Lewe jy in die lig van die wederkoms ?
ds. Gustav Opperman (GK Matlabas)
Lees: Lukas 17:20-37
Teks 17:26-30: En soos dit gebeur het in die dae van Noag, so sal dit ook wees in die dae van die Seun van die mens: hulle het geëet en gedrink, hulle het getrou en is in die huwelik gegee tot op die dag dat Noag in die ark ingegaan het, en die sondvloed gekom en almal vernietig het.
Net soos dit ook gebeur het in die dae van Lot: hulle het geëet en gedrink, gekoop en verkoop, hulle het geplant en gebou. Maar op die dag toe Lot van Sodom uitgaan, het vuur en swawel van die hemel af gereën en almal vernietig. Net so sal dit wees in die dag wanneer die Seun van die mens geopenbaar word.
Psalms: 66:1,2; 66:6,7; 4:2,3; 4:4; 145:9,10,11,12.
Broers en susters in die geloof,
Hoe sal dit wees in die laaste dae …?
Hoe sal dit wees in die dae voor die Here Jesus se wederkoms ….
daardie dag van die Seun van die mens …?
(soos dit in die Bybel genoem word).
Hoe sal ons weet hoe
om daarvoor gereed te wees?
Wanneer sal die wederkoms plaasvind?
Dis vrae wat gelowiges al vir eeue lank besig hou.
Reeds in die Here Jesus se tyd,
toe Hy nog hier op aarde was,
was die belangstelling al daar …
Waar? Wanneer? Hoe?
In Lukas 17 gee die Heilige Gees vir ons ‘n aanduiding …
‘n aanduiding van die aard van die samelewing in die dae wat wederkoms voorafgaan …
Dis hoe die mense sal wees …
Die mensdom sal die volgende karaktertrekke vertoon …
Dit sal net so wees soos in die dae van Noag en Lot …
As ons kyk wat Jesus oor die dae van Noag en Lot sê,
dan wil dit vir ons lyk of daar nie veel gesê word nie:
Die mense het hulle gewone gang gegaan …
soos ons ook maar vandag …
Die etende, drinkende feesvierende mensdom het maar voortgegaan ….
al trouwende, al swoegende, al plantende,
al kopende en al verkopende …
Wanneer ons meer oor die dae van Noag en Lot in Genesis naslaan,
dan word daar baie meer gesê:
Voor die sondvloed word die wêreld deur geweld regeer,
so lees ons.
Toe het die HERE reeds gesien dat die boosheid van die mens op die aarde groot was.
Toe het die HERE reeds gesien dat al die versinsels wat hy in sy hart bedink,
altyddeur net sleg was …
Noag, die arkbouer was die prediker van geregtigheid,
(so lees ons in Petrus se tweede brief)
maar niemand het hulle aan Noag gesteur nie …
In Lot sy tyd was die verval nog groter.
Die Here Jesus noem dat die mense in Noag se tyd in die huwelik gegee is,
maar wanneer Hy by Lot kom,
dan sê die Here Jesus niks van die huwelik nie.
In Lot se tyd word die huwelik nie eens meer vermeld nie.
In Lot se stad, Sodom, was die huwelik glad nie geag nie.
God se huwelik was in die stad Sodom vertrap …
vertrap deur die saamvryers en saamblyers …
vertrap en vervang deur die mees skaamtelose teennatuurlike sonde van homoseksualiteit …
Hiervan sê die Here Jesus niks nie.
Hy verswyg net eenvoudig die huwelik wanneer Hy van Lot se dae praat …
Die Here Jesus verswyg baie dinge oor die dae van Noag en Lot:
die korrupsie, die dekadensie.,
Hy praat van eet en drink,
maar Hy sê niks van die vrate en die wynsuipers nie,
Van al die ander uitspattighede word niks gesê nie …
Nee, die mense eet en drink
Hulle trou.
Hulle koop en verkoop.
Hulle ploeg en hulle plant.
Hulle bou …
So was dit in die dae van Noag en Lot.
So sal dit wees in die dae voor die wederkoms …
Die Engelse sê:
Bussiness as usual …
En as u miskien sou vra:
Nou wat is nou eintlik verkeerd daarmee,
dan kan ons sê:
Nee, daar’s niks verkeerd daarmee nie.
Dis hoe dit behoort te wees.
Dis hoe God dit nog altyd wou gehad het.
Bou, trou, ploeg en plant …
So natuurlik, so vanselfsprekend, so allerdaags …
En tog, en tog is dit die verskriklikste klag
wat teen die mensdom ingebring kan word.
Tog is dit dit die felste veroordeling denkbaar …
Nie soseer oor dit wat gesê word nie,
maar wel omdat dit al is,
wat daar van die mensdom in die tyd gesê kon word …
Die mens het geëet,
Die mens het gedrink.
Die mens het voortgeplant.
Punt.
Dis al.
Die Here Jesus hoef nie na die korrupsie en sedelike verval van Genesis te verwys nie.
Soos dit daar staan, is die klag teen die mensdom reeds erg genoeg.
Die mens het geëet,
Die mens het gedrink.
Die mens het voortgeplant.
Punt.
Dis al.
Dis die somtotaal van sy lewe.
Alles gaan om aardse goed …
Daar was wel vooruitgang.
Sedert Noag was daar wel vooruitgang.
Daar is mense wat die woord evolusie sal gebruik.
In Noag se tyd was daar net geëet, gedrink en getrou …
maar in die tyd van Lot het hulle al gevorder tot bou en plant,
koop en verkoop …
En as ons die tyd van Noag tot vandag sou neem,
dan was daar verstommende vooruitgang.
Die mens se prestasies het ongekende hoogtes bereik
in die ontwikkeling van tegnologie en kultuur.
Alles is gemotoriseer en vaartbelyn.
Megagrepe data beweeg deur die kuberruimte in breukdele van ‘n sekonde.
Die mens en sy masjien is letterlik besig om na die sterre self te reik …
Maar weereens moet ons sê:
Die mens bou en plant,
koop en verkoop,
maar die almagtige God is daarbuite …
Onse Here Jesus is nêrens in die prentjie nie.
Die laboratorium het die kerk vervang.
Die rook trek nie meer van God se altare op nie.
Vandag is daar net fabriekrook.
Ons bly in ‘n stad.
Selfs hier in die Bosveld bly ons in ’n stad,
’n stad sonder ‘n tempel.
Alles draai net om geld en goed
en hier waar ons bly … om grond …
Daar is tyd vir alles,
alles behalwe God …
Daar word in baie gevalle nie eens meer met God gespot nie,
Die skandes van die kerk se dominees moet van die grofste wees
om die voorblad van die koerant te haal …
Die kerk het irrelevant geword.
Om Sondae by die kerk uit te kom,
trap ons letterlik oor die wrakstukke van die Sabbat …
Die teaters is oop …
Die restuarante doen besigheid …
Dit lyk inderdaad soos een filosoof dit gestel het:
God is dood,
het hy gesê.
God is tot ‘n nul gereduseer.
En niemand het ‘n saak daarmee nie …
Daar word geëet en gedrink,
gemaak en verkoop.
Daar is pret en plesier,
Daar is facebook en daar is ’n familiebraai …
Daar is tuisteaters met meer as 200 DSTV-kanale.
Daar is die Olimpiese Spele …
maar aan die Here word al minder gedink…
en van die Here word ook al minder gesê …
Hulle eet en drink net …
Hulle bou en plant net …
Dis alles net aardse goed.
Dis nou die hulle waarvan die Here Jesus praat …
hulle daar buite,
hulle wat vandag hulle motorbote sleep,
hulle wat vandag die sleepwaentjies vol wildsvleis hier verbytrek …
hulle wat vandag hulle fietswedrenne reel,
hulle wat vandag die biertjies in die steakhouses knak …
Dis nou hulle daar buite …
Maar wat van ons?
Wat van ons hier binne?
Ons wat nog na die Here se Woord kom luister,
spreek hierdie gedeelte nie ook tot ons nie?
Het ons nie in vers 22 gelees,
dat die Here die dinge juis vir sy dissipels gesê het nie?
Word ons nie deur die Here Jesus opgeroep om aan Lot se vrou te dink nie,
die dag toe Here vuur en swawel op Sodom laat neereën het?
Lot se vrou was nie heeltemal onverskillig teenoor God se waarskuwing nie.
Lot se skoonseuns het hulle nie aan die engele se waarskuwing gestuur nie,
maar Lot se vrou het gehoor gegee
en sy het gevlug …
En tog, tog het sy net met ‘n halwe hart geluister.
Vlug vir jou lewe!
het die Engel gesê,
Moenie omkyk nie!
Lot se vrou het omgekyk,
en sy het ‘n soutpilaar geword.
In daardie dag moet hy wat op die dak sal wees,
terwyl sy huisraad in die huis is,
liefs nie afkom om dit weg te neem nie;
en so ook moet hy wat op die land sal wees,
liefs nie omdraai na wat agter is nie.
As ons soos Lot se vrou op daardie dag al so vas gegroei het …
vas gegroei het aan ons aardse goed,
die meubels, die motor, die yskas en die TV …
As my hart verdeel is tussen my goed en my God …,
dan staan Lot se vrou daar vir my …
dan staan die soutpilaar daar vir my …
as waarskuwing …
as waarskuwing vir elke gelowige wat die woorde van die Here Jesus hoor:
Elkeen wat probeer om sy lewe te red,
Elkeen wat probeer om sy lewe van geld en goed te red,
sal dit verloor;
en elkeen wat dit verloor,
sal dit behou.
Soos Christus se koms skeiding gebring het,
so sal sy wederkoms skeiding bring …
Skeiding tussen die twee op dieselfde bed …
Skeiding tussen die twee vroue by die meule …
Skeiding tussen die twee op die landery …
Die Here Jesus praat van die bed, die meule en die landery.
Dit sluit aan by ons teksverse.
Die dag van Sy wederkoms sal ‘n gewone dag wees …
Die mense het hulle gewone gang gegaan …
die etende en drinkende mensdom,
al trouwende, al swoegende, al plantende,
al slapende, al malende,
al kopende en verkopende …
op ‘n gewone werksdag.
Niemand verwag iets besonders nie.
Bussiness as usual.
Daar is ook geen spanning nie …
En dis jammer, eintlik tragies,
want dit gaan hier oor die dag van die Seun van die mens
Christus se wederkoms,
die koms van die Bruidegom,
die Bruidegom wat kom om Sy bruid te kom haal …
’n Mens sou verwag dat die Here Jesus die dag as ‘n feesdag sou beskryf …
’n Mens sou verwag,
dat die kinders en die mense die strate sou belyn het met vlae en baniere …
‘n Koperblaas orkes sou vooraan ‘n prosessie geloop het …
die feessaal sal pragtige versier wees met blomme …
Maar nee, die wederkoms vind plaas op ‘n gewone werksdag …
Daar’s nie ‘n jubelende menigte wat die Here inwag nie,
net maar die malende vroue,
en die dreunende trekkers op die land.
Alles so gewoon …
Ons verwag hierdie normaliteit by die wêreld,
maar ons sien dit ook by die kerk …
Ons sien die bruid se kinders ook maar daar by die werkplek.
Die een wat aangeneem word,
sy is ook by die meule
en die ander een …
hy sit soos die ander op die trekker …
In die paralelle gedeelte in Matheus sê die Here Jesus,
dat die meeste …
die meeste se liefde teen die tyd al koud sal wees (Mat 24:12).
Die temperatuur van die liefde vir die Here en sy Woord het dan al heelwat afgekoel.
In die Evangelie van Lukas vra die Here Jesus weer,
of daar dan wel nog geloof op aarde gevind sal word (Luk 18:8)?
Wat ‘n verskriklike klag teen die kerk!
Dis goed en reg dat ons werk, Broers en Susters.
Die apostel Paulus vermaan ook daartoe:
Ons vermaan julle, broerders,
skryf hy aan die Thessalonicense (1 Tess 4:10,11),
om julle eie sake te behartig
Ons vermaan julle om met julle eie hande te werk …
Maar dan sê hy ook in dieselfde brief:
Die dag van die Here sal kom soos ‘n dief in die nag (5:2).
Laat ons dan nie slaap soos die ander nie,
maar laat ons waak en nugter wees (5:6).
As ons liefde verkoel het,
sal ons nie meer olie in ons lampe hê nie,
dan sal ons soos die vyf onverstandige maagde verleë staan,
die dag as die Bruidegom weer kom …
Om in die meule of op die lande te wees is nie sonde nie …
Die sonde skuil daarin,
dat daar nie meer afwagting, spanning in ons geloofslewe is nie.
Die sonde skuil daarin,
dat die bruid nie meer die horison dophou vir die koms van die Bruidegom nie …
Die sonde skuil daarin,
dat daar van die geloofmens gesê word:
Hy eet.
Hy drink.
Hy werk.
Punt.
Dis al.
As die geloofsmens se grootste spanning daarin bestaan,
dat die amen van die preek so gou as moontlik moet kom,
as die geloofsmens Christus se wederkoms elke Sondag bely,
maar dit lankal nie meer verwag nie,
lankal nie meer daarna verlang nie …
dan is dit sonde.
Verlange en verwagting is harde werk.
Vra maar vir ‘n moeder wat vir meer as twee weke niks van haar kind gehoor het nie.
Haar hart is aan die brand …
van verlange en verwagting.
Vra maar vir die bruid wat haar troudag afwag …
Hier binne in haar tril dit …
Die groot feesdag, die bevrydigingsdag van die hele skepping kom nader,
die dag van waarin bruid en Bruidegom een sal wees
tot in ewigheid …
Dit lê vlak voor die deur …
maar niemand is bly nie!
Die heuwels en die berge mag huppel.
Die skepping sien daarna uit met reikhalsende verlange …
Die klippe sal dit uitroep,
maar die kinders van die koninkryk swyg in alle tale …
Die tekens van die tye is daar, Geliefdes
nie soseer in die oorloë en die gerugte van oorloë nie,
nie soseer in die aardbewings en die tsoenami’s nie,
maar wel in die allerdaagsheid …
in die allerdaagsheid van malende meule
en dreunende trekkers …
Amen.
Leave a Reply