters van die see soos ’n hoop; Hy bêre die wêreldvloede weg in skatkamers. Laat die hele aarde vir die Here vrees; laat al die bewoners van die wêreld vir Hom bedug wees; want Hý het gespreek, en dit was; Hý het gebied, en dit staan.” (Ps 33:6–9)

So, die ware gelowige, die ware kerk verwerp van ganse harte die valse idee, wat baie in die kerke mislei, wat leer ‘dat’ God geskape het, maar dat die sogenaamde ‘wetenskap’ ons leer dat God deur ewolusie (prosesse, oor miljoene/biljoene jare) geskape het, die 6dae skepping moet dan sien as 6 fases of tydperke van miljoene/biljoene jare se prosesse. Dat een skepsel het ge-ewolueer na die volgende skepsel, ten einde van aapmens na mens, ens…

Nee, kyk wat bely ons volgens die Skrif in artikel 12, in sin 2,

Hy het aan elke skepsel ‘n eie wese, gestalte en voorkoms en onderskeie take gegee om sy skepper te dien.

Geen sprake van enige ewolusie tussen skepsels nie, elkeen uniek gemaak, ja, daar kan baie veranderinge binne spesies of skepsele wees, verskillende soorte honde, katte, ens., maar die een word nie die ander nie.

Die Godsopenbaring wat dit duidelik stel daar in die begin,

Gen. 1:11, 12, 21, 24 ‘volgens hulle soorte’, God het ‘skeiding’ gemaak tussen dinge, en diere, en veral tussen alle skepsele en die mens.

Gen. 1:25, vat dit saam (lees)

In die woorde van ds. MJ Booyens, in die verklaring van NGB art. 12 (Ons glo en bely),

Nee, ons glo in God die Vader, die Almagtige, die Skepper van hemel en aarde en, sou daar vir Hom ‘n ding onmoontlik wees? Ons het geen rede hoegenaamd om nie te dink aan gewone dae nie. Meer wil ons nie daaroor sê nie. Ons weet: God het geskape. Die geskiedenis het begin. Dae en nagte, weke en jare volg mekaar op. En dit gaan voort totdat die skepping sy einddoel bereik het. Wonderbaarlik is u werke!

Verder, bely ons baie duidelik, dat God, in die begin, uit ‘niks’ geskape het, betekende dat daar niks vooraf was nie,

want sommiges beweer daar was eers biljoene jare, en dan begin die sogenaamde gebeure en geskiedenis van Gen. 1 en verder.

Nee, daar was niks behalwe God alleen nie, en dan begin die skepping en geskiedenis. Die Skepper is ewig, die ganse skepping het ‘n begin gehad…,

die onderskeid tussen Skepper en skepsel moet gehandhaaf word,

materie het ‘n begin gehad,

geen ‘big bang’ teorieë nie….

En wat is die doel van die ganse skepping, die hemel en die aarde,

alles wat geskape is, veral tot vers 25, dat dit alles ‘baie goed’ is (Gen. 1:31):

“om sy Skepper te dien”, die ganse skepping is daar om God te verheerlik,

asook om die mens as kroon van die skepping te dien.

Die engele

En nou gaan die belydenis verder, en lê ‘n groot klem op ‘n bepaalde aspek van die skepping (let wel, by art. 14 gaan ons uitkom by die kroon van die skepping, die mens), maar nou gaan dit oor die skepping van die engele.

Die engelemag, wat deel is van die hemelse leërskare, ons het baie daarvan gesing in Ps. 84, is geskape, dit word nie eksplisiet gesê nie, maar heelwaarskynlik reg in die begin, op die eerste dag toe ‘hemel en aarde’ geskape is, wat die hemelse leërskare insluit, en/of veral op dag 4de dag, toe die hemel liggame, son en maan geskape is.

Want die engelemag was daar van die begin van die skepping,

en het saam gejuig oor die wonder van God se skepping.

Job. 38:1-7, waar die Here vir Job van die skepping vertel, en dan sê,

verwysende na die engele: “Toe die môresterre saam gejubel en al die seuns van God gejuig het” ….

Wat is engele? Hebr malak Grk angelos

Dit is geskape, supernatuurlike geestelike wesens wat nie mense is nie,

maar verhewe geestelike wesens is, wat hoofsaaklik onsienbaar is,

maar ook in menslike vorm kan verskyn as God vir hul ‘n bepaalde taak het.

Die engelemag kan, kragtens die verskillende take wat hul doen,

in vier groepe of aspekte ingedeel word:

1 Die engele wat veral aanbid, dag en nag in die hemel, die plek of dimensie waar God met sy hemelse leërskare woon, waar God self teenwoordig is, die engele magte daar, gelowiges wat reeds gesterf het na gees, asook Christus wat opgevaar het na die hemel.

Hulle word in die Bybel serafs, gerubs, môresterre genoem, kyk bv. Jes. 6 en baie plekke in die Openbaringsboek.

“IN die sterfjaar van koning Ussía het ek die Here sien sit op ’n hoë en verhewe troon, terwyl sy some die tempel gevul het. Serafs het bo Hom gestaan; elkeen het ses vlerke gehad: met twee het hy sy aangesig bedek, en met twee het hy sy voete bedek, en met twee het hy gevlieg. En die een het die ander toegeroep en gesê: Heilig, heilig, heilig is die HERE van die leërskare. Die hele aarde is van sy heerlikheid vol!” (Jes. 6:1-3)

2 Engele as boodskappers, dit is wat die woord engel in die besonder beteken, hulle is ‘boodskappers’ wat die Here uitstuur om sy Woord, sy proklamasie aan mense deur die eeue te bring, dink aan die engele wat God se oordeel oor Sodom en Gomorra gebring het, die engel Gabriel wat aan Daniel verskyn het om profesie oor te dra, die engele wat aan die herders, Josef, Maria, Sagaria oor Jesus se koms verskyn het, en dan daardie wonderlike nuus, boodskap wat engele gebring het aan die vroue by die graf, en aan ons:

Maar die engel antwoord en sê vir die vroue: Moenie vrees nie, want ek weet julle soek Jesus wat gekruisig is. Hy is nie hier nie, want Hy het opgestaan soos Hy gesê het. Kom kyk na die plek waar die Here gelê het; en gaan haastig, sê vir sy dissipels: Hy het opgestaan uit die dode en gaan voor julle uit na Galiléa. Daar sal julle Hom sien. Kyk, ek het julle dit gesê.” (Mt 28:5–7)

3. Engele as krygsmanne, stryders wat God se oordeel uitvoer

Die engele wat Sodom en Gomorra, die eersgeborenes in Egipte, Assiriese mag 185 000 doodgeslaan het, engel wat Jerusalem getref het, die engele van oordeel in die hele boek Openbaring, ons Here Jesus wat self vertel van die werklikheid van die engele leermagte, en dat Hy saam hul sal terugkeer,

Of dink jy dat Ek nie nou my Vader kan bid en Hy vir My meer as twaalf legioene van engele beskikbaar sal stel nie? (Matt. 26:53)

7 en aan julle wat verdruk word, verligting te gee saam met ons in die openbaring van die Here Jesus uit die hemel met sy magtige engele  8 in vuur en vlam, wanneer Hy wraak uitoefen op die wat God nie ken nie en op die wat aan die evangelie van onse Here Jesus nie gehoorsaam is nie. (2 Thess. 1:7-8)

4. Laastens, hulle is dienende geeste, diensknegte van die Allerhoogste se kinders, sy uitverkorenes, sy kerk deur alle eeue en plekke,

Is hulle nie almal dienende geeste wat vir diens uitgestuur word ter wille van die wat die saligheid sal beërwe nie?” (Heb 1:14)

Die Here se engele beskerm sy kinders, vertroos ons, versterk ons.

Ja, ons weet nie wie altyd die engele is, presies hoe dit werk nie, maar dat dit ‘n werklikheid is is vas en seker…

want Hy sal sy engele aangaande jou bevel gee om jou te bewaar op al jou weë.” (Ps 91:11)

Die engele het ons Here Jesus versterk, in Gersamane, na Jesus 40 dae in die woestyn was, honger was, aangeval is deur die Satan, dan lees ons dat die engele gekom het om Hom te dien, na gees en liggaam.

In Hebr. 13:1,2 lees ons ook die woorde,

DIE broederliefde moet bly. Vergeet die gasvryheid nie, want daardeur het sommige, sonder om dit te weet, engele as gaste geherberg.

Maar nou, bely ons ook volgens die Skrif, dat ‘n derde van die engelemag het hoogmoedig geraak en afvallig geword,

Sommige van die engele het uit die verhewenheid waarin God hulle geskep het, in die ewige verderf verval3, maar die ander het deur die genade van God in hulle toestand volhard en staande gebly. Die duiwels en bose geeste het só ontaard dat hulle vyande van God sowel as van alles wat goed is. oos moordenaars loer hulle op die kerk – ook op elke lidmaat – om dit met alle mag in die verderf te stort en om alles deur hulle bedrieëry te verwoes. Daarom staan hulle deur hulle eie boosheid veroordeel tot die ewige verdoemenis en verwag hulle daagliks hulle verskriklike pyniging.

In die eerste week op aarde, die skeppingsweek en daarna moes hul geval het, dit word beskryf in Esg. 28, Jes. 14, Judas 6 en 1 Tim. 3:6, 2 Petrus 2:4, Op. 12 en ander plekke

En die groot draak is neergewerp, die ou slang wat genoem word duiwel en Satan, wat die hele wêreld verlei, hy is neergewerp op die aarde, en sy engele is saam met hom neergewerp.” (Re 12:9)

Die bose geeste en engele, is vyande van alles wat goed is, hul val heeltyd aan wat in Gen. 1 is, naamlik die ‘skeppingsordes’ van God:

huwelik, arbeidstaak, aanbidding van God.

Alles dinge wat deur die eeue, en vandag nog onder groot aanslag is.

Hulle uiteinde is egter baie duidelik, dat hul vir ewig verdoem is,

sien laasweek se Op. 20:7-10 prediking.

Maar tot die laaste dag, is die Satan en sy bose magte soos ‘n brullende leeu soekend om te verslind, mislei, dwaal, aan te kla, te haat, moord en alles aan te blaas.

Paar konkrete toepassing vanuit die Skrif, wat ons glo en bely in NGB art. 12

1. Nie die natuur, menselike wetenskap of idees bepaal wat in die begin plaasgevind het nie, maar God se Woord, dit is die bril waarmee ons na die hele lewe kyk, ook die natuur, skepping, engele, geesteswêreld … omdat God so in sy Woord geopenbaar het.

2. Die bose engele, die Satan is kragtig, sterk, maar nie almagtig nie. Hulle is geskape wesens, beperk, die alomwetend alsiendend soos God nie. Inderdaad, soos ons leer uit die boek Job, en selfs Op. 20:7-10, hul kan alleen doen wat God behaag en toelaat … Moenie speel met die Satan of bose magte nie, maar ook nie angstig vrees nie. Onthou die trooswoorde van 1 Joh. 4:3, “Julle is uit God, my kinders, en het hulle oorwin, omdat Hy wat in julle is, groter is as hy wat in die wêreld is.” (1 Jn 4:4)

3. Laastens, die Here self en die Here deur sy engele, sy dienende geeste, sal sy kinders, sal sy kerk versamel, bewaar, versorg, bemoedig en vertroos tot die laaste dag, midde die goeie stryd van die geloof. In die praktyk beteken dit dat die Here al baiekeer – ons kan dit nie sien nie – ons van die Bose en sy bose engele en/of bose goddelose mense magte bewaar het.

Dink aan daardie gebeure met Elisa en sy dienskneg, 2 Konings 6, Die Arameërs se leermag wat optrek om Elisa te vang,  en dan is Elisa se angsbevange dienskneg… soos ons ook maar sal wees ..

En dan die woorde van verse 16,17 “Maar hy antwoord: Vrees nie; want die wat by ons is, is meer as die wat by hulle is. En Elísa het gebid en gesê: Here, open tog sy oë, dat hy kan sien. En die Here het die oë van sy dienaar geopen, dat hy kon sien, en meteens was die berg vol perde en waens van vuur rondom Elísa.” (2 Konings 6:16–17)

Maar geliefdes, baiemaal besluit die Here, dit is genoeg, en dan moet ons weens siekte of vervolging, swaarkry sterwe, en dan het ons, ook die troos, wat die Here openbaar deur die gelykenis van die ryk man (wêreld) en die Lasarus (gelowiges):

En daar was ’n bedelaar met die naam van Lasarus wat vol swere voor sy poort gelê het. En hy het verlang om hom te versadig met die krummels wat van die ryk man se tafel val. Ja, selfs die honde het gekom en sy swere gelek. En toe die bedelaar sterf, is hy deur die engele weggedra na die boesem van Abraham.” (Luk 16:20–22)

O geliefde, glo van harte wat God alles openbaar aangaande die skepping en alles wat daarin is.

Glo aan die wonder van die geesteswêreld, al kan u dit nie alles omvat nie, glo aan die HERE van die leerskare, glo insluitende sy engelemag, Moenie op die skepsele, engele self vertrou nie, aanbid God en sy Seun alleen. Dit is die groot punt wat Hebr. 1 ook wil maak, aanbid nie die leërskare nie, nie mense of engele nie, maar die Skepper van engele, die Seun self!

Dit is Hy, verse 13, wat aan die regterhand van God sit, wat besig is om die vyande die voetbank van sy voete te maak, insluitende die Satan en die bose engele.

En dit is Jesus wat weer gaan kom met sy engele, vir wie ons met vreugde, deur die geloof wag en bid. Ons skaam ons daarom nie vir God nie, sy skeppingswonders nie, vir die werklikheid van die geesteswereld nie, want Hy sê, en ons glo dit van harte, soos ons ook bely:

Want elkeen wat hom vir My en my woorde skaam in hierdie owerspelige en sondige geslag, vir hom sal die Seun van die mens Hom ook skaam wanneer Hy kom in die heerlikheid van sy Vader met die heilige engele” (Mk 8:38)

en aan julle wat verdruk word, verligting te gee saam met ons in die openbaring van die Here Jesus uit die hemel met sy magtige engele in vuur en vlam, wanneer Hy wraak uitoefen op die wat God nie ken nie en op die wat aan die evangelie van onse Here Jesus nie gehoorsaam is nie.” (2 Th 1:7–8)

Amen.

Sien ook hierdie artikel: Gereformeerde belydenisskrifte oor God se skeppingswerk, deur prof. Paul Kruger  

IS GENESIS 22:18 ‘N VASTE VERSEKERING EN BELOFTE VAN GOD (OAV), OF ‘N WENS VAN DIE VOLKE (BDV)?

Statenvertaling (1637): En in uw zaad zullen gezegend worden alle volken der aarde, naardien gij Mijn stem gehoorzaam geweest zijt. (Gen. 22:18)

OAV (1933/53-vertaling): “En in jou nageslag sal al die nasies van die aarde geseën word, omdat jy na my stem geluister het.”

BDV (Bybel Direkte Vertaling, 2020): “Al die nasies van die aarde sal wens om so geseënd te wees soos jou nageslag, omdat jy na my stem geluister het.”

NKJV (New King James Version, 1982): In your seed all the nations of the earth shall be blessed, because you have obeyed My voice.” 

Inleiding
Onlangs het ek in my skattejag … oftewel boekejag na ou goud, ou skatte van ons gereformeerde geloof, op die volgende boek afgekom:

In een van die ‘leerredenen’ van vader Postma in hierdie boek (wat gelewer is tydens sy afskeidsgeleentheid van sy gemeente en kollegas, voortdat hy na SA toe sou vertrek, op 11 April 1858, Kampen, Nederland), “Een woord over de zending van het Evangelie onder alle volken“, spreek hy oor die vastheid, die sekerheid van die belofte wat die Here se kerk het, waarom ons sending en evangelisasie moet en kan uitvoer, en dit is:

die ‘vrymagtige welbehae’ en vaste verbondsbelofte van Genesis 22:18 wat in Jesus Christus vas en seker is (Gen. 3:15; 12:1-3; Hand. 3:25; Gal. 3:16).

In Dirk Postma se worsteling om na SA te gaan, het hierdie vaste Belofte van God hom oortuig en gelei (beklemtonings bygevoeg): 

“…. Abraham offert hem (Izak) in geloofsgehoorsaamheid, maar krijgt hem als een genadeloon duizendvoudig terug, als God zegt: “in u zaad zullen alle volken gezegend worden. Dat men door dit zaad ‘bepaald Christus’, Gods Zoon moet verstaan, lijd geen twijfel. (Gal. 3:16).

Heerlijke en troostvolle belofte voorwaar!

… Het woord Gods in onzen tekst, Gen. 22:18, geeft ons de vaste verzekering, dat het Evangelie met vrucht onder alle volkeren zal worden bediend: alles echter naar het vrijmachtig welbehagen Gods.

Heerlike toezegging dan: “Alle volken zullen in uw zaad – in Christus naamlijk – gezegend worden.” Let wel, alle volken zullen. Dus ga de kerk heen, en vervulle slechts hare roeping in kinderlijke gehoorzaamheid, zich verlatende op’s Heeren eigen toezegging (belofte -slc), de uitkomst aan zijne genade – aan zijn vrijmachtig welbehagen overlatende.

… Om de groote zaak te openen, meent men onder onze stam, en geloofsgenoten in de Tranvaalse Republiek, en Zuid Afrika, eene deure der hope te zien. Daarom heeft de Hoog Eerw. Synodale Commissie namens de gehele Kerk benoemd, derwaarts te reizen, om alles wat in het van Gods Koninkrijk kan worden gedaan, naar ons vermogen te doen. Wijh hopen daardoor den weg tot de Heidenen te banen. Heden staan ik voor u, reeds op reis zijnde, om die roeping te volbrengen, zoo het Gods genade moge behagen. …” (Enige Leerredenen van wijle prof. D. Postma. Kaapstad: 1893, bl. 16-19) 

Genesis 22:18 in die BDV, die 2020-vertaling?

Na ek hierdie gelees het, het ek die Statenvertaling van Gen. 22:18 en die OAV vergelyk met die nuutste Afrikaanse vertaling, die BDV oftewel 2020 vertaling, en die aansienlike verskil gesien tussen eersgenoemde twee vertalings en die 2020 vertaling.

Die SV en OAV en die meerderheid van vertalings, oud en nuut, met enkele uitsonderings, vertaal Gen. 22:18 met die klem op die vaste belofte van God van redding wat volke ontvang, en deur sy vrymag sal plaasvind in Christus, terwyl die BDV dit vertaal as bloot ‘n ‘wens’ van die volke, dus ‘n moontlikheid wat dalk gaan plaasvind:

OAV:  En in jou nageslag sal al die nasies ….  geseën word…

BDV: Al die nasies sal wens…. om so geseënd te wees…

Watter een is reg, in die konteks van Gen. 22 en veral die res van die hele Skrif, al is verskillende vertalings ‘grammaties moontlik’? 

Na my mening as die BDV vertaling nog vertaal het soos sommige verklaarders op gewys het, waar die klem nogsteeds sou geval het op die ‘passiewe ontvangs’ van die seën (redding):

“mekaar as geseën beskou, of mekaar seën, of soos Deut. 29:19: mekaar gelukkig prys” (Bybel met Verklarende Aantekeninge), of

“hulself geseënd ag … of noem” (WH Gispen, COT: Genesis),

vanweë God se Belofte, Gen. 12:3 en 22:16, dan was dit ten minste beter, maar die BDV vertaling se fokus verskuif na my mening van wat God beloof, toesê, genadiglik bepaal … na wat die mens en volke  ‘wens’ hopelik sal gebeur, maar nie seker is van nie?   

En dan verder, waarom, indien albei vertalings grammaties moontlik is, kies die BDV vir hul vertaling, wat juis onsekerheid bring oor die oorsaak en bron van die seën (in Christus wat vas en seker is)?

Ek is van mening dat die regte en beste vertaling volgens die oorspronklike taal, en die konteks van Gen. 22 en die hele Skrif (Skrif-met-Skrif vergelyking), dit is wat in die OAV staan, nl. “En in jou nageslag sal al die nasies van die aarde geseën word…”, dus wat sy uitverkorenes, in Christus (Ef. 1:4-6), onder en in al die volke toegereken word (Rom. 4; Gal. 3) soos vers 16 in die onmiddelike konteks duidelik en klinklaar beklemtoon en ons ook wys hoe ons moet ‘vertaal’, deur die geloof in die vaste Belofte, Jesus Christus, wat die fokus is van die hele Skrif, en wat van die begin tot einde daar was en nog is tot in ewigheid (Hebr. 13:8; sien ook HK Sondag v/a 19):

“… Ek sweer by Myself, spreek die Here, omdat jy dit gedoen het en jou seun, jou enigste, nie teruggehou het nie,” (Gen. 22:16)

Die Here self, “Ek sweer by Myself” (Ps. 2; 110; Jes. 45:23; 2 Kor. 1:20; Hebr. 6:13-20; ens.) en al sy beloftes, sy woorde in en deur Christus (en nie ons sondige gebroke ‘wense’ nie), is die enigste vaste sekerheid en hoop van al ons sending en evangelie verkondiging, binne en buite die kerk, ja, nog altyd en orals, vanaf Gen. 3:15 tot die laaste dag.

Hier is ‘n paar verdere verklarings oor hierdie saak:

I. Dr. Attie Bogaards (emeritus predikant van Pretoria Rooiwal) skryf,

1. 2020 se Genesis 22:18 vergelyk met ander vertalings

Ek gee hier net die vertalings weer ter wille van vergelyking:

  • 2020: Al die nasies van die aarde sal wens om so geseënd te wees soos jou nageslag, omdat jy na my stem geluister het.” (2020 gee ook in ’n voetnoot ’n alternatiewe vertaling: Word ook vertaal as “in jou nageslag sal al die nasies van die aarde geseën word”.
  • 1953: En in jou nageslag sal al die nasies van die aarde geseën word, omdat jy na my stem geluister het.
  • NKJV: In your seed all the nations of the earth shall be blessed, because you have obeyed My voice.
  • ESV: and in your offspring shall all the nations of the earth be blessed, because you have obeyed my voice.

2. Reeds in vergelyking met ander vertalings is daar radikale verskille

  • In 2020 is al die nasies die onderwerp, terwyl dit in die ander vertalings die voorwerp
  • In al die ander vertalings het ons die passiewe vorm geseën word, terwyl die 2020 dit in aktiewe vorm vertaal: sal wens om so geseënd te wees.
  • 2020 het soos jou nageslag. Al die ander het in jou nageslag. In jou nageslag kan ook vertaal word met saad, in jou saad. In Galasiërs 3:16 kan ons sien Wie hierdie Saad is: Christus. In en deur Hom word ons geseën.

3. Foute in die 2020-vertaling in vergelyking met die Hebreeuse grondteks

2020 vertaal sal wens om so geseënd te wees. Die Hebreeuse werkwoordsvorm (hitpael) kan op 2 maniere vertaal word: passief (geseën word) of refleksief (jouself as geseënd beskou). 

Die 2020 vertaling pas egter hoegenaamd nie.

Reeds die totale konteks van Genesis, die belofte aan Abraham, leer ons dat ons met ’n belofte van God te make het, iets wat Hy sál en gaan doen. Kyk bv Genesis 12:3: in jou sal al die geslagte van die aarde geseën word.

Ook die vertaling (2020) soos jou nageslag, is bedenklik. Die Hebreeuse woord word met in of deur vertaal. 

4. 2020 en Skrif-met-Skrif-vergelyking

2020: Al die nasies van die aarde sal wens om so geseënd te wees soos jou nageslag

Die vernaamste reël by Skrifverklaring én Skrifvertaling is Skrif-met-Skrif-vergelyking.

In die Heidelbergse Kategismus Sondag 3, vraag en antwoord 8 word ons onvermoeë om van nature enigiets goeds te kan doen, bely. Daardie enigiets goeds sluit alles in, ook Skrifverklaring en Skrifvertaling. God Self moet ons leer hoe om te vertaal. Dit leer Hy ons deur Skrif met Skrif te gaan vergelyk. Op ander plekke in die Bybel leer Hy ons om ons teks te verklaar en te vertaal.

Dit geld ook van Genesis 22:18. Ons sal na die Here Self in sy hele Woord moet gaan luister om hier reg te verstaan en te vertaal.

En as ons na die hele Woord (ook die NT) gaan luister, sal ons sien: Hierdie teks word o.a. in Galasiërs 3:8 deur die groot Bybelskrywer so aangehaal en vertaal: In jou sal al die volke geseën word. Nie soos nie (soos 2020 nie), maar in; ook nie ’n wens nie, maar ’n belofte.

Galasiërs 3:16 is eweneens van groot belang: Nou is aan Abraham die beloftes toegesê en aan sy saad. Hy sê nie: En aan die sade, asof dit op baie sien nie, maar op een: En aan jou saad, dit is Christus.

Konklusie

Die Gees deur sy Woord, leer ons baie presies hoe om Genesis 22:18 te vertaal.

II. Ds. Christiaan Jooste (GK Waterberg) skryf:

Die verskille in die vertaling gaan in hierdie verse oor die betekenis van ‘n spesifieke stamformasie in die oorspronklike taal.

In Gen 12:3 word die passiewe vorm (nifal) van die werkwoord gebruik om te stel dat al die geslagte in Abraham se nageslag geseën sal word. In Gen 22:18 kom ‘n ander vorm (hitpael) voor wat ‘n refleksiewe betekenis het, maar die sin se struktuur stem grootliks ooreen met die in Gen 12:3.

Die 2020 vertaling gee uitdrukking aan die refleksiewe betekenis deur dit as ‘n wens te vertaal, terwyl die OAV saam met die meeste ander vertalings dit bloot as wisselvorm as passief vertaal. Gramatikaal is dit dus moontlik dat Gen 22:18 as ‘n wens vertaal kan word, maar daar is ook genoegsame getuienis wat die moontlikheid staaf dat dit as wisselvorm van die passief in 12:3 vertaal kan word.

Omdat die klem in die die verbondsbelofte op die nageslag geplaas word blyk die passiewe vertaling meer waarskynlik as die wens van die nasies.

III. Statenvertaling kanttekeninge by Gen. 22:18 (ek gee vir u die Afrikaanse vertalings van die kanttekeninge hier, met erkenning aan die Gereformeerde Bijbelstichting wat die projek lei om die Nederlandse kanttekeninge in Afrikaans te vertaal, bygevoeg by die OAV (1933/53) vertaling)

Gen 22:18 En 34in jou nageslag 35sal 36al die nasies van die aarde geseën word, 36omdat jy na my stem geluister het. 

34) Dit is, in Christus, wat uit jou saad en na die vlees sal voortkom. Sien Gen. 12:3.

35) Sien Hand. 3:25. Gal. 3:8, 16.

36) Nie alleen hulle wat uit jou vlees sal kom nie, maar ook alle ander volke wat in u Saad, die Messias, sal glo. Sien Gal. 3:29.

37) Sien vers 16 se kanttekening.

En hier is die Statenvertaling se kanttekeninge by Gen. 22:16,

Gen 22:16 en sê: Ek sweer 36by Myself, spreek die HERE, 30omdat jy dit gedoen het en jou seun, jou enigste, nie teruggehou het nie

29) Want God het geen meerdere om by te sweer nie, Hebr. 6:13. Sien ook Jer. 22:5. Elders sweer God by sy grote Naam, Jer. 44:26; ook by sy siel, Jer. 51:14; en by sy heiligheid, Amos, 4:2; dit is, by Homself. In die volgende, spreek, Hebr. neum. Sien van hierdie woordjie, Jer. 23:31 se kanttekening.

30) Verstaan hiermee geen verdiende oorsaak van die daaropvolgende belofte nie, wat ook tevore aan Abraham gemaak is, maar die vrug of einde van die gehoorsaamheid van Abraham, wat God uit genade met die vernuwing van sy belofte en met hierdie eed van Hom, Abraham wil vereer en beloon. Dit moet dien tot verdere versterking van Abraham en sy hele kerk se geloof. Sien hiervan Hebr. 6:13, 14, 17, 18.

IV) Bybel met Verklarende Aantekeninge by Gen. 22:16,18 en Hand. 3:25

Ek sweer by Myself … God sweer by Homself, omdat niemand sy meerdere is nie, vgl. Hebr. 6:13; Luk. 1:73 … in jou geseën word: vgl. Gen. 12:3. Die vorm van die Hebreeuse werkwoord is hier egter anders en daarom vertaal ander liewer: mekaar as geseën beskou, of mekaar seën, of soos in Deut. 29:19: mekaar gelukkig prys. Die Griekse vertaling het die lydende vorm wat in Hand. 3:25 aangehaal word. …. En in jou saad (Hand. 3:25), volgens die Skrif en veral Gal. 3:16 word Christus hier bedoel. … seën: Sy woorde en dade bring seën tot in lengte van dae. Die seën bestaan daarin dat Jesus hulle bekeer van hulle booshede, Jes. 59:20; Matt. 1:21″ 

Opmerking: In Hand. 3:25 staan daar, “En julle is kinders van die profete en van die verbond wat God met ons vaders gesluit het toe Hy vir Abraham gesê het: En in jou saad sal al die geslagte van die aarde geseën word.” 

Die seën wat ons enigste troos is, is nié ons ‘wense’ nie, maar Christus self, ‘dat Jesus (ons, my!) bekeer! Daarom, leer die Heilige Gees ons ook hoe om te vertaal en vertaalkeuses te maak: ‘n vaste belofte van troos … nie ‘n wens nie!

V) Calvyn verduidelik Gen. 22:18 by Gen. 12:3, waarop Gen. 22:18 gebaseer is,

“But I extend the meaning further; because I suppose the same thing to be promised in this place, which God afterwards repeats more clearly, (Genesis 22:18.) And the authority of Paul brings me to this point; who says, that the promise to the seed of Abraham, that is, to Christ, was given four hundred and thirty years before the law, (Galatians 3:17.) But the computation of years requires us to understand, that the blessing was promised him in Christ, when he was coming into the land of Canaan.

Therefore God (in my judgment) pronounces that all nations should be blessed in his servant Abram because Christ was included in his loins. In this manner, he not only intimates that Abram would be an example, but a cause of blessing; so that there should be an understood antithesis between Adam and Christ. For whereas, from the time of the first man’s alienation from God, we are all born accursed, here a new remedy is offered unto us. Nor is there any thing contrary to this in the assertion, that we must by no means seek a blessing in Abram himself, inasmuch as the expression is used in reference to Christ. …

Now Paul assumes it as an axiom which is received among all the pious, and which ought to be taken for granted, that the whole human race is obnoxious to a curse, and therefore that the holy people are blessed only through the grace of the Mediator. Whence he concludes, that the covenant of salvation which God made with Abram, is neither stable nor firm except in Christ. I therefore thus interpret the present place; that God promises to his servant Abram that blessing which shall afterwards flow down to all people.” 

Twee opmerkings:

– Soos Calvyn ook hier aandui, in navolging van die Skrif, die mensdom, die volke soek en wens nie om gered te word nie, die evangelie is juis dat God ons kom opsoek het, die Woord het vlees geword en onder ons kom woon wat Hom verwerp het (Joh. 1), wat van Hom afgedwaal het, en Hom verwerp en verag het (sien Ps. 2; Rom. 1-3:20).

– Die redding, troos en hoop van Gen. 22:18 (en al God se beloftes) is ‘neither stable nor firm’ in die ‘wens van die volke’ (of enige mens of skepsel, HK Sondag 5,6, 11), maar ‘in Christus’ (alleen), is dit absoluut vas en seker (2 Kor. 1:20).

______________________________________________

Sien ook ander opmerkings en besprekings van die BDV vertaling

Woorde en Woordeboeke ook subjektief, dr. Attie Bogaards

Die beste boek om te lees oor Dirk Postma, asook die herstigting wat gevolg het, is dr. GCP van der Vyver se “Professor Dirk Postma, 1818-1890” (hb, 499bl.), beskikbaar by Pro Regno Boeke, tweedehands, R70-00. 

Verdere artikels oor Dirk Postma

aBrakel oor die bediening van die Genadeverbond,

De bediening van het Genadeverbond tot de voleinding der wereld

deur Wilhelmus aBrakel

[Bron: met erkenning oorgeneem uit, Halleluja of lof des Heeren over het genadeverbond. Sommige opskrifte is bygevoeg]

Van Christus tot de voleinding van der wereld

Nu we de bediening van het Genadeverbond van Adam tot Abraham en van Abraham tot Christus bezien hebben, sla nu uw oog ook eens op de bediening ervan in het Nieuwe Testament, van Christus tot de voleinding der wereld. Na de veelvuldige beloften en het uitzien der gelovigen is de Heere Jezus Christus ten slotte in de wereld gekomen:

Wanneer de volheid des tijds gekomen is, heeft God Zijn Zoon uitgezonden, geworden uit een vrouw, geworden onder de wet (Gal. 4:4);

God is geopenbaard in het vlees, is gerechtvaardigd in den Geest, is gezien van de engelen, is gepredikt onder de heidenen, is geloofd in de wereld, is opgenomen in heerlijkheid (1 Tim. 3:16).

God voortijds veelmaal en op velerlei wijze, tot de vaderen gesproken hebbende door de profeten, heeft in deze laatste dagen tot ons gesproken door den Zoon; Welken Hij gesteld heeft tot een Erfgenaam van alles, door Welken Hij ook de wereld gemaakt heeft; Dewelke, alzo Hij is het Afschijnsel Zijner heerlijkheid, en het uitgedrukte Beeld Zijner zelfstandigheid, en alle dingen draagt door het woord Zijner kracht, nadat Hij de reinigmaking onzer zonden door Zichzelven teweeggebracht heeft, is gezeten aan de rechterhand der Majesteit in de hoogste hemelen (Hebr. 1:1,2,3).

Zodat wij nu zien Jezus met heerlijkheid en eer gekroond, Die een weinig minder dan de engelen geworden was, vanwege het lijden des doods (Hebr. 2:9). Want Hij moet als Koning heersen, totdat Hij al de vijanden onder Zijn voeten zal gelegd hebben (1 Kor. 15:25).

Deze staat van de Kerk in het Nieuwe Testament, die genoemd wordt het ‘Koninkrijk der hemelen’, munt zeer hoog uit in heerlijkheid en voortreffelijkheid boven alle vorige tijden der Kerk. Deze heerlijkheid is in deze vier voorrechten te zien:

I. Die verskil tussen die bediening van die ou en nuwe verbond
In het Oude Testament vond de godsdienst plaats door lichamelijke, zichtbare zaken, die de komende Messias afschaduwden, of die louter zegeningen waren, omdat de gelovigen erdoor onderwezen werden in de verborgenheden van het Evangelie. Voor die tijd en wijze der bedeling waren ze, ten opzichte van dat werk, een zwaar juk, een juk der dienstbaarheid. Wat was er een verscheidenheid van plichtplegingen, een smartelijkheid bij de besnijdenis, een gedurig de wacht houden ten aanzien van raak niet of smaak niet, zoveel lichamelijke verontreinigingen, en dan weer wassingen, offeranden, waarin op zichzelf geen kracht was tot wegneming van de zonden, slechts arme beginselen, enz.

Maar in het Nieuwe Testament zijn al die dingen vernietigd, en in plaats van al die lichamelijke diensten heeft de Heere een geestelijker, verhevener, onzichtbaarder, onmiddellijker dienst ingesteld. Men is nu niet meer aan een plaats gebonden; men gaat nu niet meer door schaduwen tot de zaak, maar de ware aanbidders aanbidden de Vader in Geest en waarheid (Joh. 4:23). Nu mogen we, met voorbijgaan van alle aardse dingen, gelijk het heiligdom binnengaan,

Hebr. 10:19-22: Dewijl wij dan, broeders, vrijmoedigheid hebben, om in te gaan in het heiligdom door het bloed van Jezus, op een versen en levenden weg, welke Hij ons ingewijd heeft door het voorhangsel, dat is door Zijn vlees; en dewijl wij hebben een groten Priester over het huis Gods; zo laat ons toegaan met een waarachtig hart, in volle verzekerdheid des geloofs, onze harten gereinigd zijnde van de kwade consciëntie, en het lichaam gewassen zijnde met rein water.

Kol. 2:16,17: Dat u dan niemand oordele in spijze of in drank, of in het stuk des feestdags of der nieuwe maan of der sabbatten; welke zijn een schaduw der toekomende dingen, maar het lichaam is van Christus. Wij zijn tot vrijheid geroepen… alleenlijk gebruikt de vrijheid niet tot een oorzaak voor het vlees (Gal. 5:13).

2. Die vervulling en uitbreiding van die verbond van onder een na onder alle volke

Hoewel de Kerk voor de roeping van Abraham uit alle natiën zonder onderscheid bestond, toch was er weinig uitbreiding en heerlijkheid. Goddeloosheid en afgoderij overstroomden alles. Maar na de roeping van Abraham scheidde de Heere alle natiën van Zich af, en liet ze in hun wegen wandelen. Maar Hij maakt Jakob Zijn woorden bekend, Israël Zijn inzettingen en Zijn rechten. Alzo heeft Hij geen volk gedaan; en Zijn rechten, die kennen zij niet (Ps. 147:19,20). Maar na de komst van de Heere Jezus is dat onderscheid tussen de landen weggenomen. Maar in allen volke is die Hem vreest en gerechtigheid werkt, Hem aangenaam (Hand. 10:35). Paulus zegt hiervan in Ef 2:13 en 14:

Maar nu in Christus Jezus zijt gij, die eertijds verre waart, nabij geworden door het bloed van Christus. Want Hij is onze Vrede, Die deze beiden één gemaakt heeft, en den middelmuur des afscheidsels gebroken hebbende enz.

Het was voorzegd in Gen. 49:10: Denzelven zullen de volkeren gehoorzaam zijn.

Ja (de boeken van) Mozes, de Psalmen en de Profeten staan vol met de roeping der heidenen, en zie, zoals het geprofeteerd was, zo is het ook vervuld; wij zijn er getuigen van. Eerst werd het Evangelie van het Koninkrijk wel (alleen) aan de Joden verkondigd, maar toen zij het verwierpen, werd het tot de heidenen gebracht, Hand. 13:26,46,47,48:

Het was nodig, dat eerst tot u het Woord Gods gesproken zou worden; doch nademaal gij hetzelve verstoot, en uzelven des eeuwige levens niet waardig oordeelt, ziet, wij keren ons tot de heidenen. Want alzo heeft ons de Heere geboden, zeggende: Ik heb u gesteld tot een licht der heidenen, opdat gij zoudt zijn tot zaligheid, tot aan het uiterste der aarde. Als nu de heidenen dit hoorden, verblijdden zij zich.

En daarna is hun geluid over de gehele aarde uitgegaan en hun woorden tot de einden der wereld (Rom. 10:18).

Iemand zou kunnen denken: Waarom Abraham een erfgenaam der wereld, een vader van vele volkeren en der gelovigen genoemd, daar Henoch en Noach voor Abraham geleefd hebben en gelovige en heilige mensen bij uitnemendheid waren en Abraham en de Messias toch uit hen zijn voortgekomen?

Maar hoe? Zijn wij dan door de dienst van Abraham bekeerd, en niet door de dienst van Henoch en Noach? Omdat het geloof en het Evangelie door hen niet voortgeplant zijn, maar wel door Abraham. Abrahams vader en zijn geslacht waren afgodendienaars (Joz. 24:2).

God roept Abraham zonder middel en openbaart Hem de komende Middelaar, en dat Deze uit hem zou voortkomen. Hij beveelt hem, dat hij zijn kinderen deze verborgenheden zou leren, waarin hij ook getrouw door God werd onderwezen (Gen. 18). Hij belooft dit ook te zegenen, zodat ook de heidenen door zijn dienst bekeerd, en zo naar de Geest zijn kinderen zouden worden. Zo is het Evangelie voortgeplant in zijn zaad, en door zijn zaad op de heidenen, en zo is het ook tot ons gekomen, zodat wij, als wij opklimmen tot hen, door wie wij tot de kennis en de liefde van het Evangelie zijn gekomen, moeten uitkomen bij Abraham.

Daar wordt het afgebroken; zijn vader was afgodendienaar, en hij werd op buitengewone wijze door God geroepen. Paulus zegt, Rom. 9:7:

Noch omdat zij Abrahams zaad zijn, zijn zij allen kinderen, maar: In Izaâk zal u het zaad genoemd worden; dat is, niet de kinderen des vleses, die zijn kinderen Gods; maar de kinderen der beloftenis worden voor het zaad gerekend; Gal. 4:28: Maar wij, broeders, zijn kinderen der belofte, als Izak was.

3. Die Gees was reeds teenwoordig in die ou verbond, maar word nou ryker en oorvloediger uitgestort in die nuwe verbond

Hoewel in het Oude Testament de Geest der aanneming tot kinderenen wel was, nochtans was alles toen schaarser, en minder personen hadden er deel aan in ruime mate, en die er al deel aan hadden, die hadden weinig van deze goederen. Maar in het Nieuwe Testament geeft God alles overvloediger. Wij lezen van de overvloediger mate van de Heilige Geest, Jes. 44:3,4:

Want Ik zal water gieten op den dorstige en stromen op het droge; Ik zal Mijn Geest op uw zaad gieten en Mijn zegen op uw nakomelingen.

En zij zullen uitspruiten tussen in het gras, als de wilgen aan de waterbeken; Joël 2:28: Daarna zal het geschieden, dat Ik Mijn Geest zal uitgieten over alle vlees enz. Toen Christus kwam, heeft Hij met deze Geest Zijn kinderen gedoopt (Matth. 3:11). Deze Geest heeft Hij ook na Zijn hemelvaart rijk over hen uitgegoten (Tit. 3:6).

Hieruit komt ook een meerder mate van licht voort, naar de profetieën in Jes. 11:9:

Want de aarde zal vol van kennis des HEEREN zijn, gelijk de wateren de bodem der zee bedekken, en volgens het getuigenis van Johannes,

1 Joh. 2:27: En de zalving, die gijlieden van Hem ontvangen hebt, blijft in u, en gij hebt niet van node, dat iemand u lere; maar gelijk dezelfde zalving u leert van alle dingen, zo is zij ook waarachtig. Hieruit komt ook een uitnemende heiligheid voort,

Jes. 60:21,22: En uw volk zullen altezamen rechtvaardigen zijn, zij zullen in eeuwigheid de aarde erfelijk bezitten; zij zullen zijn een spruit Mijner plantingen, een werk Mijner handen, opdat Ik verheerlijkt worde. De kleinste zal tot duizend worden, en de minste tot een machtig volk; Ik de HEERE, zal zulks te zijner tijd snellijk doen komen.

Hieruit komt een nabijer en vertrouwelijker omgang met God voort, Hebr. 4:14,16:

Dewijl wij dan een groten Hogepriester hebben, Die door de hemelen doorgegaan is, namelijk Jezus, de Zoon van God, zo… laat ons dan met vrijmoedigheid toegaan tot den troon der genade, opdat wij barmhartigheid mogen verkrijgen, en genade vinden, om geholpen te worden ter bekwamer tijd.

Hier komt ook meer troost en vrede in de ziel uit voort, Jes. 54:13: Al uw kinderen zullen van de HEERE geleerd zijn, en de vrede uwer kinderen zal groot zijn, Ps. 72:7: In Zijn dagen zal de rechtvaardige bloeien, en de veelheid van vrede, totdat de maan niet meer zij.

4. Die voorregte en seëninge van die nuwe verbond 

In het Oude Testament was de gehele bediening strenger, en op een meer wettische wijze; maar in het Nieuwe Testament is ze zoeter en evangelischer; zie de vergelijking in Hebr. 12:18-22:

Want gij zijt niet gekomen tot den tastelijken berg, en het brandende vuur, en donkerheid, en duisternis, en onweder…. Maar gij zijt gekomen tot den berg Sion, en de stad des levenden Gods, tot het hemelse Jeruzalem, en de vele duizenden der engelen.

Zo is op de dagen van het Nieuwe Testament in het bijzonder van toepassing: Hoe liefelijk zijn de voeten dergenen, die vrede verkondigen, dergenen, die het goede verkondigen(Rom. 10:15)!

Deze en andere zijn wel de voorrechten van de dagen van het Nieuwe Testament, in zoverre het de mate betreft; maar die goederen werden in alle dagen en over alle gemeenten van het Nieuwe Testament niet in gelijke mate uitgestort. Maar de ene tijd kreeg er wel meer van dan de andere, en soms kreeg een gedeelte van de Kerk op de ene plaats wel meer, terwijl de Kerk op andere plaatsen in schaarsheid leefde.

Het heeft God behaagd dat ook de Kerk van het Nieuwe Testament een strijdende Kerk zou zijn. Toen de apostelen op de Pinksterdag met de Heilige Geest werden vervuld, toen werd de hele stad beroerd. De mensen, die uit allerlei delen der aarde in die tijd te Jeruzalem waren, en die dingen gehoord hadden, verkondigden het ieder in zijn land. De apostelen verspreidden zich kort daarna onder de heidenen, en reisden naar alle streken: het oosten en het westen, het noorden en het zuiden. Zij vervulden de gehele wereld met het geluid van het Evangelie en stichtten overal gemeenten. Zo werd de profetie van Ps. 2:8 vervuld: Eis van Mij, en Ik zal de heidenen geven tot Uw erfdeel, en de einden der aarde tot Uw bezitting; Ps. 72:8: Hij zal heersen van de zee tot aan de zee en van de rivier tot aan de einden der aarde.

Die kerklike stryd tot die voleinding van die wêreld

Maar de duivel zat niet stil. Hij stookte zijn onderdanen op, richtte verschrikkelijke, zowel bijzondere als algemene, vervolgingen aan om de naam van Christus en van de Christenen te smoren. Ja, hij zocht zijn onderdanen zelfs in de gemeente te krijgen, en door hen verwekte hij binnen de gemeente zelfs allerlei dwalingen en ketterijen. Zo had de Kerk van buiten en van binnen te strijden, waardoor de loop van het Evangelie gestuit werd, en de waarheid uit Afrika en Azië verdreven, hoewel er tot op deze huidige dag nog overblijfselen van het Christendom achter zijn gebleven, hoewel geheel vervallen en bedorven.

In Europa kreeg de Kerk door Constantijn de Grote wel vrijheid en vrede van buiten, maar aan de ene kant kwam de wereld toen met geweld in de Kerk, en aan de andere kant groeide de Antichrist sterk, totdat hij macht verkregen had, alles overheerste en door zijn valse leer de Kerk in een Babel veranderde, zodat de Kerk vele honderden jaren in een ellendige en droeve toestand heeft verkeerd. Evenwel kende God de Zijnen en deed Hij nu en dan, hier en daar getuigen der waarheid spreken, totdat het licht met kracht doorbrak. Door middel van Zwingli, Luther, Calvijn en anderen begon de Kerk weer te bloeien; maar het vergieten van het Christenbloed hield niet op, totdat God de ziel van Zijn tortelduif uit de klauwen van dat beest, die hoer van Babel, rukte, die dronken geworden was van het bloed der heiligen. Maar toen de Kerk meer vrijheid en veiligheid van buiten verkreeg, hield de duivel niet op met door allerlei ketterijen en dwalingen de Kerk te verontrusten. De ene was zo snel nog niet ontdekt en overwonnen, of de andere kwam weer te voorschijn: zo is het gegaan tot op de huidige dag. En wat er nog zal gebeuren, dat weten wij zo zeker niet, maar dit weten wij wel, dat het een strijdende Kerk zal blijven, zolang als de wereld bestaat.

Maar de Heilige Schrift spreekt duidelijk van de val van de Antichrist vooral in Openb. 18 – die wij zeker verwachten.

Ook spreekt de Heilige Schrift duidelijk over de bekering van de Joden, o.a. in Rom. 11:25,26,27:

Want ik wil niet, broeders, dat u deze verborgenheid onbekend zij (opdat gij niet wijs zijt bij uzelven), dat de verharding voor een deel over Israël gekomen is, totdat de volheid der heidenen zal ingegaan zijn. En alzo zal geheel Israël zalig worden; gelijk geschreven is: De Verlosser zal uit Sion komen en zal de goddeloosheden afwenden van Jakob. En dit is hun een verbond van Mij, als Ik hun zonden zal wegnemen.

En hoewel wij noch tijd, noch plaats, noch mate durven bepalen, toch menen wij, dat Gods Kerk, na de val van de Antichrist, uitnemender heerlijk zal zijn dan in vorige tijden. Zie o.a. Rom. 11:12,15:

En indien hun val de rijkdom is der wereld, en hun vermindering de rijkdom der heidenen, hoeveel te meer hun volheid!… Want indien hun verwerping is de verzoening der wereld, wat zal de aanneming wezen, anders dan het leven uit de doden?

Hier wordt gesproken over het voordeel, dat de verstoting en wederaanneming der Joden de heidenen zou toebrengen. Voor wie de val en verwerping van de Joden een rijkdom en verzoening bracht, zou de volheid en aanneming van de Joden ook tot rijkdom en leven uit de doden zijn. Nu voor de heidenen was de val en de verwerping en vermindering van de Joden tot rijkdom en verzoening. Zo zou de volheid en aanneming der Joden hun ook tot rijkdom en leven uit de doden zijn. Hoe is het Joodse volk toegenomen! De drie werelddelen krioelen van Joden. Als zij eens tezamen de Heere Jezus zullen aannemen, en God over dat volk Zijn gaven en genaden zeer overvloedig zal uitstorten, tot geloof en heiligmaking, wat zal de Kerk dan uit een machtig volk bestaan en uit een ontelbare menigte van lidmaten! En hoe kan het anders, of hun licht en vuur zal onder de heidenen aan alle kanten doorbreken. O wenselijke zaak!

Vergelijk nu deze drie perioden met elkaar, en beschouw hoe heerlijk de laatste is boven de twee eerste en houdt in gedachten dat wij in de laatste en gelukzaligste tijden leven. Verblijd er u over. O hoe verlangden de gelovigen van het Oude Testament naar deze tijd, hoe profeteerden ze ervan, hoe baden ze erom, hoe zong de gemeente ervan in verschillende Psalmen.

En nu ze aangebroken zijn, zou ons hart nu zijn alsof er niets bijzonders gebeurd was, zou ons hart niet eens verwijd worden?

Dank en verheerlijk God erover. Indien de oude gemeenten God dankten en loofden vanwege de schaduwdienst en zich niet konden verzadigen in deze te betrachten, hoe vrolijk moesten wij dan de Heere prijzen, en die ondenkbare genade erkennen, die ons meer dan hun, en boven het huidige heidendom overkomt.

Wandel nu in dat licht.

Komt, gij huis Jakobs, en laat ons wandelen in het licht des HEEREN (Jes. 2:5). Wandelt waardiglijk der roeping, met welke gij geroepen zijt (Ef 4:1). Zo hebben wij ook de bediening van het verbond der Genade in het algemeen beschouwd.

Samenvatting van enkele vragen

(De volgende vragen zijn door Brakel uitvoerig behandeld na zijn praktikale verhandeling over het Genadeverbond. De antwoorden zijn beknopt samengevat. De Bijbelse bewijzen, tegenwerpingen en weerleggingen zijn weggelaten. Zie voor de motivatie hiervan de Inleiding.)

Vraag IIs het Oude Testament gefundeerd in de belofte en de erfenis van Kanaân, en vindt dit een begin bij de uittocht uit Egypte, of bij Sinai? Of wordt het Oude Testament, dat toch het Verbond der Genade is, ‘oud’ genoemd ten opzichte van de bediening en is het begonnen bij de eerste Evangelieverkondiging in het Paradijs?

Antwoord: Het Oude Testament vindt zijn grond niet in de erfenis van Kanaân. Het is bij Adam begonnen en vindt zijn oorsprong niet aan de Sinaï.

Vraag 2Is het Verbond, dat op Horeb gesloten werd, een Verbond der werken?

Antwoord: Het Verbond op Sinaï is geen Verbond der werken, maar alleen de wet behelst de eis van het Verbond der werken. De wet werd hun echter gegeven als tuchtmeester tot Christus.

Vraag 3Is het Verbond op Sinaï een gemengd Verbond en ten dele uit het Verbond der werken en ten dele uit het Verbond der Genade samengesteld?

Als het Verbond op Sinaï een gemengd Verbond was geweest, dan zouden de werken en het geloof de voorwaarden zijn voor het Verbond; zij zijn echter geen voorwaarden. maar kenmerken van een ware bondgenoot.

Vraag 4Is het Verbond, dat op Sinaï met Israël gesloten werd, en dat tot de tijd van Christus bleef bestaan, alleen een uiterlijk Verbond en wezenlijk te onderscheiden van het Verbond der Genade? Of is het Verbond der Genade (toen) op een uiterlijke wijze bediend? 

Het woord ‘verbond’ wordt in de Bijbel ook gebruikt voor omstandigheden, die een kenmerk vertonen van een wezenlijk verbond, zonder zelf een verbond te zijn. Zo wordt ook de bediening van het verbond wel ‘verbond’ genoemd, terwijl het dikwijls slechts een zegel betreft bijvoorbeeld de besnijdenis – tot bevestiging van het Verbond. Maar als er van het Verbond op Sinaï sprake is, is er geen sprake van een uiterlijk verbond dat in wezen onderscheiden is van het Genadeverbond. Het spreken over een uiterlijk verbond, dat God zou sluiten, is in strijd met Gods recht, dat in alles oprechtheid en volkomenheid eist. Hijzelf is in alles ook oprecht, en handelt in alles volkomen goed.

Vraag 5Zijn de ceremoniën van het Oude Testament enkel zegeningen Gods, of zijn ze opgelegd als strafvoor het gouden kalf?

Vraag 6Hebben de gelovigen in het Oude Testament volkomen vergeving van zonden en verzoening met God gehad, de Geest der aanneming tot kinderen en ware vrede in het geweten door Jezus Christus als hun volkomen Borg, door een waarachtig geloofaangenomen? Ofzag God hun zonden door de vingers en liet Hij hen in een onverzoende staat blijven onder schuld, toorn en vloek? Verweet Hij hun de onbetaalde schuld, die Hij telkens weer eiste door hun een handschrift (der zonde) te doen voorkomen,en deed (God) hen onder de engelen, priesters, overheden en de duivel in schrik en beven en in vreze des doods leven, totdat Christus door Zijn dood alles dadelijk volbracht had?

De gelovigen in het Oude Testament hebben volkomen vergeving der zonden en verzoening met God gehad, evenals de Geest der aanneming tot kinderen en de vrede en blijdschap van het geweten.

Vraag 7Is de zevendaagse sabbat, die in het vierde gebod wordt voorgesteld en een heilige rust eist – dat is een blijde verlustiging in God door Hem zowel in het bijzonder als in het openbaar in Zijn werken te verheerlijken, waarbij lichamelijke bezigheden, uitoefening van het beroep of dienstwerk stil liggen – behoort deze zevendaagse sabbat tot de ceremoniële wet, die alleen aan Israël is gegeven, en in Christus is vervuld en teniet gedaan, of behoort ze tot de onveranderlijke regel van een heilig leven, zoals andere geboden van de wet, en verplicht ze alle mensen van alle eeuwen op de geheIe aarde?

Antwoord: De zevendaagse sabbat behoort tot de onveranderlijke regel van een heilig leven, evenals de andere geboden van de wet, en verbiedt alle mensen van alle eeuwen op de gehele aarde. Zij behoort in haar aard niet tot de ceremoniën, is niet aan Israël alleen gegeven, en is in Christus niet vervuld als ware het een schaduw, en te niet gedaan.
______________________________________

Sien aBrakel se standaardwerk, De Redelijke Godsdienst, hier in Nederlands en Engels.

Die WESE van beide die ou(er) verbond (OT) met Abraham, was en is soos dit is met die vervulling en bevestiging van daardie selfde verbond in die nuwe(r) verbond in Christus (NT):

GOD HOMSELF!

deur dr. J. Ridderbos*

Die toesegging van die ryk nageslag om uit Abraham gebore te word, word gevolg deur die belofte van die seën wat hierdie volk, onder leiding van Abraham, van God sal ontvang. Dit word gedoen in die bekende woorde:

“En Ek sal my verbond oprig tussen My en jou en jou nageslag ná jou in hulle geslagte as ’n ewige verbond, om vir jou ’n God te wees en vir jou nageslag ná jou.” (Gen. 17:7)

Hier word  dus eers weer nogmaals die versekering gegee dat die verbond van God met Abraham en met sy nageslag sal wees, en dit word ‘n ‘ewige verbond’ genoem.  …  die bedoeling ….  word duidelik aangetoon in die Nuwe Testament, waar die rykdom van die Ou Testament beloftes van redding, soos met ander sake, eers daarin volledig geopenbaar word. Daaruit blyk dit dat hierdie onverganklike verbond nie net deel van Abraham se vleeslike nageslag bly nie, maar deel word van die ware Israel: diegene wat in die voetspore van die gelowige Abraham wandel.

Wat hierna volg, is die mooiste in al hierdie openbaring van God aan Abraham, en daar is niks mooiers in die hele Skrif nie. Dit is die Goddelike belofte, “om ‘n God vir jou te wees en vir jou nageslag na jou.”

Hiermee word nou die kern van die saak genoem, dit wat die middelpunt en die kern van alle beloofde redding uitmaak. Die Here skenk Homself aan Abraham en sy nageslag. Wat die verbond ookal mag bevat in seëninge en in dinge, die inhoud van die verbondsbelofte is immers God self.

Dit wil nie sê dat die aardse saak geen waarde of betekenis het nie.

Inteendeel, onmiddellik na hierdie woord volg weer die belofte wat vroeër aangaande Kanaän gemaak is, waarvan hier genoem word dat hierdie land, waar Abraham nou as vreemdeling vertoef, aan hom en sy saad gegee sal word tot ‘n ewige besitting. As Abraham en sy nageslag die Here as hulle God het, kan die verkrying van die land nie uitbly nie, want Hy is ‘n God wat weet wat sy volk nodig het. Hy is ook nie ‘n God wat slegs met hul geestelike behoeftes rekening hou nie. Nee, Hy neem hulle geheel en al aan as sy volk, wat bestaan in ‘n fisiese en geestelike lewe. Hy is immers daardie God wat self die mens na liggaam en siel geskape het. Hy weet dus dat ‘n volk ‘n land nodig het om gelukkig en geseënd te wees en hul roeping te vervul.

Die hoofsaak is nie daardie land nie, maar dit is dat die Here hulle God is.

Daarom word na die belofte aangaande die land nogmaals die groot woorde weereens herhaal: “En Ek sal vir hulle God wees.” (v. 8) Dit is die eerste en die laaste. Dit is ook wat die eiendom van Kanaän sy waarde en glans gee.

Hier blyk dit die duidelikste, wat ons vroeër gesien het, dat in die Ou Testament die uiterlike en die aardse ‘n geestelike en ewige agtergrond het. Die besit van Kanaän en ‘n lang lewe daarin, aardse voorspoed, welvaart en rykdom, is seëninge wat in die Ou Testament telkens weer na vore kom. Maar die inhoud van die verbondsbelofte is God self. En hierdie heilsgoedere is so onuitspreeklik groot en ryk dat dit outomaties alles oortref en beheer.

Al die ander heilsgoedere is slegs die gevolg van hierdie een, dat die Here hulle God is. (Al die ander heilsgoedere) ontleen hul waarde en betekenis daarvan (dat die Here hul God is).

Sekerlik, Kanaän was ‘n ryk geseënde land, en die Skrif vermeld telkens sy melk en heuning en prys sy koring, sy nuwe wyn en sy olie. Maar toe dit daarop neerkom, was dit alles nie die ware saak wat die lewe in Kanaän so ‘n waardevolle voorreg vir die vrome se gemoed gemaak het nie.  Kanaän se werklike rykdom bestaan ​​immers nie in een van hierdie aardse dinge nie, maar daarin dat Israel Kanaän uit die hand van hul God ontvang het as teken van sy guns, ‘n waarborg van sy liefde. Die land was ‘n gawe van God, en daarom kon Israel sy God in die land geniet; wat die middelpunt van die hele Jerusalem was, waar Hy tussen die gérubs en onder die lofsange van Israel in die midde van sy volk sou woon, om die land van Kanaän te heilig deur sy teenwoordigheid, en deur sy vriendelike lig, wat van sy aangesig uitstraal, en wat vir die volk wat in Kanaan is meer vreugde bring as wat die druiwe van Eskol en alle aardse seëninge ooit kan doen.

So is dit dan dat die “jou God te wees en vir jou nageslag na joudie kern van die verbondsbelofte is, wat dan ook aan die tydelike seëninge hul eie waarde verleen, en sodoende die aardse seëninge in wese oortref, en as die aardse seëninge verlore gaan, die waarde (van die kern van die verbondsbelofte) behou word. Omdat God die inhoud van die verbond is, daarom moet daar straks op die oue(r) bedeling ‘n nuwe(r) nog ryker een volg, waarin nog duideliker aan die lig sal kom, dat  in die guns van hierdie (selfde – slc) God is al die geestelike seëninge opgesluit in Christus Jesus: alles wat in die hemelse skatkamer in Goddelike liefde, in onverstoorbare vrede, wat in ondenkbare salighede vir die mensekinders ingesluit is.

* Bron: Abraham: De vriend Gods (Kampen: JH Kok, 1928), bl. 257-259.  Opskrif en beklemtonings is bygevoeg. 

Dus (slc – opmerkings): 

1. nie die land of enige tydelike aardse seëninge nie, maar God self en al sy weldade in Jesus Christus, deur die krag van die Heilige Gees, is die wese van die genadeverbond in beide OT en NT.

2. hierdie Belofte (van die verbond), moet bedien word soos God beveel het in beide bedelings, aan gelowiges en hul kinders, die verbondsbesnydenis in die OT, deur die verbondsdoop in die NT (vgl. Gen. 17:7-12 met Hand. 2:39; 16:15, 31-34). 

3. Die feit dat die ewigdurende wese van die verbond God self is, Christus en al sy weldade, beteken nie dat liggaam, tyd, land, huwelik, gesin, volk, besittings, aardse of tydelike dinge en seëninge, ens., onbelangrik, sleg of ‘onbybels’ is opsigself nie, in die woorde van Ridderbos: … die kern van die verbondsbelofte (God self) verleen waarde aan die tydelike seëninge. Sien Jesus se woorde in Matteus 6:33. 

4. Soos Bavinck geleer het, die genade vernietig nie die natuur nie, maar heilig dit deur Christus (in God se diens), in my eie woorde: die natuur red ons nie, maar moet ook nie verag, vernietig of ontken word nie (1 Tim. 4:1-5), dit word geheilig in Sy diens, tot sy eer, volgens en deur sy Gees en Woord (Rom. 11:36; 1 Kor. 10:31). 

5. Die doel van die verbond: Soli Deo gloria!

Die verbond is die wese van die ware godsdiens – Herman Bavinck 

Die prediking van God se magsryk gerig aan alle nasies en koninkryke, nie net aan die individu en kerk nie (Jer. 1:10)*

deur ds. HJ van der Walt

Lees: Jeremia 1:1-10 en Psalm 24 

Teks: Jer. 1:10, “Kyk, Ek stel jou vandag aan oor die nasies en oor die koninkryke om uit te ruk en om te gooi en te vernietig en te verwoes, om te bou en te plant.”  

Inleiding op die preek – S. Le Cornu
Ds. van der Walt se treffende Jeremia 1 preek, wat vandag nog net so aktueel is as in die 1970’s, wys hoe die Woord van God aan almal gerig moet word, dat God in Christus oor alles regeer, oor alle nasies en koninkryke. 

Verkeerde sienings soos bv. die piëtisme, anabaptisme of die (radikale) twee koninkryke leer, is besig om skade aan te rig, deur die heerskappy van Christus en sy Woord as’t ware te wil beperk tot die individu, gesin en kerk, terwyl die Woord duidelik is dat die hele Woord tot die ganse wêreld, tot alle volke en nasies moet uitgaan, met ‘n oproep tot geloof en bekering, om die enigste Verlosser en Koning te aanbid en te dien … ongeag of hul dit wil hoor of aanvaar. Ds. van der Walt preek op ‘n plek:

“… Want (Jeremia) is deur God uitverkies, geroep en aangestel om gesant te wees van sy magsryk. Hy spreek tot die nasies en koninkryke van die wêreld met die gesag van die ewige Koning. Die Woord van God dra die hoogste gesag in die wêreld. Die gesag is onbegrens. Jeremia se aanstelling geld vir die ganse wêreld, “… oor die nasies en oor die koninkryke…” God, die ewige Koning, voer heerskappy oor die hele wêreld: “… Die aarde behoort aan die Here en die volheid daarvan, die wêreld en die wat daarin woon; want HY het dit gegrond op die seë en dit vasgestel op die strome…” (Ps. 24: 1, 2). 

Die God van die ganse wêreld beheers die geskiedenis van elke volk — gelowig of ongelowig. Hy, die God van orde, handhaaf sy gesag op ‘n besondere wyse. … God se gerig gaan oor alles wat sy gesag misken, ongehoorsaam is aan sy wil en sy eer nie soek nie; dit moet vernietig word. Dit is die sonde, in watter vorm en onder  watter mooi dekmantel ookal. God het immers self sy oordeel oor die sonde in die Paradys aangekondig, en handhaaf dit deur die eeue, om dit in die eindgerig te voltrek.”

Ds. van der Walt wys verder op die tweesnydende aspek van die Woordverkondig, wat baiemaal in ons tye gemis word, want almal is vir of teen Christus, en die prediking moet elkeen daartoe dwing, beginnende by elke lidmaat, maar ook in die hoogste raadsale van ‘n land, elke regeerder of president moet ook buig voor Christus (Ps. 2):

“Die oordeel is die helfte van God se raad. Sy volle raad, wat elke profeet en ook Jeremia moet verkondig, is: oordeel én genade. Daarom was Jéremia nie bloot ‘n swartgailige „sondejagter”, ‘n oordeelsprofeet wat met sy prediking verwoes en vernietig nie. Hy was in dieselfde asem ook ‘n genadeverkondiger wat gebou en geplant het. God bou en plant, in sy genade, die nuwe lewe op dieselfde plek waar sy oordeel die sonde vernietig het.

Jeremia moes „nuwe stede” bou, met dieselfde prediking, uit die puinhoop wat God se oordeel nagelaat het. Die nuwe aarde kom in die eindgerig as die herskepping van die ou aarde, deur God se oordeel. God breek die oue, wat in die greep van die sonde is, af om die nuwe daaruit te bou.

Die skaduwee van ons Hoogste Profeet, Jesus Christus val duidelik oor die wêreld in die profetiese optrede van Jeremia: die PRIESTERseun uit Anatot, is aangestel om die wêreld PROFETIES met die KONINGSwoord van God te regeer.” 

Hy preek ook dat nie die politieke, ekonomiese, onderwys of watter raadsale ookal die lot van die wêreld bepaal nie, maar die raadsbesluite van God wat tydig en ontydig van die kansels (en orals!) verkondig moet word uit en volgens God se Woord: 

“Alle oë is vandag gevestig op die raadsale van die wêreld en die kernkrag-arsenale van die groot moondhede. Dit lyk of die lot van die wêreld daar beslis gaan word, Die behendigste staatsman of die dapperste generaal gaan oënskynlik baas wees in die wêreld. Die waarheid is egter dat die lot van die wêreld reeds vasgelê is in God se raadsbesluite, en van die kansels af beslis word. Is dit nie onmoontlik nie? Die prediking van God se Woord tel tog nie meer mee nie; die wêreld luister dan nie na die „stem van die kerk” nie. Dit word allerweë as uit pas beskou. Mense wat klein dink van God en sy mag, kyk deur so ‘n bril na die prediking. 

Elkeen wat God waaragtig ken en bely in die geloof, weet dat Hy die Koning is van die ganse wêreld. Die prediking van sy Woord is die magtigste faktor in die wêreld, ongeag die eenvoudige predikantjie wat dit in ‘n eenvoudige kerkgeboutjie, op ‘n onaansienlike dorpie, verkondig. Die eenvoudige prekie, wat God se suiwere Woord verkondig, is magtiger as al die grootdoenerige toesprake in die V.V.O. en het meer krag as al die kwasi-gewigtige besluite van die Veiligheidsraad, want dit verkondig die lot van die wêreld wat reeds beslis is.”

In ‘n neutedop, wys ds. HJ van der Walt ons daarop dat, wat ons as predikers, kerkrade, gemeentes, ens. moet besef en daarvolgens ons lewens en ons gemeente lewe inrig, sodat die bediening van die Woord, sakramente en tug orals kan voortgaan:

“Die geskiedenis van die volke word nie deur die „grille van die noodlot” beheers nie; dit hang ook nie van die militêre krag of -gereedheid van enige nasie af nie, nog minder van die politieke behendigheid van enige staatsman. Die almagtige God, wat alles in sy raad besluit het, rig die ganse wêreldgeskiedenis. …. Die kerk het ‘n geweldige roeping om in ons deurmekaar wêreld die weg te wys met die prediking want die kerk staan in die wêreldbranding; al erken die wêreld dit nie. Die moderne mens maak van die kerk ‘n „uitgediende instelling”, ‘n „outydse stem” wat nie kan meepraat oor moderne vraagstukke nie. Die wetenskap en die V.V.O. het mos die antwoorde op alle vraagstukke. Daarom word die vraag dikwels gestel of die kerk nog ‘n „boodskap vir ons tyd en wêreld” het. 

Die kerk het nie net ‘n „boodskap” nie, maar die beslissende stem, is die mees gesaghebbende van alle instellings, oor die lotgevalle van die wêreld. Ons predikers moet weer diep besef dat hulle die gesagswoord verkondig van die Koning van die konings — selfs die veto-stem moondhede in die Veiligheidsraad moet voor hierdie Woord buig.”

En daarom die noodsaak dat daar getroue kerkrade, getroue gemeentes sal wees waar die Woord van God tydig en ontydig verkondig mag word, en daar op alle wyses die Woord sal uitgaan op die markpleine (Hand. 17:17), in beide oordeel en genade in Christus (2 Tim. 3:15-4:5), mag die Here ons daartoe genadig wees. 

“Die Bybel is ‘die boek van die Ryk van God’, nie ‘n boek vir hierdie of daardie eeu of slegs oor die enkeling nie, maar oor alle volke, vir die hele mensheid, nie vir een tyd nie maar vir alle tye. Dit is ‘n Ryksboek. En soos die Ryk van God nie naas en bo nie maar in en deur die wêreldgeskiedenis homself ontwikkel, so moet ook die Skrif nie afgetrokke, opsigself beskou en van alles geisoleer word nie, maar dit moet juis met ons hele lewe, met die lewe van die mensheid in verbinding gebring en tot verklaring daarvan gebesig word. Kortom, die Skrif is ‘n boek uit die verlede, maar ook ook die hede en toekoms . . . Dit kom tot gesin en maatskappy, tot kerk en skool. Dit is in een woord: die sprake van God tot die mensheid.” – Herman Bavinck (voorwoord in Kennis en Leven & voorwoord tot Matthew Henry se kommentaar)

___________________________________________________________________

God se Magsryk

deur ds. HJ van der Walt

Die kansel staan vandag meer as ooit in die brandpunt van die geskiedenis, omdat die woelinge van die nasies en koninkryke vandag die hoogtepunt van die botsing tussen die ryke van Christus en die Antichris verslank.”


DIE gevaar is dat ons te klein dink van God en die gesag van sy Woord, terwyl ons teen die geringheid van die mens vaskyk, wat geroep is om die koninkryk uit te dra en die Woord in die wêreld te verkondig. Ons vergeet God, die Roeper en Sender, se almag,

Dit spreek dikwels uit ons handelswyse: ons pak niks aan nie, omdat die kerk se getalle dan te gering is om iets te vermag. Ons ag die prediking gering, vanweë die eenvoudige predikantjie. Ons skaam ons vir die belydenis van God se Woord, daarom swyg ons waar en wanneer ons moet getuig. Ons is in elk geval bang dat die beginsels van God se Woord dalk sal „aanstoot gee”.

Ons oog, deur die sonde begrens, laat dikwels God se koninkryk minder gewigtig vertoon. En tog is God se koninkryk ‘n onbegrensde, allesomvattende magsryk; en God ‘n almagtige en ‘soewereine Koning. Die roeping en sending van die profeet Jeremia getuig daarvan.

Die prediking van God se Woord is die siel en krag van die handhawing en uitbreiding van God se magsryk. Dit spreek duidelik uit Jeremia se „bevestiging” as profeet. God bring hom diep onder die besef van:

I. Die gesag;

II. Die grense; 

III. Die vrugte van sy aanstaande profetiese optrede.

1. Die gesag

God het die lasbrief vir Jeremia se prediking kort en kragtig gegee: „Kyk, Ek stel jou vandag aan . Dit is gewigtige woorde vir ‘n klein mensie. 

Want die mense kon maklik teen die persoontjie van Jeremia vaskyk, en die gesag agter die persoontjie miskyk. Hy was ‘n man van min aansien; ‘n seun wat maar onlangs sy twintigste verjaardag gevier het, uit ‘n onaansienlike priestergeslag van ‘n klein dorpie, Anatot, ‘n paar myl noordoos van Jerusalem. Ons lees nêrens anders in die Bybel van sy Vader, Hilkia, as net hier nie.

Sy priesterafkoms was onbenullig. Dit het nie besondere gesag gedra nie. Sy hoorders kon, bloot op die persoon af geoordeel, tereg vra: Wie is hierdie seuntjie van Hilkia miskien; hierdie mannetjie van Anatot?

God se roeping en bevestiging as profeet het hierdie mannetjie egter in ‘n ander lig gestel, en sy onbenullige lewe volslae verander. God getuig dat Hy hom uitverkies, geroep en met gawes toegerus het vir ‘n besondere taak en sending in die wêreld:

Gesant van die Here van die leërskare, die Koning van die almagsryk.

Al het hy nie aansien, bekwaamheid en vermoëns gehad nie, het die Here hom nogtans geroep, ondanks sy nederige afkoms uit die priestergeslag van Anatot.

God het hom lank voor sy geboorte reeds daarvoor bestem. Hy is gebore om die profeet te wees wat God met die besondere roeping in die wêreld gestuur het:

“Voordat Ek jou in die moederskoot gevorm het, het Ek jou geken; en voordat jy uit die liggaam voortgekom het, het Ek jou geheilig; EK HET JOU TOT ‘N PROFEET VIR DIE NASIES GEMAAK …” (v. 5) 

Die Here het nie mense van aansien of eie-bekwaamheid nodig nie. Die gesag van sy Woord is so groot en magtig, dat Hy roep en aanstel ongeag wie dit is. Hy skenk die gawes wat nodig is om die roeping en sending te volbring.

Die geroepene, toegerus met die gawes, durf nie teëpraat nie:

“… moenie sê: Ek is jonk nie; want na wie Ek jou ookal stuur moet jy gaan; en wat Ek ookal beveel moet jy spreek…” (v. 7)

So lui Jeremia se volmag en opdrag om profeet van God in die wêreld te wees. Dit rus op die gesag van die koninkryk van die hemele, God se gesag wat Hy in sy Woord handhaaf.

Jeremia tree op met die hoogste gesag wat in die wêreld is.

Want Hy is deur God uitverkies, geroep en aangestel om gesant te wees van sy magsryk. Hy spreek tot die nasies en koninkryke van die wêreld met die gesag van die ewige Koning. Die Woord van God dra die hoogste gesag in die wêreld.

II. Die grense

Die gesag is onbegrens. Jeremia se aanstelling geld vir die ganse wêreld, “… oor die nasies en oor die koninkryke…” God, die ewige Koning, voer heerskappy oor die hele wêreld:

“… Die aarde behoort aan die Here en die volheid daarvan, die wêreld en die wat daarin woon; want HY het dit gegrond op die seë en dit vasgestel op die strome…” (Ps. 24: 1, 2).

Die God van die ganse wêreld beheers die geskiedenis van elke volk — gelowig of ongelowig. Hy, die God van orde, handhaaf sy gesag op ‘n besondere wyse. Ons sien dit duidelik in Jeremia se profetiese optrede: Hy was eerstens profeet in Juda, met die eerste roeping en plig teenoor die volk van God; want God se oordeel begin in Jerusalem — by die heiligdom selfs (Eseg. 9 : 6).

Jeremia rig sy prediking grotendeels tot Juda — hy het vir bykans veertig jaar die toneel in Juda oorheers. Maar Juda staan nie los van die nasies nie. God het sy volk midde in die wêreldstroom geplaas en die volk se lotgevalle is innig verweef met die lotgevalle van die nasies van die wêreld. God het in sy uitverkore volk die toekoms van die ganse wêreld berei. Jeremia kon nie ‘n profeet vir Juda wees sonder om ook ‘n profeet vir „die nasies en die koninkryke” te wees nie.

Die geskiedenis van die volke word nie deur die „grille van die noodlot” beheers nie; dit hang ook nie van die militêre krag of -gereedheid van enige nasie af nie, nog minder van die politieke behendigheid van enige staatsman. Die almagtige God, wat alles in sy raad besluit het, rig die ganse wêreldgeski

Die skynbaar nietige woord van die „Jeremias-kansel” was gewigtiger as al die woorde van al die konings saam!

Dit was meer betroubaar, met groter invloed en wyer trefkrag as al die beraadslaginge in regeringsale en paleise. Want hy het sy lasbrief van God gehad: „Kyk, Ek stel jou vandag aan OOR DIE NASIES EN OOR DIE KONINKRYKE .

edenis.

Daarom het Jeremia, te midde van sy prediking vir Juda, ook profesieë teen die nasies gehad: teen Egipte, Filistéa, Moab, Ammon en Edom. Hy het God se gerig verkondig oor Damaskus, Arabië en Elam. Hy het selfs nie die magtige Babel gespaar, wat Jerusalem sou verwoes en Juda sou wegvoer in ballingskap, nie. Jeremia het, getrou aan sy roeping, die Godsbeskikkinge en -beslissinge oor die wêreld van sy tyd verkondig,

Die skynbaar nietige woord van die „Jeremias-kansel” was gewigtiger as al die woorde van al die konings saam!

Dit was meer betroubaar, met groter invloed en wyer trefkrag as al die beraadslaginge in regeringsale en paleise. Want hy het sy lasbrief van God gehad: „Kyk, Ek stel jou vandag aan OOR DIE NASIES EN OOR DIE KONINKRYKE .

III. Die vrugte

Jeremia se prediking was indringend, Die uitwerking was afbrekend en opbouend, as vervulling van God se raad.

Dit sal eerstens geestelik„geweldig wees: „ . . . om uit te ruk en om te gooi en te vernietig en te verwoes . . .” Dit moes, soos alle prediking, die gerig van God dra. Dit sal soos ‘n stormwind met ‘n verwoestende haelbui wees; of soos ‘n magtige Ieër op sy verwoestingspad.

God se gerig gaan oor alles wat sy gesag misken, ongehoorsaam is aan sy wil en sy eer nie soek nie; dit moet vernietig word. Dit is die sonde, in watter vorm en onder  watter mooi dekmantel ookal. God het immers self sy oordeel oor die sonde in die Paradys aangekondig, en handhaaf dit deur die eeue, om dit in die eindgerig te voltrek.

Die oordeel is die helfte van God se raad. Sy volle raad, wat elke profeet en ook Jeremia moet verkondig, is: oordeel én genade. Daarom was Jéremia nie bloot ‘n swartgailige „sondejagter”, ‘n oordeelsprofeet wat met sy prediking verwoes en vernietig nie. Hy was in dieselfde asem ook ‘n genadeverkondiger wat gebou en geplant het. God bou en plant, in sy genade, die nuwe lewe op dieselfde plek waar sy oordeel die sonde vernietig het.

Jeremia moes „nuwe stede” bou, met dieselfde prediking, uit die puinhoop wat God se oordeel nagelaat het. Die nuwe aarde kom in die eindgerig as die herskepping van die ou aarde, deur God se oordeel. God breek die oue, wat in die greep van die sonde is, af om die nuwe daaruit te bou.

Die skaduwee van ons Hoogste Profeet, Jesus Christus val duidelik oor die wêreld in die profetiese optrede van Jeremia: die PRIESTERseun uit Anatot, is aangestel om die wêreld PROFETIES met die KONINGSwoord van God te regeer.

Die kerk moet, soos die profete van ouds, die Koningskap van Jesus Christus, wat Hy met sy offer aan die kruis verwerf het, deur die prediking afkondig en handhaaf in die wêreld. Die wêreld moet dit hoor dat „Hy alle mag in hemel en op aarde ontvang het” (Matt. 28: 18-20). Predikers is, deur al die eeue heen, aangestel as profete „oor nasies en oor koninkryke”.

Alle oë is vandag gevestig op die raadsale van die wêreld en die kernkrag-arsenale van die groot moondhede. Dit lyk of die lot van die wêreld daar beslis gaan word, Die behendigste staatsman of die dapperste generaal gaan oënskynlik baas wees in die wêreld. Die waarheid is egter dat die lot van die wêreld reeds vasgelê is in God se raadsbesluite, en van die kansels af beslis word.

Is dit nie onmoontlik nie? Die prediking van God se Woord tel tog nie meer mee nie; die wêreld luister dan nie na die „stem van die kerk” nie. Dit word allerweë as uit pas beskou. Mense wat klein dink van God en sy mag, kyk deur so ‘n bril na die prediking.

Elkeen wat God waaragtig ken en bely in die geloof, weet dat Hy die Koning is van die ganse wêreld. Die prediking van sy Woord is die magtigste faktor in die wêreld, ongeag die eenvoudige predikantjie wat dit in ‘n eenvoudige kerkgeboutjie, op ‘n onaansienlike dorpie, verkondig. Die eenvoudige prekie, wat God se suiwere Woord verkondig, is magtiger as al die grootdoenerige toesprake in die V.V.O. en het meer krag as al die kwasi-gewigtige besluite van die Veiligheidsraad, want dit verkondig die lot van die wêreld wat reeds beslis is.

God het Jeremia, van Anatot, aangestel as profeet van die volke, sy gesant oor koninkryke. Die Koning van die konings, Jesus Christus, het die vissers van Galilea gestuur om die evangelie aan alle mense te verkondig en dissipels van die nasies te maak.

Die kerk het ‘n geweldige roeping om in ons deurmekaar wêreld die weg te wys met die prediking want die kerk staan in die wêreldbranding; al erken die wêreld dit nie.

Die moderne mens maak van die kerk ‘n „uitgediende instelling”, ‘n „outydse stem” wat nie kan meepraat oor moderne vraagstukke nie. Die wetenskap en die V.V.O. het mos die antwoorde op alle vraagstukke. Daarom word die vraag dikwels gestel of die kerk nog ‘n „boodskap vir ons tyd en wêreld” het.

Die kerk het nie net ‘n „boodskap” nie, maar die beslissende stem, is die mees gesaghebbende van alle instellings, oor die lotgevalle van die wêreld. Ons predikers moet weer diep besef dat hulle die gesagswoord verkondig van die Koning van die konings — selfs die veto-stem moondhede in die Veiligheidsraad moet voor hierdie Woord buig.

Die kansel staan vandag meer as ooit in die brandpunt van die geskiedenis, omdat die woelinge van die nasies en koninkryke vandag die hoogtepunt van die botsing tussen die ryke van Christus en die Antichris verslank.

Is dit nie heerlik om te weet dat die geminagte prediking, die magswoord van die Oorwinnaar Christus is nie?

God het die profetiese amp in die kerk, deur die eeue heen, beklee met dieselfde gesag wat Jeremia vir sy prediking ontvang het, aangestel:

“… oor nasies en koninkryke om uit te ruk en om af te breek, te vernietig en te verwoes om te bou en te plant” (v. 10)

Dit trek nie, soos Rome sê, saam in die primaat (baasskap) van Die Pous oor die „Keiser” nie. Die kerk vervul hierdie roeping wanneer hy onbevange profeet is en die suiwer Woord van God oor die wêreld laat klink in die prediking: Die oordeel wat afbreek en verwoes om die  ryk van die Antichris ten gronde te rig … die genade wat bou en plant tot stigting van die geloof, waaruit die ryk van die ewige lewe groei.

Amen.

* Bron: Die Rykdom van U Woord preekbundel, Potchefstroom: Pro Rege, 1974, p. 99-105.  Oorspronklike titel: God se magsryk.

Posted by: proregno | February 10, 2021

PRO REGNO BOEKE TE KOOP: FEBRUARIE 2021

TWEEDEHANDSE EN NUWE BOEKE TE KOOP

ADMIN REELINGS

1 Enige navrae moet per e-pos of whatsapp gedoen word, verkieslik nie telefonies nie.

2 Boeke word nie uitgehou nie, behalwe wanneer inbetaling reeds gedoen is.

3 Daar moet gepoog word om boeke af te haal in Carletonville, Potchefstroom of Pretoria soos prakties gereël. Indien boeke gepos word is dit op u eie risiko. LET WEL: ek pos net deur Postnet of ander privaat pos instansies (minimum bedrag: R100 per pakkie). Pryse hier onder sluit nie posgeld in nie, en moet dus nog by bereken word.

4) Elke opvolgende boeklys vervang die vorige boeklyste en pryse.  Ek dateer ook die laaste boeklys op soos boeke verkoop word of daar boeke bykom, so maak seker of die boeke nog beskikbaar is voordat u bestel, dankie.

5) Hier is die rekening vir inbetaling, asook kontak besonderhede:

S. Le Cornu

Absa tjek nr. 01095190673

Takkode: 632005

Verwysing: u voorletters en van

Kontakbesonderhede

Slabbert Le Cornu

Selnr. 082 770 2669

E-pos: proregno@gmail.com

6 Prosedure om te volg vir boekaankope:

6.1. Stuur u lys van boeke wat u wil koop na bogenoemde kontakbesonderhede (e-pos of whatsapp).

6.2. Ek sal laat weet wat beskikbaar is en die spesifieke bedrag wat inbetaal moet word, laat weet ook of u boeke gaan kry in Carletonville, Potch of Pretoria, en of dit bv. per Postnet gepos moet word.

6.3. Sodra ek u inbetaling ontvang het, is die boeke u s’n.

————————————————————————————–

AFDELING A: TWEEDEHANDSE BOEKE

Afrikaans:

Dit is Totius, VE d’s Assonville, R100-00 

Die Boek Openbaring, VE d’Assonville, R70-00

Die Psalms sing van Christus, VE d’Assonville, R70-00

Kerkgeskiedenis in 30 lesse, VE d’Assonville, R30-00

Die dwaasheid om te preek, VE d’Assonville, R20-00

Die geskiedenis van die Christendom (Struik-uitgawe), R100-00

MP3-CD NT Bybel: NT, Psalms, Spreuke 1953 vertaling, x4 cd’s, R100-00 

Gereformeerde Kerkreg boeke:

Die Kerkorde: ‘n Verklaring van die Gereformeerde Kerkorde, GPL van der Linde, R30-00

Handleiding by die Kerkorde van die GKSA, LS Kruger, B. Spoelstra, ens., R40-00

Die Kerkorde in Praktyk, J. Visser, R70-00

Gereformeerde Kerkreg en Kerkregering, B. Spoelstra, R50-00 (rugkant is af, maar inhoud nog reg)

Handboek by die Nuwe Testament, EP Groenewald, R50-00

Laat My lammers wei, MJ Booyens, (hardeband: R40-00)

Elke dag in die Lig: Oordenkings uit die Johannes evangelie, MJ Booyens, R40-00

Die werk van Geloof: gesprekke uit die boek Handelinge, MJ Booyens, R30-00

– ‘n Vaste vertroue op dit wat ons Hoop: kommentaar op Hebreërs, MJ Booyens, R30-00

Deur die geloof: Hebreërs 11, MJ Booyens, R30-00

Die navolging van Christus, SCW Duvenhage, R30-00

Professor Dirk Postma: 1818-1890, GCP van der Vyver, R70-00

Nuwe en Ou Dinge: uit die skat van die Koninkryk, WJ Snyman, R50-00

Geskiedenis van die GKSA, 1859-1959, JP Jooste, R50-00

Die heilige doop in die Nuwe Testament, L. Floor, R30-00

Die evangelie van die Koninkryk, L. Floor, R20-00

Perspektiewe op die prediking van Paulus, L. Floor, R20-00

Hy wat met die Heilige Gees doop, L. Floor, R30-00

Persone rondom Paulus, L. Floor, R20-00

Boeke oor die gereformeerde belydenisskrifte

Gereformeerde Simboliek, PJS de Klerk, R30-00

Die Vaste Fondament: oordenkings oor die HK, SJ van der Walt, R30-00

Kategismuspreke: 52 preke deur gereformeerde predikante, R30-00

Die Heidelbergse Kategismus preke, S Botha, R20-00

Soek die Here in sy tempel (verduideliking van die gereformeerde liturgie), JJ van der Walt, R20-00

Quo Vadis?, Willie Marais, R50-00

Woorde en dade van die profete, PJS De Klerk, R30-00

Kommentaar NT: Markus, EP Groenwald, R30-00

Handboek Gewyde Geskiedenis (vir ouers, katkisante, onderwysers, ens.), PJS de Klerk, R30-00

Swart Teologie van Amerika tot in SA, CWH Boshoff, R30-00

Die Wysbegeerte van Herman Bavinck, SP van der Walt, R30-00

Manlik en Vroulik in die Kerk: Geslagtelikheid en die besondere dienste, Breed, van Rensburg, Jordaan, R50-00

Loof die Here: die Psalms in OT en NT lig, JL Helberg, R30-00

Venster op die Huwelik, R20-00

Evangelistiek, verskeie skrywers. R20-00

Glo en jy sal lewe: Brief aan die Romeine, JC Coetzee (red), R20-00

Onderskeiding van die Geeste: pinksterstrominge in SA, R20-00

‘n Lamp vir my voet, gesprekke oor die geloofslewe, PJ de Bruyn, R20-00

Die Christen en Kleredrag, PJ de Bruyn, R10-00

Die gesonde leer, PJ de Bruyn, R20-00

Bewaar jou goeie pand, PJ de Bruyn, R20-00

Afrikaanse Bybelkonkordansie (Nuwe Vertaling), 1996-uitgawe, R100-00 (rugkant beskadig)

Handleiding vir die studie van die Kerkgeskiedenis, S Du Toit, R20-00

Die Tien Gebooie, prof. PJ De Bruyn, 331bl., R40-00

Die Brief aan die Romeine kommentaar (swart hardeband), dr. Willie D. Jonker, 207bl., R30-00

Geloof deur die Eeue, LF Schulze (dogma geskiedenis), R20-00

Verklaring en Prediking van die OT, JL Helberg, R20-00

Die Kultuurkleed van die Mens, H van der Wateren, R20-00

Nederlands:

Pro Rege: De koningschap van Christus, A. Kuyper, x3 dele, R100-00

Onze Eredienst, A. Kuyper, R70-00

De openbaring van Johannes en de sociale leven, K. Schilder, R30-00

Het gereformeerde Kerkboek, P. Biesterveld, R30-00

Schriftbeginselen ter Schriftverklaring, S. Greijdanus, R40-00

Het verbond Gods, G Ch. Aalders, R30-00

Die dingen die ons van God geschonken zijn: Catechismuspredicatien, B. Holwerda, R50-00

Onze Nederlandse Geloofsbelijdenis, 4 dele, ADR Polman, R50-00

Ethische Besinning: Verantwoord Handelen, inleiding tot de christelijke ethiek, J. Douma, R20-00

Het huwelijk gewogen, 1 Korinthe 7, J. van Bruggen, R30-00

Het gericht van God volgens het NT, L. Floor, R20-00

Het gebed volgens het NT, JP Versteeg, R20-00

Handboek by die Bybel, DP Alexander, 2de uitgawe, 680p R50-00

Engels:

Grand Illusions: The Legacy of Planned Parenthood, G. Grant, R50-00

John Knox and the Institutes of Calvin, VE d’Assonville, R30-00

Paul: Apostle of the Free Spirit, FF Bruce, R50-00

Evangelical Hermeneutics: The New vs the Old, Robert L. Jones, 524p., R50-00

Truth War: Fighting for Certainty in an age of deception, John MacArthur, 224p., r30-00

Preaching to a Postmodern World, G. Johnson, 189p., R30-00

A History of Israel: From Conquest to Exile, John J Davis & JC Whitcomb, 542p., R50-00

Preaching with Freshness, B. Mawhinney, 258p., R30-00

Christianity and Western Thought, volume 1, C. Brown, 447p., R50-00

Acts of the Apostles with the Greek Text, FF Bruce, 491p. R30-00

– An Introduction to the Old Testament, EJ Young, 456p., R30-00

The Millenium, L. Boettner, 389p., R20-00

Roman Catholicism, L. Boettner, 466p., R30-00

Afdeling B: Nuwe boeke

Ancient Philosophy, Gordon H. Clark, 530p., R100-00

The Challenge of Postmodernism: An Evangelical Assessment, DS Dockery (ed.), 425p., R50-00

The Gospel According to Jesus: What is Authentic Faith?, John Macarthur, 300p., hb, R100-00

Jesus Blood and Righteousness: Paul’s Theology of Imputation, B. Vickers, 254p., R40-00

In Six Days God Created: Refuting the Framework and Figurative Views of the Days of Creation, P. Bedard, 252p., 60-00

Handbook of Contemporary Theology, David L. Smith, 393p., R50-00

A Tale of Two Cities: The Father and His Two Sons, John MacArthur, 221p., R30-00

Creation without Compromise: A Christian worldview response to evolutionary challenges to the faith, DD Crowe, 296p., R30-00

New Life in the Wasteland: 2 Cor and the Ministry, Douglas Kelly, 160p., R20-00

Famine of the Land: A Passionate Calling for Expository Preaching, Steven Lawson, 134p., R30-00

Creation: A Witness to the Wonder of God, Mark Futato, 120-00, R20-00

The Banner of Truth: Magazine Issues 1-16, Sept. 1955 to Aug. 1959, 516p., R100-00

By His Grace and for His Glory: A Historical, Theological and Practical Study of the Doctrine of Grace in Baptist Life, 442p., R50-00

Marriage, Divorce and Remarriage: Critical Questions and Answers, J. Newheiser, 310p., R60-00

Refuting Compromise: A Biblical and Scientific Refutation of Progressive Creationism (Billions of Years) as popularized by Astronomer Hugh Ross, J. Sarfati, 411p., R30-00

Historical Theology: An Introduction to Christian Doctrine, Gregg L. Allison, 778p. R250-00

– J. Gresham Machen: Selected Shorter Writings, D.G. Hart (ed.), 590p. R150-00

The Pattern of Sound Doctrine: Systematic Theology at the Westminster Seminaries (essays in honor of Robert B. Strimple), D. van Drunen (ed.), 311p. R60-00

Leerprediking: Nederlandse Geloofsbelydenis artikel 7

Die vleesgeworde en geskrewe Woord is volkome (1 Petrus 1:13)

Lees: 1 Petrus 1:1-13

Teks: “DAAROM, omgord die lendene van julle verstand, wees nugter en hoop volkome op die genade wat julle deel word by die openbaring van Jesus Christus.” (1 Petrus 1:13)

Tema: NGB artikel 7: Die volkomenheid van die Heilige Skrif

Preekopname (GK Carletonville, 2020-10-25, nota: die inhoud van die preek en teksnotas hier onder stem nie altyd ooreen nie, die audio preek is meer volledig):

Geliefdes in ons Here Jesus Christus,

Petrus verkondig deur die Gees aan die gelowiges in die verstrooiing, v. 1

en dus ook aan ons, die Evangelie van Jesus Christus.

In vers 13 spesifiek die woorde:

DAAROM, omgord die lendene van julle verstand, wees nugter en hoop volkome op die genade wat julle deel word by die openbaring van Jesus Christus.” (1 Pe 1:13)

Ja, hoop ‘volkome’ op die genade van die Vader,

dit is die evangelie, wat julle by die openbaring van Jesus,

deur die krag van die Gees ontvang het.

En waar spesifiek hoor die kinders van die Here in die verstrooiing,

die Evangelie ‘volkome’?

Ja, daar in die eerste eeu deur die apostels self se getuienis en prediking,

maar dan ook v. 9-12, en later 2 Pe. 1:16-21,

deur die geskrifte van die OT en NT wat – ons in die woorde van NGB art. 2 – die heilige Goddelike Skrif noem,

Die vleesgeworde Woord, Jesus Christus, openbaar vir ons die Vader,

openbaar vir ons in die OT en NT sy geskrewe Woord.

Dit wat ons al geleer het sover, vanaf artikel 1 tot hier waar ons nou is.

Die enige God wat … sleutelwoord ‘volkome’ wys is, NGB art. 1

gee vir ons sy ‘volkome’ Woord, NGB art. 2-7,

wat in die woorde van NGB art. 7, die eerste twee sinne:

“… die wil van God volkome bevat en dat alles wat die mens vir sy saligheid moet glo, daarin voldoende geleer word1. Aangesien die hele wyse waarop God deur ons gedien moet word, daarin breedvoerig beskrywe word, mag ook niemand, selfs nie die apostels nie, anders leer as wat ons reeds deur die Heilige Skrif geleer word nie2 – ja, al was daar ook ‘n engel uit die hemel, soos die apostel Paulus sê (Gal 1:8). En aangesien dit verbode is om iets by die Woord van God by te voeg of daarvan weg te laat (Deut 12:32) 3, blyk dit duidelik dat die leer daarvan heeltemal volmaak en in alle opsigte volkome is. …”

In NGB bely ons in navolging van die Skrif,

dat die ‘openbaring van Jesus Christus’ 1 Pe. 1:13,

van Gen. tot Op., en soos ons dit nou het in die OT en NT,

volkome is, volmaak is, ja, in alle opsigte,

die sentrale boodskap: die koninkryk en skap van God in JC deur die krag van die HG, asook elke liewe detail, is volmaak en volkome.

Die volkomenheid beteken juis dit, dit is perfek, dit is volmaak, dit is genoeg, voldoende, ons is daarmee tevrede, niks hoef bygevoeg te word of weggeneem te word nie, alles is daar wat nodig is, berus daarby, en daarom ook die woorde van Deut. 12:32 …”En aangesien dit verbode is om iets by die Woord van God by te voeg of daarvan weg te laat”

Ja, in die woorde van NGB art. 4, “daar kan niks teen ingebring word nie”

En, daarmee moet ons – die kerk in die verstrooiing (1 Pe. 1:1) …. tevrede wees: die Bybel is genoeg, volkome.

MAAR, nou die groot vraag: waarvoor is is die Bybel ‘genoeg’, volkome?

Vir letterlik alles in die lewe ?

Leer die Bybel vir my watter kleur hemp ek moet aantrek,

Of hoe om met rekenaars te werk

Of gee die Bybel vir my die naam  met wie ek moet trou,

Of waar ek moet bly.

Wel, volgens art.2 leer die Bybel ons wel hoe om tot eer van God te lewe,

in alles van my lewe, sien 1 Kor. 10:31.

So die Bybel gee vir my die algemene raamwerk en beginsels,

waarbinne ek die besluite kan neem,

Bv. die Bybel gee my nie naam nie, maar wel vereistes met wie ek moet trou, sien 1 Kor. 7:39.

Die Bybel is nie ‘n wetenskaplike handboek van alles en nog wat in die lewe nie … dank God, daarvoor, want die wetenskap is nie volkome, perfek nie, verander heeltyd, is vol foute en feilbaar.

Die Bybel is ‘n openbaringshistoriese Boek, onfeilbaar in alles wat dit spreek.

Waaroor gaan die ‘genoegsaamheid’ hier?

Dit lees ons in die eerste 2 sinne van ons belydenis:

Ons glo dat hierdie Heilige Skrif die wil van God volkome bevat en dat alles wat die mens vir sy saligheid moet glo, daarin voldoende geleer word. Aangesien die hele wyse waarop God deur ons gedien moet word, daarin breedvoerig beskrywe word.

Dit behels dus die twee wesentlike sake:

– saligheid, d.w.s. die mens se redding

– die hele wyse waarop God gedien moet word

Let wel, die ‘gedien’ moet word, wys hier spesifiek op die erediens aan

en aanbidding van God.

Verduidelik: ‘lewensdiens’ en ‘erediens’ Latyn: cultus divinus

Lewensdiens bely ons in NGB art.2 (asook NGB art. 24, 25, 36)

Hier gaan dit bepaal oor die erediens en aanbidding in NGB artikel 7

Dus, eerstens, die Skrif leer volkome, genoegsaam van ons saligheid, van ons redding.

Dit wat ons gehoor het in v. 3, 11 en 12 …. (lees)

En, wat nou belangrik is, dit is genoeg,  alles wat noodsaaklik is om te weet van Jesus, God se reddingsplan, hoekom en hoe ons gered word … God se wil aangaande ons redding, vind ons ‘volkome’ in die Bybel

– daar is nie ‘n nuwe openbaring of verlossingswyse nodig nie.

– ons het dit reeds in die Bybel

– ons het nie nuwe apostels nodig nie

Dink aan Paulus se woorde ook  in 1 Kor.15:

3 Want in die eerste plek het ek aan julle oorgelewer wat ek ook ontvang het, dat Christus vir ons sondes gesterf het volgens die Skrifte;  4 en dat Hy begrawe is, en dat Hy op die derde dag opgewek is volgens die Skrifte;  5 en dat Hy aan Céfas verskyn het; daarna aan die twaalf.

Alle ander boeke, mense is hulpmiddels, maar om te weet wat ons moet glo vir ons saligheid, daarvoor is die Bybel genoegsaam.

Maar, tweedens, ook hoe ons die erediens, die aanbidding van God moet inrig, bely ons in sin 2 van NGB art.7:

Aangesien die hele wyse waarop God deur ons gedien moet word, daarin breedvoerig beskrywe word, mag ook niemand, selfs nie die apostels nie, anders leer as wat ons reeds deur die Heilige Skrif geleer word nie – ja, al was daar ook ‘n engel uit die hemel, soos die apostel Paulus sê (Gal 1:8). En aangesien dit verbode is om iets by die Woord van God by te voeg of daarvan weg te laat (Deu 12:32), blyk dit duidelik dat die leer daarvan heeltemal volmaak en in alle opsigte volkome is.  

Geliefdes, ook ALLES wat ons moet weet aangaande die aanbidding van God,

Alles wat ons nodig het om Hom te loof en te prys,

vind ons in die Bybel

Die belydenis beklemtoon die genoegsaamheid van die Skrif vir aanbidding, die erediens aan God, met woorde soos:

– ‘daarin breedvoerig beskrywe’

– ‘verbode om iets by te voeg of weg te laat’

– ‘ die leer van die Skrif is heeltemal volmaak en in alle opsigte volkome’

In die OT vir hul tyd was wat God geopenbaar het genoeg om te leer van hul saligheid,

sien 1 Pe. 1:10-12,

maar ook vir hul erediens, daarom bv.

Deut.4:2 lees ons dan ook God se uitdruklike bevel:

Luister dan nou, Israel, na die insettinge en die verordeninge wat ek julle leer om te doen, sodat julle mag lewe en inkom en die land wat die HERE, die God van julle vaders, aan julle sal gee, in besit mag neem.

 2 Julle mag by die woord wat ek julle beveel, niks byvoeg nie, en julle mag daar niks van weglaat nie; sodat julle die gebooie van die HERE julle God mag onderhou, wat ek julle beveel.

En in Deut.12:29-32, wat hier in NGB aangehaal word:

32 Alles wat ek julle beveel, dit moet julle sorgvuldig hou; jy mag daar niks byvoeg en daar niks van weglaat nie.

En, as iemand dink dit was net in die OT, dat God volgens sy bevele gedien wil word, dat ons nou skielik in die NT God se erediens/aanbidding moet aanvul met ons eie idees en planne van aanbidding, nee, dink weer

In Matt.15 verwerp Jesus juis die gedagte dat sy Woord en erediens nie genoeg is nie, as ons lees:

8 Hierdie volk nader My met hulle mond en eer My met die lippe, maar hulle hart is ver van My af.

 9 Maar tevergeefs vereer hulle My deur leringe te leer wat gebooie van mense is.

Matt.28:19, as die Here die dissipels nader roep, bevel gee om orals die evangelie te verkondig, volke in sy Naam te doop, dan hoor ons ook die woorde:

En leer hul om alles te onderhou wat Ek beveel het

Ja, die bevele van die Here is genoeg, dit is volkome vir ons erediens, vir ons redding

Ons mag niks byvoeg, of niks weglaat nie, waarsku ons belydenis ons vanuit die Skrif, omdat die Woord volmaak en in alle opsigte volkome is.

Die groot tragedie van ons tyd, is dat die Skrif nou glad nie meer as genoegsaam beskou word nie

Die mens soek by homself en valse godsdienste om idees by te voeg by die Bybel, byvoeging by die redding en aanbidding van God, en daarteen waarsku die belydenis in die volgende sinne:

Ons mag ook geen geskrifte van mense, hoe heilig die mense ook al was, met die Goddelike Skrif gelykstel nie; ook mag ons nie die gewoonte of die groot getalle of oudheid of opvolging van tye of van persone of kerkvergaderings, verordeninge of besluite met dié waarheid van God gelykstel nie, want die waarheid is bo alles. Alle mense is immers uit hulleself leuenaars en nietiger as die nietigheid self (Psa 62:9 [Ou Vert. Vers 10]). Ons verwerp daarom met ons hele hart alles wat nie met hierdie onfeilbare reël ooreenkom nie, soos die apostels ons leer as hulle sê: “…maar stel die geeste op die proef of hulle uit God is” (1Jo 4:1) en: “As iemand na julle kom en hierdie leer nie bring nie, ontvang hom nie in die huis nie…” (2Jo 1:10).

Rome was alreeds daarmee besig gewees om te sê dat die Skrif nie genoegsaam/volkome is vir ons redding en erediens nie

Hulle leer nou nog:

Redding: genade ja, maar plus werke. Christus doen alles, maar jy moet byvoeg met jou werke, hetsy deur die sakramente of jou geloof as ‘werk’.

Die sakramente is nog nodig vir saligheid, ens.

Erediens: dink aan al die seremonies wat hul weer byvoeg by die erediens. Dit is ook Rome wat die tradisie van kerklike feesdae en ekstra liedere so sterk bevorder, en baie protestante het gevolg.

Kanon: apokriewe boeke bygevoeg (sien weer NGB artikel 6), asook later dat die Pous ook soos die Skrif onfeilbare uitsprake kan maak, tradisie bevat ook gesag en waarheid gelyk aan die Skrif.

Leringe bygevoeg: Maria is medemiddelaar, vir altyd ‘n maagd, bid deur en vir heiliges, ens.

MAAR ook die pinkster en charismatiese groepe, wat nog openbaringe, tale, apostels en nuwe visioene soek in stryd met NGB art. 7 se Skrifleer.

Daarom die belydenis: – geen mense se boeke, geskrifte gelyk aan die Skrif nie

– ook nie tradisies of getalle of vergaderings nie: as my voorvaders verkeerd gedoen het … dan moet ons reformeer volgens die Skrif.

– ons doen dinge omdat Skrif dit leer, en nie omdat die meerderheid mense dit wil hê nie, of minderheid nie, sien Ex. 23:1-3

 of omdat dit populêr is,

of omdat ander kerke, al is dit die meerderheid so sê nie

Die belydenis, in navolging van die Skrif waarsku juis daarteen:

Alle mense is immers uit hulleself leuenaars en nietiger as die nietigheid self (Psa 62:9

Die verskeurdheid van kerke bevestig juis dat die kerk nie waarheid kan skep of self bron en norm wees nie.

God en sy Woord, die redding en erediens daarin is volmaak en volkome, nie die mens wat onvolkome en nietig en onvolmaak is nie.

Hoe kan ons nietige mense dan ‘n beter erediens as God uitdink?

LET WEL: ons is nie teen tradisie, mense, vergaderings, getalle ens. opsigself nie, ons leer graag van mekaar, ons het belydenisskrifte, ons het tradisies wat goed is, MAAR, dit is nie normatief, die waarheid self nie, maar dit wys en getuig van die waarheid, God en sy Woord!

In die woorde van ons belydenis: “…WANT DIE WAARHEID IS BO ALLES”

Alles moet God en sy Woord dien en daarna wys, en daaraan getoets word.

In ons eie geskiedenis het die eerste geslag doppers hul juis op art.7 beroep om die Gesange uit te weer.

Van der Vyver (Dirk Postma) wys daarop dat die Doppers hul beroep het op skrifgedeeltes soos Deut.4:2; Matt.15:9 en Op.22:19, om te bevestig:“dat die in­voer van die Gesange gelykstelling was van ‘n menslike geskrif met die geïnspireerde Woord van God. Met ‘n beroep op Art.7 van die Nederlandse Geloofsbelydenis het hulle die Woord van God as volmaak en genoegsaam beskou, waaraan niks toegevoeg mog word nie. Die Gesange naas die Psalms in die erediens het hulle beskou as sodanige toevoeging.”[1]

Daarom is hierdie belydenis vir ons so ‘n kosbare ‘n belydenis!

Die belydenis sê eenvoudig: wat ons redding betref en hoe ons die Here moet dien in die erediens, in aanbidding word volkome in die Skrif vir ons gegee, en daarmee moet ons TEVREDE wees.

Hoor dieselfde sentiment op ander plekke in ons belydenis:

NGB art.24 ons heiligmaking en goeie werke: ons moet ons voortdurend oefen in die werke wat God in sy Woord beveel het.

NGB art.32: Ons glo verder dat die regeerders van die kerk, al is dit nuttig en goed om onder mekaar ‘n bepaalde orde tot instandhouding van die liggaam van die kerk in te stel en te handhaaf, tog noukeurig moet oppas om nie af te wyk van wat Christus, ons enigste Meester, vir ons ingestel het nie.

NGB 33: Verder is ons tevrede met die aantal sakramente wat Christus, ons Meester, vir ons ingestel het en wat slegs twee is, naamlik die sakrament van die doop en van die heilige nagmaal van Jesus Christus.

NGB art.35: Ons verklaar dat ons tevrede moet wees met die verordening wat Christus en sy apostels ons geleer het en ons sê dieselfde as wat hulle daarvan gesê het. En daarom verwerp ons alle menslike versindsels en alle wette wat mense sou wil invoer om God te dien en om, op watter manier ook al, die gewetens daardeur te bind en te dwing.

Dus:

God se redding in Christus, is genoeg en volkome, ons is daarmee tevrede. Dit is volbring, volkome!

God het vir ons 66 boeke gegee, as sy Woord, en dit is vir ons genoeg, ons is daarmee tevrede!

God het in die NTvir ons die Sondag as sabbatdag gegee, en dit is genoeg en ons is daarmee tevrede!

God het in sy Woord vir ons sy Sangboek gegee, die Psalmboek, dit is genoeg en ons is daarmee tevrede!

God het vir ons 2 sakramente ingestel deur Christus, dit is genoeg en ons is daarmee tevrede!

God het geopenbaar oor wie in die besondere ampte moet dien in sy eredienste, dit is genoeg!

Ek hoop u sien die patroon, geliefdes:

Die vraag is nie soseer, bv. is sielkunde of filosofie verkeerd, of gesange, of die apokriewe boeke, of die feesdae of die ander dinge wat mense wil byvoeg by God se erediens nie.

Dit gaan daaroor dat dit wat God reeds gegee het, genoegsaam, volkome is en ons moet daarmee tevrede wees.

In 2 Kor.12:9 sê God vir Paulus:

9 En Hy het vir my gesê: My genade is vir jou genoeg, want my krag word in swakheid volbring. Baie liewer sal ek dus in my swakhede roem, sodat die krag van Christus in my kan woon.

Geliefde,

Is God se genade vir u genoeg ?

Is Jesus se redding vir u genoeg

Is God se erediens in die Skrif, vir u genoeg ?

Of probeer u byvoeg en wegneem na goeddunke,

soos dit u begeertes en behoeftes of ons tydsgees pas ?

Is u ontevrede met die Skrif, met die Psalms, met die rusdag van die Here, dalk ontevrede met Christus self?

Ag, mag dit nie so onder ons wees nie!

Laat ons tevrede wees:

In die woorde wat ons gesing het uit Ps. 131,

Voorwaar my siel is in my stil,

weer één met God se heil’ge wil.

Net soos ‘n kind, tevrede by

sy moeder, is my siel in my.

131:3

Laat Isr’el op die HEER vertrou,

sy hoop op Gods ontferming bou,

en stil berus in sy beleid

van nou af tot in ewigheid.

Laat ons, in die woorde van 1 Pe. 1:13, die lendene van ons verstand omgord, nugter wees, en volkome hoop op die genade wat ons deel geword het met die openbaring van Jesus Christus.

Dit is vir ons alles genoeg, ons is tevrede.

Amen.


[1] Ibid., p.204, 205.

LAAT U KONINKRYK KOM
DIE BYBELS-GEREFORMEERDE KONINKRYKSBESKOUING

Gereformeerdes bely in navolging van die Heilige Skrif, ons koninkrykbeskouing in die Heidelbergse Kategismus, Sondag 48:

Vraag: Wat is die tweede bede?
Antwoord: Laat u koninkryk kom. Dit is: Regeer ons so deur u Woord en Gees dat ons ons hoe langer hoe meer aan U onderwerp1. Bewaar u kerk en laat dit groei2. Vernietig die werke van die duiwel, elke mag wat teen U opstaan, en alle kwaadwillige planne wat teen u heilige Woord bedink word3, totdat die volkomenheid van u ryk kom4 waarin U alles in almal sal wees5.

Skriffundering:

  1. Psalm 119:5; Psalm 143:10; Matteus 6:33
  2. Psalm 51:20; Psalm 122:6-7
  3. Romeine 16:20; 1 Johannes 3:8
  4. Romeine 8:22-23; Openbaring 22:20
  5. 1 Korintiërs 15:28

Ek plaas dr. SJ van der Walt se verklaring van hierdie Koninkryksondag graag hier, bestudeer dit gerus, sodat dit ons ook kan help om te leer wat ons roeping en toekoms is vir ons hele lewe, om in die woorde van ons Here Jesus, eers sy koninkryk en geregtigheid te soek, en dan sal al die dinge wat ons nodig het, vir ons bygevoeg word (Matt. 6:33).

ONS KONINKRYKSTAAK EN VISIE

WAARVOOR ONS BID IN DIE ONSE VADER*

deur dr. SJ van der Walt

“LAAT U KONINKRYK KOM” — Vr. 123.

“Maar soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word” — Matt. 6:33.

Die tweede bede van die “Onse Vader” gaan in teen die ryk van satan hier op aarde. Die gelowige verkeer diep onder die besef van die sondige toestand van die wêreld. Deur die sondeval het die mensdom onder die mag van satan gekom. Ons lees in Luk. 4:5-7 hoedat satan Christus op ‘n hoë berg gebring en hom al die koninkryke van die aarde getoon het en vir Hom gesê het: “Ek sal U al hierdie mag gee en hulle heerlikheid, want dit is aan my oorgegee, en ek gee dit aan wie ek wil. As U my dan aanbid, sal alles aan U behoort”.

Goddank dat Christus nie voor die versoeking beswyk het nie! Dan was die wêreld verlore. Vir ‘n tydjie sou Hy in mag en glorie geregeer het, om uiteindelik te gronde te gaan en saam met die aardse ryk in die graf weg te sink. Immers, dit is die kenmerk van al die wêreldryke, die ryke van satan, dat, alhoewel hulle uiterlik skitter in glorie, mag en rykdom, hulle tog innerlik verdorwe is en hulle die kiem van die verderf in hulle dra. Hoe groot en magtig ook die wêreldryke mag wees, nie een van hulle sal bly bestaan nie. Die ewige lewe en die ware geluk is nie in hulle te vinde nie. En daarom het Christus gekom om ‘n ander, ‘n hemelse Koninkryk te stig. ‘n Ryk wat sal bly tot in alle ewigheid. ‘n Ryk van onverganklike vrede en geluk, waarin die sonde en die dood g’n plek meer sal hê nie. En daardie Koninkryk het Christus dan gestig deurdat Hy satan op Gólgota oorwin het.

Nou heers Hy as Koning en stry Hy deur sy kerk om die mag van satan vir goed te breek en sy Koninkryk op aarde uit te brei totdat die volkomenheid bereik sal wees en God weer alles sal wees in almal (vgl. 1 Kor. 15:27 en 28). Daarom het God aan Hom alle mag gegee en ‘n naam wat bo elke naam is, sodat elke knie voor Hom sal buig (Fil. 2:9-11). Die ganse geskiedenis draai om hierdie stryd tussen die koninkryk van die hemele en die ryk van satan, die owerste van hierdie wêreld.

Die gelowige stry tot die dood toe om die ryk van Lig en Vrede op aarde te laat seëvier. Hy besef dat daar g’n geluk, g’n vrede op aarde kan wees, solank God nie in Christus Jesus as die enigste Koning van hemel en aarde erken en gedien word nie. God regeer wel ook vandag op die aarde, sodat daar niks buiten sy wil geskied nie. Maar tog moet Hy met dwang heers oor die magte wat Hom weerstaan. Daar is dus gedurig stryd en onrus. En vrede kan daar alleen kom wanneer alles en almal vrywillig in die liefdediens van God staan, wanneer Sy wil die enigste wet op aarde is en alle harte en sinne in Christus saamverbind is tot ‘n volkome en waaragtige eenheid.

Daarom bid die gelowige: “Laat u koninkryk kom”, en voeg hy ook die daad by die woord en stry met alle mag teen al Gods vyande, insluitende sy eie hart, wat ook tot verset teen God geneig is. Sy begeerte is ‘n wêreld wat net één Koning het en waarop net één Koningstroon staan en waar net een septer swaai, nl. dié van God almagtig, Skepper en Verlosser van hemel en aarde.

“REGEER ONS DEUR U WOORD EN GEES” — Vr. 123.

“Leer my om, u welbehae te doen, want U is my God. Laat u goeie Gees my lei in ‘n gelyk land” — Ps. 143:10.

As ons bid: “Laat u koninkryk kom”, dan is dit ‘n versoek, ‘n uitnodiging, ‘n bede tot God dat Hy ons aan Hom wil onderwerp en ons tot gewillige en getroue onderdane van Hom wil maak. Ons vra dan meer van God as net blote leiding, soos die Oxford Groep en ander doen. Nee, ons wil nie net gelei wees nie, ons wil diensknegte wees wat in gehoorsaamheid die wil van ons Heer en Meester doen. Die mens is van nature geneig om hardnekkig en eiesinnig te wees en hy wil graag sy eie baas . wees en oor homself regeer. Die kind van God is egter iemand wat homself verloën en sy knie voor God buig en vir wie dit ‘n eer en voorreg is om ‘n dienskneg van God, die Allerhoogste, te wees.

En dan juis is ons vry wanneer Christus ons vrygemaak het van die bande van die sonde en ons aan God verbind het met bande van kinderlike liefde en trou. Daartoe gebruik God sy Woord en Gees. Wanneer die Woord deur die Gees in ons harte geplant word, dan word ons nuwe skepsele en word die boeie van satan in ons lewe verbreek. En so word God dan Koning oor ons en regeer Hy in ons harte.

Maar die bede: “Laat u koninkryk kom“, is dan ook gerig teen al die werke van die duiwel in die ganse wêreld, selfs ook onder die heidendom! Die begeerte van die gelowige is dat God altyd en oral Koning moet wees. Hy moet regeer in ons huise, in die kerk, in die skole en universiteite, in ons maatskaplike en politieke lewe. Daar mag g’n enkele organisasie van watter aard ook wees wat God nie as Koning erken en dien nie. Dit is die ideaal van die gelowige, waarvoor hy bid en werk. En selfs onder die heidendom het hy net die een groot gedagte wat hom besiel in sy sendingswerk, en dit is “Laat u koninkryk kom!”

Dis nie in die eerste plek uit liefde vir die heiden of met politieke bybedoelings dat hy die heidendom vir die Christendom wil win nie; nee, dis net met die loflike gedagte dat God in Christus ook daar, onder die heidene, moet regeer en dat satan se ryk daar neergewerp moet word. Die gelowige kan nooit tevrede wees as daar nog mense op aarde is wat God se heerskappy nie wil erken nie, selfs al weet hy ook dat hy nie in staat is om almal vir Christus te win nie.

Vandaar die onuitblusbare sendingsywer wat die kerk deur al die eeue heen besiel het. In sy wese is elke gelowige ‘n sendeling wat hom steeds beywer om Gods koninkryk op aarde uit te brei. Daarom kan hy nie stilsit nie. Daarom kan hy hom nie terugtrek in ‘n hoek soos sommige sektes doen nie. Hy kan nie berus in die gedagte dat sy plekkie in die hemel wel versekerd is nie, Dit gaan vir hom nie in die eerste plek om sy eie saligheid nie maar om die eer van God.

En daarom kan hy nie die wêreld aan homself oorlaat nie. Hy kan nie maar dinge laat begaan nie. Nee, hy verset hom met alle mag teen alles en almal wat God se Naam onteer en streef om die ganse wêreld te onderwerp aan sy Koning, Jesus Christus. Daarom bid hy ook steeds: “Kom, Here Jesus, Amen, ja, kom Here Jesus!” (Openb. 22:20).

“BEWAAR EN VERMEERDER U KERK” — Vr. 123.

“Bid om die vrede van Jerusalem; mag hulle wat jou liefhet, rustig lewe. Mag daar vrede wees in jou skanse, rus in jou paleise” — Ps. 122:6 en 7.

God gebruik veral sy kerk op aarde vir die uitbreiding van sy koninkryk. Aan die kerk is die opdrag gegee om die Evangelie te verkondig (Matt. 28:19). En die apostel verbind die geloof aan die Evangelieprediking as hy sê: “Hoe kan hulle Hom dan aanroep in wie hulle nie geglo het nie? En hoe kan hulle in Hom glo van wie hulle nie gehoor het nie? En hoe kan hulle hoor sonder een wat preek?” (Rom. 10:14).

Die doel van die kerk op aarde is dus nie in die eerste plek die redding van siele nie, maar om as instrument in Gods hand te dien vir die uitbreiding van sy koninkryk. Die kerk moet dus nie net daarop uit wees om siele te win, soos in Metodistiese kringe die geval is nie. Nee, die kerk moet in sy wese en optrede steeds soek om God Koning te maak oor alles en almal, waarby die redding van siele dan nie ‘n doel op homself is nie maar. alleen ‘n middel tot ‘n doel, nl. om God se eer te bevorder.

Die kerk is ook nie ‘n maatskaplike organisasie om volkswelsyn te bevorder nie. Die kerk het nie ‘n tydelik-aardse doel nie. Wel sal die kerk deur die prediking hervormend in werk op die aardse toestande en dit deurdring met ewigheids- en hemelse beginsels en gedagtes. Ook die kerklike barmhartigheidswerk het nie sosiale opheffing in die oog nie maar om die koningskap van Christus in sy gemeente te openbaar as die Weldoener en Helper van sy volk.

As ons daarom bid vir die kerk op aarde, dan is dit nie in die gees van kerkverheerliking, asof die kerk ‘n doel op sigself sou wees nie. Die kerk is ‘n instrument om Gods koninkryk te vestig en daarom mag die kerk nie soek om in kerkistiese sin die wêreld te domineer nie. Dis nie die kerk nie maar God wat in Christus die wêreld moet regeer. As mens die aktiwiteite van baie kerke nagaan, kry jy die indruk dat die kerk nie meer sy eie taak en roeping goed verstaan nie. Daar word meer aandag gegee aan politieke, ekonomiese, sosiale en rasse-kwessies as aan die godsdienstige vraagstukke. So kan die kerk naderhand ‘n politieke masjien word en in die gees van Rome die ganse wêreldlewe wil oorheers.

Wel is daar aan allerlei sake ‘n sedelik-godsdienstige aspek verbonde waarop die kerk ‘n duidelike Bybelse getuienis moet gee, maar die kerk mag nie met allerlei menslike aksies en organisasies wil affilieer as ‘n soort hooforganiseerder of besturende direkteur daarvan nie. Die koninkryk van Christus is nie van hierdie wêreld nie (Joh. 18:36, 37).

Daarom moet ons ook steeds vir die kerk bid en nie net altyd klaarstaan om die kerk te kritiseer nie. Die kerk is die mees geseënde instelling op die ganse aarde, en dit sou ‘n ramp vir die wêreld wees as die kerk te gronde moet gaan. Ons moet daarom bid dat die kerk bewaar mag bly teen vervalsing, insinking van die geestelike lewe, wêreldgelykvormigheid, verderwing deur sonde, verdeeldheid en so meer. Ons moet bid vir die ampsdraers en hul gesinne, dat hulle getrou mag bly en krag mag ontvang vir hul uiters moeilike en verantwoordelike werk. Ons moet bid dat die kerk steeds uitgebrei mag word deur aanwas van verbondskinders, deur toetrede uit die heidendom, deur terugkeer van dié wat afgeval het.

Ons moet bid dat die Here mag voorsien in die behoefte aan arbeiders in sy wingerd. En as ons dan so vir die kerk bid, sal ons ook weet om ons plig te doen en die kerk te dien net waar ons kan, met alle middele wat God ons gegee het. Ons sal lewende lidmate wees. Ons sal met vreugde ons bydraes vir die kerk gee en met die kerk saam lewe in alle opsigte. En ons sal op die Sabbatdag nie gemis word onder diegene wat na Gods huis gaan om te bid om die vrede van Jerusalem nie.

“ALLE BOSE PLANNE WAT TEEN U HEILIGE WOORD BED1NK WORD” — Vr. 123.

“Omdat jy die woord van my lydsaamheid bewaar het, sal Ek jou ook bewaar in die uur van beproewing wat oor die hele wêreld kom om die bewoners van die aarde op die proef te stel” — Openb. 3:10.

Die Skrif noem Gods Woord die swaard van die Gees (Efés. 6:17). Dis die magtige wapen in die hand van die kerk waarmee dit Gods vyande moet verslaan en God se koninkryk opbou. Daar is niks bestand teen Gods Woord nie; dit keer nooit leeg terug nie. Dis ‘n tweesnydende swaard en ‘n dodelike wapen. Die Skrif sê: “Die Woord van God is lewend en kragtig en skerper as enige tweesnydende swaard, en dring deur tot die skeiding van siel en gees en van gewrigte en murg, en is ‘n beoordelaar van die oorlegginge en gedagtes van die hart” (Hebr. 4:12).

Satan het dan ook van die begin af sy bitterste aanvalle gerig teen Gods heilige’ en dierbare Woord. Selfs onder die Ou Testament was daar tye dat die Woord van God totaal vergeet is en weer ontdek moes word (vgl. 2 Kron. 34:14 e.v.). Onder die Nuwe Testament was daar ook van die vroegste tye af valse leraars wat die woorde van die Skrif verdraai het en ‘n valse geloof gepropageer het (vgl. Openb. 2:15 en 20).

Ook weet ons uit die kerkgeskiedenis hoe dat daar venynige aanvalle op die Skrif gedoen is om dit bespotlik voor te stel en die waarheid daarvan te betwyfel. Verder het keisers en priesters saamgespan om die Bybel uit die hande van die mense te hou. Daar is soms talle Bybels met vuur verbrand. In die moderne tye was dit weer die ongelowige wetenskap en die Skrifkritiek wat oneindig veel kwaad gedoen het en duiwelse aanslae op die waaragtigheid en betroubaarheid van die Bybel gemaak het.

Desnieteenstaande het die Bybel homself gehandhaaf en het al die aanslae teen die Skrif misluk. En vandag word erken dat die Bybel ‘n wonderlike boek is, ja, selfs ‘n unieke boek, onvergelyklik skoon en verhewe en waaragtig. Ja, daar is ‘n terugkeer tot Skrifstudie, en selfs die ongelowige wetenskap stel hom meer en meer op die algemene standpunt van die Skrif, nl. dat daar ‘n Skepper moet wees wat alles gemaak het en wonderbaarlik bestuur. En weer blyk dit dat “wat dwaas is by God, wyser is as die mense, en wat swak is by God, is sterker as die mense” (1 Kor. 1:25). Die Bybel word vandag gelees in oor die 1100 tale en is die mees gelese boek ter wêreld.

Daarom moet ons steeds bid dat God al die aanslae teen die Bybel mag verydel. Dit sou vir ons en ons kinders in alle opsigte ondergang en verderf meebring as die Skrif uit ons hande moet raak. Dan sou ons g’n troos, g’n raad, g’n lig meer hê op ons lewenspad nie. Nee, ons moet God dank dat ons die Bybel nog ongeskonde mag besit, en ons moet met dankbare harte die Skrifte ondersoek, sodat dit nie naderhand in die kerk of in ons huise onder die stof begrawe word soos dit by Israel in die tyd van Josia was nie.

Bron:  Die Vaste Fondament: Dagboek uit die Heidelbergse Kategismus (11-14 Desember)

_______________________________

* Opskrif bygevoeg.
Pro Regno artikels: Die koninkryk van God

PRO REGNO BOEKE

TWEEDEHANDSE EN NUWE BOEKE TE KOOP

(PR boekelys nr. 9: 13 Oktober 2020)

ADMIN REELINGS

1 Enige navrae moet per e-pos of whatsapp gedoen word, verkieslik nie telefonies nie.

2 Boeke word nie uitgehou nie, behalwe wanneer inbetaling reeds gedoen is.

3 Daar moet gepoog word om boeke af te haal in Carletonville, Potchefstroom of Pretoria soos prakties gereël. Indien boeke gepos word is dit op u eie risiko. LET WEL: ek pos net deur Postnet of ander privaat pos instansies (minimum bedrag: R100 per pakkie). Pryse hier onder sluit nie posgeld in nie, en moet dus nog by bereken word.

4) Elke opvolgende boeklys vervang die vorige boeklyste en pryse.  Ek dateer ook die laaste boeklys op soos boeke verkoop word of daar boeke bykom, so maak seker of die boeke nog beskikbaar is voordat u bestel, dankie.

5) Hier is die rekening vir inbetaling, asook kontak besonderhede:

Pro Regno Boeke

Absa tjek nr. 01095190673

Takkode: 632005

Verwysing: u voorletters en van

Kontakbesonderhede

Slabbert Le Cornu

Selnr. 082 770 2669

E-pos: proregno@gmail.com

6 Prosedure om te volg vir boekaankope:

6.1. Stuur u lys van boeke wat u wil koop na bogenoemde kontakbesonderhede (e-pos of whatsapp).

6.2. Ek sal laat weet wat beskikbaar is en die spesifieke bedrag wat inbetaal moet word, laat weet ook of u boeke gaan kry in Carletonville, Potch of Pretoria, en of dit bv. per Postnet gepos moet word.

6.3. Sodra ek u inbetaling ontvang het, is die boeke u s’n.

————————————————————————————–

Boekelys 9: 13 Oktober 2020

AFDELING A: TWEEDEHANDSE BOEKE
Bybel met Verklarende Aantekeninge, 3 dele volledige stel, R1300-00  

–  Bybelse Ensiklopedie, FW Grosheide (red), vertaal in Afrikaans, een volume hardeband weergawe, 512 bladsye, R80-00 VERKOOP!

Bybelse Ensiklopedie, 2 volumes, hersiene uitgawe vertaal in Afrikaans, onder redaksie van WH Gispen, 688 + 316 bl., R150-00 VERKOOP!

[Nota: hierdie boeke, die een volume of 2 volumes is ‘n moet vir elke gelowige huisgesin. Dit verklaar al die belangrikste woorde en terme van die Bybel, en kan as ‘n goeie hulpmiddel vir huisgodsdiens en bybelstudies gebruik word. Ook heelwat kaarte, tabelle, illustrasies, ens.]

Koraalboek vir Psalms en Gesange, R150-00

Liedboek van die Kerk: Begeleiersboek, R150-00

Die Tien Gebooie, prof. PJ De Bruyn, 331bl., R50-00

Die Brief aan die Romeine kommentaar (swart hardeband), dr. Willie D. Jonker, 207bl., R50-00

Die Openbaring van Johannes kommentaar (swart hardeband), dr. EP Groenewald, 227bl., R50-00

Die Hiernamaals: wat sê die Bybel?, klassieke werk van William Hendriksen oor die hiernamaals, verskillende belangrike vrae beantwoord, vertaal in Afrikaans, 205bl., R80-00 (baie skaars boek)

Quo Vadis? deur dr. Willie Marais, waarin hy verskillende vrae oor die Bybel en etiese vrae van ons tyd beantwoord, hardeband, 324bl., R70-00

Die dekor van die Nuwe Testament: ‘n Kultuurhistoriese Agtergrondstudie, prof. dr. Schalk Duvenhage, goeie boek om die regte gebruik van kultuur agtergrond te gebruik om die Bybel beter te verstaan in sy historiese en kultuur konteks, hardeband, 240bl., R60-00

Christus die Middelaar (Wegwysers in Dogmatiek), dr. WD Jonker, 213bl., R40-00

Die Gees van Christus (Wegwysers in die Dogmatiek), dr. WD Jonker, 277bl., R40-00

Die Nederduitse Gereformeerde Kerk, vier dele, hardeband (kerkgeskiedenis), prof. PB van der Walt, R120-00 (deel 1: 1652-1824, 87bl.; deel 2: 1834-1866, 138bl.; deel 3: 1824-1905, 221bl.; deel 4: 1905-1975, 412bl.)

The Heidelberg Catechism: a study guide, GI Williamson, 240bl., R70-00

Kingdom of the Cults, Walter Martin, 544bl., R90-00

Knowing God, JI Packer, 316bl, R40-00

Nuwe en Ou Dinge: artikels van dr. Willie Snyman, R50-00

Elke Dag in U Lig: oordenkings uit die Johannes Evangelie, MJ Booyens, R30-00

Die werk van Geloof, gesprekke oor die boek Handelinge, MJ Booyens, R20-00

Die Heilige Doop in die NT, L. Floor, R30-00

Hy wat met die Heilige Gees Doop, L. Floor, R30-00

Die Evangelie van die Koninkryk, L. Floor, R20-00

Die Kerkorde, GPL van der Linde, R40-00

Handleiding by die Kerkorde, Kruger, Spoelstra, ens., R40-00

Geloof deur die Eeue, LF Schulze (dogma geskiedenis), R30-00

Verklaring en Prediking van die OT, JL Helberg, R20-00

Die Navolging van Christus, SCW Duvenhage, R30-00

Die Kultuurkleed van die Mens, H van der Wateren, R30-00

Evangelical Hermeneutics: The New vs the Old, Robert L. Jones, 524p., R100-00

Truth War: Fighting for Certainty in an age of deception, John MacArthur, 224p., R50-00

Worldly Saints: The Puritans as they really were, Leland Ryken, 281p., R100-00

Lectures to my Students, C Spurgeon, 443p., R80-00

Long War against God: The History and Impact of the Creation/Evolution Conflict, Henry Morris, 344p, R100-00

Divine Sovereignty and Human Responsibility, DA Carson, 270p., R70-00

Reading between the Lines: A Christian Guide to Literature, GE Veith, 254p., R50-00

Preaching to a Postmodern World, G. Johnson, 189p., R40-00

A History of Israel: From Conquest to Exile, John J Davis & JC Whitcomb, 542p., R100-00

Preaching with Freshness, B. Mawhinney, 258p., R50-00

Christianity and Western Thought, volume 1, C. Brown, 447p., R100-00

Angels in Architecture: A Protestant Vision of Middle Earth, Doug Wilson, R50-00

Acts of the Apostles with the Greek Text, FF Bruce, 491p. R50-00

An Introduction to the Old Testament, EJ Young, 456p., R50-00

The Millenium, L. Boettner, 389p., R40-00

Revised Church Order Commentary, I van Dellen & M. Monsma, 372p., R70-00

Roman Catholicism, L. Boettner, 466p., R50-00

Handboek by die Bybel, DP Alexander, 2de uitgawe, 680p R100-00

– D. Martyn LLoyd Jones Authorised Biography by Iain Murray, 2 volumes (394&831p.), R150-00

Afdeling B: Nuwe boeke

Ancient Philosophy, Gordon H. Clark, 530p., R150-00

The Challenge of Postmodernism: An Evangelical Assessment, DS Dockery (ed.), 425p., R100-00

The Gospel According to Jesus: What is Authentic Faith?, John Macarthur, 300p., hb, R200-00

Jesus Blood and Righteousness: Paul’s Theology of Imputation, B. Vickers, 254p., R70-00

In Six Days God Created: Refuting the Framework and Figurative Views of the Days of Creation, P. Bedard, 252p., R100-00

Handbook of Contemporary Theology, David L. Smith, 393p., R100-00

A Tale of Two Cities: The Father and His Two Sons, John MacArthur, 221p., R50-00

Creation without Compromise: A Christian worldview response to evolutionary challenges to the faith, DD Crowe, 296p., R50-00

New Life in the Wasteland: 2 Cor and the Ministry, Douglas Kelly, 160p., R40-00

Living Zealously, Joel Beeke, 137p., R30-00

Famine of the Land: A Passionate Calling for Expository Preaching, Steven Lawson, 134p., R50-00

Light and Heat: The Puritan View of the Pulpit, B. Bickel, 184p., R30-00

Truth Decay: Defending Christianity against Challenges of Postmodernism, Douglas Groothuis, 302p., R70-00

Creation: A Witness to the Wonder of God, Mark Futato, 120-00, R30-00

OAV (1933/53) Sakbybel (akkerbruin, ritsluier, goue bladsye, uitdruk), R250-00 

Justification: Understanding the Classic Reformed Doctrine, 461p., R150-00

The Banner of Truth: Magazine Issues 1-16, Sept. 1955 to Aug. 1959, 516p., R200-00

By His Grace and for His Glory: A Historical, Theological and Practical Study of the Doctrine of Grace in Baptist Life, 442p., R100-00

Marriage, Divorce and Remarriage: Critical Questions and Answers, J. Newheiser, 310p., R100-00

Refuting Compromise: A Biblical and Scientific Refutation of Progressive Creationism (Billions of Years) as popularized by Astronomer Hugh Ross, J. Sarfati, 411p., R50-00

A Biblical-Theological Introduction to the Old Testament: The Gospel Promised, edited by Miles van Pelt (foreword by J. Ligon Duncan), 601p. R350-00

A Biblical-Theological Introduction to the New Testament: The Gospel Realized, edited by Michael J. Kruger (foreword by J. Ligon Duncan), 655p. R350-00

Concise Reformed Dogmatics, J. van Genderen & W.H Velema, 922p. R350-00

Historical Theology: An Introduction to Christian Doctrine, Gregg L. Allison, 778p. R300-00

Philosophical Foundations for a Christian Worldview, J.P. Moreland & William Lane Craig, 653p. R250-00

– J. Gresham Machen: Selected Shorter Writings, D.G. Hart (ed.), 590p. R200-00

Christian Apologetics Past and Present: A Primary Source, vol. 1: to 1500, W. Edgar & K. Scott Oliphant (ed.), 498p. R200-00

The Pattern of Sound Doctrine: Systematic Theology at the Westminster Seminaries (essays in honor of Robert B. Strimple), D. van Drunen (ed.), 311p. R100-00

 

Older Posts »

Categories