
Vandag se koerant (Beeld, 2010.02.02) is vol van oudpres. FW de Klerk se beroemde (en berugte?) toespraak van 2 Februarie 1990, wat “20 jaar gelede … die bal aan die rol gesit het vir onherroeplike veranderinge,” en wat deur die historikus, prof. Hermann Gilomee, in die hoofberig beskryf word as ‘n “Helder kol in die geskiedenis” van die Afrikaner.
Onder verskeie opskrifte word de Klerk se optrede goed gepraat en die koerant is vol van sy lofsangers: die redakteur van die Beeld, Desmond Tutu, Gilomee, ens, nie een wat natuurlik bekend staan vir hul Afrikanerpatriotisme en nog minder hul gereformeerd-christelike waardes nie.
Die konklusie van al die lofsangers, en die hoofsanger homself, word saamgevat in die ‘mantra’ wat heeltyd oor en oor herhaal moet word (vir die afgelope 20 jaar) sodat elke nuwe SA burger dit sal glo, ongeag of dit die waarheid is of nie: “Daar was geen ander alternatief nie” , “Daar was geen alternatief nie”, “Daar was …”, ens. ens.
As iemand iets heeltyd oor en oor moet herhaal, sê dit heel moontlik dat daar dalk wel ‘n ander alternatief was, wat nie oorweeg of gevolg is nie.
Die redakteur van die Beeld gaan so ver om die nuwe SA te beskryf as die gevolg van de Klerk se keuse vir ‘vrede’, en, as die toespraak nie gehou is nie, alles in ‘n ‘grootskaalse bloedbad’ sou verander het.
Nou vra ‘n mens: as die nuwe SA ‘vrede’ is, wil ons nie weet hoe oorlog gaan lyk nie!
En dan wil liberalistiese-demokrate ons nog beskuldig van dat ons nie tred hou met die ‘konkrete werklikheid’ van die dag nie ?
Die redakteur gaan egter nog verder, hy meen, ja, hy blyk ernstig te wees as hy skryf: “De Klerk het die mag vrywillig oorgegee. So het hy ons kinders die moontlikheid van ‘n beter toekoms gebied, bo die sekerheid van die vernietiging wat ‘n burgeroorlog beslis in die toekoms sal bring.”
In plaas van dat ons ons koppe in skaamte laat hang vir ‘n ‘Afrikaner’ wat ‘vrywillig oorgegee’ het (en dit terwyl hy in ‘n magsposisie was), is die redakteur in verwondering daaroor, en breek sy lofsange uit.
Verder wonder ‘n mens: in watter nuwe SA die redakteur woon, want die een waarin ‘ons kinders’ woon en nog moet woon (dit is nou die kinders wat nog oor is en nie al reeds in die buiteland gevestig is nie) is ‘n onchristelike, misdaadgeteisterde, losbandige, onordelike, wettelose, ekonomiese vervalle land. Die plaasmoorde, die aborsie-wetgewing (al reeds 900 000 slagoffers), die omgekeerde diskriminasie, ‘n grondwet wat God se Naam nie heilig nie en in opstand teen al sy gebooie is, wat homoseksualisme goedpraat, ens., getuig nie van ‘n land wat in ‘vrede’ woon nie, maar in oorlog is teen die Here en sy Woord, en teen al die burgers van sy land.
‘Geen vrede, sê die Here, vir die goddelose nie!” (Jes.48:22)
Geen vrede vir die valse profete wat ‘vrede, vrede’ roep terwyl Christus en sy Woord verwerp word nie (Jer.6:14-19)
Ja, die wat die wet verlaat, hulle prys die goddelose (Spr.28:4), maar as ‘n leier, ‘n volk, ‘n land, ‘n kerk, wie ook al, sy oor wegdraai om nie na God se Wet te luister nie, dan is “selfs sy gebed ‘n gruwel” (Spr.28:9; sien ook: Jer.2:8,13).
Was daar werklik geen alternatief vir al die volke en mense in ons mooie Suid-Afrika nie, en ook nie vir die Afrikaner se onafhanklike toekoms nie, dit terwyl die redakteur erken dat de Klerk met die “magtigste weermag in Afrika” gesit het ?
En uit ‘n geloof en beginsel oogpunt: is oorlewing en politieke en ekonomiese pragmatisme die belangrikste sake wat bepaal hoe ons moet optree ?

Was Paul Kruger en MT Steyn dan onverantwoordelik en verkeerd om oorlog te verklaar teen die grootste en magtigste wêreldmag van hul tyd met die Tweede Vryheidsoorlog ?
Was Agas (koning van Juda) dan reg om polities oor te gee aan die wêreldmag van sy tyd, die Arameërs (Jesaja 7), en Jesaja verkeerd om slegs op die Here te vertrou en nie hulp by Egipte te soek nie (Jes.30,31) nie ?
Nee, FW en al die lofsangers, die probleem was met die leierskap (polities én geestelik), nie primêr met die volk nie. Julle broeke het begin bewe, julle het mens en wêreld meer begin vrees as vir God en Sy Woord (Spr.29:25). Vrede met die wêreld was vir julle belangriker as vrede met God (Jak.4:4).
Jesaja 7:2b beskryf wat hartseer-tragies met die FW-geslag gebeur het, toe hul hoor dat die wêreld teen die ou christelike SA is, toe hul hoor dat hul nie meer ekonomies so verryk gaan word nie, toe hul hoor hul sport gaan dalk van hul weggevat word:
“Toe hulle aan die huis van Dawid berig stuur met die woorde: Die Arameërs het op Efraim toegesak! — het sy hart en die hart van sy volk gebewe soos die bome van die bos bewe voor die wind.”
Gilomee se woorde in sy lofsang-artikel spreek verdoemend uit wat die hoofoorsaak was van die politieke oorgawe van 2 Febr.1990 en daarna, as hy skryf:
“Waar De Klerk en die wit mense wou ophou veg en ’n kontrak wat geldig bly met die ANC wou beding, wou die ANC aanhou veg, sy swart mededingers uitskakel en wit mense opsaal met ’n vernietigende skuldbesef. In plaas van ’n kontrak het die leiers meer aan ’n nimmereindigende proses van transformasie gedink.”
Ja, die ANC was bereid om te veg vir wat hul glo (of ons nou saamstem daarmee of nie, ten minste het hul geglo in hul beginsels), maar die FW de Klerk geslag nie, hulle het moeg geword om vir hul volk te veg, hulle het die baba (Christelike waardes in die grondwet, Afrikaner-vryheid) saam met die vuil badwater (rassisme, onregverdige behandeling) ook uitgegooi. Ja, die Afrikanermanne en gesinne wat se lewens vir niks opge-offer is in die bos- en grensoorlë, in die land se onluste en misdaad, was tevergeefs, want die leiers van die volk het ruggraatloos geword en opgegee, oorgegee:
Psalm 78:9-11 9 Die kinders van Efraim, gewapende boogskutters, het omgespring op die dag van oorlog. 10 Hulle het die verbond van God nie gehou nie en geweier om te wandel in sy wet. 11 En hulle het sy dade vergeet en sy wonders wat Hy hulle laat sien het.
Daarom is die gebeure van 2 Febr.1990 en daarna, nie ‘n helder kol in die Afrikaner se geskiedenis nie. Ja, daar moes veranderinge en verdere reformasie kom, die bedoeling van die apartheidsargitekte was nog altyd dat elke volk sy eie land en regering sou hê,[1] maar, om ‘n volk en sy land en sy grond, sy geskiedenis, sy kultuuraansprake (bv. Pretoria word Tswane?), heeltemal weg te gee, oor te gee, weg te smyt, is geen ‘noodsaaklikheid of reg’ of ‘n heldedaad nie, maar ‘n dowwe tragiese bloedige kol in ons geskiedenis, waarvan ons die gevolge reeds sien, en nog vir lank gaan sien.
Mag die Here ons genadig wees, vir al die Christene onder elke volk wat ly as gevolg van 2 Februarie 1990, maar dan ook vir ons eie volk, wat nie net a.g.v. sy eie sondes getugtig word nie, maar ook ly a.g.v. hierdie dag.







Leave a Reply